Πες το όπως το νιώθεις

Παλιά θεωρούσα σημάδι μεγάλου σνομπισμού να κρίνω τον άλλον από τον τρόπο που χειρίζεται την ελληνική τη γλώσσα.
Από προχθές που άκουσα τον Αντώνη τον Σαμαρά να μιλάει για «τον απλό το λαό» οπισθοχωρώ και οργανώνω σκληρή αμυντική γραμμή.

Ε, δεν θα μας ντριμπλάρουν κιόλας οι νεοσύλλεκτοι της πολιτικής επικοινωνίας. Ποιους; Εμάς που φάγαμε με το κουτάλι την αγριοπασοκική άνευ διδασκάλου και στραμπουλήξαμε τα προφορικά και τα γραπτά μας στα αριστερά καλούπια μιας αγρίως επινοημένης «μαλλιαρής».

Γιατί, αν το καλοσκεφτείς, η πολιτική αργκό δεν είναι κανονική γλώσσα με Τζάρτζανο και Τριανταφυλλίδη, αλλά «ρούχο», στολή παραλλαγής, ενίοτε δε και λούφας. Απαξ και τη μιλάς καλά μπορείς να τουμπάρεις όποιον θέλεις. Από «τον απλό το λαό» μέχρι τον πιο σύνθετο. Εξ ου και από καιρού εις καιρόν το δημαγωγικό ιδίωμα αλλάζει πλευρό και ανανεώνεται.

Μετά τις μεζούρες μαγκιάς που ενστάλαξε η Λιάνα η Κανέλλη στη διάλεκτο του ΚΚΕ, έχουμε τώρα και το κοκτέιλ δικονομικού και «πατερικού» λόγου που τραβιέται τ” άτιμο σαν τα δημοσκοπικά ποσοστά της ΔΗΜΑΡ.

Από αυτής της απόψεως, κατανοώ τον Γιώργο τον Καρατζαφέρη που έβαλε στο ίδιο μπλέντερ τον Καβάφη και τους Μπιτλς. Γιατί όχι; Ας ήμουν κι εγώ η Σπεράντζα Βρανά να τους κοιτάξω αφ” υψηλού σαν να είναι όλοι τους ο Ρίζος και να πω «τς τς τς, κοίτα ρε πώς ξεφτιλίστηκε το έγκλημα…».

ΡΟΥΛΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΤΑ ΝΕΑ

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *