ΕΤΑΚ στη Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας

Στην ιστορική Φιλαρμονική Εταιρεία Κέρκυρας (εφεξής: ΦΕΚ), το αρχαιότερο μουσικό εκπαιδευτικό ίδρυμα της Ελλάδος (ημερομηνία ιδρύσεως: 12 Σεπτεμβρίου 1840!) του οποίου ηγήθηκε ως το θάνατό του ο μεγάλος μας συνθέτης Νικόλαος Χαλικιόπουλος-Μάντζαρος (1795-1872) και του οποίου η μπάντα αποτελεί ανεκτίμητο ιστορικό θεσμό, επιβλήθηκε ως ΕΤΑΚ το αστρονομικό ποσό των 120.000 ευρώ.

Δεν γνωρίζω βεβαίως σε τι ακριβώς συνίσταται η ακίνητη περιουσία της ΦΕΚ. Γνωρίζω όμως πολύ καλά ότι η ΦΕΚ ουδέποτε ενισχύθηκε οικονομικά από το κράτος, που έχει… μη στάξει και μη βρέξει το μπουζουκοσύνολο του κ. Ξαρχάκου, πομπωδώς τιτλοφορηθέν Κρατική Ορχήστρα Ελληνικής Μουσικής.

Αντίθετα, η ΦΕΚ -αποκλειστικά και μόνον από τις προσόδους των αυθαιρέτως και αναισχύντως φορολογουμένων ακινήτων της- καλύπτει παλαιόθεν τα έξοδα λειτουργίας των μουσικών της σχολών και των μουσικών της σωμάτων και μισθοδοτεί το προσωπικό της.

Ειπώθηκε ως επιχείρημα το ότι από τη στιγμή που φορολογήθηκε η Εκκλησία της Ελλάδος, δεν μπορούσαν να εξαιρεθούν άλλα κοινωφελή ιδρύματα.

Ισια κι όμοια η μισθοδοτούμενη από τον πολύπαθο κρατικό κορβανά Εκκλησία, κτήτωρ τεραστίας εγγείου και μη περιουσίας, και η ατυχής ΦΕΚ, η οποία μόνον χάρη σε επιχορήγηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης κατόρθρωσε, μόλις το 2010, να περατώσει το υποδειγματικό, όπως παραδέχονται οι πάντες, μουσείο και το αρχείο της;

Το ΠΑΣΟΚ ανέκαθεν δεν έκρυβε τις τάσεις του ακραίου υποβιβασμού και εξευτελισμού του πολιτιστικού αγαθού. Δεκάδες κρούσματα συμπεριφοράς αναλόγου ιταμότητος και προς άλλους πολιτιστικούς φορείς, επί παλαιοτέρου ΠΑΣΟΚ, επί μεσοβασιλείας της Ν.Δ. και επί σημερινού ΠΑΣΟΚ, δεν ενισχύουν απλώς: τεκμηριώνουν την υποψία ότι οι νυν κοινοβουλευτικοί μας δικτάτορες θα επιχειρήσουν να χρησιμοποιήσουν ως πρόσχημα την πανθομολογουμένως τεραστία οικονομική κρίση που συνδημιούργησαν με τη Ν.Δ. για να εξοντώσουν όλους τους άσχετους με το λαϊκισμό τους θεσμούς, πολιτιστικούς, εκπαιδευτικούς κ.λπ.».
ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΕΩΤΣΑΚΟΣ

Ο Γιώργος Λεωτσάκος γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 9 Αυγούστου 1935. Είναι μουσικολόγος, ιστορικός της ελληνικής μουσικής και μουσικοκριτικός (1959-91) σε μερικές από τις εγκυρότερες ημερήσιες αθηναϊκές εφημερίδες καθώς και σε περιοδικά.
Σπούδασε θεωρητικά με τους συνθέτες Κώστα Κυδωνιάτη και Γιάννη Ανδρέου Παπαϊωάννου (δίπλωμα Ελληνικού Ωδείου, 1964).
Συνεργάτης, από τις αρχές της δεκαετίας του 1970, των μουσικών λεξικών Grove (άρθρα για την Ελλάδα και την Αλβανία), του Παγκόσμιου Βιογραφικού Λεξικού (έκδ. Εκδοτική Αθηνών Α.Ε., 1983-1988) και άλλων εγκυκλοπαιδειών.
Παραμένει ανεξάρτητος ερευνητής από προσωπική επιλογή.
Ήταν ο πρώτος δυτικός μουσικολόγος που το 1981 εισέδυσε στην τότε απομονωμένη Αλβανία και κατέγραψε τον ιδιόμορφο μουσικό της πολιτισμό σε εκτενές άρθρο, το οποίο δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος της Μουσικολογίας το 1985.
Όπως λέει, «δεν είχε ποτέ τον καιρό να συντάξει τη βιβλιογραφία των επιστημονικών του δημοσιευμάτων, επειδή πάντοτε τον απορροφούσε η σύνταξη του επομένου του λήμματος».
Η πιο πρόσφατη εργασία του – μια μονογραφία 700 σελίδων για το συνθέτη Σπύρο Σαμάρα – εκδίδεται από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Είναι μέλος της Επιστημονικής και Συμβουλευτικής Επιτροπής της Μουσικολογίας.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *