΄Οχι άλλο Νταλάρα

Δεν είναι τα τραγούδια του που δεν αρέσουν και το γνωρίζει πολύ καλά κι ο ίδιος. Το γνωρίζει από την εποχή που γέμιζε τα στάδια με ποσοστά πληρότητας που μόνο σε μεγάλα ποδοσφαιρικά ντέρμπι συναντούσε κανείς. Δεν είναι τα τραγούδια που δεν αρέσουν ώστε από αισθητική αγανάκτηση ο κόσμος να πετά γιαούρτια, ακόμα και καρέκλες, σύμφωνα με το Mega. Αντίθετα, σύμφωνα με το βιντεάκι που έδειξε το ίδιο κανάλι, οι αποδοκιμασίες δεν μιλούσαν για «φάλτσο» ούτε για «παράφωνο» ούτε του ζητούσαν να κατέβει από τη σκηνή επειδή το λαρύγγι δεν απέδιδε.

«Προδότη» ακούσαμε να φωνάζουν.

Μιλάω για τη συναυλία του Γιώργου Νταλάρα, όπου πάλι το Mega ήταν αυτό που μας πληροφορούσε ότι ήταν η τρίτη συναυλία σε δήμο του Λεκανοπεδίου όπου ο τραγουδιστής γινόταν αντικείμενο αρνητικών κι επιθετικών εκδηλώσεων. Ηδη την περασμένη εβδομάδα, αναγνώστης είχε τηλεφωνήσει στην εφημερίδα σε ανεβασμένους τόνους και ζητούσε κάτι να γράψουμε, κι είχα γράψει από αυτή τη στήλη, επειδή είχε δει τον Γιώργο Νταλάρα να υπερασπίζεται τον Γιώργο Παπανδρέου κι όχι τον ελληνικό λαό, σύμφωνα με τον αναγνώστη.

Φαίνεται πως την εκπομπή δεν την είχε δει κι ακούσει μόνο ο αναγνώστης μας αλλά κι άλλοι Ελληνες πολίτες. Και στο πλαίσιο της μη οργανωμένης εξέγερσης των πολιτών, όσοι ταυτίστηκαν με την εξουσία του ΠΑΣΟΚ, είτε άμεσα είτε έμμεσα, έχουν να αποδώσουν λογαριασμό.

Βεβαίως, φαντάζομαι πως ο κόσμος που αποδοκιμάζει τώρα τον Γιώργο Νταλάρα είναι ο ίδιος κόσμος που κατέκλυζε τα γήπεδα όταν ήταν στις δόξες του. Κι οι δόξες του ήταν αληθινά καλλιτεχνικές, ήταν ένας καλλιτέχνης που φρόντιζε τη δουλειά του, έψαχνε τα τραγούδια του κι άρεσε πολύ.
Ωστόσο, με αυτές τις αντιδράσεις αναρωτιέται κανείς εκ των υστέρων αν άρεσε ή αν θεωρούσαν ότι γίνονται μέρος της ίδιας εξουσίας και των προνομίων της κι εκείνοι που έλεγαν ότι τους αρέσει. Αυτό δεν θα το μάθει κανείς ποτέ διότι δεν είναι σε θέση να το απαντήσουν ούτε οι ίδιοι. Μια και το κοινό πολλές φορές κάνει προβολή των δικών του αδυναμιών στον καλλιτέχνη που βρίσκεται στη σκηνή. Τώρα, αυτή η σχέση ράγισε.

Εμένα εκείνο που με έθλιψε είναι η «ψυχραιμία» με την οποία θυσίασε τα τραγούδια του στο βωμό του Γιώργου Παπανδρέου. Την ίδια του την Τέχνη. Σε αυτά έριξε την ευθύνη των αντιδράσεων, έστω και χαριτολογώντας, έστω και αμυνόμενος. Αυτό είναι πράγματι μιας μορφής προδοσία! Απέναντι στην Τέχνη του.

Κι όλα αυτά για τον Παπανδρέου; Μα, δεν είναι κρίμα;

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΙΜΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ
www.protagon.gr
Ο Π. Τιμογιαννάκης είναι μέλος της European Film Academy

1 σχόλιο αναγνώστη

  1. Ο/Η nicolaos demonicos λέει:

    Ο βλάκας δεν παύει να είναι βλάκας επειδή η βλακεία του δεν έχει ξεχειλίσει τον Αχέροντα – απλά δεν του είχε δοθή η ευκαιρία.
    Του Νταλάρα του δόθηκε. Δυστυχώς.
    Το έκανε την πρώτη φορά και μάλλον του συγχωρήθηκε το ψαρατόπημα.
    Αλλά φαίνεται πως η Άννα τον έπεισε ότι το δις εξαμαρτείν ουκ ουκ ανδρός σοφού είναι απόδειξις. Και θεώρησε μη σημαντικό να αφήση τον ψαρεγκέφαλό του να ξαναεμέση. Τόσο φτάνει το μυαλό του, ήθελέ τα κι έπαθέ τα.
    Όσο από το λαρύγγι του έβγαιναν στίχοι και μελωδίες, ο καλλιτέχνης «έγραφε» θετικά. Μόλις αποφάσισε ότι μπορεί και άλλα να εκστομίση, γκρέμισε τον βασιλιά από τον θρόνο του. Σηκώνοντας πολύ σκόνη. Διότι και από πολύ ψηλά γκρεμίστηκε και φαρδύς-πλατύς έπεσε στο χώμα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *