Η διαφθορά και η Οικονομία

ceb1cebbcebfceb3ceb1cebaceb9-ceb5cf80ceb5cebecf81ceb3Το άρθρο 85 του ν. 2238/94 προβλέπει με σαφήνεια

το φορολογικό απόρρητο.

Αντιγράφω για την οικονομία της συζήτησης.

«Οι φορολογικές δηλώσεις… οι πράξεις προσδιορισμού αποτελεσμάτων, τα φύλλα ελέγχου, οι αποφάσεις του προϊστάμενου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας και κάθε στοιχείο του φακέλου που έχει σχέση με τη φορολογία ή άπτεται αυτής είναι απόρρητα και δεν επιτρέπεται η γνωστοποίησή τους σε οποιονδήποτε άλλον εκτός από το φορολογούμενο τον οποίο αφορούν αυτά».

Το άρθρο 85 επικαλέσθηκε το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών προκειμένου να μην απαντήσει επί της ουσίας σε ερώτηση που άσκησα στο πλαίσιο των κοινοβουλευτικών μου καθηκόντων σχετικά με 16 στο σύνολό τους υποθέσεις έκνομων ή παράτυπων διαδικασιών σε βεβαιώσεις φόρων (ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ), που υπέπεσαν στην αντίληψή μου.

Ο νόμος που θεσπίζει (και καλώς πράττει) το φορολογικό απόρρητο έχει στόχο την προστασία του πολίτη και συγκεκριμένων προσωπικών του δεδομένων. Αντίθετα, δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να «εγγυάται» με τερτίπια το ανέλεγκτο των ελεγκτικών μηχανισμών, της πολιτείας και του κράτους. Αιτούμενος την κατάθεση των σχετικών εγγράφων και την ενημέρωση σχετικά με αυτές τις 16 υποθέσεις, στόχος μου ήταν η άσκηση ελέγχου για την ορθή και χρηστή λειτουργία των κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών.
Οχι η αποκάλυψη των ονομάτων κάποιων ιδιωτών που ενδεχομένως να παρανόμησαν.

Με απλά λόγια. Το όνομα του εκάστοτε φοροδιαφεύγοντα ή απατεώνα δεν αποτελεί μέρος γόνιμου δημόσιου διαλόγου. Αντίθετα, ο καταλογισμός των ευθυνών στους κρατικούς μηχανισμούς ελέγχου, που δεν έκαναν καλά τα δουλειά τους, συνεπεία διαφθοράς ή ανικανότητας, είναι μια υπόθεση που πρέπει να μας ενδιαφέρει όλους ανεξαιρέτως, πολίτες και πολιτικούς.

Θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις.

  • Η δημοσιότητα θεωρείται θεμέλιος λίθος της δημοκρατίας.
  • Ο κοινοβουλευτισμός γεννήθηκε από την ανάγκη ελέγχου των κρατικών δαπανών και της αποτελεσματικής/χρηστής λειτουργίας του κράτους, ως αντίβαρο στην παντοκρατορία του μονάρχη.
  • Οπου το σύστημα δεν λειτουργεί (κομματική αφωνία/συνενοχή στη διαφθορά) συνεχίζει να υπάρχει η κοινή λογική για να ξεδιπλώσει με ορθολογισμό την πραγματικότητα.

Εν προκειμένω, τι μας λέει το υπουργείο Οικονομίας; Οτι μεγάλες υποθέσεις (Βατοπέδι, δομημένα ομόλογα, Siemens, υπουργείο Πολιτισμού επί Ζαχόπουλου) είτε διερευνώνται είτε εκκρεμούν ενώπιον των Διοικητικών δικαστηρίων.
Τι μας λέει η κοινή λογική; Οτι, βάσει πρόσφατης και απώτερης εμπειρίας (χρηματιστήριο, εξοπλιστικά, κα) ένοχοι δεν θα εξευρεθούν, ευθύνες δεν θα καταλογισθούν, κρυφοί λογαριασμοί με διαδρομές μαύρου πολιτικού χρήματος δεν θα ανοίξουν τελικώς ποτέ.

Τι μας λέει το υπουργείο Οικονομίας; Οτι η ιδιότητα του αιτούντος (εμού του γράφοντος) δεν δικαιολογεί την άρση του φορολογικού απορρήτου.
Τι μας λέει η κοινή λογική; Οτι η διάταξη που προβλέπει το φορολογικό απόρρητο προστατεύει τον πολίτη και ότι ο νόμος δεν μπορεί να χρησιμοποιείται κατά το δοκούν για να καλύψει τις όποιες ανεπάρκειες ή διαπλοκές του κρατικού μηχανισμού και ειδικότερα των μηχανισμών ελέγχου.

Ανακεφαλαιώνοντας:

  • Τον Ελληνα πολίτη δεν τον ενδιαφέρει ποιος συμπολίτης του φοροδιαφεύγει, αλλά γιατί το κράτος (εν προκειμένω η πολυδιαφημισμένη ΥΠΕΔΑ) δεν μπορεί να ελέγξει και να καθυποτάξει τη φοροδιαφυγή.
  • Δεν τον ενδιαφέρει ποιος μεγαλοκαναλάρχης ή εκδότης είναι κοινός απατεώνας, αλλά γιατί η πολιτεία συνεχίζει να τον επισιτίζει παχυλά με κρατική διαφήμιση.
  • Δεν τον ενδιαφέρει να μάθει τα ονόματα των εργαζομένων στην ΕΡΤ δημοσιογράφων, αλλά ποιανού μισθό πληρώνει ο ίδιος.
  • Δεν τον ενδιαφέρει να μάθει σε ποιο στάδιο διαδικασίας βρίσκονται τα μεγάλα σκάνδαλα που βασάνισαν τον τόπο, αλλά να καταλογισθούν οι ευθύνες, να τιμωρηθούν οι ένοχοι και τα χρήματα που εκλάπησαν να επιστραφούν.

ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ (Φωτογραφία: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ)
Βουλευτής Αρκαδίας
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

2 Σχόλια

  1. Ο/Η nicolaos demonicos λέει:

    @ Θα πληροφορήσω τον εν λόγω βουλευτή ότι ο κοινοβουλευτισμός ΔΕΝ «γεννήθηκε από την ανάγκη ελέγχου των κρατικών δαπανών και της αποτελεσματικής/χρηστής λειτουργίας του κράτους, ως αντίβαρο στην παντοκρατορία του μονάρχη».
    Αλλά ακόμη κι αν προς στιγμήν δεχθούμε ότι αυτό συνέβη, πέστε μας, κ. βουλευτά, πού και πώς έχει καταντήσει! Αυτό έχει σημασία. Δεν μας ενδιαφέρει από πρακτικής απόψεως -μόνον από ιστορικής- ο σκοπός που επέβαλε την γέννησή του, αλλά το τι εξυπηρετεί και ποιους υπηρετεί σήμερα! Μπορείτε να μας το πήτε; Ίσως ναι! Θέλετε να μας το πήτε; Βεβαίως ΟΧΙ!
    Γράφει ο βουλευτής: «Τον Ελληνα πολίτη δεν τον ενδιαφέρει ποιος συμπολίτης του φοροδιαφεύγει, αλλά γιατί το κράτος (εν προκειμένω η πολυδιαφημισμένη ΥΠΕΔΑ) δεν μπορεί να ελέγξει και να καθυποτάξει τη φοροδιαφυγή».
    Πρώτον, δείξτε μου 6 εκατ. Έλληνες πολίτες, κ. κανακευτή «εγώ» και χαϊδευτή αυτιών.
    Δεύτερον, είστε επικίνδυνος. Διότι ερμηνευτικώς αφορίζετε: «Δεν πρέπει να σας ενδιαφέρει, Έλληνες πολίτες ψηφοφόροι (μου), ποιος συμπολίτης σας φοροδιαφεύγει. Με τους φόρους που εισπράττει το κράτος χτίζονται σχολεία, επιδοτούνται η Παιδεία, η Υγεία, τα δημόσια έργα, η συντήρησις του περιβάλλοντος κ.λπ. Αλλά ποιος τα χέζει αυτά; Φοροδιαφεύγετε όσοι μπορείτε και όσο μπορείτε. Βεβαίως αν το κράτος ήθελε πολίτες, θα σας είχε εμφυσήσει δια της Παιδείας την συνείδηση του πολίτη, ώστε η φοροδιαφυγή θα αφωρούσε σε λίγους ασυνείδητους, άρα μη-πολίτες, μόνον. Αντ’ αυτού ίδρυσε ένα μηχανισμό πατάξεως δήθεν της φοροδιαφυγής, διότι η φοροδιαφυγή είναι δεδομένη. Ο οποίος όμως δεν λειτουργεί, διότι οι λειτουργοί του είναι -διαχρονική κυβερνητική και κρατική παραινέσει και αδεία- μαυροχρηματοεισπράκτορες, φοροδιαφεύγοντες και αυτοί».
    Αλλά το κράτος, κ. βουλευτά, δεν είναι η ΥΠΕΔΑ ή ό,τι άλλο. Αυτά είναι κρατικοί μηχανισμοί. Το κράτος είμαστε ΕΜΕΙΣ! Δεν το γνωρίζετε; Πέρασε η εποχή του Λουδοβίκου-Ηλίου. Δεν το πληροφορηθήκατε; ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΜΗ-ΠΟΛΙΤΕΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ. Το καταλάβατε, κ. βουλευτά μας; Και εσείς και οι άλλοι τάχα βουλευτές, τοις πράγμασι ΒΟΛΕΥΤΕΣ.
    Σας σιχάθηκα όλους, ΡΕ! Σιχάθηκα κι εμένα, που επιμένω να «νταντεύω» αυτήν την αρρώστια – να ασχολούμαι με τους σιχαμένους εκπροσώπους μιας σιχαμένης διοικήσεως εκλεγμένης από σιχαμένους υπηκόους μέσα σ’ ένα σιχαμένο σκηνικό μιας σιχαμένης δήθεν πολιτικής αντιπαραθέσως σιχαμένων πολιτικών τεμαχίων διεξαγόμενης μέσα σ’ ένα σιχαμένο πολιτικό κλίμα σε βάρος μιας επικοδομητικής ασχολίας. Να πετάω π.χ. βότσαλα σε μια μολυσμένη μοναστηρολίμνη.
    ΜΑΣ ΣΙΧΑΘΗΚΑ ΟΛΟΥΣ, ΡΕ!!!

  2. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    @Όλους: Αυτά έλεγε ο κ. Τατούλης και τον έδιωξε ο κ. Καραμανλής;;; Πώς και δεν τον συνέλεξαν τα υπόλοιπα 4 κόμματα;;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *