ποιοι είμαστε;

fssq160alw7Μετά από 50 χρόνια ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης οι πολίτες της Ευρώπης είναι αντιμέτωποι με μια τριπλή κρίση, κρίση ταυτότητας, κρίση σκοπού και κρίση μέσων.
Οι πολίτες της Ευρώπης θέτουν επιτακτικά το ερώτημα:
ποιοι είμαστε;

Κοινή Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα οι αξίες του Διαφωτισμού.
Το ζήτημα της ταυτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν περίπου λυμένο στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, την περίοδο δηλαδή που τα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν δημοκρατίες σε αντίθεση με τον ολοκληρωτισμό των καθεστώτων της Ανατολικής Ευρώπης.
Όμως, η κατάρρευση του κομμουνισμού, οι διαδοχικές διευρύνσεις οι οποίες συμπεριέλαβαν χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία, έθεσαν σε κρίση την Ευρωπαϊκή ταυτότητα και το υπάρχον θεσμικό της οικοδόμημα. Έθεσαν επίσης το ερώτημα μέχρι ποιο σημείο μπορούν να διευρυνθούν τα όρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Φιλελεύθερη Συμμαχία θεωρεί ότι αυτή η κρίση ταυτότητας αποτελεί μια ευκαιρία να στραφούμε και πάλι στις αξίες πάνω στις οποίες θεμελιώθηκαν οι φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες, δηλαδή στις ιδέες

  • του Διαφωτισμού,
  • της δημοκρατίας,
  • του κράτους δικαίου,
  • της προάσπισης των ατομικών δικαιωμάτων και
  • της ελεύθερης οικονομίας.

Αυτή η Ευρωπαϊκή ταυτότητα δίνει προτεραιότητα στην αυτονομία του ατόμου να απολαμβάνει αναφαίρετα δικαιώματα (στη ζωή, στην επιδίωξη της ευτυχίας, στην ιδιοκτησία) και ελευθερίες (της συνείδησης, της γνώμης, της έκφρασης, του αυτοπροσδιορισμού), που οριοθετούνται από την ατομική ευθύνη.
Η Ευρωπαϊκή ταυτότητα δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στη βασική αξία του Διαφωτισμού, τον ανθρωπισμό, που επιβάλλει το σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, την ανεκτικότητα της διαφορετικότητας και την αποδοχή της πολυμορφίας (γλωσσών, πολιτισμών, θρησκειών και εθνικών αυτοπροσδιορισμών) μέσα σε ένα ευρύτερο σύνολο.

Για τη Φιλελεύθερη Συμμαχία αυτές είναι οι αξίες που προσδιορίζουν την κοινή Ευρωπαϊκή μας ταυτότητα και στις οποίες οι φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες οφείλουν την εντυπωσιακή πρόοδο τους.

Φιλελεύθερη Συμμαχία

http://www.greekliberals.net

18 σχόλια

  • @ Οι «αξίες», δηλαδή οι ιδέες, «πάνω στις οποίες θεμελιώθηκαν οι φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες» είναι οι κατωτέρω:
    * ο Διαφωτισμός,
    * η δημοκρατία,
    * το κράτος δικαίου,
    * η προάσπισις των ατομικών δικαιωμάτων και
    * της ελεύθερης οικονομίας.
    Εν τάξει, γελάσαμε με τις προτεινόμενες «αξίες» της Συμμαχίας, οι οποίες από μόνες τους δεν είναι για γέλια. Το γέλιο προκαλείται ή όχι ανάλογα με το ποιος ομιλεί για κάποιο θέμα.
    Αν π.χ. αποφασίση ο Γιωργάκης να μας μιλήση για την ανάγκη δομημένης εκφοράς του λόγου, ο Κωστάκης για το πώς επανιδρύεται ένα κράτος, η Αλέκα για την ελευθερία του ατόμου, ο Αλέκος για σταθερότητα στις εκπεφρασμένες θέσεις, ο Γιώργος για ανεξάρτητη κομματική πολιτική δεν είναι λογικό να ξεραθούμε στα γέλια; Αν και να κλαίμε θα έπρεπε…
    Επαναδιατυπώνω λοιπόν τα νοούμενα της Φιλελεύθερης Συμμαχίας σύμφωνα με το πώς έχουν τα πράγματα σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο, ιδαιτέρως δε σε ελληνικό.
    Οι «αξίες», δηλαδή οι ιδέες, «πάνω στις οποίες θεμελιώθηκαν οι φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες» είναι οι κατωτέρω:
    * ο Σκοταδισμός
    * η οικονομική ολιγαρχία
    * το κράτος δικαίου για τους έχοντες και κατέχοντες
    * η απάλειψις των ατομικών δικαιωμάτων και
    * η προάσπισις της ασύδοτης οικονομίας.
    Αυτά βέβαια δεν συνιστούν προτάσεις μόνο της Συμμαχίας. Συνιστούν την ακολουθούμενη πρακτική όλων των κυβερνήσεων, οποιοδήποτε μανδύα και αν φορούν. Αλλά είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν την πεπατημένη.
    * Πού τον είδαν τον Διαφωτισμό;
    * Πού την είδαν την Δημοκρατία;
    * Πού το είδαν το κράτος δικαίου;
    * Πού την είδαν την προάσπιση των ατομικών δικαιωμάτων. Ή μήπως ως άτομα έχουμε μεν δικαιώματα, αλλά ως σύνολο τα χάνουμε;
    Κύριοι, έχουμε βαρεθή να ακούμε τα ίδια και τα ίδια παραμύθια απ’ όλους. Αλλά θα θέλαμε να μας πήτε και την θέση στο Σκοπιανό και όχι μόνον.
    Ξέρετε, η εκτόνωσις δεν επέρχεται μόνο με το γέλιο. Και το ξέσπασμα σε βρίσιμο έχει τα ίδια αποτελέσματα.

  • Χαίρομαι που σας κάναμε και γελάσατε αγαπητέ συνονόματε.
    Διαφωτίστε λοιπόν εμένα τον φιλελεύθερο σκοταδιστή, ποιο άλλο πολιτικο, κοινωνικο και οικονομικο συστημα εχει πετυχει περισσοτερα για τον ανθρωπο απο την δυτικη φιλελευθερη δημοκρατια;
    Φεουδαρχία μήπως; Κομμουνισμός; Οι Μεγάλες Αυτοκρατορίες;
    Πως τα κατάφεραν οι φιλελεύθερες δημοκρατίες και έγιναν πρότυπο για όλους τους άλλους λαούς;

    Σε ότι αφορά το Σκοπιανο, πριν σας απαντήσω, μπορώ να ρωτήσω αν είναι το πιο σημαντικό θέμα για εσάς; Είναι αυτό που κρίνει την ψήφο σας και το βασικό κριτήριο σας για να χαρακτηρίσετε ένα κόμμα;

    Και για να σας δώσω μερικά περισσότερα κίνητρα να γελάσετε θα παραθέσω σε επόμενο σχόλιο μερικούς συνδέσμους (για να μην παραμείνει αυτό το σχόλιο στο moderation).

    Δυστυχώς όμως δεν είναι καθόλου αστείο, ούτε για γέλια, η ζωή των ανθρώπων σε μη φιλελεύθερες δημοκρατίες ( από το Ιράν και την Β. Κορέα, μέχρι την Ζιμπάμπουε, την Ρωσία και την Κούβα και την Σαουδική Αραβία).

    Καλό είναι να βλέπουμε την ιστορία σε βάθος και το που βρισκόμαστε σε σχέση με τον κόσμο πριν ΄εκτονωθούμε΄ με γέλιο ή ΄ξεσπάσουμε΄ με βρίσιμο

  • Μερικοί σύνδεσμοι για την τέρψιν του κ demonikos και για την μελέτη των υπολοίπων

    Δείκτης της ανθρωπινής ανάπτυξης του ΟΗΕ, για να δούμε που βρίσκονται οι πιο φιλελεύθερες δυτικού τύπου δημοκρατίες
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_Human_Development_Index

    Μερικές απαντήσεις σε αντιφιλελεύθερες δοξασίες που ανέφερε ο κ.demonikos πιο πάνω

    http://ionianislands.greekliberals.net/0010000089

  • @Ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ: Με ρωτάτε «… ποιο άλλο πολιτικο, κοινωνικο και οικονομικο συστημα εχει πετυχει περισσοτερα για τον ανθρωπο απο την δυτικη φιλελευθερη δημοκρατια; Φεουδαρχία μήπως; Κομμουνισμός; Οι Μεγάλες Αυτοκρατορίες;».
    Σας απαντώ: Οι κατέχοντες ανάλογα με τις εποχές καθώριζαν τα καθεστώτα και όχι οι λαοί.
    Και γιατί, αγαπητέ μου, πρέπει καλά και ντε να διαλέξω τι θα με φάει: Τσακάλι, ύαινα ή λιοντάρι;
    Υπάρχει και άλλος δρόμος. Αυτός τον οποίο ΟΥΔΕΙΣ έχων και κατέχων πρότεινε ποτέ: Η συμμετοχική Δημοκρατία – όχι αυτό το πράγμα που ο καθένας ονομάζει δημοκρατία και το οποίο έχει με το πολίτευμα αυτό την σχέση φάντη και ρετσινόλαδου.
    Και το πολίτευμα αυτό, φίλτατε, είναι εφαρμόσιμο. Αλλά νομίζετε ότι θα βόλευε τους βιαστές του;
    Επίσης: Δεν θεωρώ σκοταδιστή όποιον πρεσβεύει αυτό που πρεσβεύετε εσείς. Με το συμπάθειο, μέχρι πεπλανημένο ή υπερασπιστή των συμφερόντων του. Σκοταδιστές θεωρώ εκείνους οι οποίοι επενόησαν όλα αυτά τα δήθεν δημοκρατικά πολιτεύματα.
    Με συμβουλεύετε: «Καλό είναι να βλέπουμε την ιστορία σε βάθος και το που βρισκόμαστε σε σχέση με τον κόσμο πριν ΄εκτονωθούμε΄ με γέλιο ή ΄ξεσπάσουμε΄ με βρίσιμο».
    Και επειδή η ιστορία είναι ένας τουλάχιστον κύβος, το μόνο που θα επισημάνω είναι ότι «οι προδότες» για τον ένα είναι «ήρωες» για τον άλλον. Εμφύλιος ή συμμοριτοπόλεμος; Άγιος ή δολοφόνος ο Χρυσόστομος; Μέγας ή άθλιος ο Θεοδόσιος Α΄; Για την αποκατάσταση της δημοκρατίας η επέμβασις των δημοκρατών στο Ιράκ, φόβος για την απώλεια ελέγχου επί των πετρελαίων ή σιωνιστικός δάκτυλος για καθαρά λόγους… ασφαλείας του Ισραήλ;

  • Με εκπλήσσετε ευχάριστα, ομολογώ, Δαιμονικέ! Αλλά (ιδού η Ρόδος…) θα σας παρακαλούσα να μας πείτε με ποιον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί η συμμετοχική δημοκρατία κι αν εσείς προσωπικά κάνατε κάτι (και τι) προς αυτή την κατεύθυνση.
    Περιμένω εναγωνίως, για να σας μιμηθώ (ίσως)!

  • Και έμενα με την σειρά μου με εκπλήσσει ευχάριστα το σχόλιο του ahso.
    Συμμετοχική Δημοκρατία! ακούγεται τόσο ωραίο. Περιμένω λοιπόν ο πολυγραφότατος κ. demonikos να αναπτύξει το θέμα, και όταν περιγράφει το σύστημα του, αν μπορεί να μου πει ποτέ εφαρμόστηκε, σε ποιες εποχές για να έχουμε και κάποια παραδείγματα.

    Πάντως κ.demonikos χρησιμοποιείτε αρκετά την έκφραση ΄έχοντες και κατέχοντες΄, είναι μια έκφραση που έχει χρησιμοποιήσει κατά κόρον ο κ. Παπαθεμελης, δεν νομίζω να έχετε σχέση με τον χώρο;(όχι ότι θα ήταν απαραίτητα καταδικαστέο αυτό).
    Περιμένω λοιπόν περισσότερα περί συμμετοχικής δημοκρατίας

  • @ahso και Ν. Χαραλάμπους: Δεν ξέρω αν με δουλεύετε – δεν είναι δα και δύσκολο. Αλλά εκπλήσσομαι με την σειρά μου.
    Πρώτον, διότι η λέξις το λέγει και δεύτερον, διότι είναι καταγεγραμμένο το ιστορικό της, αν κάποιος αποφασίση να την γνωρίση. Βεβαίως και το κρύβουν, βεβαίως και προβάλλουν τον Περικλή και τον «χρυσούν αιώνα» του, αυτή είναι η δουλειά τους.
    Παρά το ότι διατηρούσα και διατηρώ κάποιες επί μέρους ενστάσεις, τις οποίες και κατέθεσα στον φίλο μου συγγραφέα-ερευνητή Χρ. Ρήγα, σας προτείνω το βιβλίο του «Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ, Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ» των εκδόσεων «ΕΛΕΥΣΙΣ».
    Ως προς το πώς θα μπορούσε να εφαρμοσθή σήμερα η συμμετοχική δημοκρατία, θα έχουμε την ευκαιρία, αφού διαβάσετε ή μελετήσετε το σύγγραμμα, να το αναπτύξουμε κατόπιν.
    Σας προϊδεάζω δε, ως θεωρών ότι διαθέτω σε κάποιο βαθμό το γνώθι σαυτόν, ότι είναι απολύτως εφαρμόσιμη. Ευλογία για τον ΠΟΛΙΤΗ, κατάρα για τον ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ. Γι’ αυτό και ριγμένη στην λήθη.
    Αλλά πριν και πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να ορίσουμε την έννοια ΠΟΛΙΤΗΣ.
    Για διευκόλυσνή σας παραθέτω το τηλ. του εκδοτικού οίκου: 211.4027281.
    Περιμένω απάντησή σας.

  • Και βέβαια δε σας δουλεύω, Δαιμονικέ!

    Το “δούλεμα” δεν είναι κάτι που συνηθίζω. Ίσως ακριβώς επειδή “δεν είναι δα και δύσκολο”, σε αντίθεση με την άρθρωση ορθού λόγου (και αντιλόγου).

    Θεωρώ τη Συμμετοχική Δημοκρατία (περιττολογία που δέχομαι μόνο για να γίνεται διάκριση από το καθεστώς που κοινά ονομάζεται “Δημοκρατία” ) το ιδανικό σύστημα, αλλά -επιμένω- ανεφάρμοστο σε πολυπληθείς κοινωνίες -προφανώς σέ τέτοιες αναφερόμαστε τώρα (σε τοπικό επίπεδο έχει πολύ περισσότερες δυνατότητες εφαρμογής -νομίζω ότι είχε γίνει και κάποιο σχετικό πείραμα κάπου στο Ιόνιο, αλλά δεν ξέρω πού κατέληξε).
    Ισχυρίζεστε ότι το εν λόγω βιβλίο αποδεικνύει το αντίθετο – ή κάνω λάθος; Ευχαρίστως να το προμηθευτώ και να το συζητήσουμε, μόνο που αυτό δεν μπορεί εξ αντικειμένου να γίνει άμεσα.

  • @ahso: Αν αυτά που γράφεις είναι “άρθρωση ορθού λόγου (και αντιλόγου”, τότε εγώ δεν είμαι πουτάνα, αλλά η Παρθένος του Βάλτου!

  • @ahso: Καθόλου ανεφάρμοστο – τουναντίον. Αλλά χρειάζεται ΠΟΛΙΤΕΣ, τουτέστι συνειδητά άτομα. Κάπως πλησιάσατε το ζητούμενο, αλλά το έθος μας περιορίζει.
    Δεν ισχυρίζομαι ότι το βιβλίο απαντά αμέσως ή αποδεικνύει κάτι. Ερευνά, καταγράφει, προτείνει.
    Και βεβαίως δεν είναι εφικτή η άμεση συζήτησις περί το θέμα. Αν όμως είναι στόχος, τότε κάποια στιγμή θα καταστή εφικτή. Εξαρτάται απ’ όλους, κατά το πλείστον όμως από εσάς.

  • Εεεεεμμμ, Δαιμονικέ μου!

    Τώρα νομίζω ότι καταλάβατε τι εννοώ. Βρείτε μου σεις τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό ΠΟΛΙΤΩΝ! Βρείτε μου έναν ελάχιστο αριθμό ατόμων που διαθέτουν ταυτόχρονα 1) την ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, 2) τη στοιχειώδη ευφυΐα και 3) το απαιτούμενο ΗΘΟΣ, και τότε… μαζί σας!

    Για το βιβλίο δεν έχω κατ΄αρχάς (και κατ΄αρχήν) αντίρρηση. Το αντίθετο μάλιστα, αν μετά από λίγο καιρό εξακολουθούμε να έχουμε και οι δυο ενδιαφέρον.

    (Δείτε και την απάντησή μου στο “παράλληλο ποστ”)

  • Ιερόδουλε, είτε ως πουτάνα είτε ως Παρθένος του Βάλτου έχετε διαλέξει κάποιου είδους βρώμα. Μάλλον δεν μπορώ νακάνω τίποτα για σάς.

  • @ahso: Τι να κάνεις για μένα αγάπη μου; Το μπορντέλο που δουλεύω είναι ναός μπροστά στη Βουλή που λιβανίζεις και ο Βάλτος γάργαρο νερό μπροστά στον πολιτικό κόσμο που θεωρείς απαραίτητο για να ζήσει η Ελλάδα.

  • demonikos: Πρώτον, διότι η λέξις το λέγει και δεύτερον, διότι είναι καταγεγραμμένο το ιστορικό της, αν κάποιος αποφασίση να την γνωρίση…………Παρά το ότι διατηρούσα και διατηρώ κάποιες επί μέρους ενστάσεις, τις οποίες και κατέθεσα στον φίλο μου συγγραφέα-ερευνητή Χρ. Ρήγα, σας προτείνω το βιβλίο του «Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΟΥ ΕΦΙΑΛΤΗ, Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ» των εκδόσεων «ΕΛΕΥΣΙΣ».

    k. demonikos, είμαστε όλοι μας απασχολημένοι και ενδεχομένως να μην έχουμε τον χρόνο για αναζητήσεις. Θα ψάξω το βιβλίο αλλά μπορεί να μην το βρω σύντομα. Στο μεταξύ μήπως μπορείτε εσείς να περιγράψετε έστω περιληπτικά πως δουλεύει αυτό το σύστημα;
    Διότι πιστεύω ότι οι φιλελεύθερες δημοκρατίες είναι μέχρι στιγμής οι πιο συμμετοχικές δημοκρατίες που έχουμε γνωρίσει στην ιστορία της πολιτικής.
    Ο πολίτης συμμετέχει και αποφασίζει όχι μόνο σαν ψηφοφόρος άλλα και σαν καταναλωτής. Και οι αποφάσεις αυτές έχουν πιο άμεσο αποτέλεσμα από οποιοδήποτε άλλο σύστημα έχουμε δει.
    Υπάρχει καλύτερο σύστημα; ίσως. Έχει εφαρμοστεί και είναι βιώσιμο σε βάθος χρόνου; Δεν γνωρίζω.
    Από την φύση του ο φιλελευθερισμός είναι ενάντια σε οποιαδήποτε εξουσία και οποιαδήποτε συλλογική οντότητα αποκτά υπερβολική δύναμη απέναντι στο άτομο (κράτος, εκκλησιά, στρατός, συνδικάτα, μεγάλο κεφάλαιο, κλειστά επαγγέλματα, δημόσια διοίκηση). Ο φιλελευθερισμός θέλει όσο το δυνατόν περισσότερο να δίνονται επιλογές στον πολίτη για να συμμετέχει. Επομένως το φιλελεύθερο όραμα είναι το όραμα για μια συμμετοχική δημοκρατία. Μπορείτε να μου πείτε ποια είναι τα χαρακτηριστικά της συμμετοχικής δημοκρατίας που την διαφοροποιούν από τα άλλα συστήματα;

  • ahso: Επιχειρείτε να με πείσετε ότι χάνω τον καιρό μου;
    Γράφετε: «Τώρα νομίζω ότι καταλάβατε τι εννοώ. Βρείτε μου σεις τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό ΠΟΛΙΤΩΝ! Βρείτε μου έναν ελάχιστο αριθμό ατόμων που διαθέτουν ταυτόχρονα 1) την ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΠΑΙΔΕΙΑ, 2) τη στοιχειώδη ευφυΐα και 3) το απαιτούμενο ΗΘΟΣ, και τότε… μαζί σας!».
    Πρώτον, δεν υφίσταται ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ «απαιτουμένων πολιτών» αλλά ούτε ο μέγιστος καθορίζει τον συμμετοχικό χαρακτήρα της. ΠΟΛΙΤΕΣ χρειάζονται. Είμαστε; Όχι βεβαίως! ΠΩΛΗΤΕΣ ιερών και οσίων είμαστε! Πώς θα γίνουμε πολίτες; Θέμα παιδείας και συνειδήσεως. Πώς αποκτάται η παιδεία; Με ευθύνη των κυβερνήσεων κατά τις μικρές ηλικίες, όποιος όμως έφηβος ή ενήλικας θεωρεί την παιδεία αναγκαίο όπλο, την αποκτά. Και πάντως όχι με τον καταναλωτικό ανταγωνισμό, στον οποίο μας έχουν «ρίξει» προκειμένου να παραβλέπουμε τα σημαντικά.
    Βεβαίως εκεί που έχουν φθάσει τα πράγματα θα αναρωτιώμαστε «πώς να αποκτήσω παιδεία;» ή θα το ρίχνουμε στο «δεν βαριέσαι, αδερφέ!». Την ρίζα του κακού πρέπει να βρούμε, την αιτία. Ώστε να εφαρμώσουμε την θεραπεία. Εύκολο; Όχι, τρομερά δύσκολο. Αλλά αυτό τι σημαίνει; Ότι εγκαταλείπουμε;
    Όσον αφορά στα σημεία 2 και 3, εκπλήσσομαι. Ευφυΐα και ήθος είναι «τέκνα» της παιδείας. Παιδεία δοθείσης, ευφυΐα και ήθος προκύπτουν. Μην αμφιβάλλετε διόλου.

    Ν. Χαραλάμπους: Όχι, δεν διαθέτω τον χρόνο για μια διαδικτυακή συζήτηση αυτού του είδους.
    Διαφωνούμε ριζικά, αφού θεωρείτε ως -έστω και σε κάποιον βαθμό- συμμετοχικό τον χαρακτήρα των διαφόρων ειδών ή ενός είδους «δημοκρατίας». Να ρωτήσω πώς σερβίρεται, κρύα ή ζεστή; Κύριε Χαραλάμπους, δημοκρατία σημαίνει κράτος, δηλαδή ισχύς του δήμου, τουτέστι του λαού. Εσείς πού είδατε τον δήμο να κρατή;
    Γράφετε το εξής εκπληκτικό:
    «Ο πολίτης συμμετέχει και αποφασίζει όχι μόνο σαν ψηφοφόρος άλλα και σαν καταναλωτής».
    Αυτό εννοείται ως συμμετοχή; Ή τρως αυτό που σου σερβίρω ή πεθαίνεις; [Στην θέση του «τρως» θέσετε όποιο ρήμα θέλετε.] Αυτό δεν είναι συμμετοχή, καταναγκασμός είναι.

  • @Ιερόδουλος: Απ’ το μπορντέλο εξασφαλίζετε τη ζήση σας. Η Βολή των Ελλήνων και οι 300 της τί σας εξασφαλίζουν;; Να μην ξανά διαβάσω τέτοια υποβάθμιση εντίμου επαγγέλματος. Δεν μπορείτε να συγκρίνετε π.χ. μήλα με καρύδια γιατί ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ τά ‘χουν φάει, πριν από μας και για μας, οι πατέρες του έθνους!!! Θα ζητήσω, από ένα έντιμο όργανο της τάξης -αν βρω τέτοιο-, να σας πάρει την ταυτότητα. Αλήθεια βγάζουν τέτοιες ακόμα;;; Μπράβο, στα όργανα, αν προλαβαίνουν με τη γενική εξάπλωση του επαγγέλματος…

  • demonikos : «Ο πολίτης συμμετέχει και αποφασίζει όχι μόνο σαν ψηφοφόρος άλλα και σαν καταναλωτής».
    Αυτό εννοείται ως συμμετοχή; Ή τρως αυτό που σου σερβίρω ή πεθαίνεις; [Στην θέση του «τρως» θέσετε όποιο ρήμα θέλετε.] Αυτό δεν είναι συμμετοχή, καταναγκασμός είναι

    Νομίζω ότι έχετε μπερδέψει τα συστήματα.

    ΄Τρως αυτό που σου σερβίρω η πεθαίνεις΄ συμβαίνει στα ολοκληρωτικά καθεστώτα, τις δικτατορίες, τον φασισμό και τον κομμουνισμό.

    Στις δημοκρατίες ισχύει το ΄επιλέγω αυτό που θα φάω΄
    Όσες περισσότερες επιλογές έχουμε τόσο καλύτερη ποιότητα δημοκρατίας έχουμε.

    Και για να μιλάμε συγκεκριμένα πάντα, σε επόμενο σχόλιο θα παραθέσω συνδέσμους με την λίστα χώρων από πλευράς ποιότητας της δημοκρατίας.

    Αν μάλιστα συγκρίνετε με τον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης θα δείτε ότι οι δημοκρατίες, οι φιλελεύθερες δημοκρατίες, που , ναι, ο πολίτης έχει τις περισσότερες επιλογές και σαν ψηφοφόρος και σαν καταναλωτής. Παραθέτω επίσης και την λίστα χωρών με βάση την οικονομική ελευθεριά
    Τώρα αν εσείς βρείτε και την χωρά που έχει εφαρμόσει το δικό σας ιδανικό σύστημα στις λίστες, παρακαλώ ενημερώστε με για να μιλάμε συγκεκριμένα

  • Λίστα χωρών με βάση την ποιότητα της δημοκρατίας
    http://en.wikipedia.org/wiki/Democracy_Index

    Δείκτης ανθρώπινης ανάπτυξης του ΟΗΕ
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_Human_Development_Index

    Λίστα χώρων με βάση την οικονομική ελευθερία
    http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_economic_freedom

    Συνδυάστε τις τρεις λίστες, και δείτε τι επίπτωση έχουν οι φιλελεύθερες δημοκρατίες (σε γενικά πλαίσια πάντα) στον δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης.
    Αυτό δεν είναι το ζητούμενο;

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε