2012: Το τέλος της μεσαίας τάξης;

«Η μεσαία τάξη συνιστά μια πολυτέλεια την οποία ο καπιταλισμός δεν είναι πια σε θέση να πληρώνει».
John Gray, πολιτικός φιλόσοφος

Ορισμένες φορές στην Ιστορία συμβαίνει η πραγματικότητα να ξεπερνάει τη φαντασία. Αυτό συμβαίνει τώρα και στην Ελλάδα. Εισερχόμαστε στο 2012, με την Ελλάδα να συμπληρώνει πέντε χρόνια σε οικονομική ύφεση, κάτι που δεν βίωσε ποτέ καμιά άλλη χώρα της Ευρωζώνης. Το 2008 η οικονομική συρρίκνωση ήταν στο -0,2% του ΑΕΠ της Ελλάδας, το 2009 στο -3,2%, το 2010 στο -4,3%, το 2011 στο -6% και για το 2012 οι προβλέψεις κάνουν λόγο για -3%. Μέσα σε μια πενταετία η ελληνική οικονομία έχασε σχεδόν το 20% του ΑΕΠ της. Την ίδια περίοδο η συρρίκνωση των εισοδημάτων και της αγοραστικής δύναμης του μέσου Έλληνα εκτιμάται μεταξύ -35% με -40%. Κοντολογίς το μόνο που «αναπτύσσεται» στην Ελλάδα της Τρόικας είναι η ύφεση!

Μέσα σ’ αυτό το απελπιστικά υφεσιακό περιβάλλον, χρεοκοπεί και το μεγαλύτερο τμήμα της ελληνικής μεσαίας τάξης. Οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια σε αφανισμό, εξαιτίας της πολιτικής αυστηρής λιτότητας που έχει επιβάλει η Τρόικα στον ελληνικό λαό. Η εφιαλτική ύφεση σε συνδυασμό με τη βίαιη υποτίμηση των εισοδημάτων, των περιουσιακών στοιχείων και την τεράστια ανεργία, οδηγεί αναπόφευκτα στην πληβειοποίηση της μεσαίας τάξης. Επέρχεται έτσι μια βίαιη κοινωνική αποδιάρθρωση, καθώς τα μεσαία στρώματα αποτελούσαν τη συνέχουσα ύλη, που τροφοδοτούσε την ευημερία και την απορρέουσα κοινωνική ειρήνη, στήριζε τη δημοκρατία και προωθούσε τον εκσυγχρονισμό. Μια διαρκώς συρρικνούμενη μεσαία τάξη οδηγεί νομοτελειακά στην αύξηση των κοινωνικών ανισοτήτων και στις εκρήξεις βίας και καταπίεσης.

Σε ολόκληρο το Δυτικό Κόσμο η μεσαία τάξη αυξήθηκε εκθετικά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο χάρη στην ευρεία εφαρμογή των ιδεών του Κέινς και στο περίφημο New Deal: Αυτή την επισφαλή ανακωχή ανάμεσα στο κράτος, στις εταιρείες και στις δυνάμεις της εργασίας, που είχε αποτρέψει τη λαϊκή εξέγερση και τη Μεγάλη Ύφεση, μετά το τραυματικό Κραχ του 1929. Όλα αυτά οδήγησαν σε σημαντική οικονομική ανάπτυξη και σε αναδιανομή του παραγόμενου εισοδήματος προς όφελος των μικρομεσαίων κοινωνικών στρωμάτων, μισθωτών, ελευθέρων επαγγελματιών και μικροεπιχειρηματιών. Αυτή η ευημερούσα μεσαία τάξη της Δύσης είχε το προνόμιο να αιωρείται πολιτικά πότε προς τα Δεξιά και πότε προς τα Αριστερά, χωρίς ποτέ της όμως να υποστηρίζει άκρως συντηρητικές ή άκρως ριζοσπαστικές θέσεις. Ήταν άλλωστε αρκετά πλούσια και αρκετά μορφωμένη για να κάνει κάτι τέτοιο, υποστηρίζοντας πάντα την αλλαγή του κόσμου μέσω της πολιτικής των ήπιων προοδευτικών μεταρρυθμίσεων.

Ωστόσο η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οικονομική ύφεση που ακολούθησε, καθώς και η παρατεταμένη ελληνική κρίση χρέους, ανέτρεψαν όλα αυτά τα δεδομένα. Καθώς οι μέρες των «παχυλών αγελάδων» έχουν πλέον περάσει, η μεσαία τάξη παντού στον κόσμο, και ειδικά στην Ελλάδα, βρέθηκε υπό τρομακτική πίεση. Η θέση της έγινε επισφαλής και η χρεοκοπία της σχεδόν αναπόφευκτη, σαν να έκλεινε έτσι μια ακόμη παρένθεση στην ιστορία του καπιταλισμού, που είναι ουσιαστικά μια προαιώνια αντιπαράθεση πλούσιων και φτωχών, εχόντων και μη εχόντων.

Έρχεται λοιπόν το τέλος της μεσαίας τάξης; Ίσως. Ίσως όμως και όχι, αν η ίδια η μεσαία τάξη ενεργοποιηθεί και αντισταθεί σ’ αυτό που για την ώρα φαντάζει ως η μοίρα της. Αν σηκώσει το ανάστημά της και συγκρουστεί αποφασιστικά με το 1% της κυρίαρχης πλουτοκρατικής ελίτ, η οποία επιθυμεί ένα κόσμο ακραίων ανισοτήτων –με λίγους υπερβολικά πλούσιους και πολλούς εξαντλητικά φτωχούς– όπου θα επικρατεί ο «νόμος της ζούγκλας», ο ακραίος νεοφιλελευθερισμός, ο περιορισμός των ατομικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων και η διαχείριση του φόβου. Ένας δυστοπικός κόσμος χωρίς τη μεσαία τάξη.

Ένας μόνο τρόπος υπάρχει για να αποφύγει η μεσαία τάξη τον αφανισμό της. Να ξεσηκωθεί, όσο είναι καιρός ακόμη, και να επιβάλλει στο 1% της πλουτοκρατικής ελίτ ένα καινούργιο «New Deal». Μια νέα πολιτική εξισορρόπησης της οικονομίας και αναδιανομής του πλούτου προς όφελος των πολλών. Και μόνον ένας τρόπος υπάρχει για να υλοποιηθεί αυτό: η σύγχρονη μεσαία τάξη πρέπει να συμμαχήσει με την κατώτερη, την εργατική τάξη, όπως έγινε και κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, όταν η αστική τάξη του Διαφωτισμού συμμάχησε με τους «Ξεβράκωτους» του Παρισιού κι έστειλε τη γαλλική αριστοκρατία και το μοναρχικό καθεστώς στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Αυτό πρέπει να γίνει και τώρα. Το 99% του πληθυσμού πρέπει να ενωθεί και να απαιτήσει από το 1% τα αυτονόητα.

Ο χρόνος και τα περιθώρια λιγοστεύουν και όλα δείχνουν σκοτεινά. Ωστόσο, το σκοτάδι είναι πάντα πιο πυκνό, λίγο πριν την αυγή. Η φλόγα ενός παγκόσμιου ξεσηκωμού και μιας δημοκρατικής επανάστασης μπορεί στην εποχή μας να απλωθεί πολύ γρήγορα παντού. Αν δεν ζήσουμε τον επιθανάτιο ρόγχο της μεσαίας τάξης, τότε μέσα απ΄ αυτή την καταιγίδα της Κρίσης ίσως ξεπηδήσει ένα πολύ όμορφο ουράνιο τόξο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΤΑΜΚΟΣ
www.tvxs.gr
www.zenithmag.wordpress.com

*Ο Γιώργος Στάμκος (stamkos@post.com) είναι συγγραφέας, δημοσιογράφος και δημιουργός του εναλλακτικού περιοδικού Ζενίθ

3 Σχόλια

  1. Ο/Η perldion λέει:

    @ κ. Στάμκο -που δεν τον ξέρω και δεν ξέρω κι αν μας διαβάζει, και που ΟΛΟ το άρθρο του δεν είναι παρά μια από τα ίδια που μας τσαμπουνάνε χρόνια τώρα ΟΛΑ τα ΠαΣοΚια που ληστεύουν την χώρα 30 χρόνια τώρα -κι όχι πως στην ληστεία ΔΕΝ πήρε μέρος ΟΛΟ το ουράνιο τόξο των πωλητικών μας κωμάτων… Έτσι εε, για να ‘μαστε δίκαιοι! Άσε που υποψιάζομαι πως ΕΙΝΑΙ κι από τους δημοσιογρίφους…

    Λέει: «…με την Ελλάδα να συμπληρώνει πέντε χρόνια σε οικονομική ύφεση, κάτι που δεν βίωσε ποτέ καμιά άλλη χώρα της Ευρωζώνης.»
    Του λέω: Της Ελλάδας το πρόβλημα ξεκίνησε απ’ την μετατροπή του ενεργού παραγωγικού πληθυσμού της χώρας σε αργοθεσίτες του δημοσίου και των καλλιεργητών της γης σε αποδέκτες επιδοτήσεων. Αυτό το ‘κανε ο μεγάλος ληστής με τον συρφετό που μάζεψε, από καφενεία και χαρτοπαικτικές λέσχες, και μας τον κουβάλησε και ΕΜΕΙΣ τον ψηφίζαμε τσεπώνοντας τα μικροφιλοδωρήματα που μας άφηνε και ΔΕΝ βλέπαμε το τραίνο που ‘ρχοταν στα κατά πάνω μας. Και συνέχισε ο μεγάλος Αμοραλιστής με τον κατακερματισμό της Ελληνικής κοινωνίας σε αντίπαλα συνδικάτα με στόχο την συγκρότηση της μόνιμης κομματικής πελατείας. ΔΕΗ. ΑΔΕΔΥ… και πάει λέγοντας.

    Λέει: «Μέσα σε μια πενταετία η ελληνική οικονομία έχασε σχεδόν το 20% του ΑΕΠ της»
    Του λέω: Εμ βέβαια ΟΤΑΝ το ΑΕΠ είναι επιδοτήσεις και λοιπές λαμογιές; Αυτοί που υγειώς τόσα χρόνια παράγουν -τόσα χρόνια- ΔΕΝ έχουν πρόβλημα παρά ΑΥΤΟ που απορρέει από ΕΜΑΣ!!!! Βέβαια είναι πολύ λίγοι…

    Λέει: «…συρρίκνωση των εισοδημάτων και της αγοραστικής δύναμης του μέσου Έλληνα εκτιμάται μεταξύ -35% με -40%»
    Του λέω: Και ΛΙΓΗ είναι η συρρίκνωση!!! ΠΟΥ στηρίζονταν ΑΥΤΗ η αγοραστική δύναμη;;

    Λέει: …εξαιτίας της πολιτικής αυστηρής λιτότητας που έχει επιβάλει η Τρόικα στον ελληνικό λαό.
    Του λέω: Η Τρόικα ΔΕΝ έχει επιβάλει πολιτική αυστηρής λιτότητας. Προσπάθησε, απ’ το πρώτο μνημόνιο, να επιβάλει… κανόνες λειτουργίας ενός σύγχρονου κράτους στη θέση της κλεπτοκρατίας που βρήκε. Και ΔΕΝ τα γνωρίζει ακόμα ΟΛΑ η Τρόικα!!!
    Αλλά, ο Μεγάλος Βλάκας, δεν ήθελε ν’ αγγίξει την κομματική του πελατεία. Εμ. όλα τα καλά κάποτε τελειώνουν… Κι όταν είναι και πολύ καλά…;; Όπως οι καναλάρχες και οι εκδότες…;;

    Λέει: «…οδηγεί αναπόφευκτα στην πληβειοποίηση της μεσαίας τάξης. Επέρχεται έτσι μια βίαιη κοινωνική αποδιάρθρωση, καθώς τα μεσαία στρώματα αποτελούσαν τη συνέχουσα ύλη, που τροφοδοτούσε την ευημερία και την απορρέουσα κοινωνική ειρήνη, στήριζε τη δημοκρατία και προωθούσε τον εκσυγχρονισμό.
    Του λέω: Έχετε πολύ καυστικό χιούμορ κ. Στάμκο!!! Συγκρατηθείτε! Αποκαλύπτεστε!

    Λέει: «…με τη βίαιη υποτίμηση των εισοδημάτων, των περιουσιακών στοιχείων…»
    Του λέω: Εκείνο που αφήνει άναυδο τον σοβαρό οικονομικό αναλυτή –μακριά από μένα ο χαρακτηρισμός- είναι: Γιατί, στο διάολο, δεν έχει εκραγεί ακόμα η φούσκα της αγοράς ακινήτων!!!! Για σκεφτείτε. Μπας και οι κατασκευαστές έχουν μπαγιόκο από μαύρα για καμιά 10ριά ακόμα χρόνια; Και να μην μπερδέψετε αυτούς, που λίγο διαφέρουν από το καλόπαιδο τον Ψωμιάδη, με τους ηλίθιους που αγόρασαν τις φούσκες τους. Σε ποια χώρα –που δεν διοικείται από σύμπλεγμα πολιτικής με οικονομικής κλεπτοκρατίας- τα ακίνητα έχουν δυο τιμές;;; Όλοι αυτοί είχαν και έχουν carte blanche στην κουτάλα του κρατικού καζανιού –το οποίο εμείς τα κορόϊδα γεμίζουμε αδιαλείπτως και θέλοντας και μη.

    Λέει: «…Ωστόσο η χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, η οικονομική ύφεση που ακολούθησε, καθώς και η παρατεταμένη ελληνική κρίση χρέους, ανέτρεψαν όλα αυτά τα δεδομένα…»
    Του λέω: Η Ελληνική κρίση έχει τόση σχέση με την κρίση του 2008 όση έχω εγώ με τον Soros –άσε που είναι και στάχτη γέρος ο ρημάδης και ΤΙ σχέση να ‘χεις μ’ αυτόν και χάλασα τώρα και την διάθεσή μου που τον ανάφερα… Άσε που ΚΑΙ τα δεδομένα, που με κλάψα αναφέρει ο κ. Στάμκος, ήταν πάντα δεδομένα για: Παπανδρέου, Τζοχατζόπουλους, Λαλιώτηδες (by the way: ΠΟΥ πήγε και εξαφανίστηκε αυτούνος ο τελευταίος; Και εντάξει όλοι γνωρίζουμε πως κατά τη διάρκεια της χώνεψης χρειάζεσαι ησυχία αλλά και πόση, στον κόρακα, ησυχία; Τα συνκλεπτρόνια είναι στο ρινγκ…)

    Λέει: «…συγκρουστεί αποφασιστικά με το 1% της κυρίαρχης πλουτοκρατικής ελίτ, η οποία επιθυμεί ένα κόσμο ακραίων ανισοτήτων…”
    Του λέω: Αχχ, πόσο λίγο γνωρίζει από καπιταλισμό!! Και τον μπερδεύει με τον φεουδαρχισμό της Κίνας, ή της αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ -η τελευταία παραλλαγή του οποίου θάλει στην ηλιόλουστη χώρα μας- και τον λατρεύουν ΑΥΤΟΝ τον ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ αυτοί από τ’ αριστερά που βλέπουν την Τρόικα να τραβά να τους πάρει την κουτάλα από το χέρι… (Θα του σύστηνα του κ. Στάμκου ‘κείνο το βιβλίο «23 αλήθειες για τον Καπιταλισμό που δεν μας λένε» εκδόσεις Καστανιώτη. Νομίζω.)

    Λέει: «…και να επιβάλλει στο 1% της πλουτοκρατικής ελίτ ένα καινούργιο «New Deal».
    Του λέω: Αχχ, μπας και, κατά τύχη, γνωρίζει ΤΙ ακριβώς ΗΤΑΝ το New Deal και τι τ’ ακολούθησε;; Του ‘χει πέσει τίποτις στα υπόψη;;; Και ποιο είναι το πρόβλημα της φεουδαρχίας των Γκόλντεν Μποϊς σήμερα; Που τα ορφανά ΔΕΝ μπορούν να κάνουν έναν μεγάλο πόλεμο που θα τα… αναλύσει ΟΛΑ;;; Και τα ντόπια Γκόλντεν είναι καρικατούρες μπροστά στ’ αυθεντικά κλεπτρόνια (αλλά Μπόμπολες) και κείνα της Εσπερίας…

    Λέει: «…αναδιανομής του πλούτου προς όφελος των πολλών…»
    Του λέω: ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΑΔΙΑΝΟΜΗ ΠΛΟΥΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΠΛΟΥΤΟΥ. ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟΝ ΜΟΙΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ. Και η πολιτική θασόκων -και μη- των τελευταίων 30 χρόνων εκεί οδηγούσε την χώρα με την ακρίβεια του πιλότου που προσγειώνει το πετούμενο…

  2. Ο/Η Diogenis λέει:

    Aπάντηση α) στον αρθρογράφο – κ. Στάμκο, προκαλείτε αφάνταστο γέλωτα με τα μικροαστικά σας όνειρα. Λυπάμαι ειλικρινά για την αμηχανία σας, και κυρίως για το ότι διατηρείτε ακόμη την ελπίδα και την πίστη πως η «μπόρα μπορεί να περάσει» και δεν θα θιγεί περαιτέρω η ενδιάμεση θέση που σας είχε δοθεί προκειμένου να στηρίζετε αγόγγυστα το σύστημα που μας- σας εκμεταλλεύεται. Το ίδιο σύστημα τώρα, στην κρίση του, (ΔΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ για να μην ξεχνιόμαστε) σμπαραλιάζει τα όνειρα σας και εσείς αμήχανοι και πανικοβλημένοι αντιδράτε όπως μπορείτε(φρούδα σενάρια, τυφλές ελπίδες, μούντζωμα στη βουλή, αυγά σε πολιτικούς ), ελπίζοντας πως κάτι θα γίνει και δεν θα φτάσετε στον πάτο. Έχετε όμως αυτό υπόψη σας. Η μόνη απολύτως αναγκαία τάξη για τους κεφαλαιοκράτες και τους μεγαλοαστούς, ΕΙΝΑΙ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ. Αυτή δεν γίνεται να πεθάνει. Όμως οι «μεσοαστοί» και «μικροαστοί», από τη στιγμή που δεν εξυπηρετούν τις ανάγκες άμβλυνσης της κρίσης, από τη στιγμή που ενσωματώθηκαν στο σύστημα λιβανιστές και πραιτωριανούς του, δεν έχουν καμία ασφάλεια. Όχι μόνο αυτό, αλλά πιθανότατα θα αποτελέσουν μία από τις κατηγορίες των «αναγκαίων θυμάτων», προκειμένου να ξεπεραστεί η καπιταλιστική κρίση. Γι’ αυτό καλό θα ήταν να αφήσετε τις κραυγές, την κλάψα και τη μιζέρια και να αντιμετωπίσετε την κατάσταση κατάματα, πριν σας ξεπεράσουν τα γεγονότα…

    Όσον αφορά τον/την peridion, οι παρατηρήσεις σας θα είχαν κάποια αξία εάν η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που έπασχε από κρίση. Προς ενημέρωσίν σας, λοιπόν, οι Η.Π.Α. απ’το 2008 αναμένουν θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη αλλά φευ, ενώ διαθέτουν 40 εκ. ανέργους, 60 εκ. που τρέφονται στα συσσίτια κι 70 κάτω απ’το όριο της φτώχειας. Η Ε.Ε. σε άθλια κατάσταση – ως κι η εξαγωγική Γερμανία κινείται γύρω στο 0 με τάση προς ύφεση, η ώρα της Κίνας πλησιάζει (κι εκεί επιβραδύνεται η ανάπτυξη). Επίσης, δειλά δειλά συζητείται το ενδεχόμενο νέου 1929 (βλ. δηλώσεις Λαγκάρντ). Οπότε ? παντού η ελληνική κλεπτοκρατία ? όχι βέβαια … ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΛΕΓΕΤΑΙ, την οποία για να αντιμετωπίσει το κεφάλαιο θερίζει λαούς και χαμηλά στρώματα ώστε να περιορίσει τις απώλειες(κοινώς χασούρα). Θα σας σύστηνα, λοιπόν, να διαβάσετε το εξαιρετικό βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου ”ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΗΛΙΘΙΕ”, μήπως ξεθολώσει λίγο το μυαλό σας.

  3. Ο/Η perldion λέει:

    @κ. DIOGENIS: Άρωμα Κ.Κ.Ε. -μάλλον αέρωμα… Όλο το γραφόμενο σας φορά παρωπίδες από ‘δω ως το Σταλινικό -αλλά κομματικώς εξασφαλισμένο- μέλλον του γράφοντος… Για κάποιους σαν και σας, στο παρόν σας, είναι ο πατερούλης… Πούτιν. Κι ας τον στέλνετε στο πυρ το εξώτερον τον φεουδάρχη -που τον ονομάζετε και καπιταλίστα και είναι λάθος. Ο άνθρωπος ΑΠΛΩΣ συνέχισε, στο μέλλον του, το παρελθόν του!!! Τώρα που η μαμά άλλαξε νταβατζή και από ΕΣΣΔ έγινε… Ρωσσία!
    Και για ξεσκονίστε την μνημούλα σας και σκεφτείτε ΤΙ παρέδωσαν οι Μπρέζνιεφ, Χονεκερ, Τσαουσέσκου;;; Σας θυμίζουν τίποτά;; Στην σημερινή Ρωσσία: Τα παιδιάάά, τα παιδιάάά τα φιλαράκια τα παλιάάά γαλακτίζονται με τον ΙΔΙΟ ακριβώς παλιό τρόπο. Απλως τώρα τους λένε… ΟΛΙΓΑΡΧΕΣ! Και σας παρακαλώ. Και κάντε μου τη χάρη. Και πολλές φορές κατέβηκα τα σκαλιά για να ‘δω τον πατέρα μου. Στων μεταγωγών. Όταν τον έφερναν. Και τον συνόδευα με την μητέρα μου όταν τον ξανα-πήγαιναν. Τότε με τους πρωτο-χριστιανούς. Κι είχε αποβληθεί απ’ το κόμμα γιατί τους είχε αποκαλέσει, τσουρμηδόν, καμματόσκυλα και κηφηναριό. Όλους. Τότε στα πολύ παλιά που στοιχειοθετούσε τον παράνομο Ριζοσπάστη. Και παρ’ όλα αυτά είχε πάρει μέρος και στο β’ αντάρτικο και θα ‘παιρνε και στο γ΄ και σ’ όλη την αλφα-βήτα και καπέλο του. Και δεν είναι το άλλοθί μου αυτό γιατί δεν μου χρειάζεται άλλοθι..
    Αυτά για εισαγωγή στον εξάψαλμο:
    ΛΕΤΕ:”…Όσον αφορά τον/την peridion, οι παρατηρήσεις σας θα είχαν κάποια αξία εάν η Ελλάδα ήταν η μόνη χώρα που έπασχε από κρίση…”
    Σας λέω: Εμπρός λοιπόν, βήμα ταχύ, να διορθώσουμε όλη την υφήλιο παρέα με το ΠΑΜΕ και την κ. Παπαρήγα -ο κ. Μπογιόπουλος θα είναι στα όπισθεν, στην υποστήριξη που την λένε και λογιστικά, και Θα κουβαλά στην φαρέτρα του τις θεωρίες του της υποβάσταξης…
    Και ξέρετε κάτι; Αδιαφορώ, αντίθετα με τον κ. Μπογιόπουλο, για τον καπιταλισμό. Θα ‘θελα η χώρα μου να γίνει ΣΩΣΤΟ κράτος -κάτι όπως η Σουηδία, η Φιλανδία… Είμαι και κρατικίστρια. Αλλιώτικη όμως… Κι όχι το “μπάτε συνδικαλιστικοί σκύλοι κι αλέστε (με όλες τις ψηφο-ψαρικές τους -Που είναι ΤΩΡΑ) -κι αλεστικά ΜΗΝ ΔΩΣΤΕ!” Κι αυτό είναι ΜΙΑ από τις αγκυλώσεις… Υπάρχει βέβαια και το υδροκέφαλο δημόσιο και να μην ξεχνούμε να του αποδώσουμε τα ένσημα που του αξίζουν… Αααα, Όλα κι όλα.

    ΛΕΤΕ: “…Προς ενημέρωσίν σας, λοιπόν, οι Η.Π.Α. απ’το 2008 αναμένουν θετικό πρόσημο στην ανάπτυξη αλλά φευ, ενώ διαθέτουν 40 εκ. ανέργους, 60 εκ. που τρέφονται στα συσσίτια κι 70 κάτω απ’το όριο της φτώχειας…”
    ΣΑΣ ΛΕΩ: Τα τελευταία νούμερα -για ΗΠΑ μιλώ- δείχνουν μικρή υποχώρηση της ανεργίας. Μηδενική ανεργία υπήρχε ΜΟΝΟΝ -υποτίθεται- στην αλήστου μνήμης ΕΣΣΔ! Ίδού λοιπόν δρόμος πλατύς να τον προϋπαντήσουμε παιδιά… στις κάλπες…
    Γιατί υπάρχουν ακόμα κι από δ’ αυτές…
    Και γιατί δεν στέλνετε τους παρόμοιους με τον κ. Μπογιόπουλο -αλλά, όλα κι όλα, μετά που θα σώσει εμάς- να σώσει κι αυτούς και την υπόληπη Υφήλιο, με τις έτοιμες λύσεις του αυτόματου, γενικώς, πιλότου του κόμματος;;

    ΛΕΤΕ: “…Η Ε.Ε. σε άθλια κατάσταση – ως κι η εξαγωγική Γερμανία κινείται γύρω στο 0 με τάση προς ύφεση, η ώρα της Κίνας πλησιάζει (κι εκεί επιβραδύνεται η ανάπτυξη)…”
    ΣΑΣ ΛΕΩ: Τα στοιχεία σας είναι από το Πολιτικό Γραφείο! Επιβραδύνεται η ανάπτυξη γιατί επιβραδύνονται οι… πωλήσεις και θα ήταν ευχής έργον να πάψουμε να σπαταλάμε τον ΠΛΑΝΗΤΗ! Και θα πρέπει να κάνουμε μια καλή συζήτηση γι’ αυτήν την πολύ συζητημένη ανάπτυξη και ΠΟΥ και ΠΩΣ πρέπει να περιοριστεί ο καρκίνος της… Όσο για την Κίνα;; Αχχ, κοντή μνήμη που ‘χετε! Δεν έχει και πολύ καιρό που η γραμματέας σας μας την υπέδειξε ως χώρα ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ και ΧΑΪ Στάλιν!!!! Και που ‘σαι τώρα Άγιέ-μας και που τότε είμαστε και μεις -και οι πέντε γεννιές απογόνων μας- εξασφαλισμένοι κ. Μπογιόπουλε μου… Αχούούού και ΤΙ μας βρήκεεεε και τα παιδιά μας δεν σπουδάζουν στα Λουλουμπο-πανεπιστημια κι ας τα αποκαλούσαν, οι καπιταλίστες, ΛΟΥΜΟΥΜΠΕΣ. Μετά που μασουρώσαμε όμως τα στέλναμε εις ΗΠΑ και εις άλλους κατηραμένους…

    ΛΕΤΕ: “…ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΛΕΓΕΤΑΙ, την οποία για να αντιμετωπίσει το κεφάλαιο θερίζει λαούς και χαμηλά στρώματα ώστε να περιορίσει τις απώλειες(κοινώς χασούρα). Θα σας σύστηνα, λοιπόν, να διαβάσετε το εξαιρετικό βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου »ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, ΗΛΙΘΙΕ», μήπως ξεθολώσει λίγο το μυαλό σας…”
    ΣΑΣ ΛΕΩ: Kαι πρώτα πρώτα ο συγγραφέας που αναφέρετε θα ‘πρεπε να ‘βρει -για το προσευχητάρι του- έναν γνήσια δικό του τίτλο. Πολιτικό μπούσουλα εκπόνησε κι ας τον βάφτιζε: Λογοκλοπή! Στα Νεο-ελληνικά ο original τίτλος, τον οποίο και χρησιμοποίησε, ήταν: “is the money stupid”… Νομίζω πατρότητος Κλίντον, που κάπνιζε και πούρα…

    ΛΕΤΕ: “…Επίσης, δειλά δειλά συζητείται το ενδεχόμενο νέου 1929 (βλ. δηλώσεις Λαγκάρντ)…”
    ΣΑΣ ΛΕΩ πως: ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ούτε ΔΕΙΛΑ-ΔΕΙΛΑ και ΟΥΤΕ η πρώτη φορά! Είναι ο μόνιμος μπαμπούλας που τον μπανο-βγάζουν απ’ την ντουλάπα. ΠΟΥ είναι η ΙΔΙΑ ντουλάπα που ΟΛΟΙ οι ΙΔΙΟΙ τους έχουν προς φύλαξη τους μπαμπούλες τους! Ρωτήστε το πολιτικό γραφείο και τους ξέρει ΟΛΟΥΣ. Εναν προς έναν…

    ΛΕΤΕ: “…Οπότε ? παντού η ελληνική κλεπτοκρατία ? όχι βέβαια …
    Πολύ μασσημένα είναι ΟΛΑ αυτά που γράφετε. Δεν μπορείτε να εξαπατήσετε ακόμα κι αυτούς που κοιμούνται στους δρόμους της Ν.Υ….”

    ΣΑΣ ΛΕΩ: Πρώτα-πρώτα μου αρέσετε γιατί απαντάτε ΜΟΝΟΣ σας στις ερωτήσεις σας!!! Αααχ, καλέ μου και θα ‘χετε τακτική συμμετοχή στις συνεδριάσεις… Εξάπαντως. Μου θυμίζετε που πήγαινα στον πατέρα μου, κάθε φορά, για να μου απαντήσει στις διαλεκτικές στριμωξιές που μου ‘χαν κάνει κάτι άλλα που ήταν ανοικτά μυαλά και μου τα ‘λεγε “μαύρους φασίστες”! Αργότερα, βέβαια, έμαθα εκ πείρας πως:
    Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΡΡΩΣΤΙΑ και γι’ αυτό ΖΗΤΗΜΑ ΑΧΡΩΜΑΤΟΨΙΑΣ ΑΥΤΟΥ του “πολίτη” ΠΟΥ χαρακριρίζει ΕΤΣΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ!!! Ο καθένας από δ’ αυτους βλέπει τους απέναντι του, τους φέροντες το άλλο, μισημένο, χρώμα… τον φασισμό!
    Ο αντίπαλος του φασίστα είναι ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ άνθρωπος και δεν εννοώ την κ. Μπακογιάννη… Κι όχι για κανέναν άλλο λόγο παρά για το ΟΤΙ είναι μέλος του Τζακιού… ΌΛΟΙ αυτοί είναι από την ίδια μεριά του πεζοδρομίου. Άϊντε και το ‘πα πάλι!
    Τώρα για το αν είναι μασσημένα αυτά που γράφω: Και βέβαια είναι! Όλες οι διαπιστώσεις δεν κατεβαίνουν, όπως το άγιο πνεύμα, απ’ τον ουρανό! Οι κομματικοί υπάλληλοι έχουν, βέβαια, αμεση επαφή με το άγιο πνεύμα και μετά από μια σεάνς γράφουν βιβλία… Μπουσουλικά…
    Και γιατί να πάω και να ξυπνήσω αυτούς που κοιμούνται στους δρόμους της Ν.Υ.;;; Θα ξυπνήσουν από μόνοι τους και μην μου ανησυχείτε και χαλά κι επιδερμίδα σας -εγώ την προσέχω, είμαι 108 χρονών και δεν φαίνομαι ούτε 50!!!
    Για βγήτε και ρωτήστε τους Έλληνες ποιός τους έφερε ΕΔΩ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ!!! Μπας και πάρετε και καμιά μονάδα στις φτιαχτές σφιγμομετρήσεις… Μην ξεχνάτε ΠΩΣ είσαστε “οι λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις…” Αυτό σας κυνηγά και θα σας κυνηγά. ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ.
    Εν κατακλείδι: ΟΛΟΣ ο πλανήτης ΜΟΝΟΝ στον ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟ ΕΖΗΣΕ. Αυτόν ξέρει και ‘γω ξέρω και ξεράδια μου θα μου πείτε. Με το δίκιο σας. Αλλά ας είστε και σοβαρός: Πόσους κομματικούς υπ(ο)άλληλους μπορεί να θρέψει -αξιοπρεπώς- ένας κουμουνιστικός στρατός;;; Βέβαια οι διάφοροι Μπογιόπουλοι (και τον άνθρωπο ούτε τον γνωρίζω ούτε τον έχω ακουστά και δεν υπάρχει περίπτωση να δώσω λεφτά -είναι και η κρίση βλέπετε- και να με συχωρέσει γιατί του φταίτε εσείς… Που τον συστήνετε κι από σάς να ζητήσει τα ρέστα) θα είναι στελέχη στα Γκουλάγκ. Του μέλλοντός μας…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *