Σκέψεις για τα εγκαίνια του Μουσείου Ακροπόλεως

14-06-09_284262_21Είδα σήμερα τα αποτελέσματα των παιδιών στις Πανελλαδικές και μαύρισε η ψυχή μου.

Ενώ τα πήγαν αρκετά καλά σε μαθήματα όπως Φυσική, Μαθηματικά κλπ. -το μεγαλύτερο ποσοστό αριστούχων συγκεντρώνεται στη φυσική γενικής παιδείας με το 47% να έχει γράψει από 18 έως 20 -πάτωσαν στη Νεοελληνική Γλώσσα (μόλις το 1,61% αρίστεψε) και γνώρισε το Βατερλώ στην Ιστορία γενικής παιδείας με το 62% να γράφει κάτω από τη βάση!!!

Ως εκ τούτου, δεν θέλει και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανένας ότι τα παιδιά βάζουν σε δεύτερη μοίρα μαθήματα που θεωρούν παλαιομοδίτικα και εστιάζουν περισσότερο την προσοχή τους σε μαθήματα της Νέας Εποχής, πιο “παγκοσμιοποιημένα” κατά κάποιο τρόπο.

cebbceb7ceb8ceb71Γι αυτό Άρη μου, εσύ που είσαι νέος άνθρωπος και δεν έχεις αρτηριοσκλητωτικά σύνδρομα και δεν φοράς “παρωπίδες”, μήπως θα έπρεπε να σκεφτείς κάποιον τρόπο, ώστε το Ελληνικό Σχολείο να ξανακάνει αρεστή την Ελληνική γλώσσα και Ιστορία στους μαθητές;

Είναι κρίμα να συναντάω άτομα από άλλες χώρες που προσπαθούν μέσω του web να έρθουν σε επαφή με τον πλούτο της γλώσσας μας και ταυτόχρονα να παρακολουθώ χρόνο με τον χρόνο να αφήνονται τα νέα παιδιά να ξεμακραίνουν αβοήθητα μακριά από τις ρίζες τους.

Όχι τίποτε άλλο, αλλά έτσι όπως το πάτε, σε λίγα χρόνια τα παιδιά θα διαγωνίζονται και τα γραπτά τους θα είναι γραμμένα σε greeklish !!!

ΚΕΝΤΡΙ (Φωτογραφία: Η Λήθη)

19 σχόλια

  • @ Είμαι βέβαιος ότι σε κάποια αυτιά και μάτια θα ακουστοφανή μίζερο, αλλά ποσώς με ενδιαφέρει. Θέλω λοιπόν να πληροφορηθώ δύο πράγματα:
    Πρώτον, ποιο ήταν το ύψος του προϋπολογισθέντος κόστους αναγέρσως του μουσείου.
    Δεύτερον, ποιο ήταν το τελικό κόστος.
    Μπορείτε να με αποκαλέσετε καχύποπτο – και είμαι όσον αφορά στην προς ίδιον όφελος διαχείριση των χρημάτων του δημοσίου.
    Και να διατυπώσω μία θέση: Θεωρώ ανοσιούργημα την ανέγερση του μουσείου στον συγκεκριμένο χώρο και με την συγκεκριμένη αισθητική.

  • Στην τελετή των εγκαινίων του νέου Μουσείου της Ακρόπολης μετά λύπης μου παρατήρησα: Πρώτον, ότι δεν είχαν προσκληθεί όσοι εργάσθηκαν γι’ αυτό –συμπεριλαμβάνω και τους «ανώνυμους» οικοδόμους. Δεύτερον, ότι είχε προσκληθεί ο κ. Πέτρος Κωστόπουλος. Εύγε, κύριε Υπουργέ Πολιτισμού.

  • @ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ: θεωρείτε σωστό να συγχρωτισθεί ο κ. Πέτρος Κωστόπουλος με οικοδόμους;

  • @ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟ και ΑΡΤΣΗ ΜΠΟΥΡΤΖΗ (χωρίς λουλά): Εννοείτε τον εκδότη; Αν ήταν δυνατόν να λείπη από μια τέτοια εκδήλωση! Δεν είδατε τι γυμνό εκτίθεται στο μουσείο; Πώς να λείψη ο Μάρτης από την Σαρακοστή; Να δήτε που θα βγάλη καρυάτιδες σε παρτούζα – τώρα που είδε και τα οπίσθιά τους.
    Απορώ μόνο γιατί δεν προσκάλεσαν τον σκηνοθέτη του γυμνικού έργου «Το παλαμάρι του βαρκάρη». Μεγίστη παράλειψις! Ασυγχώρητη!

  • @όλους: Ο κ. Κωστόπουλος είναι εκδότης ενός από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα ΜΜΕ. Φυσικό δεν είναι να είχε προσκληθεί;

  • @ Πολιτισμό Πολίτη: Επειδή το γεγονός του Σαββάτου αφωρούσε στον Πολιτισμό, έχω την αίσθηση -και συγχωρήστε με αν είμαι λάθος- ότι η προσφορά του κ. Π. Κωστόπουλου στον τομέα αυτόν είναι -τουλάχιστον τα τελευταία χρόνια- από ανύπαρκτη έως ζημιογόνα.
    Αν μιλάμε για το ίδιο πρόσωπο -τον εκδότη κάποιων συγκεκαλυμμένων πορνοπεριοδικών και γυφτογκλαμουριάς-, τότε μιλάμε για έμπορα κρέατος επί χάρτου. Με τον δε Πολιτισμό έχει την σχέση που έχει και ο πρώτος τυχών εκδίδων γυναίκες επί χρήμασι.
    Εκδότης γαρ και αυτός.

  • @nicolaos demonicos: Καλώς έχετε την άποψή σας, άλλοι όμως αγόραζαν και αγοράζουν τα έντυπα αυτού του εκδότη αθρόως. Νομίζετε πως το Υπουργείο Πολιτισμού δικαιούται να κάνει αξιολογήσεις του είδους; Και ποιος σας διαβεβαιώνει πως η άποψή του συμπίπτει με τη δική σας;
    Να το πάμε και παραπέρα: Θέλετε να πείτε πως οι λοιποί κάτοχοι ΜΜΕ στην Ελλάδα που ήταν προσκεκλημένοι, οι μη χορηγοί του μουσείου μεγαλοεπιχειρηματίες που ήσαν παρόντες έχουν προωθήσει τον Πολιτισμό;

  • Ο Κωστόπουλος είναι ο ίδιος με τον Κωστόπουλο που σε κάποιο εξώφυλλο του περιοδικού του (πάνε καμιά 15αριά με 20 χρόνια) έπιανε τ΄αρχίδια του;
    (Φοβάμαι πως ναι… Αλλά δε θα μπω στο τρυπάκι να γκρινιάσω για το ότι ένας μαλάκας -και παπάρας, επιτρέψτε μου τη δικαιολογημένη στην περίπτωσή του έκφραση- λύνει και δένει στον “πολιτισμό” στην παρακμιακή χώρα). Θα δώσω μια άλλη διάσταση :

    Νομίζω ότι ο συντάκτης θίγει κάποιο άλλο θέμα, το οποίο με “καίει” κι εμένα. Όμως διαφωνώ κάθετα με την άποψή του ότι η φυσική είναι μάθημα της “νέας εποχής” και “παγκοσμιοποιημένο”. Η φυσική βοηθάει στο να έρχεται ο μαθητής (ο κάθε άνθρωπος) σ΄επαφή με τον ορθολογισμό και υπ΄αυτή την έννοια θεωρώ πολύ θετικό το να τη μελετούν και να της δίνουν μεγάλη σημασία οι μαθητές (αρκεί να την καταλαβαίνουν και να μην “παπαγαλίζουν”, βέβαια). Άλλωστε ποιος θεωρεί σοβαρά ότι η γνώση της φυσικής δεν μπορεί να συμβαδίζει με γνώση της γλώσσας; ΛΟΓΟ (λογική) εκφράζουν και τα δύο (θεωρητικά τουλάχιστον).

  • @ Πολιτισμό Πολίτη: Το Υπουργείο Πολιτισμού δε δικαιούται απλώς, επιβάλλεται να κάνει τέτοιου είδους αξιολογήσεις. Αλίμονο αν κριτήριο της επιλογής είναι εάν το τάδε ή το δείνα έντυπο “πουλάει”. Σε αυτή την περίπτωση, θα έπρεπε να προσκληθεί η κατά τα άλλα συμπαθής κυρία Πέγκυ Ζήνα, ακριβώς επειδή και αυτή “πουλάει”. Εκτός και αν ισχύει κάτι άλλο. Ο επί του Πολιτισμού μας Υπουργός να προσεκάλεσε τον κ. Πέτρο Κωστόπουλο επειδή αμφότεροι είναι αρχαιολάτρες. Βλέπετε και οι δύο θαυμάζουν τον “δαφνοστεφανωμένο έφηβο” σήμα της ομάδας του Ολυμπιακού.

  • @ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ: Νομίζουμε πως είναι επικίνδυνο να ανατίθεται σε έναν υπάλληλο του υπουργείου να κόβει και να ράβει προσκεκλημένους και μάλιστα εκπροσώπους ΜΜΕ κατά τα κριτήρια τίνος;
    Δεν μιλάμε φυσικά για ακραίες περιπτώσεις πχ. εκδότες πορνό εντύπων, αλλά για περιοδικά ποικίλης ύλης, τα οποία από κρατικούς οργανισμούς μέχρι μεγάλες επιχειρήσεις επιλέγουν για να διαφημίζονται και στα οποία εργάζονται μερικές εκατοντάδες δημοσιογράφοι, τους οποίους δεν μπορεί κανείς να κατηγορήσει ότι δουλεύουν σε πορνοπεριορικά, αφού άλλωστε όλοι τους είναι μέλη του επίσημου συνδικαλιστικού φορέα τους.
    Όταν δηλαδή τα έχει δεχθεί η ελληνική κοινωνία σε όλα τα επίπεδα -μέχρι πρότινος και στο χρηματιστήριο- ο υπουργός Παιδείας θα κάνει την αντίσταση;

    Επιπλέον δε, αν γίνει το ξεκίνημα δεν ξέρει κανείς πού θα καταλήξει αυτή η πρακτική. Σήμερα είναι ο συγκεκριμένος υπουργός τον οποίο δεν ενοχλεί ο Κωστόπουλος, αύριο όμως μπορεί να είναι ένας άλλος που να τον ενοχλούν οι αθλητικές εφημερίδες -κι αυτές αποβλακώνουν με τον τρόπο τους- μεθαύριο ένας άλλος, να μη λέμε ονόματα, που θα προσκαλεί μόνο έντυπα που εμφορούνται από χριαστιανικά ιδεώδη, παραμεθαύριο ένας τρίτος που θα καλεί μόνο τα περιοδικά της εθνικοφροσύνης ή ένας τέταρτος που θα δέχεται μόνο τα περιοδικά που θα είναι κατά του κεφαλαίου, της αντίδρασης και της συντήρησης.
    Άλλο θέμα η αξιολόγηση των περιοδικών που έφερε στην Ελλάδα ο Κωστόπουλος.

    Ξεχνάτε όμως πως όλος ο ελληνικός περιοδικός -και μη περιοδικός εν πολλοίς- τύπος έγινε μέσα σε ελάχιστα χρόνια σαν τα περιοδικά του Κωστόπουλου;

    Ξεχνάτε επίσης τις γενιές που επηρρέασαν αυτά τα περιοδικά;

    Μην τα βάζουμε λοιπόν με τον τροχό του οχήματος. Καλύτερα είναι να αναζητήσουμε τον κατασκευαστή και τους οδηγούς του. Και από δαύτους ήταν μπόλικοι στα εγκαίνια, χωρίς, από ό,τι βλέπω να ενοχλεί η παρουσία τους.

  • @Πολιτισμό Πολίτη: Ό,τι έγραψα, το υπαγόρευσαν οι προσλαμβάνουσες από τα τηλεοπτικά στιγμιότυπα. Προφανώς, έχετε δίκιο για τους κατασκευαστές και τους οδηγούς. Αλλά εμέ προσωπικώς με εξέπληξε ότι ο τηλεοπτικός φακός “αιχμαλώτισε” την είσοδο του περί ου ο λόγος κυρίου επί περισσότερο χρόνο από την είσοδο του Προέδρου της Δημοκρατίας. (Ο φακός της κρατικής -ας πάψει το παραμύθι περί δημόσιας- ΕΡΤ). Και, εν προκειμένω, αναφέρομαι στο σύμβολο, όχι στο πρόσωπο, παρότι σέβομαι βαθύτατα και το πρόσωπο. Εις ό,τι αφορά το κριτήριο των διαφημίσεων από κρατικούς οργανισμούς και μεγάλες επιχειρήσεις, ας το αφήσουμε για άλλη συζήτηση. Ένα περιοδικό για τον Καβάφη, για τον Καζαντζάκη, για τον Ροϊδη, δεν θα έπαιρνε δεκάρα τσακιστή. Ούτε από κρατικό οργανισμό ούτε από μεγάλη επιχείρηση.

  • @ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ: Είναι όπως τα λέτε. Πλέον δε ό,τι βλέπουμε στην τηλεόραση, κρατική και μη, είναι εικόνα μας “και μας μοιάζει”. Άλλο που δεν μας αρέσει!
    Εδώ στην τελετή δεν αναφέρθηκε καν το όνομα του αρχιτέκτονα του κτιρίου! Και οι φορές που τον έδειξε το γυαλί ήταν μετρημένες.
    Για να έλθω αλληλέγγυος στην παρατήρησή σας, αν εκτιμούσε το Υπουργείο πως στα εγκαίνια οι καλεσμένοι θα έπρεπε να ήταν μετρημένοι, θα μπορούσε να καλέσει μόνο εκπροσώπους του πνευματικού κόσμου. Όχι να παρίσταται όποιος πρόλαβε να εξασφαλίσει πρόσκληση, αντιμετωπίζοντας το γεγονός σαν άλλη μια δεξίωση της κυρίας Κοσμικοπούλου!
    Και μιας και αναφερθήκατε στην ΕΡΤ που είχε απευθείας αναμετάδοση: Ακούσατε τα σχόλια της εκφωνήτριας; Εντελώς απροετοίμαστη έλεγε: ” Μένει κανείς με το στόμα ανοικτό μπροστά στις Καρυάτιδες!”, “Είναι κρίμα κι άδικο τα μάρμαρα να βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο”, “Επιτέλους το όνειρο να γίνει πραγματικότητα”. Όπως τα ακούτε! Η κορύφωση δε υπήρξε όταν εκφώνησε όλη πάθος προς το τέλος: “Άλλη μια ημερομηνία που θα μείνει στην Ιστορία!”. Λες και υπάρχει ημερομηνία που δεν μένει στην Ιστορία!

  • @ Πολιτισμό Πολίτη: Με ρωτάτε «Θέλετε να πείτε πως οι λοιποί κάτοχοι ΜΜΕ στην Ελλάδα που ήταν προσκεκλημένοι, οι μη χορηγοί του μουσείου μεγαλοεπιχειρηματίες που ήσαν παρόντες έχουν προωθήσει τον Πολιτισμό;». Και ενώ αντιλαμβάνομαι την υπόγεια διαδρομή της ερωτήσεως, σας απαντώ ισογείως: Προς θεού, μακριά από μένα τέτοια τέτοια θεώρηση!
    Προωθητές του Πολιτισμού οι Μεσοκράτορες; Ναίτατα, τόσο μάλιστα, όσο χορτοφάγος είναι ο κροκόδειλος.
    Αφού λοιπόν δηλώσω ότι προφανέστατα συμφωνώ με τις απόψεις και των δύο σας, να ρωτήσω τον Πολίτη: Γράφετε «εκφωνήτρια» επί τούτου ή εκ λάθους; Διότι εμένα «εκφονίτρια» μου ακούστηκε η λεγάμενη.
    Και θα παρατηρήσω ότι δεν σχολιάστηκε η απόψή μου με την οποία χαρακτηρίζω ως «ανοσιούργημα την ανέγερση του μουσείου στον συγκεκριμένο χώρο και με την συγκεκριμένη αισθητική».
    Τι νομίζετε;

  • @ nicolaos demonicos: Με ρωτάτε για την αισθητική του μουσείου. Αρχιτέκτονας δεν είμαι για να μπορέσω να στηρίξω επιστημονικά άποψη. Πάντως για ανοσιούργημα δεν μου φαίνεται. Εσείς γιατί το χαρακτηρίζετε έτσι;

  • Δεν αφήνετε τις υψηλές συζητήσεις; Εδώ ο Άδωνις Γεωργιάδης απεκάλυψε ίντριγκα και παρασκήνιο με τα εγκαίνια του Μουσείου της Ακροπόλεως. Στη σημερινή βιβλιοπωλική τηλεοπτική εκπομπή του είπε ότι τα εγκαίνια δεν είχαν την πρέπουσα λαμπρότητα επειδή η Ντόρα τα σαμποτάρησε ώστε να μην έλθουν όσες προσωπικότητες ,πρωθυπουργοί κλπ. θα μπορούσαν να είχαν έλθει για να μην πάρει δόξα και πόντους ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς!
    Μάλιστα επικαλέσθηκε δικές τους πηγές ότι σίγουρα ο Μπερλουσκόνι και ο Σαρκοζί ήταν έτοιμοι να παραυρεθούν!

  • @ΜΑΡΙΑ ΜΠΕΚΑΤΏΡΟΥ: Δεν γνωρίζω αν συμμερίζεσθε τις εικασίες ή τις πληροφορίες. Πάντως, 50 και πλέον έτη πολιτικής ιστορίας αποδεικνύουν ότι έξεστι Μητσοτακαίοις ασχημονείν.

  • @ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΟΣ:Εννοείται προφανώς τους κατά Λαζόπουλον Μιζοτακαίους.

  • @ΔΙΟΝΥΣΗ ΒΙΤΣΟ: Δεν είδατε πόσο η αρχιτεκτονική του συνάδει με τον περίγυρο; Π.χ. τον Παρθενώνα. An absolute match, όπως λένε οι φίλοι μας οι Άγγλοι.
    Όπως ακριβώς και τα υαλομετάλλινα κτήρια ως χωρική επέκταση νεοκλασσικών στο κέντρο της Αθήνας, π.χ. στην πλατεία Κυρίτση – αν δε κάνω λάθος.

    Βρε παιδιά, πολλοί και πολύ τα έχετε βάλει με τον Μητσοτάκη και τους βλαστούς του. Και όλο αυτό για μια υποτιθέμενη αποστασία κοντά 45 χρόνια πριν. Αμάν πια, ούτε ελέφαντες να ήσασταν! Και στο κάτω-κάτω της γραφής ποιος μας βεβαιώνει ότι επρόκειτο περί αποστασίας και όχι αποστασιοποίησης;

  • Ο Γιώργος Θωμάς πρώην βουλευτής, πρώην υφυπουργός Παιδείας και πρώην Γενικός Γραμματέας του ΥΠΠΟ έδωσε το συνοπτικό ιστορικό για το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης:
    “Η ανέγερση ενός Νέου Μουσείου Της Ακρόπολης το οποίο θα φιλοξενούσε το σύνολο των γλυπτών του Παρθενώνα, αυτά που βρισκόντουσαν στα μνημεία στον βράχο, αλλά και αυτά που είχαν αρπαγεί από τον Έλγιν και βρισκόντουσαν στο Βρετανικό Μουσείο αποτέλεσε τον μεγάλο και οραματικό στόχο της Μελίνας Μερκούρη από την αρχή της ανάληψης του Υπουργείου Πολιτισμού το 1981.
    Προσπάθειες για ένα νέο μουσείο της Ακρόπολης είχαν γίνει και επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, στο τέλος της δεκαετίας του ’70. Το 1977 (επί υπουργίας Κ. Τρυπάνη) και το 1979 (επί υπουργίας Δ. Νιάνια) προκηρύχτηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού δύο διαδοχικοί πανελλήνιοι αρχιτεκτονικοί διαγωνισμοί για τη μελέτη ενός νέου μουσείου, όχι με τη διάσταση και τη λογική που το οραματίστηκε αργότερα η Μελίνα, αλλά για ένα Μουσείο το οποίο θα αντικαθιστούσε το υπάρχον Μουσείο που βρισκόταν πάνω στο βράχο και θα φιλοξενούσε τα αρχαία της Ακρόπολης. Οι διαγωνισμοί αυτοί απέβησαν άγονοι, αφού κανένας από τους δύο δεν κατέληξε σε απονομή πρώτου βραβείου.
    Η κακή έκβαση των δύο διαγωνισμών και η έλλειψη συναίνεσης για τη θέση είχαν ως αποτέλεσμα να εγκαταλειφθεί η ιδέα του μουσείου για αρκετά χρόνια.
    Τον Ιούλιο του 1982, η υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη έθεσε για πρώτη φορά επισήμως το θέμα της επιστροφής στην Ελλάδα του γλυπτού διακόσμου του Παρθενώνα, στην Παγκόσμια Διάσκεψη των Υπουργών Πολιτισμού της UNESCO στο Μεξικό. Ταυτοχρόνως, η Μελίνα Μερκούρη και ο σύζυγός της Ζυλ Ντασσέν, με τις διεθνείς γνωριμίες τους, ευαισθητοποίησαν τη διεθνή κοινότητα και το 1983 ιδρύθηκε η Βρετανική Επιτροπή για την Επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, με πρόεδρο τον καθηγητή Robert Browning.
    Τον Οκτώβριο του 1983 η ελληνική Κυβέρνηση υπέβαλε επίσημο αίτημα προς τη βρετανική για την επιστροφή των γλυπτών. Ξεκίνησε τότε μία διπλωματική προσπάθεια που συνεχίζεται απ’ όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Το κύριο επιχείρημα του Βρετανικού Μουσείου εναντίον της επιστροφής ήταν ότι η Ελλάδα δεν διέθετε τον κατάλληλο χώρο για να υποδεχθεί τα γλυπτά. Καθώς το παλιό μουσείο της Ακρόπολης ήταν πολύ μικρό, ο ισχυρισμός αυτός οδήγησε τη Μελίνα Μερκούρη να επιδιώξει την απεμπλοκή του θέματος του νέου μουσείου.
    Η πρώτη ενέργεια ήταν η επισκευή και αποκατάσταση το 1986-1987 από το Υπουργείο Πολιτισμού του διατηρητέου κτιρίου Weiler, το οποίο είχε πάθει πολλές ζημιές στο σεισμό της Αθήνας του 1979. Το κτίριο ονομάστηκε «Κέντρο Μελετών Ακροπόλεως» και αποτέλεσε το στρατηγείο της προσπάθειας για το νέο μουσείο.
    Το 1988, μετά από εντολή της Μελίνας, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο υπο την προεδρία του τότε Γενικού Γραμματέα Γιώργου Θωμά, κήρυξε απαλλοτριωτέα όλα τα ιδιωτικά ακίνητα του οικοδομικού τετραγώνου Μακρυγιάννη και η επόμενη ενέργεια ήταν η συγκρότηση μιας διεπιστημονικής επιτροπής το Νοέμβριο του 1988, με έργο να εισηγηθεί για τη χωροθέτηση του μουσείου και το χαρακτήρα του.

    Ακολουθώντας την εισήγηση της Επιτροπής, η Μελίνα προκήρυξε το Μάιο του ’89 διεθνή αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, ανοιχτό σε όλους τους αρχιτέκτονες του κόσμο, υπό την αιγίδα της Διεθνούς ΄Ενωσης Αρχιτεκτόνων. Προτάθηκαν τρεις χώροι, στο οικόπεδο Μακρυγιάννη, στην περιοχή του Διονύσου και στου Φιλοπάππου.
    Στο διαγωνισμό υποβλήθηκαν 438 μελέτες και η διεθνής Κριτική Επιτροπή απένειμε το πρώτο βραβείο στην πρόταση των ιταλών μελετητών Manfredi Nicoletti και Lucio Passarelli, οι οποίοι χωροθετούσαν το μουσείο στο οικόπεδο Μακρυγιάννη. Η διαδικασία ολοκληρώθηκε το Νοέμβριο του 1990 και ο τότε υπουργός Πολιτισμού Τζ. Τζαννετάκης αποδέχθηκε το αποτέλεσμα. Ωστόσο, το Φεβρουάριο του 1991, ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ) ο οποίος από την αρχή είχε αντιταχθεί στο διαγωνισμό, προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας την ακύρωσή του. Παρά την εκκρεμοδικία, υπογράφηκε η σύμβαση με τους μελετητές τον Ιούνιο 1992 επί υπουργίας Αννας Μπενάκη. Το Συμβούλιο της Επικρατείας όμως αποδέχθηκε την προσφυγή και το φθινόπωρο του 1993 ακύρωσε το διαγωνισμό για μια τεχνική λεπτομέρεια. Ως αποτέλεσμα της ακύρωσης, λύθηκε η σύμβαση με τους μελετητές.
    Το Μάρτιο του 1994 η Μελίνα Μερκούρη απεβίωσε και λίγο αργότερα, με πρωτοβουλία του Ζυλ Ντασσέν, ιδρύθηκε το κοινωφελές ΄Ιδρυμα Μελίνα Μερκούρη. Στους στόχους του Ιδρύματος συμπεριλαμβάνονται η ανάληψη και ο συντονισμός πρωτοβουλιών για τον επαναπατρισμό των Μαρμάρων του Παρθενώνα και η προώθηση ενεργειών για τη δημιουργία του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης. Η Μελίνα Μερκούρη έχοντας γνώση του προβλήματος υγείας που αντιμετώπιζε φρόντισε να διατυπώσει ξεκάθαρα όχι μόνο την επιθυμία της να γίνει το Μουσείο αλλά και την αποψή της για την θέση Μακρυγιάννη. Αυτή της την επιθυμία ζήτησε από τον Γενικό της Γραμματέα, τον Γιώργο Θωμά να την κατοχυρώσει, όπως και έγινε, με απόφαση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.
    Το Νοέμβριο του ίδιου έτους, επί υπουργίας Θ. Μικρούτσικου, ψηφίστηκε από τα τρία μεγαλύτερα κόμματα της Βουλής νόμος, με τον οποίο ιδρύθηκε νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία «Οργανισμός Ανέγερσης Νέου Μουσείου Ακρόπολης» (ΟΑΝΜΑ) και σκοπό του την ανέγερση του μουσείου. Πρώτος πρόεδρος του ΟΑΝΜΑ τοποθετήθηκε ο νομικός Σωτήρης Μουσούρης, τέως Επίκουρος Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών.
    Ο ΟΑΝΜΑ άρχισε να λειτουργεί τον Ιούνιο του 1995. Με ευθύνη του εκπονήθηκε μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, μελέτη κόστους-οφέλους και εδαφοτεχνική μελέτη. Ο Οργανισμός προώθησε την έκδοση δύο Προεδρικών Διαταγμάτων για τη χωροθέτηση του μουσείου στη θέση Μακρυγιάννη και για τους όρους δόμησης (επί υπουργίας Σ. Μπένου), συντόνισε τις ενέργειες με την Αττικό Μετρό (που κατασκεύαζε το σταθμό «Ακρόπολη» στο οικόπεδο), παρακολούθησε τις προσφυγές των κατοίκων στο Συμβούλιο της Επικρατείας εναντίον των απαλλοτριώσεων και υποστήριξε από τις αρχές του 1997 την Α’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων στις αρχαιολογικές ανασκαφές στο οικόπεδο. Είχε προηγηθεί η ανασκαφική έρευνα του χώρου τον οποίο καταλάμβανε ο σταθμός του μετρό, από το Μάϊο του 1993 μέχρι το Νοέμβριο του 1996.
    Παραλλήλως, για να επιταχυνθούν οι διαδικασίες, το Ίδρυμα Μελίνα Μερκούρη αποφάσισε να συνδράμει αναθέτοντας, το Δεκέμβριο του 1996, με δικές του δαπάνες, την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης προμελέτης στους αρχιτέκτονες που είχαν κερδίσει το πρώτο βραβείο του διεθνούς διαγωνισμού.
    Το οικόπεδο, το οποίο είχε καταληφθεί από εξοπλισμό και υλικά για τις ανάγκες ανέγερσης του σταθμού του μετρό, παραδινόταν σταδιακά στο Υπουργείο Πολιτισμού από την Αττικό Μετρό, ενώ μόλις το 1999 αποδόθηκε στο σύνολό του. Καθώς όμως προχωρούσαν οι ανασκαφές, έγινε αντιληπτό ότι η σημασία των αρχαίων ήταν τέτοια, ώστε έπρεπε να διατηρηθούν επί τόπου. Η διαπίστωση αυτή δεν επέτρεπε την εφαρμογή της μελέτης των Ιταλών μελετητών και στο τέλος του 1999, επί υπουργίας Ε. Παπαζώη, αποφασίστηκε να προκηρυχτεί διαγωνισμός για νέα μελέτη που θα διατηρούσε ορατά, επισκέψιμα και στεγασμένα σε επιτόπιο μουσείο τα αρχαία.
    Νέο κτιριολογικό πρόγραμμα και προδιαγραφές συντάχθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού για τη νέα μελέτη, λαμβάνοντας υπόψη όλη την εμπειρία και τα στοιχεία της δουλειάς που είχε προηγηθεί. Ο διαγωνισμός (που ήταν διαφορετικού τύπου από τον προηγούμενο) προκηρύχτηκε το καλοκαίρι του 2000, επί υπουργίας Θ. Πάγκαλου. Την ίδια περίοδο ανέλαβε καθήκοντα προέδρου στον ΟΑΝΜΑ ο καθηγητής αρχαιολογίας και πρώην βουλευτής Δ. Παντερμαλής.
    Στο διαγωνισμό υπέβαλαν προτάσεις 12 συμπράξεις μελετητικών γραφείων και το Σεπτέμβριο του 2001 η διεθνής Επιτροπή Αξιολόγησης πρότεινε να ανατεθούν οι τεχνικές μελέτες στη σύμπραξη γραφείων με επικεφαλής τους αρχιτέκτονες Bernard Tschumi και Μιχάλη Φωτιάδη. Η σύμβαση με τους μελετητές υπογράφηκε το Δεκέμβριο του 2001, επί υπουργίας Β. Βενιζέλου, και οι οριστικές μελέτες εγκρίθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού τον Ιούλιο του 2003. Προηγουμένως, τον Ιούλιο του 2002, είχε χορηγηθεί από την Πολεοδομία Αθηνών η άδεια για εργασίες εκσκαφών και αντιστηρίξεων θεμελίωσης του μουσείου, οι οποίες ξεκίνησαν το καλοκαίρι του 2003.
    Παραλλήλως προς την εκπόνηση των τεχνικών μελετών, συντάχθηκε νέα μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων, η οποία εγκρίθηκε με νόμο το Δεκέμβριο του 2003 και με τον ίδιο νόμο τον Δεκέμβριο του 2003 χορηγήθηκε η οικοδομική άδεια για την κατασκευή του Μουσείου.
    Η συνολική μελέτη του έργου είχε ολοκληρωθεί και εγκριθεί στις 4-7-2003 μετά από ομόφωνη γνωμοδότηση του Κ.Α.Σ.
    Στις 26-6-2002 έγινε η πρώτη δημοπρασία με προϋπολογισμό μελέτης 2.641.000 € πλην Φ.Π.Α. για το έργο «Αντιστηρίξεις και εκσκαφές στο χώρο ανέγερσης του Νέου Μουσείου Ακρόπολης» και ανάδοχος αναδείχθηκε η ΘΕΜΕΛΙΟΔΟΜΗ Α.Ε. Στις 29-8-2002 υπογράφηκε η σύμβαση με τον ΟΑΝΜΑ και το έργο ολοκληρώθηκε στις 30-5-2003. Στις 23-5-2003 έγινε η δεύτερη δημοπρασία με προϋπολογισμό μελέτης 910.000 € πλην Φ.Π.Α. για το έργο «Θεμελίωση τμήματος του Νέου Μουσείου Ακρόπολης» και ανάδοχος αναδείχθηκε η ΘΕΜΕΛΙΟΔΟΜΗ Α.Ε. Στις 1-9-2003 υπογράφηκε η Σύμβαση με τον ΟΑΝΜΑ, το έργο όμως ξεκίνησε μετά την έκδοση της οικοδομικής άδειας (Ν. 3207 αρ. 9/24-12-2003), ολοκληρώθηκε δε το πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου του 2004.
    Στις 2-8-2003 έγινε ο τρίτος διαγωνισμός για το υπόλοιπο του έργου «Οικοδομικές και Ηλεκτρομηχανολογικές εργασίες του Νέου Μουσείου Ακρόπολης» με προϋπολογισμό μελέτης 60.000.000 € πλην Φ.Π.Α.
    Το ΥΠΠΟ παράλληλα είχε φροντίσει να εντάξει το έργο στο Γ΄ ΚΠΣ και να δεσμεύσει 80 εκατ. Ευρώ.
    Την ίδια περίοδο που συντάσσονταν οι μελέτες, προχώρησαν από το Υπουργείο Πολιτισμού και οι απαλλοτριώσεις στο οικοδομικό τετράγωνο του μουσείου, καθώς και οι πρώτες κατεδαφίσεις των κτισμάτων που είχαν απαλλοτριωθεί.
    Τον Φεβρουάριο του 2004 ασκήθηκε ποινική δίωξη κατά παντός υπευθύνου για τα αδικήματα της παράβασης καθήκοντος και της παράβασης του νόμου περί αρχαιοτήτων από τον εισαγγελέα Πρωτοδικών, μετά από μηνυτήρια αναφορά που είχε υποβληθεί ένα χρόνο πριν -με αφορμή την άδεια εκσκαφών και θεμελιώσεων- από αρχαιολόγους, αρχιτέκτονες, περιοίκους και τον βουλευτή Π. Τατούλη, για βλάβη στις επιτόπιες αρχαιότητες του οικοπέδου. Η υπόθεση αυτή αφού ταλαιπώρησε την πολιτική ηγεσία και τα στελέχη του ΥΠΠΟ τελικά τέθηκε στο αρχείο.
    Η κατασκευή του έργου έλαβε τελικώς το πράσινο φως από το Συμβούλιο της Επικρατείας και το Ελεγκτικό Συνέδριο τον Ιούλιο του 2004, μετά την απόρριψη των προσφυγών περιοίκων και του Ελληνικού Τμήματος του Διεθνούς Συμβουλίου Μνημείων και Τοποθεσιών (ICOMOS). Μετά τις θετικές για το έργο αποφάσεις των δύο δικαστικών σωμάτων, με βάση τον διαγωνισμό που είχε γίνει στις 2-8-2003 υπεγράφη το Νοέμβριο του 2004, επί υφυπουργίας Π. Τατούλη, η σύμβαση για την κατασκευή του μουσείου με την τεχνική εταιρεία ΑΛΤΕ ΑΤΕ, η οποία στη συνέχεια υποκαταστάθηκε -λόγω οικονομικών προβλημάτων της- από την εταιρεία ΑΚΤΩΡ ΑΤΕ.
    Τον Ιούλιο του 2007, επί υπουργίας Γ. Βουλγαράκη, έκλεισε το παλιό μουσείο της Ακρόπολης στον Βράχο, ύστερα από 133 χρόνια λειτουργίας. Τον ίδιο μήνα, αποχαρακτηρίσθηκαν από το Υπουργείο Πολιτισμού τα δύο διατηρητέα κτίρια στην οδό Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17 και 19, με προοπτική κατεδάφισής τους, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η ανεμπόδιστη θέα του Παρθενώνα από όλους τους ορόφους του νέου μουσείου. Η απόφαση ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών και η υπόθεση εκκρεμεί στο Συμβούλιο της Επικρατείας.
    Τον Οκτώβριο του ίδιου χρόνου, επί υπουργίας Μ. Λιάπη, άρχισε η μεταφορά των αρχαίων από το παλιό μουσείο στο νέο. Ένα χρόνο μετά, τον Οκτώβριο του 2008 ψηφίστηκε από τη Βουλή νόμος, με τον οποίο το νέο μουσείο θα λειτουργούσε ως αυτόνομο νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου. Στη ρύθμιση αυτή αντέδρασε ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων, ο οποίος έχει δηλώσει ότι θα προσβάλει το νόμο στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Το νομικό πρόσωπο δεν έχει τεθεί σε λειτουργία ακόμη.
    Τον Φεβρουάριο του 2009, επί υπουργίας Α. Σαμαρά, εγκρίθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο Μουσείων η μουσειολογική μελέτη της έκθεσης.”

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε