Υστερία «πολιτικής αγιοποίησης» του Ντομινίκ Στρος–Καν

Ο νομπελίστας Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτζ, από τους «γκουρού» που συμβουλεύουν τον πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, από σφοδρός πολέμιος της πολιτικής του ΔΝΤ μετατράπηκε σε ένθερμο υπερασπιστή του. Επειδή, όπως έχει δηλώσει, ο κάποτε κακόφημος διεθνής οργανισμός έχει αλλάξει ριζικά υπό την ηγεσία του Γάλλου σοσιαλιστή Ντομινίκ Στρος–Καν. Δηλαδή, ο καλός αυτός σοσιαλιστής δεν άφησε την Ελλάδα στην τύχη της… Εντάξει.

Η κηλίδα της εικόνας του σεξομανιακού που διαπερνά όλα τα μίντια, δεν με αφορά. Ομως, παραμένει σοβαρή η κατηγορία ότι ο Ντομινίκ Στρος–Καν θυσίασε τη ρεαλιστική πολιτική απόφαση για τη διάσωση της Ελλάδας και των λοιπών «ασθενών» της Ευρώπης, εξυπηρετώντας τις προσωπικές υπέρμετρες φιλοδοξίες του. Οι κίνδυνοι που απορρέουν από την κρίση του χρέους στην Ευρωζώνη εντάθηκαν επί της δικής του ηγεσίας και το «κραχ» της πτώχευσης σε χώρες όπως η Ελλάδα δεν έχει αποτραπεί. Οι τελευταίες ημέρες είναι εφιαλτικές για την ελληνική οικονομία… Ο κίνδυνος της μη εξυπηρέτησης του ελληνικού δανείου και του συνολικού χρέους αποτιμάται βίαια από τους πάντες.

Στην ουσία, όμως, πρόκειται για ένα πολιτικό ζήτημα. Πώς θα μπορούσε να αντιδράσει η Ευρωπαϊκή Ενωση στις οργισμένες διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας; Μήπως όλες οι χώρες της Ευρωζώνης πρέπει να μπουν στην ίδια κατηγορία; Ή μήπως ορισμένες πρέπει να εξαιρεθούν από τη διάσωση, γιατί ενδεχομένως να είναι υποψήφιες για μελλοντικές παρεμβάσεις; Πέραν τούτου, το δημοσιονομικό κόστος θα ήταν αντιμετωπίσιμο, εάν ανάλογες παρεμβάσεις χρειάζονταν σε άλλες, μεγαλύτερες χώρες της Ευρωζώνης; Αυτός είναι ένας κίνδυνος που θα αυξάνεται, με μια ανά περίπτωση προσέγγιση.

Προσκαλώντας το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, υπήρχε πολιτικό κόστος. Ωστόσο, μας λένε, πως το κόστος αυτό δεν θα πρέπει να λάβει υπερβολικές διαστάσεις και θα πρέπει να εκτιμηθεί συγκριτικά με άλλες εναλλακτικές λύσεις. Πρώτον, παρά το γεγονός ότι έχει έδρα στην Ουάσιγκτον, το ίδιο το ΔΝΤ ως ολότητα και το ευρωπαϊκό του τμήμα, το καθ’ ύλην αρμόδιο για τη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας για παροχή δανείου στην Ελλάδα, διοικούνται από πρώην υπουργούς Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Δεύτερον, ένα πρόγραμμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου δεν είναι απαραίτητο ότι θα αποδυναμώσει την επιτήρηση, η οποία θα ασκείται εκ μέρους της Ε.Ε. Τρίτον, το πολιτικό κόστος θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ βαρύτερο, εάν η απόπειρα να επιλυθεί το πρόβλημα «εντός της οικογένειας» αποτύγχανε και εκ των υστέρων καλούνταν το ΔΝΤ.

Οντως, το ελληνικό πρόβλημα ήταν και εξακολουθεί να είναι ιδιαζόντως σημαντικό. Γιατί επηρεάζει τόσο τη μελλοντική προσαρμογή της Ελλάδας όσο και τη μελλοντική διαχείριση κρίσεων στις χώρες της Ευρωζώνης. Η Ε.Ε., ενώ διέθετε μηχανισμό οικονομικής στήριξης των χωρών της Ε.Ε. εκτός Ευρωζώνης (EU Balance of Payments Facility), από την οποία άντλησαν κεφάλαια η Λεττονία, η Ουγγαρία και η Ρουμανία, δεν διέθετε όμως παρόμοιο μηχανισμό για τις χώρες της Ευρωζώνης, που υποτίθεται ότι είχαν συμμορφωθεί με τη δημοσιονομική πειθαρχία της συνθήκης του Μάαστριχτ. Γι’ αυτό σπρώχτηκε η ελληνική κυβέρνηση στο ΔΝΤ, που διαθέτει τόσο τους οικονομικούς πόρους όσο και την τεχνογνωσία να σχεδιάζει και να παρακολουθεί σταθεροποιητικά προγράμματα. Προσφέροντας δανειακά κεφάλαια που δεν θα ήταν διαφορετικά διαθέσιμα, το ΔΝΤ προσφέρει στις χώρες–μέλη τη δυνατότητα διάσωσης όταν χάνουν την πρόσβαση στις διεθνείς κεφαλαιαγορές – όπως στην περίπτωση της Ελλάδας. Αλλά μετά ακολουθεί το χάος, καθώς η ανεργία αυξάνεται και η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών σβήνει.

Προφανώς, εμείς οι ίδιοι φέρουμε την ευθύνη αυτών που μας συμβαίνουν – πολύ σωστό. Τα παράπονα στον καθρέφτη. Ομολογώ ότι αυτή η εκστρατεία «αγιοποίησης» του Ντομινίκ με έχει εκπλήξει. Οχι επειδή δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα – αυτό θα το δούμε και θα το κρίνουμε στο μέλλον. Αλλά επειδή δημιουργεί μια πολύ βασική απορία: αν το ΔΝΤ είναι αυτός ο φιλεύσπλαχνος και ακριβοδίκαιος οργανισμός που μας περιγράφουν τόσοι έγκριτοι δημοσιογράφοι και αναλυτές, γιατί δεν τρέχουν όλες οι χώρες να προσφύγουν στο ΔΝΤ και το αντιμετωπίζουν ως λύση έσχατης ανάγκης;

ΖΕΤΑ ΖΗΚΟΥ
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

2 Σχόλια

  1. Ο/Η Swell λέει:

    Εμείς αγιοποιήσαμε τον Τριανταφυλλίδη (κατά κόσμον Καραμανλή), στο Στρος Καν θα κολλούσαμε;

  2. Ο/Η perldion λέει:

    @Swell: Αααχ, κ Swell μου, πρέπει πρώτα ν’ αμαρτήσεις για ν’ αγιάσεις -δεν το είπα εγώ αλλά όλοι οι πρώην αμαρτωλοί! Που, αμάρτησε αμάρτησε, τα κατάφεραν τελικά και σώρεψαν ικανόν και ποικίλον όγκο αμαρτιών, εν συνεχεία έγιναν άγιοι και απαιτούν από όλους ημάς, την κ. Τρέμη, τον κ. Πρετεντέρη και τον σύντροφον Τσίμα το κερί τους. Συμπερασματικά, (εε, ρε μελέτη που το άγιον πνευμα μου φέγγει -ώσπερ λωποδητικός φακός- εις τα εντός του Βατικάνιου του Φαναριώτικου και, παρεπιπτόντως, του Ελληνικού Κυνοβουλίου προθάλαμου του παραδείσου…), λοιπόν, κατόπιν ενδελλεχούς μελέτης, αναφέρω τα εξής εμπεριστατωμένα:
    Επειδή ο κ. Στρος Καν το έχει επανηλειμένως καν’ κι όχι μόνον άπαξ αλλά έχει υποπέσει πλειστάκις εις το ίδιον μονότονον αμάρτημα (τί μου ‘χει κολλήσει με το αρχαίον;;) υποπτεύομαι πως οι άγιοι, οι εξυπηρετούντες τους τρεις προαναφερόμενους θαλάμους αναμονής (αδειάζουν τα πτυελοδοχεία από τα γκουχ-γκουχ των πτυέλων των προς αγιοποίηση) τον βαρέθηκαν τον κοντοστούπη.
    Τα βαριεστημένα γεγονότα έλαβον χώραν κατά την σειρά που θα τα διαβάσετε -κι αν δεν τα διαβάσετε σκοτούρα μου κι εσείς χάνετε:
    Κατ’ αρχάς τον ενέγραψαν, οι άγιοι, τον κ. Στρος Καν εις το σοσιαληστικό κώμμα της Ελλάς-Γαλλία-Συμμαχία.
    Εν συνεχεία του παρεχώρησαν, οι άγιοι, το Δ.Ν.Τ. Αυτό έλαβεν χώραν μετά από υπόδειξη του άλλου υποψήφιου αγίου, τον Σαρκοζί. Ο οποίος Σαρκοζί μετά από εξαντλητικάς προσπαθείας περιέπεσεν εις το αμάρτημα να μην πηδά μόνον: Εμάς, τους Ιρλανδούς, τους Πορτογάλλος αλλά και την Κάρλαν την οποίαν και τελικώς κατέστησεν έγγυον! Και το ευτυχές γεγονός έλαβε χώραν διότι ουδείς εκ των προαναφερομένων λαών -εκτός εμάς των Ελλήνων- έλεγε να γκαστρωθεί κι ο άγιος Σαρκοζι πεισμάτωσε!
    Η παραχώρησις του Δ.Ν.Τ. έγινε διότι οι άγιοι έκριναν πως είναι πόστο εκ του οποίου θα ημπορούσε ο κ. Στρος Καν να το καν’ με ΜΙΑΝ μόνον ξελιγωμένην προσφώνησιν “έλα μάνα μου να σου δείξω τί σου κάνει το Δ.Ν.Τ.” και να διαπράττει με μιάς εκατομμύρια πηδηκτικάς αμαρτίας -δεν είναι δα και κανά τζόβενο αλλά ράμολο 62 χρόνων! Προς απόδειξιν, δε, της εγγυρότητας των γραφομένων μου ΚΟΙΤΑΤΕ ΤΙ διέπραξε εις όλους εμάς και στου Γιωργάκη του βου! Του οποίου, το αληθές να λέγεται, πωλητικώς μόνον τον τσούζει -μπαγιοκικώς την έχει από χρόνια κάνει εις άλλας παραλίας όπως ΟΛΑ τα ΠαΣοΚια- αλλά εμάς θα μας τσούζει εισοδηματικώς και θα μας γουργουρίζει στομαχικώς για καμιά 50 χρόνια…
    Θα συνεχίσω όμως αργότερα την ΣτροσΚανική μου μελέτη διότι το ταξιδιωτικό κοπάδι, εις το οποίον και ανήκω, δεν κρατιέται και κρούει την θύραν του δωματίου μου -όχι διότι το έχουν σφίξει τα ούρα- διότι βιάζεται να πάει να δει τον Ιγκουαζού! Λες κι ο ποταμός θα αλλάξει ρουν… Ακριβώς με τον ίδιον τρόπο που κρούουν τ’ άδεια τσερβέλα μας, υπέρ του υποψηφίου αγίου κ. Στρος Καν και Γεωργίου του βου, οι διακοσμητικοί των καναλιών μας “δημοσιογράφοι” οι οποίοι δεν έχουν ΑΚΟΜΑ Μπομπολικό τσούξιμο…
    Κι αυτά τα μουρλά συμβαίνουν εις-Ελλάς!
    Όμως.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *