Διονύσης Σούρμπης / Σύλβιο στους Παλιάτσους

soyrmphs_kentrikoΤο 1997 το ετήσιο καλλιτεχνικό μνημόσυνο του σπουδαίου αρχιμουσικού Κώστα Σαμψαρέλλου (1927-1996) στο Πνευματικό Κέντρο Ζακύνθου στάθηκε η αφορμή να φανεί για πρώτη φορά ένα μεγάλο ταλέντο.

Η εκδήλωση περιελάμβανε μία δική μου ομιλία και μια συναυλία χορωδίας, που διήθυνε ο μαέστρος, διαπρεπής πλέον, Ιάκωβος Κονιτόπουλος.
Ο κ. Κονιτόπουλος είχε την τόλμη να εμπιστευτεί την σόλο ερμηνεία ενός τραγουδιού με πολλές αξιώσεις, του “Μόνος ήσουν, μόνος είσαι, μόνος θα ‘σε”, τονισμένου από τον Σαμψαρέλλο σε στίχους Διονύση Ρώμα, σε ένα μέλος της χορωδίας, ένα παιδί 18 ετών, τον Διονύση Σούρμπη, η ερμηνεία του οποίου κατέπληξε τους πάντες!

Σήμερα ο Διονύσης Σούρμπης ερμηνεύει το ρόλο του Σίλβιο στην όπερα Παλιάτσοι του Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο, σε μια σειρά τριών παραστάσεων που παρουσιάζονται στις 20, 22 και 24 Μαρτίου, σε ημισκηνοθετημένη μορφή, στο Θέατρο Ολύμπια από την Εθνική Λυρική Σκηνή.

Ο Διονύσης Σούρμπης συμμετείχε από πολύ μικρή ηλικία στην Φιλαρμονική του Δήμου Ζακυνθίων, σε χορωδιακά και εκκλησιαστικά σχήματα. Κανείς όμως μέχρι εκείνο το βράδυ δεν υποπτευόταν τη μοναδική φωνή του, εκτός από τον Ιάκωβο Κονιτόπουλο.
Τον θρίαμβό του εκείνη τη βραδυά ακολούθησαν οι προτροπές όσων τον είχαμε ακούσει για να ακολουθήσει σπουδές κλασικού τραγουδιού. Όμως το κύριο βάρος το σήκωσε ο Ι. Κονιτόπουλος, που έδωσε αγώνα για να κάμψει τις εύλογες αντιρρήσεις της οικογένειας του μικρού τραγουδιστή να ξενητευτεί ο γιός της για να ακολουθήσει μακροχρόνιες σπουδές με στόχο μια πολύ δύσκολη και αβέβαιη καριέρα.

Επειδή όμως και το ίδιος το ήθελε πολύ μετά το σχολείο και τις στρατιωτικές υποχρεώσεις του βρέθηκε το 1999 στην Αθήνα στο Κεντρικό Ωδείο Αθηνών του Γιώργου Σαμαρτζή.

Μετά από ένα χρόνο μπήκε ως έκτακτος χορωδός στη χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής όπου από το 2001 έγινε μόνιμο μέλος, και συμμετείχε σε πολλές παραστάσεις, υποδυόμενος διάφορους ρόλους.

Η κρίσιμη καμπή της καριέρας του ήλθε όταν αποφάσισε να λάβει μέρος στο διαγωνισμό υποτροφιών “ΜΑΡΙΑ ΚΑΛΛΑΣ” με εξεταστική επιτροπή τους Χρήστο Λαμπράκη, Λουκά Καρυτινό, Δάφνη Ευαγγελάτου, Άρντα Μαντικιάν και η Zanet Pilou.
Παρουσίασε τον “Μπαρμπέρη” από τον “Κουρέα της Σεβίλλης”, το “Bella si come un angelo” από την άρια του Μαλατέστα και το “Eri tu”.
Μόλις τελείωσε την ερμηνεία του ο Χ. Λαμπράκης τον κατέβασε από τη σκηνή και τον ρώτησε σε ποιά χώρα θα ήθελε να συνεχίσει τις σπουδές του. Απάντησε “στην Ιταλία όπου γεννήθηκε το τραγούδι”.

 Έτσι με το βραβείο “Μαρία Κάλλας” κερδισμένο με άριστα παμψηφεί συνέχισε σπουδές στην Ιταλία, όπου 30 πλέον  ετών σήμερα,  κατοικεί μονίμως και συμμετέχει σε παραστάσεις και συναυλίες με πολύ μεγάλη επιτυχία.

Δείτε και : http://www.sourbis.com/optikoakoustiko-iliko.html

soyrmphs_3ΟΙ ΠΑΛΙΤΑΣΟΙ του Ρουτζέρο Λεονκαβάλλο,
Κάνιο: Βαγγέλης Χατζησίμος
Νέντα: Μάρθα Αράπη
Τόνιο: Δημήτρης Πλατανιάς
Μπέππε: Δημήτρης Σιγαλός
Σίλβιο: Διονύσης Σούρμπης

& στο ίδιο πρόγραμμα

ΡΙΤΑ, του Γκαετάνο Ντονιτσέττι

Ρίτα: Μαρία Μητσοπούλου
Μπέππε: Αντώνης Κορωναίος
Γκασπάρο: Γιώργος Ματθαιακάκης

Ορχήστρα και Χορωδία Εθνικής Λυρικής Σκηνής
Συμμετέχει η Παιδική Χορωδία Rosarte

Θέατρο Ολύμπια, Ακαδημίας 59-61, 106 79 Αθήνα

Ώρες λειτουργίας ταμείων και τηλεφωνικών πωλήσεων: 9.00 – 21.00
Τηλέφωνα ταμείου: 210 3612461, 210 3643725

Οι δύο όπερες παρουσιάζονται στις 20, 22 και 24 Μαρτίου, σε ημισκηνοθετημένη μορφή, στο Θέατρο Ολύμπια από την Εθνική Λυρική Σκηνή.
Μουσική διεύθυνση: Ηλίας Βουδούρης
Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Ευκλείδης
Σκηνικά: Σωτήρης Στέλιος
Κοστούμια: Αλεξία Θεοδωράκη
Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα
Διεύθυνση χορωδίας: Νίκος Βασιλείου
Διεύθυνση παιδικής χορωδίας: Ρόζη Μαστροσάββα

Τιμές εισιτηρίων: €68, €58, €48, €38, €28, €20 Φοιτητικό €15

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ

2 σχόλια

  • Ο Διονύσης Σούρμπης είναι από τους Έλληνες Λυρικούς Καλλιτέχνες, που διαθέτει φωνή διεθνών προδιαγραγών κι αξιώσεων,στο ενεργητικό του έχει κερδίσει διεθνούς διαγωνισμούς κι έχει διακριθεί με εξαιρετική επιτυχία σε ρόλους όπως του Φορντ στον Φάλσταφ του Βέρντι και του Μαρτσέλλο στους Μποεμ του Πουτσίνι, ρόλο που παρενθετικά αναφέρω ερμήνευε με μεγάλη επιτυχία ο κορυφαίος Τίτο Γκόμπι.

    Οι κριτικές για τον νεαρό βαρύτονο από τους ιταλούς μουσικοκριτικούς, οι οποίοι δεν διακρίνονται για τη μικροψυχία τους με βάση τα συμφέροντά τους και τους μικροπολιτάντικους αστικισμούς τους χωρίς ίχνος μουσικής παιδείας και γνώσης της μουσικοκριτικής, όπως συμβαίνει σε κάποιες χώρες των νοτίων Βαλκανίων, υπήρξαν διθυραμβικές.

    Αυτό πράγματι αποδεικνύει τόσο την εξαίρετη δουλειά των δασκάλων του σε Ελλάδα και Ιταλία, όσο και το ταλέντο ενός μεγάλου, αλλά συνάμα ταπεινού καλλιτέχνη.

    Κι επειδή η Ελλάς, ως γνωστόν, τρώει τα παιδιά της, ιδίως αν δεν προέρχονται από γνωστά “τζάκια” βορείων και βάλε προαστείων ή από συγκεκριμένα “στέκια” αφισο-κολλητών “δημοφιλών” πολιτικών παρατάξεων κλπ, έτσι και τον νεαρό βαρύτονο, που στις δύο προηγούμενες καλλιτεχνικές περιόδους, 2007 και 2008 δόξασε την Ελλάδα στη γειτονική μας Ιταλία, είτε αγνοεί εντέχνως είτε του δίνει κάποιους στιγμιαίους μικρούς ρόλους, εντέχνως πάλι, φοβούμενη η άμοιρη γυφτοτουρκομπουζουκόπληκτη χώρα μη και βγάλει κανένα μεγάλο ταλέντο και δεν αντέξει την ποιότητα που αγνοεί, την αρμονία που εξοστράκισε και την πανδαισία της υψηλής μουσικής που εξουδετέρωσε.

    Αχ! καημένη Ελλαδίτσα ξύπνα!

    Εύγε Διονύση Σούρμπη! Η επιτυχία θα έρθει σε σένα, αλλά όχι από το φαύλο τούτο κράτος, μιας υπέροχης κατά τα άλλα χώρας.

  • Κάποτε μας ξεράθηκε μιά λεύκα. Την κόψαμε και επειδή κάποια κλαδιά ήταν ίσια, τα κρατήσαμε γιά να στερεώνουμε τα μικρά δέντρα.
    Μ’ ένα τέτοιο κλαδί στερεώσαμε και τη μικρή λεύκα που βάλαμε σε αντικατάσταση της ξεραμένης. Και -ώ! της φύσεως τα περίεργα- η καινούργια λεύκα ξεράθηκε, αλλά το βοηθητικό κλαδί, που προερχόταν από τη ξεραμένη μάνα “έπιασε” και φύτρωσε. Αυτό μου θύμισε η περίπτωση του Σούρμπη. Είναι ν’ απορεί κανείς πώς ακόμη η Ζάκυνθος βγάζει καρπούς. Υπάρχει ακόμη Ζάκυνθος;;;
    Μέσα στο πλήρες χάος και τη παντελή διάλυση δεν μπορεί να μην αναθαρρεί κανείς με την ύπαρξη και μόνο αυτού το παιδιού. Και με το γεγονός ότι τη Κυριακή το βράδυ ήταν τουλάχιστον 20 ζακυνθινοί στο λυρικό θέατρο.
    Λίγο ακόμη να σηκωθούμε, λίγο ψηλότερα….

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε