Το φακελάκι ζει στο ΕΣΥ

  • 22/11/2009
  • ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ ΜΠΟΥΚΑ
  • MEDIA

Περίπου ένας στους τρεις Έλληνες έχει δώσει “φακελάκι” τουλάχιστον μία φορά σε γιατρό δημόσιου νοσοκομείου.Μάλιστα ένας στους πέντε πολίτες που έβαλε το χέρι στην τσέπη δήλωσε ότι τα χρήματα “μου τα ζήτησε ο γιατρός, για να με χειρουργήσει”!

Σε ανίατη ασθένεια του Εθνικού Συστήματος Υγείας αναδεικνύεται το περίφημο “φακελάκι”, ή αλλιώς “κέρασμα”. Χιλιάδες πολίτες αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη, καταβάλλοντας ως… γρηγορόσημο ποσά από 1.000 έως και 6.000 ευρώ, ανάλογα με το είδος της επέμβασης, τη φήμη και τη βαθμίδα του γιατρού, προκειμένου να λάβουν ιατρικές παροχές που κανονικά θα έπρεπε να τους προσφέρονται δωρεάν

Όπως ομολογούν οι ίδιοι οι ασθενείς αλλά και οι φορείς της υγείας, το “λάδωμα” διογκώνεται χρόνο με το χρόνο. Άλλωστε, οι λίστες αναμονής για πολλές εξετάσεις και χειρουργεία μεγαλώνουν, προκαλώντας αφάνταστη ταλαιπωρία στους ασθενείς. Αποτέλεσμα είναι ορισμένοι γιατροί να μη διστάζουν να ζητήσουν από κάποιον ασθενή μία μικρή ή μεγάλη… χρηματική ενίσχυση, προκειμένου να παραβιάσουν τη λίστα αναμονής και να τον χειρουργήσουν νωρίτερα από την προγραμματισμένη ημερομηνία.

Τα περισσότερα “φακελάκια” δίνονται στους χειρουργούς, τους παθολόγους, τους γυναικολόγους και τους οδοντιάτρους. Υπολογίζεται ότι η ιδιωτική δαπάνη για την υγεία σε νοσοκομεία, γιατρούς κι άλλους επαγγελματίες υγείας είναι περίπου 7 δισεκατομμύρια ευρώ. Από αυτά, η παραοικονομία ανέρχεται σε 1,8 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 200 εκατομμύρια ευρώ είναι τα γνωστά “φακελάκια”.

Χαρακτηριστική είναι η πρόσφατη περίπτωση 47χρονου γυναικολόγου από το Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, ο οποίος καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκιση με τριετή αναστολή με την κατηγορία ότι πήρε “φακελάκι” 400 ευρώ για να κάνει καισαρική τομή σε μια έγκυο γυναίκα από τη Δράμα.

Παρόμοια περιστατικά καταγράφηκαν και κατά το παρελθόν, και συγκεκριμένα στο νοσοκομείο “Θεαγένειο” της Θεσσαλονίκης, όπου το 2005 γιατρός καταδικάστηκε σε 15 μήνες φυλάκιση με αναστολή γιατί ζήτησε “γρηγορόσημο” ύψους 300 ευρώ, προκειμένου να επισπεύσει την εγχείρηση ασθενούς. Ανάλογο περιστατικό είχε σημειωθεί το 2003 στο νοσοκομείο “Άγιος Δημήτριος”, όπου χειρουργός γυναικολόγος είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 12 ετών με τριετή αναστολή διότι ζήτησε και εισέπραξε “φακελάκι” ύψους 400 ευρώ πριν από τη χειρουργική επέμβαση μιας 44χρονης γυναίκας.

Σε φυλάκιση οκτώ μηνών με τριετή αναστολή καταδικάστηκε το 2007 κι ένας 55χρονος ψυχίατρος του νοσοκομείου “Παπανικολάου”, ο οποίος ζήτησε αμοιβή 80 ευρώ για να χορηγήσει ιατρική γνωμάτευση.

ΕΝΑΣ ΣΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΔΙΝΕΙ “ΦΑΚΕΛΑΚΙ”
Σύμφωνα με μελέτη του Εργαστηρίου Οργάνωσης και Αξιολόγησης Υπηρεσιών Υγείας του Πανεπιστημίου Αθηνών (τμήμα Νοσηλευτικής Πανεπιστημίου Αθηνών), σχεδόν ένας στους τρεις Έλληνες που έχει νοσηλευτεί σε δημόσιο νοσοκομείο έχει δώσει “φακελάκι”, ή “φιλοδώρημα”, τουλάχιστον μία φορά σε γιατρό. Από αυτούς, το 42% δήλωσε ότι έβαλε το χέρι στην τσέπη “για να με προσέξουν καλύτερα”, ενώ το 20% ανέφερε ότι “μου το ζήτησε ο γιατρός, για να με χειρουργήσει”. Μόνο το 18% από αυτούς που έδωσαν “φακελάκι” το έκαναν μετά τη νοσηλεία, για να “ευχαριστήσουν” τον γιατρό.

Όπως προκύπτει από τη μελέτη, η πιθανότητα καταβολής “φιλοδωρήματος” σε γιατρούς των δημόσιων νοσοκομείων είναι κατά 72% μεγαλύτερη για όσους η εισαγωγή έγινε με τη μεσολάβηση τρίτου σε σύγκριση με όσους εισήχθησαν μέσω των τυπικών διαδικασιών. Επίσης, όσοι υποβλήθηκαν σε χειρουργική επέμβαση έχουν κατά 137% μεγαλύτερη πιθανότητα καταβολής “άτυπων πληρωμών” σε σύγκριση με όσους δεν έκαναν εγχείρηση κατά τη νοσηλεία τους.

Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι η μελέτη δείχνει ότι το “φακελάκι” δεν σχετίζεται με το εισόδημα. Αυτό σημαίνει ότι είναι πλέον συνήθεια και όχι δαπάνη επιλογής ή πολυτέλειας. Εξάλλου, μόλις στο 4% των περιπτώσεων όπου ο ασθενής προσφέρθηκε να δώσει “φακελάκι” ο γιατρός αρνήθηκε.

ΝΙΚΟΛΕΤΑ ΜΠΟΥΚΑ

http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=36152

3 Σχόλια

  1. Ο/Η nicolaos demonicos λέει:

    @ Ενώ: εφοριακοί, τελωνιακοί, πολεοδόμοι, αστυνομικοί [κοινό έγκλημα, ναρκωθηρευτές, οπλοθηρευτές, εκβιασμοθηρευτές), συνοριοφύλακες κ.λπ.], δικαστές, δημοτικοί άνδρες [άρχοντες, υποάρχοντες, δημ. σύμβουλοι, υπάλληλοι], γενικοί γραμματείς, σύμβουλοι πρωθ- και υπουργών, δημόσιοι λειτουργοί [γενικοί γραμματείς και παρατρεχάμενοι, διοικητές και διευθυντές οργανισμών δημοσίου, δημ. υπάλληλοι κ.λπ.], πολιτικοί [πρωθυπουργοί, υπουργοί, βουλευτές] και όλοι όσοι κατέχουν θέσεις-κλειδιά στον κορμό του κράτους, μόλις αντιλαμβάνονται δώρο, δωράκι, φάκελλο, φακελλάκι, μαύρο μετρητό, καταθέσεις σε τράπεζες του υπόλοιπου κόσμου, off shore και ό,τι άλλο μη ηθικό και νόμιμο, δείχνουν τον τηλεοπτικό αποτροπιασμό τους μετά της προσηκούσης βδελυγμίας.
    Κατόπιν της ΤΗΛΕαρπαγής. Ως προσήκει βεβαίως.
    Αφιερωμένο εξαιρετικά στον πρώην Γιωργάκη, τώρα Γιώργο.

    Ξύπνησ’ ο Γιώργος το πρωί πριχού ο ήλιος σκάση
    με φαεινή σαν το σκατό έξω απ’ τον χαλέ:
    πως η οικονομία μας, αν θέλουμε ν’ αγιάση,
    να πάψη η εφορία μας να είναι πια κυριλέ.
    Να πιάση όσους δεν δίνουνε στο εισόδημά τους φόρους
    δημόσιους υπάλληλους δίχως αργοπορία,
    για τούτο και επέλεξε τους πιο προσοδοφόρους:
    νοσοκομείων ιατρούς που έχουν κι ιατρεία.
    Ύστερα πάλι σκέφτηκε μήπως υπάρχουν κι άλλοι
    που κρύβουν εισοδήματα και δεν πληρώνουν φόρους,
    μα όσο και αν έστυψε το που ’χει στο κεφάλι,
    δεν μπόρεσε να θυμηθή άλλους κομπιναδόρους.
    Κι όπως πολύ κουράστηκε απ’ την βαρειά την σκέψη,
    ύπνος βαθύς τον πλάκωσε πάνω στο ξύπνημά του,
    κι ως είχαν οι ιδέες του σαν έρημος στερέψει,
    έκαν’ ένα τηλέφωνο στον συμβουλάτορά του.
    «Φίλε, πολύ μ’ απασχολεί να πιάσω όλους τους κλέφτες,
    κείνους που δεν πληρώνουνε κανονικά τους φόρους,
    γι’ αυτό και αποφάσισα, μια κι όλοι είναι ψεύτες,
    να συγυρίσω μ’ έμμεσους όλους τους ψηφοφόρους».
    Κι εκείνος του απάντησε ατάκα και με μία:
    «Γιώργο, μη σεκλετίζεσαι, αυτό έκαναν όλοι,
    αφού πρώτα εφρόντισαν ν’ αδειάσουν τα ταμεία,
    στο λαϊκό να πέσουνε γεμάτο πορτοφόλι».

  2. Ο/Η Ζακύνθιος ΚΑΣ λέει:

    Σήμερα σας τα λέω από την Πάτρα, όπου βρέθηκα -οποία σύμπτωσις- γιατί
    χειρουργήθηκε η νύφη μου. Ο αδελφός μου είχε ρωτήσει τον γιατρό τί ποσό
    θα έπρεπε να του δώσει, και ο γιατρός απάντησε ότι συνήθως του δίνουν
    1500 με 2000 ευρώ. Κι ο αδελφός μου τί να κάνει; Να μην τα δώσει; Αν δεν
    τα δώσει, η νύφη μου θα έχει την προσοχή που χρειάζεται;
    Πριν από ένα μήνα περίπου, ήμουν πάλι στην Πάτρα, σε άλλο νοσοκομείο,
    για τον γιό μου, που είχε κάποιο πρόβλημα με τα αυτιά του. Ο γιατρός, που
    ήταν -είναι- διευθυντής ΩΡΛ κλινικής, αφού εξέτασε επί ώρα τον μικρό και
    μετά από ακτινογραφίες κλπ. μας έδιωξε χωρίς να δεχτεί να πάρει ούτε ένα
    ευρώ, παρ’ όλο που “ήθελα να τον ευχαριστήσω”.
    Ποία η διαφορά τους; Ο ένας κάνει επάγγελμα κι ο άλλος λειτούργημα.
    Ζει λοιπόν το φακελάκι και θα ζει. Ίσως πεθάνει αν και όποτε αποκτήσουμε
    δημόσια δωρεάν υγεία για όλους (όχι βεβαίως σαν την δωρεάν παιδεία) και
    υπάρχουν αρκετά νοσοκομεία ώστε να βρίσκουμε κρεββάτι και γιατρό όποτε
    χρειαζόμαστε.
    Και κάτι ακόμα: Αν υπάρχουν γιατροί που δεν “καθαρίζουν” περισσότερα
    από 10.000 – 15.000 ευρώ το χρόνο, να τους προσλάβει υποχρεωτικά στο ΕΣΥ
    όπου θα έχουν αρκετά μεγαλύτερο μισθό (άρα περισσότερο φόρο) και αν δεν
    δέχονται, να τους φορολογεί σαν να έχουν το εισόδημα γιατρού του ΕΣΥ με
    ανάλογα χρόνια υπηρεσίας.

    Ζακύνθιος ΚΑΣ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *