Πέδρο Αλμοδόβαρ προς τον πρωθυπουργό της Ισπανίας: μη χρησιμοποιείτε την σιωπή μου

“O Ραχόι επεξεργάστηκε εκ νέου την πραγματικότητα σύμφωνα με την φαντασία του, ευχαριστώντας από τη Νέα Υόρκη, «την σιωπηλή πλειοψηφία των Ισπανών που δεν διαδηλώνει».

Κύριε Ραχόι, εγώ είμαι ένα κομμάτι αυτής της σιωπηλής πλειοψηφίας που δεν διαδήλωσε στις 25 Σεπτεμβρίου και σας παρακαλώ να μην διαστρεβλώνετε και πολύ περισσότερο να μη χρησιμοποιείτε την σιωπή μου.

Το ότι δεν βρισκόμουν με την φυσική μου παρουσία στο Νεπτούνο δεν σημαίνει πως δεν αγανακτώ με τις επιθέσεις της αστυνομίας, με την υπερβολική αντίδραση της κυβερνητικής εκπροσώπου, με τον χειρισμό των εικόνων από την κρατική τηλεόραση, με την χυδαιότητα των αστυνομικών που αρνήθηκαν να αναγνωριστούν στον σταθμό της  Ατότσα και που εκφόβισαν τους επιβάτες , ενώ απαγόρευαν σε κάποιους φωτογράφους να συνεχίσουν την δουλειά τους, με την υπόσχεση πως οι Μαδριλένιοι θα βρισκόμασταν από το πρωί σε μια πόλη πολιορκημένη και πως αυτό θα μας έκανε να είμαστε εναντίον των διαδηλωτών (αποστολή αποτυχημένη, οι Μαδριλένιοι υποφέρουμε στη σιωπή ή με φωνές, αλλά δεν πιστεύουμε τα πρόσωπα που μας κυβερνούν από το Δημαρχείο ή τη Νομαρχία, πρόσωπα εκλεγμένα μοιραία ή με την συμμετοχή τους σε κλειστές εκλογικές λίστες).

Κάθε πραγματικότητα μπορεί να σημαίνει κάτι ή το ακριβώς αντίθετο, ανάλογα με το συμφέρον αυτού που αφηγείται. Οι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, ο ίδιος ο πρόεδρος, μπορούν να αφηγηθούν αυτό που συνέβη στο Νεπτούνο όπως τους ευχαριστεί, το κάνουν κάθε μέρα άλλωστε, αλλά ευτυχώς στις εποχές που ζούμε είναι απίθανο να υπάρχει μόνο ένας αφηγητής, παρόλο το ξύλο που η αστυνομία είναι διατεθειμένη να ρίξει σε όποιον κρατάει μια κάμερα.

Ζούμε σ’ έναν κόσμο κυριαρχημένο από τις νέες τεχνολογίες (στην συγκεκριμένη περίπτωση, ευλογημένες να ‘ναι), μαζί με τις πολλαπλές κάμερες των επαγγελματιών φωτογράφων (Εντυπωσιακό να τους βλέπεις να εργάζονται στο επίκεντρο του σεισμού, με τον τρόπο των πολεμικών ανταποκριτών. Αξιοθαύμαστη η μαρτυρία που καταγράφουν, τόσο σε ηθικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο), οι περισσότεροι διαδηλωτές κουβαλάνε εκτός από τις φωνές τους και τα πολύ σωστά συνθήματά τους («Κλέβουν, Δέρνουν, Δεν μας Εκπροσωπούν») μια φωτογραφική μηχανή ή ένα απλό κινητό, των οποίων οι εικόνες δεν θα παρουσιαστούν στην κρατική τηλεόραση αλλά μπορεί ο καθένας να τις δει σε άλλα ψηφιακά μέσα ή στο youtube. Σε αυτές τις εικόνες μπορούμε να δούμε με απόλυτη καθαρότητα το γκλοπ, άκρως αληθινό, ενός αστυνομικού με καλυμμένο κεφάλι (όλοι έτσι είναι, εκτός από κάποιους μυστικούς, που επίσης υπήρχαν και επίσης υπάρχει μαρτυρία για αυτό) και το ακάλυπτο πρόσωπο του θύματός του, χλωμό, με ένα χτύπημα στο κεφάλι, ένα χτύπημα τόσο αληθινό απ’ το οποίο τρέχει άφθονο αίμα που στη συνέχεια γλιστράει στα μάγουλα του θύματος και του λερώνει το πουκάμισο. Αίμα κόκκινο, τεκμηριωμένο, που μπορεί να το αφηγηθεί οποιοσδήποτε απ’ αυτούς που βρίσκονται παρόντες στο «συμβάν».

Χρησιμοποίησα σαν παράδειγμα μια μόνο φωτογραφία αλλά στα μη κρατικά μέσα υπάρχουν πολλές ακόμα, τόσες όσοι οι αφηγητές που αντικρούουν τις επίσημες εκδοχές και που τουλάχιστον αυτήν την φορά, βρίσκουν μεγάλη ανταπόκριση στα διεθνή μέσα. Μπορεί να συνεχίσουν να συμβαίνουν βαρβαρότητες όπως αυτήν την εβδομάδα, αλλά η δική μας ακατέργαστη πραγματικότητα («ακατέργαστη» με την φωτογραφική έννοια, δηλαδή, της πρώτης εικόνας της πραγματικότητας που δεν είναι ρετουσαρισμένη), τόσο πολύπλοκη και ταυτόχρονα τόσο απλή, θα έχει πολλαπλούς αφηγητές και πολλές οπτικές γωνίες.

Για τους υπεύθυνους της δημόσιας τάξης θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνουν αυτούς τους αφηγητές να σωπάσουν.

Δεν θα είναι αρκετό να πυροβολούν με πλαστικές σφαίρες ή να σέρνουν τους διαδηλωτές στην άσφαλτο”.

(Μετάφραση από huffingtonpost.es:Ιωάννα Τζιβελέκη)

1 σχόλιο

  • Πέρα από τον Αλμοδοβαρ, το αίμα που έχυσαν και χυνουν για την ελευθερία στην Ισπανια, και το νεο-φασιστικό κινημα στη Βόρεια Ευρώπη, υπάρχουν οι κορυφαίες τράπεζες στη Νέα Υόρκη εργασίας για την καπιταλιστική έννοια ότι το δολάριο θα πρέπει να βασιλεύει. Το σχεδιο του Κίσινγκερ για να ελέγχετε ο ελεύθερος κόσμος όπως τον ξέραμε έχει εκκολαφθεί σαν ένα βόα σφιγκτήρα και έχει ήδη αρχισει να συνθλιβεί τους πνεύμονες της δημοκρατίας.

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε