Εν περιλήψει

Μερικές φορές ό,τι και να γράψουμε εμείς περισσεύει. Παραθέτω απόσπασμα από την ομιλία του βουλευτή Α’ Πειραιώς του ΣΥΡΙΖΑ, Θεόδωρου Δρίτσα, από τη χτεσινή συνεδρίαση της Βουλής όπου ψηφίστηκε η δανειακή σύμβαση, το οποίο μιλάει από μόνο του:

Φτάνει στο τέλος αυτή η συνεδρίαση και νομίζω ότι διεκδικεί τα πρωτεία μιας από τις συνεδριάσεις, της οποίας αναδεικνύεται με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο ο πολιτικός αμοραλισμός της συνεταιριστικής Κυβέρνησης και των δύο κομμάτων που τη στηρίζουν.

Είναι πάρα πολύ χαρακτηριστικό ότι -να μη μιλήσω για τη διαδικασία- μια δανειακή σύμβαση ιστορική κατά τους εμπνευστές της, σωτήρια επίσης κατά τους ίδιους, έρχεται να ψηφιστεί με μια συζήτηση ενός απογεύματος στη Βουλή και λίγων ωρών στην Επιτροπή, πολύ περισσότερο, όμως, σε μια συνεδρίαση σε απολύτως άδεια αίθουσα -τώρα γεμίζει σιγά-σιγά ενόψει της ονομαστικής ψηφοφορίας- στην οποία πήραν το λόγο πέραν των εισηγητών και των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων, είκοσι δύο Βουλευτές εκ των οποίων, κυρία Πρόεδρε, δύο μόνο Βουλευτές των κομμάτων που θα ψηφίσουν τη δανειακή σύμβαση. Ένθεν και ένθεν μίλησαν από ένας. Ντρέπονται; Φοβούνται; Δεν έχουν τι να πουν; Δεν τολμούν να υποστηρίξουν αυτή την ταφόπλακα σε βάρος της ελληνικής κοινωνίας; Ή θεωρούν ότι είναι ρουτίνα; Τόσος αμοραλισμός πια υπάρχει; Μίλησαν ένας και ένας, κυρία Πρόεδρε, από τους είκοσι δύο Βουλευτές που πήραν το λόγο σήμερα στη σημερινή συνεδρίαση……

Έχουμε δανειακή σύμβαση ρύθμισης των συμφερόντων και εξασφάλισης των δανειστών και των τραπεζών. Ας μας το πει το οικονομικό επιτελείο, που έχει φύγει απ’ αυτήν την Αίθουσα, κυρία Πρόεδρε, εδώ και δύο ώρες. Ο εκπρόσωπος του οικονομικού επιτελείου της Κυβέρνησης, o υπεύθυνος για την εισήγηση αυτής της δανειακής σύμβασης, αυτού του σχεδίου νόμου, δεν είναι εδώ. Δεν χρειάζεται, θα περάσει, θα ψηφιστεί. Για ποιο λόγο να υπάρχει εδώ;….

Γιορτή της Δημοκρατίας, που θά ‘λεγε και ο Βενιζέλος.

ΧΑΣΟΔΙΚΗΣ

http://xasodikis.blogspot.com/

 

1 σχόλιο

  • Τι να σχολιάση κανείς; Διότι αν σχολιάσω όπως τους πρέπει, αφ’ ενός θα με κόψη η λογοκρισία του ιστολογίου, αφ’ ετέρου θα με τρέχουν στα δικαστήρια επί λόγω εξυβρίσει… τι εξυβρίσει, εδώ που τα λέμε, ανοίγεις την κάνουλα του οχετού που φωλιάζει μέσα σου και τον αφήνεις να χυθή όλος πάνω τους. Όχι ότι θα τους λερώσης ή θα τους κάνης τα μούτρα κρέας… σιγά μη και λερωθή το γουρούνι αν από τον βόθρο στον οποίο εγκατοικοεδρεύει μονίμως βουτήξη στον λασπόλακκο.
    Όσο για το «Γιορτή της Δημοκρατίας»… ε, έτσι πουτάνα που την έχουν καταντήσει με τα προσωνύμια που την έχουν ντύσει ο καθένας κατά το συμφέρον του κι εμείς κατά το βολεύον μας, ποιος δίνει πεντάρα τσακιστή;
    Μήπως δημοκρατικώτατα δεν ξεπουλάγαμε την ψήφο μας για μια θέση στο δημόσιο, το οποίο μας πλήρωνε με δανεικά από τις αγορές;
    Τούτο θα πω κι ας βογγήξη όποιος διαφωνεί:
    ΜΕ Ο,ΤΙ ΜΑΣ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ, ΗΡΘΕ ΕΠΙ ΤΈΛΟΥΣ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥ.
    Εκτός κι αν κάποιος νομίζη ότι κατακτήσαμε οι Ελλαδίτες το βιωτικό επίπεδο στο οποίο είχαμε αναρριχηθή με το σπαθί μας. Οπότε ξεπούλημα συνειδήσεως, συμβιβασμός για ένα εφήμερο σήμερα, αδιαφορία για το μέλλον των παιδιών μας, φτηνοσυναλλαγή για μια BMW ή «Μερτσέντες», αποποίησις ιερών και οσίων για ένα αυθαίρετο εξοχικό, διαγραφή της ιστορίας, ανεκτικότητα στον εξωστρακισμό της γλώσσας, το καθένα χώρια και όλα μαζί ΕΙΣ ΟΥΔΕΝ ΔΙΑΦΕΡΟΥΝ από το σπαθί, σύμφωνα με την απόφανση θαλεράς κυρίας περί την άνοδό της στο καλλιτεχνικό στερέωμα.

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε