ο ΣΥΡΙΖΑ στη Μονή Βατοπαιδίου

Δημοσιεύουμε ανακοίνωση που λάβαμε σχετική με κινητοποίηση για το θέμα του Βατοπαιδίου, που διοργανώνει ο ΣΥΡΙΖΑ:

H υπόθεση των διεκδικήσεων των μοναστηριών δεν είναι ένα πρόσκαιρο σκάνδαλο κάποιων πολιτικών προσώπων μόνο.

Δεν περιορίζεται στις ανταλλαγές – καταπατήσεις και συναλλαγές της μονής του Βατοπεδίου.
Για μας το σκάνδαλο της Ιερής Siemens αφορά τις διαχρονικές σχέσεις οικονομικών συμφερόντων και των μοναχών business men με το κράτος με αποτέλεσμα χιλιάδες στρέμματα δημόσιας γης σε όλη την Ελλάδα να διεκδικούνται υπέρ αυτής της «ανίερης» σχέσης.

Επειδή δεν θέλουμε να κλείσει αυτή η υπόθεση με αποφάσεις τύπου «παραπλανηθέντες υπουργοί» ούτε με επιχειρούμενο συμψηφισμό των ευθυνών που έχουν πολλοί και επειδή τέλος για εμάς – όπως επανειλημμένα έχουμε δηλώσει – το ζήτημα είναι καθαρά πολιτικό και έχει να κάνει με μια σειρά σκανδαλώδεις αποφάσεις και παραχωρήσεις που στηρίζονται σε ένα προκλητικά ευνοϊκό νομικό πλαίσιο για τις μονές και σε βάρος των πολιτών ζητάμε:

* Τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής για αυτό το σκάνδαλο.
* Την κατάργηση των ρυθμίσεων φοροαπαλλαγών των μονών.
* Τον πλήρη διαχειριστικό, φορολογικό έλεγχο των τραπεζικών καταθέσεων των μονών του Αγίου όρους.
* Την με νομοθετική ρύθμιση άμεση κατάργηση των χρυσόβουλων βάση των οποίων παραχωρούνται όλες αυτές οι εκτάσεις.

Συλλαλητήριο στην είσοδο το Αγ. Όρους στην Ουρανούπολη,
την Κυριακή 5 Οκτωβρίου, στις 12 μ.μ. και με κύριο αίτημά μας
την κατάθεση στην βουλή των Ελλήνων νομοσχεδίου κατάργησης
των χρυσόβουλων συγγυλίων και άλλων συναφών τίτλων
με τους οποίους δίδονται ιδιοκτησιακά δικαιώματα στην εκκλησία
και τις μονές σε όλη την επικράτεια.

Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας
του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Αλέκος Αλαβάνος.

φουστανΕΛΛΑΣ ΠΟΛΙΤΗΣmos

12 σχόλια

  • Τι λαϊκισμός και τι δημαγωγία! Μία τέτοια νομοθετική ρύθμιση θα κατερρίπτετο στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εν ριπή οφθαλμού.Παρόμοια ρύθμιση του Τρίτση ακυρώθηκε από το Στρασβούργο. Ο άνθρωπος είναι ανεύθυνος!

  • O Καθηγητής Ιστορίας του Δικαίου Πιτσάκης υπέρ της ισχύος των Βυζαντινών Χρυσοβούλλων και των Οθωμανικών Φιρμανίων, ώστε να πάψει επιτέλους ο απύθμενος λαϊκισμός και η δημαγωγία επί του συγκεκριμμένου ζητήματος!!!

    http://www.youtube.com/watch?v=IqT2YJ01OZs

  • Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός αναφορικά με το Βατοπεδινό Ζήτημα και τις διάφορες ύποπτες διαστάσεις του.

    Πρώην Υπουργός Χρυσοχοΐδης: “Άλλου επιπέδου δυνάμεις που προωθούν αυτήν την περίπτωση”

    (1)
    http://www.youtube.com/watch?v=hIZ7Rp48kkY&feature=related

    (2)
    http://www.youtube.com/watch?v=Ng2ft9DYVEg&feature=related

  • Η γκαμήλα @ ΣΥΡΙΖΑ: ισιάδι δεν υπάρχει; Η ανευθυνότητα τεντώνει στα άκρα. Το κράτος δεν χρωστά στην εκκλησία; Αν την είχαν πάρει οι ΘΑΣΟΚΟΙ επί Τρίτση τώρα θα ανήκε: στους γνωστούς κλέφτες, στις ερωμένες και στα βλαστάρια τους. Εμπρός στο δρόμο που άνοιξε το ΘΑΣΟΚ όλοι; Και ποιός σας είπε ότι σας εμπιστευόμαστε; Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει το βυζαντινό χρυσόβολο της εμπιστοσύνης; Το οθωμανικό φιρμάνι μήπως; Ρόμπα κάνει το μικρό ο μεγάλος. Έντιμους πολιτικούς χρειαζόμαστε. Όχι αυθαιρεσίες που αποβλέπουν στην κρίση… ανεγκεφάλων. Κι έχουμε ανέντιμους πολιτικούς που διοικούν ανεγκέφαλους. Κανένας δεν μας σώζει από… μας. Κάτι ακόμα: θα τρέχετε κ. Αλαβάνε σε δυο υποχρεώσεις; Τελειώστε με την παιδεία πρώτα και πιάστε την εκκλησία μετά! Ένα-ένα τρώγονται τα συμφέροντα του λαού…

  • Φοβούμαι πως ο πρώην Υπουργός Χρυσοχοΐδης έχει δίκαιο, όταν λέει ότι “άλλου επιπέδου δυνάμεις προωθούν την περίπτωση Βατοπαιδίου.” Χωρίς να θέλω να υποτιμήσω την ανοησία και απληστία των Βατοπαιδινών, δεν μπορώ να μην συνδυάσω την περίπτωση αυτή με τις συνεχείς προσπάθειες χωρισμού Ορθοδοξίας και Ελληνισμού, που προωθεί εδώ και καιρό η νεοταξική εποχή! Έλληνες, αντισταθείτε!

  • Ἐπιστολή τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος τοῦ Ἁγιωνύμου Ὄρους Ἄθω εἰς τον Πρόεδρο τοῦ Σύριζα

    http://www.romfea.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1759&Itemid=1

    Επιστολή της Ιεράς Κοινότητας στον Αλ. Αλαβάνο
    Γράφει ο/η Αιμίλιος Πολυγένης
    04.10.08

    Άγιον Όρος – Ανοιχτή επιστολή προς τον Πρόεδρο της Κοινοβουλευτικής Ομάδος του Κόμματος ΣΥΡΙΖΑ κ. Αλέκο Αλαβάνο, απέστειλε η Ιερά Κοινότητα του Αγίου Όρους με αφορμή
    την ομιλία του κ. Αλαβάνου σήμερα Κυριακή στην Ουρανούπολη.

    Την επιστολή της Ιεράς Κοινότητας του Αγίου Όρους, δημοσιεύει για πρώτη φορά το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων Romfea.gr.

    Η επιστολή έχει ως εξής:

    Εντιμότατε κύριε Πρόεδρε,

    Δια του παρόντος Ιεροκοινοσφραγίστου ημών Γράμματος γνωρίζομεν Υμίν ότι περιήλθεν εις γνώσιν ημών, ότι την Κυριακή 5 Οκτωβρίου (ν.η.) προτίθεσθε να ομιλήσητε εις Ουρανούπολιν σχετικώς με το Άγιον Όρος.

    Κατά την 8.1.2008 (ν.η.) εις παρομοίαν συγκέντρωσιν συνέβη ωρισμένοι να μεταβούν εις την περιοχήν των συνόρων του Αγίου Όρους και βιαίως να καταστρέψουν μέρος της υπαρχούσης περιφράξεως και να εισέλθουν εντός του χώρου του Αγίου Όρους (άρθρον 43β, Ν.Δ. 10.9.1926), και το άσυλον της κατοικίας (άρθρον 9 Συντάγματος), έχοντες εκστομίσει και απαράδεκτους εκφράσεις, δι΄ α εκφράζομεν την λύπην και αποδοκιμασίαν ημών.

    Εξ΄ αποφάσεως της καθ΄ημάς Ιεράς Κοινότητος, παρακαλούμεν Υμάς, όπως σεβόμενοι το νομικόν και θεσμικόν καθεστώς του Αγιωνύμου ημών Τόπου φροντίσητε δια την αποφυγήν ενεργειών θιγουσών την Ιερότητα της Αθωνικής Χερσονήσου.

    Εν περιπτώσει καθ΄ην δεν γίνει σεβαστόν το νομικόν και θεσμικόν καθεστώς του Ιερού ημών Τόπου, η καθ΄ ημάς Ιερά Κοινότης είναι υποχρεωμένη να ενεργήση τα δέοντα προς διασφάλισιν του απ΄ αιώνων απολάβοντος σεβασμού καθεστώτος Αυτού.

    Επί δε τούτοις διατελούμεν μετ΄ εξόχου τιμής και ευχών

    Άπαντες οι εν τη κοινή Συνάξει Αντιπρόσωποι και Προϊστάμενοι των είκοσι Ιερών Μονών του Αγίου Όρους Άθω.

  • http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_2_05/10/2008_287225

    Ποιος να αφορίσει τη διαστροφή;
    Tου Xρηστου Γιανναρα

    Η διαπλοκή πολιτικών, όπως και λειτουργών του κράτους, σε άνομες οικονομικές συναλλαγές με μοναχούς της Μονής Βατοπεδίου είναι αρμοδιότητα των εισαγγελέων και της Βουλής. Τα κόμματα έχουν ανάγκες τρομακτικές σε χρήμα, δεν γίνεται να μην κλέψουν κοινωνικό πλούτο όπου και όσο μπορούν. Κλέβοντας για το κόμμα ιδιοποιούνται και μερίδιο οι κομματάνθρωποι. Να αποδοθεί αυτή τη φορά δικαιοσύνη και να μπουν στη φυλακή οι κλέφτες, δεν μπορεί να το ελπίζει νοήμων πολίτης. Το πολίτευμα της χώρας είναι (στην πραγματικότητα και όχι στα χαρτιά) απολυταρχική κομματοκρατία, οι κομματάνθρωποι λογοδοτούν μόνο σε κομματανθρώπους (στο κατ’ ευφημισμόν «κοινοβούλιο»). Και δεν υπήρξε ποτέ, μα ποτέ, περίπτωση να τιμωρηθεί κόρακας υπό κοράκου.

    Το ουσιαστικό μέρος του σκανδάλου είναι το εκκλησιαστικό. Εκεί το έγκλημα δεν αφορά στην ιδιοποίηση κοινωνικού πλούτου, αφορά στην υπονόμευση ή και στην ανήκεστη βλάβη της σχέσης του λαού με τη βιωματική του παράδοση και τις ρίζες του. Στις συνειδήσεις των σημερινών Ελλήνων (δραματικά απληροφόρητων για τα πρωταρχικά και ουσιώδη της καταγωγής τους) το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Βατοπεδινών εντυπώνει εικόνα διάστροφη και παραπλανητική για τη μοναστική ζωή, τα κίνητρα και τους στόχους της. Υπονομεύει ή και καταστρέφει μια σχέση αιώνων ζωτικής συνάφειας του λαϊκού σώματος με το άθλημα και το ήθος των μοναχών, σχέση που κάρπιζε πλούτο «νοήματος» του εφήμερου βίου και συνακόλουθο πρωτογενή (όχι μεταπρατικό) πολιτισμό.

    Στην εκκλησιαστική παράδοση των Ελλήνων οι μοναχοί ήταν πρωτοπορία στο άθλημα της ελευθερίας, ριζοσπάστες στην άρνηση συμβάσεων και προσχημάτων, προσωπείων θωράκισης του εγώ. Φορούσαν το μαύρο ράσο, όπως οι χίπις τα κουρέλια στη δεκαετία του ’60, ανένταχτοι στις ταξικές διακρίσεις και στις υποκριτικές διαβαθμίσεις της κοινωνικής ιεραρχίας. Ρούχο του πένθους το ράσο δήλωνε την επιλογή συνειδητής αναμέτρησης με το αίνιγμα του θανάτου, την άρνηση ψευτοπαρηγόριας συμβιβασμού με οποιαδήποτε κτήση, εξουσιαστική απαίτηση, καύχηση για αρετές.

    Ο μοναχισμός στην εκκλησιαστική παράδοση των Ελλήνων σάρκωνε τη βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει παρά μία και μόνη πραγματική ελευθερία: Να ελευθερωθεί ο άνθρωπος από το εγώ του, από τις αναγκαιότητες (απρόσωπες ενστικτώδεις ορμές) της ατομικής του φύσης, την ύπουλη υποσυνείδητη ιδιοτέλεια. Και αυτή η απελευθέρωση να μην είναι αυτοσκοπός (εκζήτηση εγωτικής «τελειότητας»), αλλά μόνο προϋπόθεση για να αγαπήσει ο άνθρωπος άμετρα και απεριόριστα, να ερωτευθεί τον Εραστή Νυμφίο Θεό και κάθε πλάσμα του λογικό και άλογο.

    Αυτοί οι πρωτοπόροι της ελευθερίας και του έρωτα έχτιζαν μοναστήρια ασύγκριτου κάλλους, πλούτου και αρχοντιάς. Γιατί τον άνθρωπο τον κάνει άρχοντα και καλλιτέχνη μόνο η ελευθερία από το εγώ, μόνο η ερωτική αυθυπέρβαση. Πηγαίνετε σήμερα να δείτε το κιτσαριό των «αναστηλώσεων» στη Μονή Βατοπεδίου, τη χωριατιά του νεοπλουτισμού, τη βάναυση αναίδεια των εκζητήσεων εντυπωσιασμού. Πάλη αιώνων αυταπάρνησης και μανικού έρωτα θησαύρισε στο Αγιον Ορος ιλιγγιώδη κορυφώματα ανθρώπινης τέχνης: αρχιτεκτονικής, ζωγραφικής, χρυσοτεχνίας, κεντητικής, ξυλογλυπτικής, ιστορημένων χειρογράφων. Αποτύπωσε εκεί η αυταπάρνηση έναν τρόπο βίου, μια «πολιτεία» μοναδική και ανεπανάληπτη, με τους δικούς της ρυθμούς του νυχθημέρου, δικό της χρόνο, και με τη φύση να λειτουργεί διηνεκώς Ευχαριστία. Σοφά καλντερίμια για να γίνεται η πεζοπορία ευλάβεια οικειότητας με τη γη, κοντυλογραμμένοι αρσανάδες αγκαλιές υποδοχής και κατευόδιου.

    Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, μια ανήσυχη νεολαία άρχισε να ανακαλύπτει το Αγιονόρος. Είχε ζήσει στο πετσί της το ελληνοχριστιανικό καλαμπούρι της επίσημης κρατικής ιδεολογίας, αλλά και την ενθουσιαστική μαρξιστική ψευδαπάτη να θεμελιωθεί ευτυχία στον Ιστορικό Υλισμό. Παιδιά σημερινά, σπουδαγμένα, ταξιδεμένα, πολύγλωσσα, από όλες τις επιστήμες και τις ειδικότητες, έφταναν σε μοναστήρια που έφθιναν και κατέρρεαν μετρώντας ελάχιστους πια υπέργηρους μοναχούς. Το Ορος ζωντάνευε. Ηταν μια απίστευτη έκπληξη, κάτι σαν κοσμογονία.

    Αυτή την έκπληξη εκμεταλλεύτηκε για να εισπηδήσει στο Αγιονόρος ο οργανωμένος ατομοκεντρικός ευσεβισμός. Ξένο φρούτο, με σαφή προτεσταντική καταγωγή, είναι μια αντίληψη και στάση που αντιλαμβάνεται το χριστιανικό ευ-αγγέλιο σαν συνταγή ή οδηγό για να κερδηθεί η ατομική «σωτηρία». Η Εκκλησία για τους ευσεβιστές δεν είναι σώμα κοινωνίας όπου αλλάζει ο τρόπος να υπάρχεις, δεν είναι η ζωή ως αυθυπέρβαση, σχέση και έρωτας, κατά την εικόνα του Τριαδικού Θεού που «αγάπη εστί». Οχι. Η Εκκλησία είναι μια ιδεολογία οργανωμένη για να εγγυάται και να ελέγχει την ατομική «πίστη» (δηλαδή ατομικές πεποιθήσεις), να κωδικοποιεί την ατομική ηθική, να προσφέρει τελετές («μυστήρια») που μεταγγίζουν στο άτομο «χάρη» (κάτι σαν ηλεκτρική ενέργεια) για την ηθική ατομική του κάθαρση.

    «Συνοδείες» ευσεβιστών, που είχαν συγκροτηθεί σε διάφορες περιοχές της χώρας από άστεγα απογοητευμένα κατάλοιπα της αντιμαχίας θρησκευτικών σωματείων, αλλά και «συνοδείες» με επικεφαλής ιθύνοντες τέτοιων εξωεκκλησιαστικών αποφύσεων εγκαταστάθηκαν στο Ορος. Το Πατριαρχείο τούς εμπιστεύθηκε μονές μοναδικής για την Εκκλησία σημασίας, όπως το Βατοπέδι.

    Ο ατομοκεντρικός ευσεβισμός πηγαίνει πακέτο με τον ακτιβισμό και την εκκοσμίκευση. Οι ατομικές «πεποιθήσεις» ισχυροποιούνται σαν ψυχολογική αυθυποβολή όταν επενδύονται σε μαχητική προπαγάνδα: κηρυγματική οιστρηλασία, εκδοτικό οργασμό, ηλεκτρονική τεχνολογία «επικοινωνίας», άρτια μεθοδευμένη χειραγώγηση συνειδήσεων. Και η ατομική ηθική χρειάζεται τεκμήρια αξιομισθίας: αγαθοεργά ιδρύματα με υποβλητική κτιριακή υποδομή, χώρια τα οικοδομικά συγκροτήματα για να στεγάζεται το ιεραποστολικό έργο. Ο οργανωμένος ευσεβισμός έχει ανάγκη από χρήμα, πολύ χρήμα, για να εξασφαλίζει κύρος, επιβολή, τεκμαρτή αυτοδικαίωση.

    Το χρήμα, το κύρος, η χειραγώγηση συνειδήσεων είναι διαχείριση εξουσίας και η εξουσία πάντοτε μέθη, συνήθως ανεπίγνωστη. Το πρόσχημα για να εξωραϊστεί η υπέρτατα ηδονική μέθη της εξουσίας, είναι ότι έτσι υπηρετείται η «δόξα του Θεού». Είναι πεπεισμένος ο ευσεβιστής ότι με τη λογική του Αντιχρίστου υπηρετεί τον Χριστό. Το έδειξε αποκαλυπτικά ο Ντοστογιέφσκι στον μύθο του Μεγάλου Ιεροεξεταστή. Το ενσάρκωσε δημόσια και η οιηματική απολογητική του βατοπεδινού ηγουμένου.

    Πριν από τους Βατοπεδινούς ήταν οι Εσφιγμενίτες. Πιο πριν, οι ηγούμενοι που διέκοπταν κατά βούλησιν το μνημόσυνο του Πατριάρχη. Ακόμα πιο πριν, οι Καντιωτικοί όταν αρνιόντουσαν τον επίσκοπο της Λάρισας – κάθε τόσο το απόστημα σπάζει και πυορροεί. Μόνο μια εκκλησιαστική σύνοδος θα μπορούσε να αφορίσει από το σώμα της Εκκλησίας τη διαστροφή του ατομοκεντρικού ευσεβισμού. Οριστικά και λυτρωτικά.

    Αλλά ποιοι να συγκροτήσουν σύνοδο σήμερα; Ο οικοδομικός ακτιβισμός, τα κηρυγματικά ευκοίλια και το πλήθος των ευπειθώς χειραγωγουμένων είναι τα κριτήρια αξιολόγησης του επισκοπικού έργου.

  • http://www.simerini.com/nqcontent.cfm?a_id=350427

    Τα σκάνδαλα του σκανδάλου
    ΤΟΥ ΝΕΟΚΛΗ ΣΑΡΡΗ*
    Ο (Άγιος) Νικόδημος ο Αγιορείτης ορίζει το σκάνδαλο ως το εμπόδιο που προβάλλει κατά το διάβα της ζωής τού πιστού, στο οποίο σκοντάφτοντας ο ίδιος κινδυνεύει να ξεστρατίσει από την πορεία του και να πάρει τον κακό τον δρόμο. Συνεπώς, το σκάνδαλο συγκροτείται από πράξεις και συμπεριφορές που συγκρούονται προς το ηθικό δέον (με το σχετικό ανάλογό του) στο εκκλησιαστικό (το ιερό), αλλά και στο πολιτικό (το κοσμικό) επίπεδο και γίνονται αιτία κατά την περίπτωση ο πιστός ή/ και ο δημοκρατικός πολίτης βλέποντας να θριαμβεύουν να χάσει την εμπιστοσύνη του σε αρχές και αξίες με αποτέλεσμα την κοινωνική διάλυση.
    Σε αντιστροφή του παραπάνω ορισμού, μια προσεκτική και νηφάλια ανάλυση του προβαλλόμενου εσχάτως «σκανδάλου» της Moνής Βατοπεδίου αφήνει να διαφανεί σειρά πραγματικών σκανδάλων που προκύπτουν από και διά των βαρύγδουπων αποκαλύψεων, με τις οποίες μαστιγώνεται ανελέητα ο (παρα)πληροφορούμενος πολίτης.

    Ιδεοληπτική εμπάθεια

    Πρώτον: Σχεδόν σύσσωμος ο θίασος των διαμορφωτών της κοινής γνώμης επί σκηνής του έντυπου ή/ και του ηλεκτρονικού Τύπου, ανεξαρτήτως των πολιτικών του προτιμήσεων, κακίζει σειρά πράξεων του ηγουμένου της Moνής Βατοπεδίου να αξιοποιήσει την ακίνητη περιουσία της με βάση τους έγγραφους τίτλους που έχει στη διάθεσή του (όπως αυτοκρατορικά χρυσόβουλα βυζαντινών αυτοκρατόρων, φερμάνια ή μπεράτια σουλτανικά, αχτναμέδεs κ.λπ.).
    Ο ίδιος θίασος δείχνει φανερά ενοχλημένος για τον «αναχρονισμό» αυτόν, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα την αμάθεια, αλλά και την ιδεοληπτική του εμπάθεια. Γιατί λησμονεί ότι επικαλούμενοι τους ίδιους ειδολογικό τίτλους διεκδικούμε τις καταπατημένες από την αυθαιρεσία του τουρκικού κράτους κοινωνικές και εκκλησιαστικές περιουσίες στην Κωνσταντινούπολη, την Ίμβρο και την Τένεδο. Και το πιο σημαντικό, αναγνωρίζουμε ως ελληνικό κράτος παρεμφερείς τίτλους για τα μουσουλμανικό ιδρύματα (βακούφια) στη Θράκη, αλλά και στη Δωδεκάνησο. Το οξύμωρο σχήμα αναδεικνύει μια περίπτωση ιδρύματος στη Ρόδο (του Φετχή πασά, έτους 1792), που ανήκει στην κατηγορία των οικογενειακών, με τη διευκρίνιση ότι το διοικεί η οικογένεια του αειμνήστου πασά (εγκατεστημένη εδώ και πολλές δεκαετίες στην Τουρκία) και μάλιστα το πρεσβύτερο την ηλικία μέλοs της, ενώ τον επ’ αυτού έλεγχο ασκεί η Γενική Διεύθυνση των Βακουφίων (της Τουρκίας). Κι αυτό με κάλυψη βέβαια των ελληνικών δικαστικών και διοικητικών Αρχών. Το ίδρυμα αυτό κατέχει τεράστια κτηματική περιουσία στο κέντρο της παλαιάς πόλης της Ρόδου (καταστήματα, κατοικίες κ.λπ.), για την οποία κατά καιρούς βοά η Δωδεκάνnσος δεδομένου ότι και εκεί ντόπιοι σατραπίσκοι συνασπίζονται με τα όργανα του ιδρύματος με γνωστά επακόλουθα. Για να αντιληφθείτε το παράλογο, σκεφθείτε κάτι ανάλογο, στην Κωνσταντινούπολη, λόγου χάρη, το Νοσοκομείο Βαλουκλή με τα πολλά ακίνητα να διοικείται από μια οικογένεια εγκατεστημένη στην Ελλάδα και να ελέγχεται από το ελληνικό Υπουργείο των Οικονομικών. Εκεί όμως συμβαίνουν άλλα, δυσάρεστα, πολύ πιο εντυπωσιακά για την ελληνική κοινή γνώμη σε σχέση προς ό,τι συνέβη με τη Μονή Βατοπεδίου, αλλά αυτά βέβαια δεν έρχονται στη δημοσιότητα ή αποσιωπούνται.

    Το «σκανδαλώδες»

    Δεύτερον: Το πάγιο σύστημα συντήρησης των ναών (με τα σχολεία ή άλλα συναφή ιδρύματα) επί αιώνες στηριζόταν στην εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας που περιερχόταν με διαφορετικές αιτίες στην Εκκλησία. Κλασική είναι η μορφή των αποκαλουμένων «σπιτιών της Εκκλησίας», όπου ανεγείρονταν κατοικίες και καταστήματα με τα έσοδα των οποίων καλύπτονταν οι λειτουργικές δαπάνες της Εκκλησίας και της κοινότητας. Ακριβώς την ίδια παράδοση φαίνεται να θέλησε να ακολουθήσει και η Μονή Βατοπεδίου. Τίποτε περισσότερο.
    Το «σκανδαλώδες» στην περίπτωση είναι ότι έγινε η διαπλοκή με πρόσωπα που διέθεταν πολιτική ισχύ, είτε του ΠΑΣΟΚ είτε της ΝΔ. Σκάνδαλο εδώ συνιστά από μόνο του το γεγονός ότι η διεκδίκηση ενός δικαιώματος από μέρους της Ιεράς Μονής (δηλαδή της αξιοποίησης της ακίνητής της περιουσίας) είναι εφικτή μόνο με την προσφυγή στη διαπλοκή με άτομα από το χώρο της εξουσίας με ό,τι συνεπάγεται αυτό. Και ο νοών νοείτω. Κάτι για το οποίο δεν ευθύνεται βέβαια η Μονή. Μάλιστα μου δίνεται η εντύπωση ότι και η ενόχληση κάποιων ατόμων ή κύκλων πλησιόχωρων λόγω αξιώματος ή φρονήματος στην Εκκλησία με το γεγονός γίνεται με κίνητρο τον ενυπάρχοντα σ’ αυτούς φθόνο, γιατί δεν ήταν εκείνοι που θα πρόσφεραν τις ανάλογες υπηρεσίες προς τη Μονή, καρπούμενοι τα εντεύθεν ωφελήματα και ήταν άλλοι υπουργοί ή πενθεροί τους που το έπραξαν. (Στις ενδόμυχες ή ενδιάθετες προθέσεις δηλαδή κάποιων που σήμερα φαίνονται ενοχλημένοι θα πρέπει να υπολογίζει κανείς και την επιθυμία τους σε περίπτωση που είχαν οι ίδιοι την εξουσία, να βγάλουν για λογαριασμό τους κανένα εξοχικό ή διαμέρισμα ως μεσιτεία υπέρ της Μονής. Γνωρίζουν αυτοί!).

    Η καταρράκωση…

    Τρίτον: Γίνεται πολύς λόγος για την περιουσία των 45 εκατ. ευρώ του Βατοπεδίου. Σημειώνεται ότι αποτελεί κόκκο άμμου σε σύγκριση προς το ισλαμικό κεφάλαιο που κινείται στην Ε.Ε. (και έμμεσα και στην Ελλάδα), όπου και αλωνίζει ανενόχλητο. Αλλά το σκάνδαλο στην περίπτωση δεν είναι βέβαια αυτό το τελευταίο, αλλά η δήλη πλέον πρόθεση των κορυβαντιώντων δημοσιογράφων, αναλυτών, σχολιαστών, πολιτικών (κατά προτίμηση από τον ειδεχθή χώρο της οπορτουνιστικής αριστεράς), με αφορμή την περίπτωση Βατοπεδίου και τον τεχνητό σάλο που προκάλεσαν ως δικτάτορες των ΜΜΕ, να προλειάνουν το έδαφος για παραπέρα διασυρμό και συρρίκνωση της Εκκλησία υπό το λάβρο σύνθημα του διαχωρισμού Κράτους και Εκκλησίας. Αλλά οίκοθεν νοείται ότι για να συμβεί αυτό θα πρέπει η Εκκλησία (και οι Μονές) να διαθέτουν ίδιους οικονομικούς πόρους. Αλλά στην πρόθεση όλοι αυτού του εσμού των ελεεινών και τρισάθλιων φαρισαίων δεν είναι καν ο διαχωρισμός Κράτους και Εκκλησίας, αλλά η καταρράκωση της τελευταίας και ο ευτελισμός της.

    Τα φιλέτα

    Τέταρτον: Πολύς λόγος για φιλέτα. Εδώ η ακίνητος κληρονομιά από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 καταρρέει και είναι ανενεργός. Δεν έχω αντιληφθεί ακόμη αν η αρχή της αξιοποίησής τους από τη Μονή Βατοπεδίου (σε περίπτωση ανταλλαγής των με προσφορά προς το Δημόσιο δικής της περιουσίας) συνιστά σκάνδαλο ή εάν η περιουσία που προσέφερε προς ανταλλαγή δεν της ανήκε. Κάπως έτσι ήταν και η κατάσταση πάλι στον ίδιο χώρο της Χαλκιδικής, για μια κολοσσιαία περιουσία κάποιων χιλιάδων στρεμμάτων, η οποία μολονότι ανταλλάξιμη διεκδίκησε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Τούρκος πολίτης και υποχρεώθηκε το ελληνικό Δημόσιο να του καταβάλει δισεκατομμύρια. Η είδηση όμως αυτή πέρασε στα ψιλά και αυτό στον τοπικό Τύπο. Στον υπόλοιπο Τύπο δεν έχει καθόλου αναφερθεί, γιατί βλέπετε δεν αφορούσε καμιά Ιερά Μονή και κανένα Εφραίμ. Συνεπώς άλλο σκάνδαλο μεγαλύτερο των προηγουμένων.

    Το «θαύμα»

    Πέμπτον: Το κυριότερο σκάνδαλο είναι ότι με αφορμή το «σκάνδαλο» του Βατοπεδίου φαίνεται να πήρε βουτιά η ΝΔ και ο Γιώργος Παπανδρέου να υπερέβη σε ικανότητα τον Κ. Καραμανλή. Αν αυτό δεν είναι σκάνδαλο της μιντιοκρατίας (υπό την ταυτόχρονη έννοια του κράτους των Μέσων αλλά και των Μετρίων), είναι προφανώς θαύμα που έγινε με τη διαμεσολάβηση της Ιεράς Μονής!

    * Πρόεδρος της Ένωσης Δημοκρατικού Κέντρου (ΕΔΗΚ)

  • Σύμφωνα με την φιλοσοφία του ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Αλαβάνος δικαιούται να έχει και να κατέχει και μάλιστα πολλά προς ίδιον απολύτως όφελος, αλλά η Εκκλησία που τέλος πάντων και φιλανθρωπίες κάνει και ανακαινίσεις, όσον και αν κάποιοι υπερβαλλόντως υπερβάλλουν, δεν δικαιούται…
    Αφού ο ίδιος είναι τυπικά Χριστιανός ή “ουσιαστικά αριστερός,” γιατί δεν μοιράζεται την περιουσία του με αυτούς που δεν έχουν; Το Ευαγγέλιο ισχύει για τον καθένα, και για τον Αλαβάνο, κι αν όχι αυτό, η μαρξίζουσα θεωρία του σίγουρα θα έπρεπε να τον δεσμεύει και στα περί ιδιοκτησίας και προσωπικού πλούτου… Αλλά είναι και αυτός Κομμουνιστής με δεξιές τσέπες! Αριστερίστικη υποκρισία!

  • Να πείτε στον Αλαβάνο να ακολουθήσει το παράδειγμα των κληρικών, αγιορειτών και μη, που αυτοί, σε αντίθεση με τους αριστερούς, ό,τι πρεσβεύουν και κηρύττουν το τηρούν και στον εαυτό τους.

  • Είναι, σας πληροφορώ μετά πάσης βεβαιότητος, πολύ περισσότεροι (ποσοτικά και ποιοτικά) οι κληρικοί, αγιορείτες και μη, οι οποίοι τηρούν αυτά που πρεσβεύουν και κηρύττουν, απ΄ ότι οι αριστεροί!

    Ως (πρώην) αριστερός και ως Χριστιανός είδα πάρα πολλούς κληρικούς, αγιορείτες και μη, να τηρούν τα της πίστεως με μεγάλο αγώνα, αυταπάρνηση, νηστεία, προσευχή, πτωχεία, αγιότητα, από τους αριστερούς έχω γνωρίσει μόνο λεχρίτες! Για να μη γίνω κ΄εγώ τόσο λεχρίτης, όσο αυτοί τους εγκατέλειψα!

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε