Ο «Λόρδος»

Ο «Λόρδος» (υποθετικό πρόσωπο, μίας και μοναδικής εθνικότητος) θύμωσε και αίφνης απώλεσε τη μνημειώδη ψυχραιμία του.

Απολαυστικός, ως εκ τούτου, προέκυψε σε χθεσινό του άρθρο στην αγγλική «Τέλεγκραφ», εκφέροντας την κατηγορηματική του γνώμη που, εάν τη μεταφράσουμε σε συμπεριφορά γνωστή από την εποχή τού «εγώ κυβερνώ όλο τον κόσμο», μοιάζει απόλυτα και με εντολή. «Εδώ», λέει, «στο Βρετανικό Μουσείο, είναι το… δικαιωματικό σπίτι των Ελγινείων Μαρμάρων και δεν πρόκειται να επιστραφούν ποτέ στην Ελλάδα». Γες σερ! Ρίτσαρντ Ντόρμεντ, ο «ομιλών», κριτικός τέχνης της εφημερίδας, αλλά δεν έχει και πολύ μεγάλη σημασία. Δικαίωμά του, ασφαλώς, να πιστεύει και να λέει ό,τι θέλει. Το «Αναγνωστικό» απλώς επισημαίνει και αναδεικνύει το δημοσίευμα ως «ενδιαφέρον είδος». Ο τρόπος σκέψης. Ο τρόπος διατύπωσης. Ο τρόπος, γενικώς…

Εχοντας κτίσει, λέει, «αυτό το Μουσείο» («this Museum», όπου εδώ το «this» είναι η λέξη που προδίδει τον θυμό και την αναστάτωση του «λόρδου»), «οι Ελληνες έχουν καταφέρει να προκαλέσουν έναν ή δύο Βρετανούς δημοσιογράφους, τόσο μωρόπιστοι και αφελείς, ώστε να γράψουν άρθρα υπέρ της επιστροφής τους». Κίνησις πρώτη, της πάγιας τακτικής: δημιουργώ και εξολοθρεύω τον «εσωτερικό εχθρό», πιστεύοντας πως έτσι εξασφαλίζω και «άλλοθι αμεροληψίας». Ετοιμαστείτε, όμως, τώρα για το μεγάλο κτύπημα. Να το: «Ωστόσο, εάν κάποιος πιστεύει πως το κτίριο (σ.σ.: προσέξτε την υποβάθμιση από «μουσείο» σε «κτίριο») θα φιλοξενήσει ποτέ οτιδήποτε άλλο από τα ασβεστωμένα εκμαγεία που εκτίθενται τώρα, είναι απελπιστικά εκτός πραγματικότητος».

Και, παρακάτω, οι… πατροπαράδοτες υποδείξεις, πολύ συνηθισμένες σε ταινίες, όπου ο κακοποιός στριμώχνει το θύμα του και με ύφος «λόρδου» τού λέει «θα σου δώσω μια καλή συμβουλή». Ωραία, ακούμε λοιπόν, «μερικές καλές ιδέες προς τους Ελληνες»: Πρώτον, λέει, να στήσουν ένα άγαλμα του λόρδου Ελγιν κοντά στον Παρθενώνα (σ.σ.: γιατί όχι μέσα σ’ αυτόν, μυλόρδε;), «ώστε να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς αυτόν που τους έσωσε τα Μάρμαρα». Δεύτερον, συνεχίζει, «αντί να κλαψουρίζουν για γεγονότα που συνέβησαν πριν από δύο και πλέον αιώνες, ίσως θα έπρεπε ο Ελληνας πρέσβης να ευχαριστήσει τη Βρετανία που εκθέτει αυτά τα υπέροχα Μάρμαρα στις πανέμορφες αίθουσες του Βρετανικού Μουσείου (σ.σ.: όχι «κτιρίου»), όπου περισσότεροι από 4,6 εκατομμύρια επισκέπτες απ’ όλο τον κόσμο, κάθε χρόνο, μπορούν να τα απολαύσουν εντελώς δωρεάν». Oh, how generous, θα αναφωνούσε εδώ ο άλλος, «κρυφοεγγλέζος εαυτός μου», αλλά συγκρατείται και δεν το κάνει.

Ο επίλογος. Δραματικός. Οπως αρμόζει στο… αρχαιοελληνικό πνεύμα που, κατά καιρούς, διαπνέει το «είναι» ενός καθωσπρέπει λόρδου: «Οσο δεν μπορεί να ανήκουν πλέον στην Ελλάδα τα έργα του Ευριπίδη, άλλο τόσο δεν μπορούν να της “ανήκουν” και τα Μάρμαρα».

ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

http://www.telegraph.co.uk

6 σχόλια

  • @ Καταλαβαίνετε πού φτάνουμε, όταν μπαίνουμε σε τέτοιες «συζητήσεις»; Όπου οι Ελλαδίτες ξεπουλημένοι κυνοβουλευτικοί χρησιμοποιούν «διπλωματική» γλώσσα και παζαρεύουν τα ΔΙΚΑ μας – όπως συμβαίνει και με τα νησιά του Αιγαίου.
    Χρειάζεται σκληρός καταγγελτικός λόγος, αλλά πού να τον βρουν και εκστομίσουν τα πολιτικά απόβλητά μας; Ασπόνδυλοι, οσφυοκάμπτες και υπόδουλοι τω πνεύμα απλώνουν την τεραστίων διαστάσεων γλώσσα τους, έτοιμοι να γλείψουν όποιον ισχυρό τους κουνήση ένα δεκάρικο.
    Τέτοια -και χειρότερη- ξεφτίλα!

  • @Όλους: “Του κάναμε μια πρόταση που δεν μπορούσε να την αρνηθεί!” Απ’ την ταινία ο νονός. Και ο φακός έδειχνε το κομμένο κεφάλι του αγαπημένου αλόγου κούρσας του έχοντος αντίρρηση στον μαφιόζο.

  • @κ. ndemonicos: Και χέστηκαν -συγνώμη και του πάει εδώ το βρωμόλογο- οι εγγλέζοι με τον σκληρό, καταγγελτικό μας λόγο! Όλα αυτά που εισηγήστε μου θυμίζουν εκείνο που είχα διαβάσει παλιά -σε άρθρο του κ. Πασσαλάρη- “Δεξιότερα Κουραπάτκιν!” Ήταν, λέει, τότε, στον Ιαπωνικό(;; κατά Βλαδιβοστόκ μεριά)-Ρωσσικό πόλεμο, που ο έλλην αρθρογράφος συμβούλευε τον Ρώσσο στρατηγό περί των αναγκαίων στρατηγικών κινήσεων… Από το δημοσιογραφικό του γραφείο στην Αθήνα. Για να μπορέσει, λέει, να μπλοκάρει ο Ρώσσος τις δυνάμεις με τα σχιστά μάτια… Ο κ. Πασσαλάρης κορόϊδευε κάτι παρόμοιο που κάναμε. Από ‘δω.

  • @ Διονυσία Περικλέους: Χέστηκαν, ξεχέστηκαν, θα διαφωνήσω. Σε εθνικά θέματα οι επικύψεις δεν οδηγούν σε λύσεις. Η εθνική πολιτική σε θέματα πολιτισμού, όπου δεν υφίσταται casus belli, δεν μπορεί να ταυτίζεται με αυτήν επί άλλων θεμάτων, δεν μπορεί να επιζητείται η λύσις διά της διπλωματικής οδού. Καταγγέλλεις και αφήνεις τον χρόνο να δουλέψη υπέρ των θέσεών σου. Αλλά καταγγέλλεις, δεν στέκεσαι απλός θεατής.
    Θα σας θυμίσω την πολιτική των Σκοπίων, τα οποία επί δεκαετίες διαλαλούσαν σε υψηλά επίπεδα την Μακεδονική εθνικότητά τους, χωρίς εμείς να αντιδρούμε. Κοιτάξτε πού βρίσκεται σήμερα το θέμα.

  • πρεπει να επιστραφουν και τα υπολοιπα μνημεια στους πολιτισμενους βαρβαρους εγγλεζους που ξερουν να τα τιμουν διοργανονωντας χοροεσπεριδες στην αιθουσα εκθεματων οπως καπιοι αλλοι απολιτιστοι βαρβαροι οι νεοτουρκοι μετατρεπουν το χριστιανικο τζαμι (οχι ναος να μην δυσαρεστησουμε τον Τσιπρα )Αγ ΣΟΦΙΑ σε εκθεση ειδων υγιεινης. παντα εκθετουν αυτα που εχουν στο μυαλο τους.

  • Ε=ΜC2 λέτε: “παντα εκθετουν αυτα που εχουν στο μυαλο τους.”
    Σας λέω: Λάθος η έκφρασης! Διορθωμένη είναι: παντα εκθετουν αυτα που περιέχει το κρανίο τους! Για του κ. Τσίπρα το κρανίο δεν ξέρω αν περιέχει και τίποτις…

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε