Κονκς ομ παξ…

Εύλογη λαϊκή απαίτηση αποτελεί η κάθαρση για τις μίζες της Siemens, παρά το γεγονός ότι ουδείς πιστεύει πως το σκάνδαλο θα αποκαλυφθεί εν Ελλάδι στην πλήρη μεγαλοπρέπειά του.
Επειδή η κάθαρση δεν αφορά μόνον τα «τηλεπαράθυρα», αλλά κυρίως το αύριο αυτής της χώρας και πρωτίστως την αξιοπρέπεια των πολιτών της, ίσως θα πρέπει ο κάθε παρατηρητής να αντιμετωπίσει την υπόθεση κάπως… μυστηριακά!
Δηλαδή, σαν τον ιεροφάντη των Ελευσινίων Μυστηρίων, που έλεγε μετά το τέλος της τελετής μύησης “Κονκς ομ παξ”, το οποίο σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει: “Αρκετά πιά, δεν χρειάζεται να έχεις το χέρι σου στα μάτια”!
Κονκς ομ παξ, λοιπόν, για κάθε «μύστη» των εν Αθήναις δρώμενων, καθώς το πρόβλημα δεν είναι αυτό καθ’ αυτό το σκάνδαλο Siemens, αλλά η αιτία που επιτρέπει στην κάθε Siemens να μπορεί και να «λαδώνει» πολιτικούς και κρατικούς λειτουργούς. Και αυτή η αιτία ίσως να βρίσκεται στον τρόπο εκλογής των βουλευτών, αλλά και τον τρόπο επιλογής των κρατικών λειτουργών. Ας κοιτάξουμε πρώτα, γιατί ψηφίζουμε, πώς ψηφίζουμε, ποιους ψηφίσουμε και γιατί τους ψηφίζουμε… Ίσως το πρόβλημα να είναι πιο σοβαρό και να μην μας το «φωνάζουνε». Δεν ξέρω…
Ενώ εμείς προβληματιζόμαστε, μήπως και τυχόν φταίει το σύστημα, εμφανίζεται ο υπουργός Δικαιοσύνης να μιλάει περί κατάργησης του αυτοδιοίκητου της Δικαιοσύνης! Άσχετα, εάν η Δικαιοσύνη είναι το μοναδικό που έχει απομείνει όρθιο σ’ αυτόν τον τόπο. Άσχετα, ότι το δημοκρατικό καθεστώς παύει να ισχύει όταν η μία εξουσία καπελώνει την άλλη…
Τότε είχαμε τα Μυστήρια της Δήμητρας, με τον ιεροφάντη που έλεγε “κονκς ομ παξ”, πριν από χρόνια η 7η Τέχνη μάς «μίλησε» για τα “Μυστήρια των Παρισίων” και τώρα ουδέν επί της ουσίας για τα… μυστήρια των Αθηνών! Οψόμεθα…
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΞΑΝΘΙΔΗΣ  -(Φωτογραφία: Yππο)

4 σχόλια

  • Για τα πάντα υπάρχει μία αιτία, μία αφετηρία. Ασφαλώς και θα υπήρχαν και στο απώτατο παρελθόν “λαδιάρηδες” πολιτικοί, των οποίων η μίζα θα εξαντλείτο σε κανένα πεσκέσι, άντε και σε κανένα χαρτζιλίκι, περιστασιακό. Τότε βεβαίως έμπαιναν στην πολιτική συνήθως οι ευκατάστατοι και έβγαιναν από αυτήν πτωχοί. Στη μεταπολίτευση τα πράγματα άλλαξαν και είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι “το εναρκτήριο λάκτισμα”, που λένε και στο ποδόσφαιρo, ήταν η κλασσική πλέον φράση “είπαμε να κάνει ένα δωράκι στον εαυτό αλλ’ όχι και 500 εκατομμύρια”. Ήταν μία φράση που δεν καταδίκαζε την ενέργεια, αλλά το ύψος του ποσού!!
    Και να σκεφτεί κανείς ότι ένα από τα επιχειρήματα της χούντας, για να δικαιολογήσει την δικτατορία ήταν, μεταξύ άλλων, οι σπατάλες των πολιτικών στο…καφενείο της Βουλής, που ανέρχονταν σε 120.000 δρχ. ετησίως! Ευτυχώς που είμαστε στην ΕΕ και δεν κινδυνεύουμε από σωτήρες, το βέβαιο όμως είναι ότι αν δεν καθαρίσει στοιχειωδώς η βρώμα που υπάρχει, η λαϊκή οργή θα δημιουργήσει μεγάλα προβλήματα πολιτικής αστάθειας, με όλες τις συνέπειες που μία αστάθεια συνεπάγεται.

  • Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα/
    και έβγαζε η γης το πρώτο της κυκλάμινο,
    Τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα/
    και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο,
    όπως έγραφε ο Νίκος Γκάτσος
    Για ποια Ελευσίνια Μυστήρια να μιλήσει κανείς σήμερα… Μόνο των Αθηνών απέμειναν.

  • Παρά τα όσα ζούμε, δεν νομίζω να προκύψει λαϊκή οργή. Είμαστε αρκετά «επιεικής» λαός καθώς διαβιούμε σε τόπο ανοχής. Εάν δεν ξεπεράσουμε το στάδιο του ραγιαδισμού και εάν δεν αντιληφθούμε ότι είμαστε πολίτες, ας μην ελπίζουμε για εξεγέρσεις συνειδήσεων και ανατροπές. Η… περίφημη φράση του Ανδρέα προς τον Μαυράκη για εκείνα τα εκατομμύρια της ΔΕΗ, αποτέλεσε το επίσημο έναυσμα της εξουσίας για τα μεγάλα «φαγοπότια».
    Τότε οι «εθνοσωτήρες» μιλούσαν για «φαυλοκρατία» και για τις… σπατάλες στο καφενείο της Βουλής. Και μετά 40 χρόνια, τους δίνεται η ευκαιρία να μιλήσουν και πάλι «πατριωτικά» θυμίζοντάς μας το… ρητό «μάθαμε πως γ….στε – πλακώσανε κι οι γύφτοι»! Εκεί φτάσαμε. Σε αυτή την κατάντια. Και η μεγάλη πλάκα είναι ότι οι μεν «ψάχνονται» με τις «δημοσκοπήσεις» και οι άλλοι δε, για το αν δημιουργηθεί νέο κόμμα. Λες και το πρόβλημα της πατρίδας μας, θα λυθεί με την δημιουργία και την ανάληψη της εξουσίας από άλλο κόμμα ραγιάδων! Ας ψαχτούμε μήπως και αυτό που μας λείπει είναι μιά νέα Πρόταση, όχι μόνον για το κυβερνάν, αλλά κυρίως για το εκλέγειν και το εκλέγεσθαι.
    Π. ΞΑΝΘΙΔΗΣ.

  • …Και ο Λευτέρης Παπαδόπουλος είχε γράψει κάτι, οποίο είχε πάρει για να μελοποιήσει ο Γιώργος Χατζηνάσιος και με τη μοναδική ερμηνεία του Γιάννη Κούτρα να γράψει την ιστορία της η “οικολογική” δισκογραφική δουλειά “Πίσω από τη βιτρίνα”.
    “Πίσω από τη βιτρίνα η Δραπετσώνα, το Κερατσίνι, η Ελευσίνα – πίσω από τη βιτρίνα όλ’ αυτά”…

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε