Η απαγόρευση του καπνίσματος και …η ουρά του ποντικού

Πρώτη μέρα εφαρμογής του μέτρου για την απαγόρευση του καπνίσματος σήμερα και από την αρχή δηλώνω ότι ουδέποτε υπήρξα καπνιστής. Συνεπώς ούτε καπνός, ούτε φωτιά υπάρχει για μένα από το μέτρο.
Όμως δεν μπορώ και να μην αναλογισθώ την υποκρισία της κρατικής πολιτικής, που σε μια χώρα μπάχαλο το τσιγάρο μας μάρανε!
Παραβλέπω ότι πρόκειται για μια καπνοπαραγωγό χώρα που διώκει ένα από τα μέχρι προχθές βασικό γεωργικό και βιομηχανικό προιόν της. Ποιος ξέρει τι παιχνίδια εκεί παίχτηκαν.
Πιάνομαι από μια φράση του Υπουργού Υγείας χθες στα κανάλια ότι απαγορεύουν το κάπνισμα σε δημόσιους χώρους για να μειώσουν τους θανάτους που το κάπνισμα προκαλεί και να μην βλέπουν τα παιδιά μας τους μεγαλύτερους να καπνίζουν και παίρνουν το κακό παράδειγμα.
Ο κ. Υπουργός μου θύμισε την προτροπή της χωρικής, που παρακολουθώντας τον άντρα της να τραβά έξω έναν ποντικό από το πιθάρι με το λάδι μέσα στο οποίο είχε πέσει του φώναζε “Σιγά, μη στάξει η ουρά του μέσα”!
Αν μετρήσουμε τους θανάτους κάθε χρόνο από καρκίνο προερχόμενον από κάπνισμα και εκείνους από τροχαία στους επί δεκαετίες δρόμους/γκιλοτίνες της χώρας ποιοι θα είναι οι περισσότεροι;
Αν πάλι μπορούσαμε να απαριθμήσουμε τους θανάτους από την ελλειπή ιατρική βοήθεια και περίθαλψη στους διαδρόμους και στους προθαλάμους της εντατικής των ελληνικών νοσοκομείων θα τους βρίσκαμε περισσότερους από εκείνους του ενεργητικού ή του παθητικού καπνίσματος;
Και ποιος μπορεί να πει ότι στον καρκίνο συντελεί πιο πολύ το τσιγάρο από την επί δεκαετίας υπερβολικά μολυσμένη ατμόσφαιρα της πρωτεύουσας, πράγμα για το οποίο κανείς δεν μιλά πλέον;
Και το κακό παράδειγμα θα το πάρει το παιδί best online casinos australia αν δει έναν μεγάλο να καπνίζει ένα τσιγάρο ή από τους συμμαθητές του εκείνους -και είναι πολλοί πια- που ανεξέλεγκτοι φουμάρουν τους μπάφους με τα χασίσια σε καθημερινή βάση;
Ή μήπως αν πάει μια βόλτα ο νέος στην πλατεία του χωριού του, της πόλης του ή στην Ομόνοια -κι όχι μόνο στην πλατεία- δεν θα έλθει αντιμέτωπος με τα ανθρώπινα ράκη που λέγονται πρεζάκια, περιστοιχιζόμενα από τα στίφη των ντήλερς της “άσπρης” και της “παραμύθας”, αλλά και αντιμέτωπος με τη δυνατότητα να προμηθευτεί μια δόση πιο εύκολα από ό,τι θα προμηθευόταν ένα πακέτο τσιγάρα;

Είναι μακρύς ο κατάλογος εκείνων που μας στέλνουν μέρα με την ημέρα στον τάφο για να τον παραθέσουμε εδώ. Αν έψαχνε για τίτλο αυτού του καταλόγου θα έπρεπε να βάλει ” η κοινωνική καθημερινότητα όπως έχει διαμορφωθεί στη χώρα μας από το 1981 και πέρα”. Που έχει κάνει τη ζωή μας πλέον αφόρητη και την ψυχή και την υγεία μας πιο ευάλωτη παρά ποτέ.

Με ποια λοιπόν λογική κρίθηκε ότι από όλους αυτούς τους προαναγγελόμενους καθημερινά και σε μόνιμη βάση, δεκαετίες τώρα θανάτους πρέπει να προηγηθεί η προσπάθεια αποτροπής εκείνου που προέρχεται από το κάπνισμα;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ

12 σχόλια

  • @ΔΙΟΝΥΣΗ ΒΙΤΣΟ: Φίλτατε Διονύση. Εν αντιθέσει προς εσέ, ήμουν και είμαι καπνιστής. Δηλαδή βλάκας. Όχι, επειδή εν γνώσει μου μειώνω το προσδόκιμο ζωής αλλά, κυρίως, επειδή δεν μπορώ να απολαύσω στο ακέραιο τη ζωή μου. Φαντάζεσαι πόσες περισσότερες φορές θα ανέβαινα, για παράδειγμα, στην Ακρόπολη αν δεν είχα το βάρος του λαχανιάσματος; Για να μην μιλήσω για το σεξ. Την ύψιστη των απολαύσεων. Κι ας είναι θανάσιμο αμάρτημα… Συμφωνώ με τις περισσότερες από τις επισημάνσεις σου. Δεν υπεισέρχομαι στις σκοπιμότητες που ενδεχομένως υπαγόρευσαν την απόφαση του Υπουργού Υγιεινής, όπως ορθώς θα έπρεπε να είναι ο τίτλος του. Γιατί προϋπόθεση της υγείας είναι η υγιεινή. Αλλά σε ερωτώ: από κάπου δεν έπρεπε να αρχίσουμε; Δεν αμφιβάλλω ότι η τήρηση της εφαρμογής του μέτρου θα ατονήσει συντομότατα. Έμμεσοι φόροι είναι αυτοί. Συμφέροντα “επιχειρηματιών” -αν επιχείρηση είναι η “καφετέρια”, το σκυλάδικο και η χασαποταβέρνα- είναι αυτά. Και προ πάντων, Ελλάδα είναι αυτή. Και κάτι τελευταίο: Παρότι μανιώδης καπνιστής, ενοχλούμαι σφόδρα όταν ένας “βλάχος” -με την αποθετική έννοια του όρου- μου πετάει τον καπνό του στη μούρη. Τόσα χρόνια καπνίζω. Ωστόσο, δεν διανοήθηκα να ανάψω τσιγάρο στην είσοδο της πολυκατοικίας αναλογιζόμενος ότι μπορεί να ενοχλήσω αυτόν που θα με ακολουθήσει. Η καπνίλα δεν έχει ουσιώδη διαφορά από το ρόχαλο. Το πρώτο είναι αέριο, το δεύτερο υγρό. Παλαιότερα στα λεωφορεία υπήρχε η πινακίδα “ΜΗΝ ΠΤΥΕΤΕ”. Καιρός να υπάρξει και η πινακίδα “ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΤΕ”. Μπορώ να καπνίσω σπίτι μου.

  • @ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟ: Ασφαλώς και συμφωνώ με το μέτρο. Αν και μια πολιτισμένη χώρα δεν βγάζει φιρμάνια απαγορεύσεων, αλλά διαπαιδαγωγεί έτσι τους πολίτες της από τα μικρά τους χρόνια ώστε να θεωρούν αυτονόητον τον σεβασμό του άλλου. Και τότε είναι που εφαρμόζεται απολύτως, ό,τι δεν θα εφαρμοσθεί με την διαταγή και την ποινή. Αλλά αυτά είναι ψύλλοι στ’ άχυρα…
    Στην προκειμένη περίπτωση μας λένε “μας το επέβαλε η Ευρωπαική Ένωση και έτσι αναγκαστήκαμε να σκεφτούμε και κάπου την υγεία σας και τη ζωή σας”, αλλά μας σερβίρουν ότι τα κίνητρά τους είναι να μας προστατεύσουν από θανατηφόρες συνήθειες, να μακρύνουν τη ζωή μας και να μην έχουν κακό παράδειγμα τα παιδιά μας.
    Μας δουλεύουν για άλλη μια φορά, δηλαδή!
    Ε, αν είχαν ως πρώτη φροντίδα τους το πρωί και τελευταία το βράδυ το πώς θα εξασφαλίσουν και θα μεγιστοποιήσουν την ευτυχία μας, δεν θα έπρεπε να ξεκινήσουν από αλλού;
    Κι ένα υστερόγραφο μιας κι το έθιξες το θέμα: Μάλλον θα πρέπει να βάλουν πάλι τις πινακίδες “ΜΗΝ ΠΤΥΕΤΕ”, πολύγλωσσες αυτή τη φορά, γιατί όσοι δεν ζούμε ή εργαζόμαστε στις προφυλαγμένες συνοικίες, αντιμετωπίζουμε πολλές φορές καθημερινά διαφόρους να φτύνουν θορυβωδώς μπροστά μας -συγχωρείστε μου το μη πολιτικώς ορθόν, αλλά έτσι είναι- διάφοροι αλλοδαποί μετανάστες. Προφανώς βρίσκονται εκεί που είμαστε και εμείς στη δεκαετία του ’60 και του ’70.

  • Αγαπητέ κ.Βίτσο, Διάβασα το σχόλιό σας σχετικά με την απογόρευση του καπνίσματος και ειλικρινά δεν κατάλαβα τι θέλετε να πείτε. Είσαστε υπέρ ή κατά των απαγορεύσεων του καπνίσματος; Λέτε π.χ.: “Όμως δεν μπορώ και να μην αναλογισθώ την υποκρισία της κρατικής πολιτικής, που σε μια χώρα μπάχαλο το τσιγάρο μας μάρανε!”. Δηλαδή με τον ίδιο συλλογισμό “σε μια χώρα μπάχαλο”, γιατί να διώκονται τα ναρκωρικά, η πορνεία, το έγκλημα γενικώς; Λέτε: “Αν μετρήσουμε τους θανάτους….από κάπνισμα και εκείνους από τροχαία…..ποιοί θα είναι οι περισσότεροι;”. Ας υποθέσουμε, λοιπόν, ότι οι θάνατοι από τροχαία είναι περισσότεροι από τους θανάτους από το κάπνισμα, τι να κάνουμε; Να αφίσουμε τους κανπινστές να πεθαίνουν μέχρι να ξεπεράσουν τους θανάτους από τα τροχαία και μετά βλέπουμε; Λέτε: “Και ποιος μπορεί να πει ότι στον καρκίνο συντελεί πιο πολύ το τσιγάρο….απο την….υπερβολικά μολυσμένη ατμόσφαιρα…..”. Ας πούμε τότε, μια κ’έξω ότι αφού έτσι κι’αλλοιώς θα πεθάνουμε μια μέρα, γιατί να ενδιαφερόμαστε για μια καλύτερη ζωή ημών των ιδίων και των οικογενειών μας, που σίγουρα χρειάζονται προσπάθειες, κόποι και έννοιες; Κανένα ενδιαφέρον δηλαδή, αλλά τότε τι μας ενδιαφέρει αν μια χώρα είναι “μπάχαλο”; Και τα παιδιά; Ούτε και γι’αυτά τίποτα; Σκούρα, πολύ σκούρα τα βλέπετε κ. Βίτσο, αλλά γιατί;

  • Σίγουρα τα κίνητρα της πολιτείας δεν είναι πάντα αθώα στην έκδοση μιας απόφασης.Ειδικά της πολιτείας και της εξουσίας που μας ασκείται, αντιγράφοντας το ρόλο ληστή και παράλογου, αυταρχικού φεουδάρχη. Προσωπικά δεν είμαι καπνιστής και έχω υποστεί αρκετές φορές την κακοποίηση των καπνιζόντων. ΄Ομως θα σταθώ στο ότι το κάπνισμα είναι και μια απόλαυση. ΄Οταν δεν είναι μάλιστα αποτέλεσμα αμηχανίας, η απόλαυση μεγιστοποιείται. Είμαι, λοιπόν, αντίθετος με την απροετοίμαστη και με προχειρότητα (που διακρίνει κάθε μας βήμα εξάλλου) εφαρμογή ενός μέτρου, που στόχο έχει να πλήξει την απόλαυση. Όλοι γνωρίζουμε αιωνόβιους χαρούμενους καπνιστές και νευρωσικούς που στερούνται αυτό που επιθυμούν…. Αλλά υποθέτω, βολεύει τους εκάστοτε κρατούντες να είμαστε χρεωμένοι, στερημένοι και εξαντλημένοι, μας “βολεύουν” ευκολότερα για το καλό μας.

  • @Κωνσταντίνος Δρακάτος: Αγαπητέ κ. Δρακάτο, σας ευχαριστώ πολύ για το σχόλιό σας. Μάλλον δεν διατύπωσα σωστά εκείνο που ήθελα να πω. Εξηγούμαι λοιπόν:

    Ξεκαθαρίζω πως είμαι υπέρ της απαγόρευσης του καπνίσματος, όχι γιατί θέλω να επιβληθεί στους καπνιστές το σωστό (δικαίωμά τους να το ακολουθούν ή όχι), αλλά επειδή χωρίς την απαγόρευση συνεχίζεται να επιβάλλεται στους μη καπνιστές το λάθος.

    Θα προτιμούσα βέβαια να είχαμε φτάσει ως χώρα σε επίπεδο τέτοιο που δεν θα χρειαζόταν η απαγόρευση. Κάτι ανάλογο με εκείνο που θίγει ο “Πελοποννήσιος” πιο πάνω όταν θυμάται τις ταμπέλες “απαγορεύεται το πτύειν”. Οι Έλληνες σταμάτησαν να πτύουν όχι επειδή δεν άντεχαν τα πρόστιμα κάθε φορά που έφτυναν, αλλά επειδή ανέβηκε το μορφωτικό τους επίπεδο.

    Εκτιμώ όμως κ. Δρακάτο, πως το μορφωτικό επίπεδο και το πολιτιστικό κατ’ επέκτασιν τα τελευταία εικοσιπέντε χρόνια πήγε πίσω παρά μπροστά σε πολλά.
    Και δεν αναρωτιέμαι “Γιατί να διώκονται τα ναρκωτικά, η πορνεία, το έγκλημα γενικώς” επειδή, απλώς, δεν διώκονται! Τουλάχιστον στον απαιτούμενο βαθμό.

    Στην ερώτησή σας “Θα αφήσουμε τους καπνιστές να πεθαίνουν μέχρι να ξεπεράσουν τους θανάτους από τα τροχαία και μετά βλέπουμε;” επιτρέψτε μου αντιστροφή. “Θα αφήσουμε τους δρόμους στο χάλι τους να ξεκληρίζουν οικογένειες καθημερινά και θα κυνηγήσουμε τους καπνιστές μπας και προσβληθούν από καρκίνο σε τριάντα χρόνια;”. Το γνωρίζετε, φαντάζομαι, ότι ακόμα και οι πινακίδες για την επικινδυνότητα του δρόμου στην Εθνική οδό Αθηνών-Πατρών έχουν μπει με έξοδα και πρωτοβουλία ιδιώτη(!), συγκεκριμένα της μητέρας ενός παιδιού που σκοτώθηκε στο δρόμο αυτόν από όχημα του αντίθετου ρεύματος, λόγω κακής σήμανσης.

    Ασφαλώς δεν είμαι από εκείνους που λένε “αφού θα πεθάνουμε μια μέρα, ας τα αφήσουμε όσα πάνε κι όσα έλθουνε”. Όμως, όταν έχουμε καταντήσει το ελληνικό κράτος μια παράγκα που μπάζει από παντού, δεν νομίζω πως ενδείκνυται να ξεκινήσουμε την αναστήλωσή του βάζοντας χρυσά πόμολα στις πόρτες, μόνο και μόνο επειδή κάτι είναι κι αυτό!
    Γιατί φοβούμαι πως στην απαγόρευση του καπνίσματος θα μείνουμε. Ή για να είμαι πιο ρεαλιστής, ούτε κι αυτή θα τηρηθεί. Θυμάστε τις τυμπανοκρουσίες όταν επεβλήθη η ζώνη ασφαλείας σε όλα τα αυτοκίνητα; Τώρα πόσοι φορούν ζώνη; Και πόσοι από εκείνους που δεν φορούν ελέγχονται;

    Όταν λοιπόν κ. Δρακάτο, ζούμε σε ένα κράτος μπάχαλο -αυτό δεν είδα να το αμφισβητείτε- και παρατηρούμε τους κρατούντες να λαμβάνουν μέτρα για το θεαθήναι, ενώ χρονίζει η λύση προβλημάτων ζωτικής σημασίας πώς να μην τα βλέπω σκούρα; Αν και πιο πολύ σκούρα δεν τα βλέπει εκείνος που διαμαρτύρεται, αλλά εκείνος που έχει σιωπήσει απογοητευμένος.

    Υγ. Μπορώ να ρωτήσω αν είστε ο κ. Κων. Δρακάτος, ο παλιός καθηγητής μου στη Νομική Αθηνών και νυν Ακαδημαικός;

  • @ Προς τον κ. Κων. Δρακάτο: Προσωπικώς υποστηρίζω ότι πράγματι μας μάρανε το τσιγάρο. Αυτό, δηλαδή η υπό του τσιγάρου φθειρόμενη υγεία μας, αφύπνισε την κυβέρνησή μας εν μέσω Χρηματιστηρίων, Βατοπεδίων, Ζήμενς, τοξικών ομολόγων, ασθμαινόντων ασφαλιστικών ταμείων, Παυλίδειων συμπεριφορών και… και… και…
    Αυτοί που εύχονται, διότι λήστεψαν τα ασφαλιστικά και δημόσιο ταμεία, να πεθαίνουμε ΟΛΟΙ τουλάχιστον στα 65 -αν είναι δυνατόν στα 64-, ώστε να μην υποχρεώνωνται στην καταβολή συντάξεων και εφ’ άπαξ, θα μας πείσουν ότι ενδιαφέρονται για την υγεία μας!!! Και εμείς θα πρέπει να τους πιστέψουμε!!!
    Από ποιον πλανήτη μας ήλθατε, κ. Δρακάτε; Αν όμως ειλικρινά δεν καταλάβατε τι ήθελε (σωστότερα: τι έλεγε) να πη ο κ. Βίτσος, δύο πράγματα μπορεί να συμβαίνουν: Το πρώτο, χρειάζεται να διαβάζετε τουλάχιστον δύο φορές ένα κείμενο, ώστε να αντιλαμβάνεστε σε κάποιον βαθμό το νοούμενο. Το δεύτερο, ρωτήστε ένα παιδί μέχρι 12 ετών να σας το εξηγήση.
    Και δεν μπορώ παρά να σημειώσω την ευγένεια του κ. Βίτσου στην απάντησή του.
    Όσον αφορά τώρα στην τήρηση του νόμου, ε, δεν χρειάζεται να το αναλύσουμε. «Τι έχεις Γιάννη, τ’ είχα πάντα» είναι το θέμα. Ή μήπως δεν σας εντυπωσίασε ή έστω παραξένεψε το τεχνηέντως διαχυθέν «επαφιέμεθα και στην απόφαση των λογικών πολιτών να συμβάλλουν στην τήρηση του νόμου»; Όπου η παρότρυνση στον χαφιεδισμό είναι εμφανέστερη μιας ταξιαρχίας μυγών εντός ποτηρίου γάλακτος, ενώ ταυτοχρόνως δηλώνεται και η αδυναμία, άρα έλλειψις προθέσεως, του κρατικού μηχανισμού να ελέγξη τα αποτελέσματα.
    Το πολιτικόν κόστος γαρ… «Δεν σας την κάτσαμε εμείς, φίλοι πολίτες, οι συμπολίτες σας σάς την έκατσαν».
    Τελικά μία από τα ίδια είναι το θέμα. Και να δηλώσω καπνιστής μεν, υπέρμαχος δε του δικαιώματος των άλλων να μη καπνίζουν όταν καπνίζω εγώ.

  • @Όλους μια επαναστατική πρόταση διαβάστε την και βαράτε μετά: ΟΥΤΕ απαγόρευση ΟΥΤΕ ενθάρρυνση καπνίσματος, και δεν είμαι καπνίστρια, αλλά κατάργηση της δωρεάν ιατροφαρμακευτικής περίλθαψης για κείνους που επιμένουν να καπνίζουν και αυτό είναι πολύ εύκολο να βρεθεί κλινικά, πριν το κακάρωμα ή μετά και κατά την νεκροψία! Κάτι παρόμοιο δεν έχουν κάνει και οι ασφαλιστικές εταιρείες για κείνους που μπλέχτηκαν σε οδικά ατυχήματα και ήταν: Λιάδα, μισολιάδα ή τρέκλιζαν χαρούμενα κι όσο πατάει η γάτα;;; Βέβαια η παιδεία είναι το καλλίτερο αλλά, αδερφάκι μου, παίρνει χρόνο και εμείς θέλουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ.

  • @κ. Βίτσο: Στο ζουρλονήσι, της αναλφάβητης γιαγιάς μου, η στορία δεν ήταν με ουρά ποντικού αλλά με ουρά γαϊδάρου! Εσείς, τση Ζάκυνθος, καλά δεν είχατε γαϊδάρους και πάω πάσο, αμά ψυχούλα μου ούτε γάτους;; Τί τσου κάματε;;; Τσου φάγατε τσου δόλιους;;;

  • @Διονυσία Περικλέους: Και τόσο μινιόν πια είναι τα γαιδούρια σας στην Κεφαλονιά που χωράνε σε ένα πιθάρι με λάδι; Εμάς στην Ζάκυνθο είναι, τουλάχιστον, ανθρωπίνων διαστάσεων.
    Όσο για τους γάτους μας, ε, είναι γάτοι, πώς να το κάνουμε! Είναι δυνατόν γάτος να πέσει στο πιθάρι; Άσε που απεχθάνονται το λάδωμα. Και, μια και τόφερε η κουβέντα, με τίποτα δεν θα μπορούσαμε να έχουμε υπουργό ζακυνθινό γάτο!

  • @κ. Βίτσος: Ψυχούλα μου ο γαϊδαρος, τση ιστορίας τση νόνας μου, σε πηγάδι πήγε κι έπεσε ο δυστυχής και ΠΟΥ σκέφτηκες το πιθάρι για κοτζάμ γάϊδαρο και δεν σου πήγε, το περιεχόμενο του τσερβέλου σου, τσου καλοθρεμένους του είδους που ‘χουμε σ’ όλη την Ελλάς και θα ‘κανε εξαίρεση το Τζάντε στην γαϊδουρο-ιδιοκτησία;; Και το εθεώρησα περιττόν να το διευκρινίσω ένεκα που απευθυνόμουν σε επτανήσιο -έχουν και μη μου άπτου νεύρα οι τύποι- και να μη με παρεξηγήσει πως υποτιμώ τη γρηγοράδα του. Τση νόησης εννοώ. Ένεκα και που είναι και Ζακυνθινός. Βέβαια όλο κι έχουν κάποιο κόμπλεξ -καρσί τσου Κεφαλλονίτες- οι ζουρλοί τση Ζάκυνθος επειδή ζηλεύουν τσου Κεφαλλονίτες που είναι πιο ευρυχωρημένοι εντός του ζουρλομανδύα τσου κι όχι για τίποτις άλλο και να μη με πάρεις λάθος!

  • @Διονυσία Περικλέους: Για να είμαι ειλικρινής και το πηγάδι μικρό μου φαίνεται για να χωρέσει ολόκληρος γάιδαρος από το στόμιό του. Εκτός κι αν ήταν εντελώς ηλίθιος και το προσπάθησε. Αλλά κεφαλονίτης και ηλίθιος, έστω και γάιδαρος, γίνεται;
    Υπάρχει βέβαια και η περίπτωση να επρόκειτο για “τση Χώρας το πηγάδι”(*), που κατά την βιβλιογραφία θα πρέπει να είχε ευρύτατο στόμιο. Αλλά αυτό πάλι βρίσκεται στην Ζάκυνθο…

    (*) Όρα Νικολού Κουτούζη, ζακυνθίου, ποιητή και ζωγράφου, συγχρόνου του Σολωμού σατιρικό ποίημα:

    “Τση Χαριάταινας ο χύστος
    σαν τση Χώρας το πηγάδι,
    ούλη νύχτα μπάσε-βγάλε
    δεν τση μένει χείλος πια!”

    Για το τι εστί “χύστος” αποτανθείτε στον κ. nicolaos demonicos. Είναι καθ’ ύλην αρμόδιος, όπως και να το εκλάβετε!
    Κι ας σταματήσουμε εδώ, επειδή ο εν λόγω βρίσκεται σε αντιβωμολοχική καραντίνα και μπορεί να ξεθαρέψει.

  • @κ. Βίτσος: Και ΠΩΣ τα καταφέραμε μια τόσο σοβαρή κουβέντα γύρω απ’ την δημόσια υγεία, όπως είναι το κάπνισμα, να το μετατρέψουμε σε ουρές ποντικού ή γαδάρου και μάλλον -αν και μισή μακεδόνα- καταλαβαίνω τί λέει στο αριστουργηματικό του τετράστιχο ο Νικολός Κουτούζης. Ααα, και συγχωρώ τον εαυτό μου, για την υποβάθμιση της κουβέντας περί δημόσιας υγείας, γιατί -όπως κατάλαβε το μισό Κεφαλλονίτικο του μυαλού μου- η Χαριάταινα ήταν κι αυτή δημόσιος υπάλληλος…

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε