Να μην εξελιχθεί σε καινούργιο Αντρεικό-ΠΑΣΟΚ.

Ακούω τους φίλους μου να υπερθεματίζουν τα λεγόμενα των ιδεολογικά-συγγενών τους πολιτικών, ενώ παρατηρώ το νεαρότερο γιο μου να προετοιμάζεται για τις πανελλήνιες εξετάσεις και αναρωτιέμαι τι χώρα και κοινωνία κληροδοτώ στα παιδιά μου.

Κοιτάζω απορώντας τον εαυτό μου και τους φίλους μου να μη καταγγέλλουμε δημόσια και με βδελυγμία το αισχρό εμπόριο γνώσεων των ιδιαίτερων φροντιστηρίων, τους διπλανούς μας μιζαδόρους, τους άσχετους και ανέντιμους που καμώνονται τους πανεπιστημιακούς δασκάλους, τους αναποτελεσματικούς δημόσιους λειτουργούς, τους φόρο-κλέφτες μαγαζιάτορες, τους φακελάκιδες γιατρούς, τους δικολάβους δικηγόρους, τους…, τους… και τους…

Τι θα ωφελούσε όμως να τους καταγγείλω εντός ενός συστήματος που τους δημιούργησε , τους προστατεύει και το στηρίζουν; Γιατί το “μαζί τα φάγαμε” είναι μισή αλήθεια. “ Μαζί τα φάγαμε υπό την αιγίδα μας¨είναι η ολόκληρη ομολογία που θα περίμενες από ένα μετανοημένο κυβερνήσαντα τα τελευταία 35 χρόνια.

Δεν είναι λοιπόν η οικονομική μας κατάντια ολόκληρη η εικόνα. Η κατάργηση του κράτους δικαίου, που θα ‘έπρεπε να λειτουργεί για τον πολίτη του, από το χρηματοπιστωτικό σύστημα που αλαλάζει ηδονικά, είναι η ακριβής φωτογραφία της κατάντιας μας.

Η Αλέκα έχει δίκιο όταν λέει πως το πρόβλημα είναι έκφραση καπιταλιστικής κρίσης. Μόνο που η Αλέκα δεν ξεκολλάει από την υπέργηρη ανάλυση του ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ και τις στρατηγικές επιλογές της σοβιετίας, για να αντιληφθεί τις νέες διαστάσεις της κρίσης.

Στη μάχη του Somme στον Α παγκόσμιο πόλεμο, οι σύμμαχοι και οι Γερμανοί έχασαν 150.000 ζωές έκαστος, που θυσιάστηκαν σε μία ιμπεριαλιστική διαμάχη ενάντια με τα συμφέροντα των λαών, ενώ οι συνολικές ανθρώπινες απώλειες έφταναν στις 500,000 για κάθε αντίπαλο. Στην ίδια μάχη εξανεμίσθηκε πλούτος με κάθε σφαίρα και οβίδα που χρησιμοποιήθηκε. Ο χαμένος πλούτος του πολέμου χρεώθηκε αποκλειστικά στους ηττημένους και γέννησε το ναζισμό.

Στις σημερινές μάχες τους με το χρηματοπιστωτικό σύστημα, τα ευρωπαϊκά εθνικά κράτη επιβαρύνονται με πολύ μεγαλύτερες απώλειες πλούτου. Μόνο που δεν στερούνται οι πεσόντες την ζωή τους αλλά μόνο την εργασία τους. Ο νεκρός είναι βολικός, δεν φωνάζει, μόνο οι μανάδες κλαίνε. Ο άνεργος όμως έχει ακόμα τη φωνή του. Και ο νέος που του διαλύονται τα όνειρα του μπορεί ακόμα να φωνάζει, όπως και ο γονιός που βλέπει μαύρο το μέλλον των παιδιών του και ασφαλώς εκείνος που δεν μπορεί να ανταποκριθεί στις πιο βασικές τους ανάγκες. Τι θα πει σε δαύτους, για να τους καλμάρει ,το σύμφωνο δημοσιονομικής σταθερότητας, με τι επιχειρήματα θα τους πείσουν τα μνημόνια;

Αυτός είναι ο μόνος και απλός λόγος της ανόδου της Αριστεράς. Αστραπιαία και αναπάντεχα. Αυτό βέβαια δεν μας λέει πως θα πάμε παραπέρα, τι να αλλάξουμε και ποιον να εμπιστευτούμε.

Νομίζω λοιπόν ότι όλοι εκείνοι, οι απλοί ή οι περισπούδαστοι αλλά έντιμοι, που θέλουν να βγουν μπροστά (ταγοί του λαού μας), αντί να μάχονται την αριστερή προοπτική, ας την κατανοήσουν και, αν μπορούν ας συμβάλλουν ή τουλάχιστον ας βοηθήσουν να μην εξελιχθεί σε καινούργιο Αντρεικό-ΠΑΣΟΚ.

ΣΠΥΡΟΣ ΤΖΑΜΑΡΙΑΣ

http://www.facebook.com/profile.php?id=100001588274855

8 σχόλια

  • @κ. Τζαμαρία: Να βάλετε στο δωμάτιο του γιού σας -με πολλά ράφια- το χρονοντούλαπο και εκεί να καταχωνιάσει τα βιβλία του!!! Το Τσιπράκι -ο ξεγνοιαστος καβαλάρης- ετοιμάζει άμα επικρατήσει 100.000 νέους διορισμούς στο δημόσιο -κατώτατος μισθός 1200 (ευρώ ή δραχμές δεν διευκρινίζει)! Προς ΤΙ το λοιπό ο κόπος; Τα Πανεπιστήμιά μας παράγουν λαμογιακούς δημόσιους υπαλλήλους!

  • Η εφαρμοσθείσα πολιτική της απάτης εκ μέρους της εμφανώς δεξιάς ΝΔ και του προφανώς και (για τους σκεπτόμενους) κρυφίως δεξιόστροφου σοσιαληστρικού ΠαΣοΚ αναντιρρήτως ωδήγησαν στην αστραπιαία πλην όχι αναπάντεχη -τουλάχιστον μετά την άνευ όρων (αδιαπραγμάτευτη) έκταση των ποδών της πολιτικής ηγεσίας μας- άνοδο της Αριστεράς. Πηγαίνοντας την βαλίτσα λίγο πιο πέρα, ούτε καν την τοις πράγμασι και τα μάλιστα αστραπιαία άνοδο της Χρυσής Αυγής θα αποκαλούσα αναπάντεχη. Είναι ο φυσικός νόμος δράσεως-αντιδράσεως που καθορίζει την γένεση τέτοιων φαινομένων.
    Και, δραττόμενος της εκφράσεως «Η κατάργηση του κράτους δικαίου, που θα ‘έπρεπε να λειτουργεί για τον πολίτη του», θα προβώ σε ένα αφορισμό:
    Όταν ο «πολίτης» θεωρή το κράτος κάτι ξένο ή άλλο από αυτόν τον ίδιο, ασχέτως από τα αίτια που ωδήγησαν σε αυτήν την θεώρηση, ένα πράγμα ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να είναι: ΠΟΛΙΤΗΣ.
    Η έννοια ΠΟΛΙΤΗΣ προϋποθέτει κατ’ ανάγκην την ύπαρξη συνειδήσεως. Ώστε δεν υφίσταται η έκφρασις «συνειδητός πολίτης». Ο μη συνειδητός ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΗΣ.
    Το μέγα δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι διαθέτει ελάχιστους πολίτες. Οι υπόλοιποι, τουτέστιν η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων αυτού του τόπου, είναι ΥΠΗΚΟΟΙ. Δηλαδή: υπάκουοι, ευπειθείς, οι υποτασσόμενοι σε κάποιον ή κάποιους, οι φόρου υποτελείς.
    Σε αυτήν την αιτία οφείλονται το αστραπιαίον και αναπάντεχον του πράγματος. Διότι οι μετακινήσεις αυτού του εύρους και αυτής της πυκνότητος δείχνουν αφ’ ενός διέγερση του συναισθήματος και αφ’ ετέρου απουσία λογικής κρίσεως. Διότι την απουσία πολιτικής λογικής και κρίσεως στις προηγούμενες επιλογές κυβερνήσεων (επιλογές οι οποίες είχαν σαν αποτέλεσμα της υπόγειας αυτής συναλλαγής και εξαλλαγής την επίπλαστη άνοδο του βιωτικού επιπέδου των υπηκόων), με συνέπεια τις εξ αυτών οδυνηρές αλλά αναπόφευκτες πλέον επιπτώσεις, έρχεται να αντικαταστήσει η βίαιη έκρηξη του συναισθήματος. Το οποίον συναίσθημα δεν καθοδηγείται από την λογική και την κριτική σκέψη.
    Όπως τότε λοιπόν, έτσι και τώρα η απουσία πολιτικής κρίσεως καθορίζει την μοίρα αυτού του απαίδευτου και, ως εκ τούτου, αγόμενου και φερόμενου λαού. Ο οποίος, ούτως ή άλλως, φέρει τεράστιες ευθύνες για το κατάντημά του. Εκτός βεβαίως και βρεθή κάποιος να μου πη πως ο κλεπταποδόχος ουδεμίαν ευθύνη φέρει για την αποδοχή των κλοπιμαίων.
    Και θα το ξαναπώ: Ας μην οδυρόμεθα για τα κακά που μας συμβαίνουν… απλώς, ήρθε το δίκιο στον τόπο του.

  • @mr. ndemonicos: Ούτε η Ν.Δ. ούτε το Πα.Σο.Κ ήταν: είτε δεξιό το πρώτο είτε σοσιαλιστικό το βου, κόμματα. Το πρώτο γέμιζε ΟΛΕΣ τις δεξιές τσέπες της -άνευ σταθερούς πλοήγησης- διαπλοκής και το βου όλες τις αριστερές της (τσέπες) κι η διαπλοκή έχαιρε άκρας Ελβετικής και of-shore υγείας.
    Αλλά, αθωούλια μου, όταν στην χώρα που 500.000 στρέμματα του Φαραγγιού της Σαμαριάς (η μισή περίπου έκταση του φαραγγιού) έπαιρναν επιδοτήσεις ως ΚΑΛΛΙΕΡΓΟΥΜΕΝΟΙ βοσκότοποι γιατί νομίζετε ότι ψήφισαν οι φραπο-νεολαίοι Τσίπρα;; Για τις 100.000 νέες θέσεις στο δημόσιο που τους υποσχέθηκε -πολλαπλασιάστε τις θέσεις επί 7 που επιρεάζει -πάνω κάτω- ο κάθε φραπεδιάς και έχετε μπροστά σας τον Έλληνα ψοφοφόρο που τον ελκύουν τα καλούδια της μισθομένης αεργίας!
    Άϊντε κι έβριζα τον Πάγκαλο για το “όλοι μαζί τα φάγαμε”… Και δεν μου λέτε γιατί να τα βάζουμε με τους δανειστές μας -που ‘καναν και την δουλειά τους- κι όχι μ’ όλους τους εκπροσώπους μας στο Κυνοβούλιο που υπέγραφαν τα δάνεια που μας φόρτωναν;; Εεεεε;;;

  • @ perldion: Μάλλον διαβάσατε το σχόλιό μου χωρίς να έχετε προηγουμένως φορέσει τα γυαλιά σας – φαντάζομαι φοράτε γυαλιά, μια και αυτοαποκαλείσθε 100χρονη γραία. Έτσι σας διέφυγαν οι ορισμοί «η πολιτική της απάτης» για τα δύο συνεταιράκια και «σοσιαληστρικό» -και όχι σοσιαλιστικό- για το βου (ΠαΣοΚ).
    Και βεβαίως το ότι με ευθύνη δική τους συνέβη η «αστραπιαία και αναπάντεχη» άνοδος της Αριστεράς γενικώς, του Συ.Ριζ.Α. ειδικώς. Το Τσιπράκι άδραξε απλώς την ευκαιρία που προσέφεραν σε κόμματα, υποκόμματα, τελείες, ψιλές και δασείες τα συνεταιράκια, όπως θα έπραττε κάθε συνεπής προς τον εαυτό του πολιτευόμενος εν Ελλάδι, ΚΕΝΟφανής ή όχι.
    Όπως π.χ. ο Κουβέλης, ο οποίος ντε και καλά ήθελε στον ίδιο κουβά και τον Τσίπρα, αρνούμενος την συμμετοχή του υποκόμματός του σε τρικομματική κυβέρνηση, φοβούμενος την πολιτική καταβαράθρωσή του, θέτοντας έτσι την κομματική του επιβίωση και υπόσταση υπεράνω αυτού που ο ίδιος ώριζε ως εθνικό συμφέρον, την ανάγκη δηλαδή σχηματισμού κυβερνήσεως «εθνικής σωτηρίας».
    Οπότε εδώ το «πάρ’ τον ένα και χτύπα τον άλλο» (ΟΛΟΥΣ, ΧΩΡΙΣ ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΕΞΑΙΡΕΣΗ) πιθανόν δεν εκφράζει απολύτως το δέον γενέσθαι.
    Αφήνω σε εσάς την ευχαρίστηση να αποφασίσετε τι ταιριάζει στην περίπτωση.
    Διότι το δράμα έχει και άλλες πράξεις – δεν τελειώνει εδώ.

  • Καθένας τους κλασάμπιλε,
    και θά ‘θελα να μπόρια,
    να τσου βαρώ κάθε φορά,
    που μού ‘ρχουνται τα ζόρια.

    Το δράμα μόλις άρχισε,
    και ούλοι οι ρηγάτοι,
    πήραν γαδίνι και νερό,
    σαν Πόντιοι Πιλάτοι.

    Με την ορπίδα μείναμε,
    πως θά ‘χουμε κουμάντο,
    “όσοι σπεράντο βίβονο,
    μόρονε και καγάντο”.

    Δύ-στιχος

  • @ Όλους::Μπήκε και η σφραγίδα προέλευσης τού από ΠΟΥ προήλθε το πάνω απ’ το 3% -που συνήθως- δίναμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Λάλησε ο κ. Φλωρίδης: ΟΛΟ το ΠΑΡΑΣΙΤΙΚΟ ΠΑΣΟΚ μετακόμισε στον ΣΥΡΙΖΑ!!! Και το θυμίθηκε ΤΩΡΑ που έσφιξε το Όλουςψηφοθηρικό ζωνάρι στο ΠαΣοΚ!! Ο Αντρέας ο μεγάλος ΑΜΟΡΑΛΙ(Η)ΣΤΗΣ κι η φύτρα του ΠΕΘΑΝΑΝ -ουφ κι αρκετά περιμέναμε-, ΖΗΤΩ Ο ΤΣΙΠΡΑΣ -που ‘ναι και νέος και ωραίος και -ΚΥΡΙΩΣ- ΕΧΕΙ ΠΥΚΝΑ ΜΑΛΛΙΑ -!!
    ΩΣ εξής: ΔΕΗ-Φωτόπουλος-, ΑΔΕΔΥ -δεν ξέρω τ’ όνομα του προέδρου της-, ΓΣΕΕ -ούτε αυτής τον πρόεδρο ξέρω-, και βέβαια ΔΕΝ ξέρω ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ θα πέσουν του κ. ΤΣΙΠΡΑ τα πυκνά μαλλιά… Αμετροέπεια. Αλλαζονεία. ΑΓΝΟΙΑ. Μπας κι οι δηλώσεις του Τσιπρακιού -στο Παρίσι- σας θυμίζουν τίποτις απ’ αυτές τις αρετές;
    “Ο ποντικός στην τρύπα του δεν χωρούσε έδεσε και κολοκύθα στην ουρά του.” Δυστυχώς.

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε