Ένας μείον ένας πόσο κάνει;

Ώστε ο σκοτεινός κύκλος του αίματος συνεχίστηκε. Τελικά ένας από τη μια πλευρά και ένας από την άλλη μάς κάνει μηδέν ή μήπως μας κάνει μια ακόμα πιο ανοιχτή πληγή;

Πριν λίγες μέρες ήταν ο Αλέξης, απέμεινε να αποκαλείται πια με το μικρό του όνομα, χάριν μιας αναίτιας οικειότητας που μέσω των μέσων μαζικής ένδυσης φορέθηκε κουστούμι σε όλους τους ακτιβιστές του καναπέως. Γίναμε όλοι νέοι, ανήσυχοι, ανυπόταχτοι και θύματα σαν τον Αλέξη.

Τώρα είναι ο Διαμαντής. Δικαιωματικά όλοι τον αποκαλούν με το μικρό του, δεν είχε προλάβει να επωμιστεί το ρόλο του προστάτη (ή τιμωρού) αστυνόμου, και εν τέλει, ακριβώς επειδή τον αποκαλούν με το μικρό του, αυτό που κυρίως επισημαίνεται είναι ο ρόλος ενός ακόμα νέου ως άτυχο θύμα κι όχι η αστυνομική του ιδιότητα. Αυτήν, εξάλλου, πρώτα απ΄όλους δεν τη σεβάστηκαν οι αρμόδιοι υπουργοί που τον έστειλαν έρμαιο να φυλάει μια αμαρτωλή πόρτα σε μια θερμή περιοχή της πόλης.

Ο πρωθυπουργός πάλι αναφέρθηκε πως θα δράσει “με αποφασιστικότητα και υπευθυνότητα”. Πρόσθεσε όμως και κάτι άλλο, πως “οι σφαίρες οι σημερινές πλήττουν τη Δημοκρατία και την κοινωνία”, ερχόμενος σε αντιδιαστολή με την άλλη σφαίρα, της αντίστροφης φοράς, του Αλέξη, για την οποία είχε ψελλίσει κάτι περί τιμωρίας που αρμόζει στους ενόχους, πάντως δεν εντόπισε ρήγματα στη δημοκρατία όπως σήμερα.

Και δήλωσε τότε, στις αρχές του Δεκέμβρη και κάτι άλλο: “η πολιτεία θα πράξει ό,τι είναι δυνατόν για να μην επαναληφθεί τέτοια τραγωδία.” Αν ήταν ρόλος σε αρχαίο δράμα ο πρωθυπουργός θα ήταν το “τραγικό πρόσωπο”, αυτός που προκαλεί την ύβρη και τελικά τιμωρείται.

Ένα μήνα μετά η τραγωδία επαναλαμβάνεται και είναι μάλιστα και χειρότερη, γιατί εδώ δεν έχουμε αναρχικούς ούτε αντιεξουσιαστές, αλλά στυγνούς εκτελεστές που κάποιοι βαφτίζουν τρομοκράτες και κάποιοι προβοκάτορες ή παρακρατικούς. Από τη στιγμή που δεν υπάρχει στο θίασο ο από μηχανής θεός (αν εξαιρέσουμε τις ψυχωσικόμορφες δηλώσεις του κ.Γιανναρά για έναν Πούτιν που μας χρειάζεται) μένουν μόνο οι δηλώσεις του Δεκεμβρίου να αιωρούνται ειρωνικά πάνω από δύο παιδιά-θύματα, ένα θωκομανή θίασο που δεν παραιτείται ποτέ και μια αστυνομία που έχει φτάσει στον πάτο της αξιοπιστίας και της κοινωνικής της αποδοχής.

Λίγο οι εμπρηστικές δηλώσεις του αήθη δικολάβου, λίγο οι κουκουλοφόροι ασφαλίτες, για τους οποίους ακόμη ο υπουργός να αποφανθεί αν ήταν τέτοιοι ή απλά κάποιοι περαστικοί αναρχικοί που έκαναν ένα τσιγάρο με τους αστυνόμους, λίγο τα χαλασμένα μήντια που απέκρυψαν βίντεο με ξυλοδαρμούς αστυνομικών γιατί “δεν πουλάνε”, φτάσαμε στο επονείδιστο της ιδιότητας του αστυνόμου και στον προσδιορισμό “μπάτσος” να κατονομάζει αδιάκριτα τίμιους και άτιμους, δολοφόνους και ιδεολόγους, ένστολους και παρακρατικούς.

Κι επειδή η καραμέλα της δημοκρατίας αφήνει πικρή γεύση ας μιλήσουμε για την καραμέλα της απειλής του πολίτη. Ποια σφαίρα τελικά αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για έναν πολίτη; Αυτή που τον σημαδεύει από το όπλο ενός αστυνομικού ή αυτή που σημαδεύει ένα νεοσσό αστυνόμο από ένα καλάζνικοφ υπόπτου προέλευσης;

Γιατί υπόπτου; Ας σκεφθούμε όλοι ποιοι ωφελούνται από την εκτέλεση του αστυνόμου, ας ρίξουμε και μια ματιά στα blogs (γιατί τα ΜΜΕ ακόμα συσκέπτονται τι θα φέρει περισσότερες διαφημίσεις), εκεί όπου τα νεοορθόδοξα και εθνικιστικά ιστολόγια σηκώνουν πάλι το στίλβον κεφάλι τους και θα προβληματισθεί καχύποπτα…

anonymous melancholic

από το blog http://antiparos-blog.blogspot.com

3 Σχόλια

  1. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    κ. Μελαγχολικέ ανώνυμε (όλοι κουκουλοφόροι είναι εδώ;;) λέτε: Κι επειδή η καραμέλα της δημοκρατίας αφήνει πικρή γεύση ας μιλήσουμε για την καραμέλα της απειλής του πολίτη. Ποια σφαίρα τελικά αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για έναν πολίτη; Αυτή που τον σημαδεύει από το όπλο ενός αστυνομικού ή αυτή που σημαδεύει ένα νεοσσό αστυνόμο από ένα καλάζνικοφ υπόπτου προέλευσης;

    Σας απαντώ: Βλακωδώς ρητορική κι ανεπίτρεπτη η… απορία σας!!! Πηγαίνετε κατά Κίνα μεριά για να μάθετε να εκτιμάτε ΤΙ έχετε!!!

  2. Ο/Η ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΤΟΥΛΑΣ λέει:

    Άραγε η παιδόφιλη Αριστερά θα κάνει πορείες για τον νεαρό αστυνομικό που χαροπαλεύει; Ο Αλαβάνος πάντως απέφυγε να αναφέρει στις δηλώσεις του την ιδιότητα του νεαρού, δεν έλεγε ο αστυνομικός, έλεγε ο νεαρός εργαζόμενος. Η γελοιότητα έχει και τα όρια της, προφανώς όμως όχι για τον ΣΥΡΙΖΑ.

  3. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    @Όλους: Θα σας πω ένα ποιηματάκι, παραφρασμένο όμως, που είχαν τα παλιά, του περασμένου αιώνα, βιβλία του δημοτικού και, τρομάρα μου, αρχίζώ:
    Σαν έμαθε την λέξη Δημοκρατία
    ο παπαγάλος είπε ξαφνικά,
    “είμαι σοφός, γνωρίζω ελληνικά!
    τί κάθομαι εδώ πέρα;;”
    Την πράσινη ζακέττα του φορεί
    και στο συνέδριο των πουλιών πηγαίνει
    για να τους πει μια λέξη φωτισμένη!
    (Επειδή από ποίηση είμαι από ντουβάρι ως τοίχος θα σας το συνεχίσω, κομματιαστά, σε πεζό)
    Ανεβαίνει ο πράσινος παπαγάλος στο πόντιουμ και σοβαρός τσιρίζει στη σύναξη των πουλιών, ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ!
    Τα πουλιά από κάτω -ή απ’ τα κλαδιά και γι’ αυτό δεν θα μαλώσουμε, τώρα, μόνο προσέχτε για ιπτάμενες κουτσουλιές- κάνουν όλα μαζί ένα:
    “ΑΑΑΑΑ!!! είναι σοφός γνωρίζει Ελληνικά!!!”
    Κι αρχίζουν να του λεν’ εκείνο το “βγάλε λόγο αρχηγέ, βγάλε λόγο αρχηγέ…” Πολλές φορές όμως και επίμονα και να μην πιάσω όλο τον χώρο του site!!
    Κουνιέται αυτός στενάχωρα μεσ’ την πράσινη ξακέττα του, φτιάχνει την πράσινη γραβάττα του και τί να πειειε;;; Ξανάπε, “ΔΗΜΟΚΡΕΑΤΙΑ”!
    Όποιος, από συνειρμική κακία, έβαλε, στην θέση του παπαγάλου, τον κ. Παπανδρέου τον διατάζω να τον βγάλει πάραυτα. Γιατί θα τον πλακώσω στις γρήγορες… γραφικές σφαλιάρες!!!
    Σ.Σ. Πάντως το κ. Πάγκαλο μου είναι αδύνατον να τον φανταστώ μέσα σε κουμπωμένη ζακέττα. Ή σακκάκι. Το ίδιο κάνει.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *