Κινέζικα κι Ολυμπιακά, κι όμως ελληνικά!

Εικόνες σαν της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων του Πεκίνου, με την Ελλάδα και τον Πολιτισμό της να κατέχει την πρώτη θέση, την τιμητική, μας κάνουν να αφήνουμε ως λαός κατά μέρος το αίσθημα της γενικής απαξίωσης, της μιζέριας, της αναστολής κάθε ελπίδας για το μέλλον και κάθε προσμονής, της κρίσης των θεσμών, της απεμπόλησης κάθε ηθικής αρχής και της αναζήτησης ατομικών λύσεων σωτηρίας μέσα από το γενικό μπάχαλο.
Με την ελληνική αποστολή να προηγείται δικαιωματικά της παρέλασης του Κόσμου, την προσπάθεια των 45 ημερών που έκαναν τα παιδάκια από όλους τους λαούς να μάθουν στα ελληνικά τους στίχους του Παλαμά για να τραγουδήσουν με μουσική Σπύρου Σαμάρα (πόσοι Έλληνες ξέρουν για αυτόν άραγε, ενώ για τον Τόλη οι πάντες!), οι συνεχείς αναφορές στην Ολυμπία, μας κάνουν να αισθανόμαστε πως όλοι μας αποτελούμε ένα Έθνος, πως κάπου είμαστε οι εκλεκτοί του Πλανήτη και οι φορείς του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, για τον οποίο ειπώθηκε πως όσα έκανε η Επιστήμη από αυτόν και πέρα αποτελούν υποσημειώσεις στα όσα είπαν οι Αρχαίοι Έλληνες.
Και τότε επανέρχεται η ελπίδα. Και λέμε: Δεν μπορεί όλοι τους να είναι τόσο διεφθαρμένοι! Κάπου υπάρχει ένα λάθος, το οποίο, αν διορθωθεί, θα αρχίσουν τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους.

Αυτές τις μέρες, λοιπόν, που τα μάτια όλων είναι στραμμένα στην Κίνα ας συστήσουμε στον εκλεγμένο να καθορίζει τις τύχες μας επί τέσσερα χρόνια να ρίξει τη ματιά του, όχι μόνο στα αγωνίσματα και τις παράτες του Πεκίνου, αλλά και στην αρχαία σοφία της Κίνας, που είναι πιο αρχαία από τη δική μας.
Ας διαβάσει ή ας ξαναδιαβάσει τη διαχρονικότερη πραγματεία περί Πολέμου, το έργο του κινέζου στρατηγού Sun Tzu με τίτλο η «Η Τέχνη του Πολέμου», που γράφτηκε κατά 400π.Χ. και που έναν και πλέον αιώνα τώρα αποτελεί τη Βίβλο των Managers και των πολιτικών.

Στην εποχή που γράφτηκε η πραγματεία αυτή του Sun Tzu προκάλεσε αμέσως το ενδιαφέρον του Ho Lu, Βασιλιά του Vu, που κάλεσε τον συγγραφέα για να γνωριστούν. Παρακολουθείστε την μεταξύ τους συνομιλία κατά την πρώτη συνάντησή τους:
«Διάβασα πολύ προσεκτικά και τα δεκατρία κεφάλαια του βιβλίου σας. Μήπως θα μπορούσατε να μου εξηγήσετε πώς εφαρμόζεται η θεωρία σας στον έλεγχο των στρατευμάτων;»
«Βεβαίως» απάντησε ο Sun Tzu .
«Θα μπορούσαμε, ίσως, να αξιοποιήσουμε για τα παραδείγματά σας τις παλλακίδες μου;»
«Θα μπορούσαμε» .
Ο βασιλιάς διέταξε να φέρουν από το παλάτι 180 όμορφες γυναίκες. Ο Σουν Τσου τις χώρισε σε δυο λόχους και έθεσε επικεφαλής τις δυο πιο αγαπημένες παλλακίδες του βασιλιά. Αφού τους έδειξε πώς να κρατούν το δόρυ, τις ρώτησε:
«Ξέρετε τη διαφορά ανάμεσα στο «Μπροστά» και το «Πίσω», το «Αριστερά» και το «Δεξιά»;
«Την ξέρουμε» απάντησαν.
«Ωραία» είπε ο Sun Tzu. «Οπότε, όταν σας δώσω τη διαταγή “Μέτωπο εμπρός”, θα κοιτάξετε κατευθείαν μπροστά. Όταν σας πω “Μεταβολή”, θα κάνετε μισή στροφή, ώστε να κοιτάξετε προς τα πίσω. Όταν σας πω “Επ’αριστερά”, θα γυρίσετε προς τη μεριά του αριστερού σας χεριού. Κι όταν σας πω “Επι δεξιά”, θα γυρίσετε προς τη μεριά του δεξιού σας χεριού. Καταλάβατε;».
Οι γυναίκες είπαν «Καταλάβαμε».
Τότε ο Sun Tzu, αφού τους εξήγησε ποιο χτύπημα του τυμπάνου αντιστοιχούσε σε κάθε παράγγελμα, τους μοίρασε τα δόρατα και έδωσε το σύνθημα:«Επί δεξιά».

Τα κορίτσια, όμως, αντί να υπακούσουν, ξέσπασαν σε γέλια.
Τότε ο Sun Tzu είπε ήρεμα:
«Εάν τα παραγγέλματα είναι ασαφή και οι διαταγές μη κατανοητές, φταίει ο στρατηγός».
Στη συνέχεια επανέλαβε τρεις φορές τα παραγγέλματα, τα εξήγησε πέντε, και έδωσε το παράγγελμα: «Επ’αριστερά».

Τα κορίτσια ξέσπασαν, για άλλη μια φορά, σε γέλια.
Τότε ο Σουν Τσου, πάντα ήρεμος, είπε: «Όταν τα παραγγέλματα είναι ασαφή και οι διαταγές όχι απόλυτα κατανοητές, φταίει ο στρατηγός. Όταν, όμως, οι διαταγές είναι σαφείς και κατανοητές, αλλά οι στρατιώτες δεν υπακούουν, τότε το λάθος είναι των αξιωματικών τους». Και αμέσως διέταξε να αποκεφαλιστούν οι δυο επικεφαλής των λόχων!
Ο βασιλιάς που παρακολουθούσε τη σκηνή, μόλις αντιλήφθηκε ότι πάνε οι δυο ευνοούμενές του έσπευσε να προλάβει τον Sun Tzu:
«Είμαι απόλυτα ικανοποιημένος από την επίδειξή σας. Αλλά εάν στερηθώ τις δυο αυτές παλλακίδες, το φαγητό και το ποτό μου θα γίνουν για πάντα άνοστα. Επιθυμία μου είναι να μην αποκεφαλιστούν».
Οπότε ο Σουν Τσου απάντησε: «Παραμένω υπηρέτης σας, αλλά έχω δεχθεί τον από εσάς διορισμό μου ως στρατηγός. Όσο ένας στρατηγός καθοδηγεί το στρατό στη μάχη, δεν υποχρεούται να υπακούει σε όλες τις διαταγές του ηγεμόνα του».
Κι αμέσως έδωσε διαταγή κι αποκεφαλίστηκαν οι δυο γυναίκες προς παραδειγματισμό. Όρισε δε ως επικεφαλής δύο άλλες.

Ύστερα με το τύμπανο επανέλαβε τα παραγγέλματα και οι γυναίκες ανταποκρίθηκαν χωρίς να κάνουν το παραμικρό λάθος. Και, φυσικά, χωρίς να τολμήσει καμιά τους να γελάσει!
Τότε ο Sun Tzu είπε στο βασιλιά: «Ο στρατός σας, μεγαλειότατε, είναι πανέτοιμος. Μπορείτε να τον επιθεωρήσετε. Είναι πλέον πρόθυμος να κάνει ό,τι του ζητήσετε – ακόμα και στη φωτιά να πέσει».
Ωστόσο, ο βασιλιάς είχε χάσει με όλα αυτά το κέφι του και ζήτησε από τον Sun Tzu να αποχωρήσει, αφού ο ίδιος δεν είχε καμιά όρεξη για επιθεωρήσεις.
Ο Sun Tzu τότε σχολίασε ατάραχα: «Ο βασιλιάς αγαπάει τα λόγια, όχι όμως και τα έργα…»Μετά από αυτό ο βασιλιάς αναγνώρισε την ιδιοφυϊα του Sun Tzu και τον έκανε στρατηγό του.

Κινέζικα κι όμως ελληνικά και κυβερνητικά!

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ -(Φωτογραφία από το The official website of the Benjing 2008 Olympic Games)

3 σχόλια

  • Όχι πως ο SUN Tzu δεν είναι σοφός, αλλά υπάρχει και ο Ξενοφών με την “Κύρου Ανάβασις”. Αν θυμούμαι καλά τώρα γιατί, πού και πού, ρίχνω και καμιά ματιά στην ταυτότητά μου -την οποία κουβαλώ πάντα μαζί μου- για να φρασκάρω τα στοιχεία μου.
    Για διοίκηση γράφει κι αυτός. Όσο κι αν “με πληγώνει η Ελλάδα” αυτή είμαι. Μαζόχα και το απολαμβάνω… Μάλλον για να μην διορθώνομαι;

  • Σωστά όσα λέτε κ.Βίτσο μόνο που εκείνο που τιμούν πάντοτε οι ξένοι σε μάς είναι η ανάμνηση της Αρχαίας Ελλάδας και αυτών που προσεφερε στον κόσμο. Γι αυτό άλλωστε και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο πρεσβύτερος, εκνευριζόταν με τους ξένους ηγέτες, που του υμνούσαν την Αρχαία Ελλάδσ και έλεγαν λίγα πράγματα για την Ελλάδα της εποχής του και τα όσα είχε πετύχει εκείνος (μεγαλομανία κι αυτή, αλλά εν μέρει δικαιολογημένο το παράπονο). Τώρα, ως προς την ελπίδα που δημιουργούν οι τιμές αυτές θα σας έλεγα ότι η ελπίδα αυτή περισσότερο πηγάζει από την επιβίωση της Ελλάδας επί 2.500 χρόνια παρά το γεγονός ότι ακριβώς επι 2.500 χρόνια οι Έλληνεςε κάνουν ό,τι είναι δυνατόν για να αφανίσουν την ίδια τους τη χώρα. Θα συμφωνείτε άλλωστε ότι ανάλογες αν όχι και μεγαλύτερες αθλιότητες, των σημερινών, mutatis mutandis διέπρατταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι για τους οποίους, κατά τα άλλα δικαιούμαστε να είμαστε υπερήφανοι.

  • … Δεν ξέρω εάν θα είναι υπερήφανοι κι εκείνοι για τους απογόνους τους! Να μας έχουν αφήσει τέτοια Κληρονομιά κι εμείς αντί να χτίζουμε Παρθενώνες, να γκρεμίζουμε ό,τι έχει απομείνει. Κι όποιος έχει τολμήσει να προσφέρει, ή να μένει στην αφάνεια ή να του καταμαρτυρείται υστεροβουλία. Μην πάμε μακριά… Έπρεπε να δούμε την φαντασμαγορική Έναρξη των Ολυμπιακών του Πεκίνου, για να αντιληφθούμε το μέγεθος της ανεπανάληπτης Έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Και «τηρουμένων των αναλογιών» με την Κίνα, η Ελλαδίτσα είχε γίνει τον Αύγουστο του 2004 Ελλάδαρα!
    Όμως, ποιός θυμάται σήμερα εκείνον τον άγνωστο μέχρι τότε καλλιτεχνικό δημιουργό – τον Δημήτρη Παπαϊωάνου; Εδώ, έχει περάσει στο «ντούκου» ο ρόλος του ζεύγους Αγγελοπούλου, για την ανάληψη και διενέργεια των Ολυμπιακών του 2004, συν τα τόσα έργα που δεν θα βλέπαμε στον αιώνα τον άπαντα!
    Γράφει, μεταξύ άλλων ο κ. Σίμος: «Θα συμφωνείτε άλλωστε ότι ανάλογες αν όχι και μεγαλύτερες αθλιότητες, των σημερινών, mutatis mutandis διέπρατταν οι αρχαίοι μας πρόγονοι για τους οποίους, κατά τα άλλα δικαιούμαστε να είμαστε υπερήφανοι». Ουδεμία διαφωνία, αλλά μία υποσημείωση: Μιμούμαστε πάντα ό,τι άσχημο έρχεται από το παρελθόν ή από άλλο τόπο. Γι’ αυτό δεν χτίζουμε Παρθενώνες.
    Από την άλλη πλευρά, ο κ. Βίτσος, τονίζει: «…Και τότε επανέρχεται η ελπίδα. Και λέμε: Δεν μπορεί όλοι τους να είναι τόσο διεφθαρμένοι! Κάπου υπάρχει ένα λάθος, το οποίο, αν διορθωθεί, θα αρχίσουν τα πράγματα να μπαίνουν στη θέση τους».
    Ναι, πράγματι. Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία!
    Τέλος, οι εξ Ανωνύμου Ξενοφών και Κύρος (Βασσάρας!), μάς έχουν σφυρίξει προ καιρού off side και η… “Ελλάδος Ανάβασις” περιμένει απογοητευμένη στην Δαρείου και Παρεισάτιδος γωνία.

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε