Δεν είναι μόνο ο φόνος!

Μία δημοκρατία βασίζεται στην παιδεία η οποία καλλιεργεί την συναίσθηση του συλλογικού στην μεγάλη μερίδα των πολιτών.
Στην ελληνική δημοκρατία όμως κάθε έννοια συλλογικότητας καταλύεται συστηματικά από την προκλητική ιδιοτέλεια των εκάστοτε κυβερνώντων.
Καμμία αξία συλλογικότητας δεν αποτελεί πρότυπο συμπεριφοράς. Αντίθετα, κυρίαρχα πρότυπα είναι η αρπαγή του καθενός από όπου μπορεί να βάλει χέρι, η αναξιοπρέπεια, η αναξιοκρατία, η γελοιότητα των πρωινάδικων, ο ευτελισμός της ανθρώπινης ύπαρξης, το «ξέρεις ποιος είμαι εγώ». Ο εμφύλιος των οδοφραγμάτων είναι το αποτέλεσμα της αποτυχίας της ελληνικής δημοκρατίας.

Δεν είναι μόνο ο φόνος.

  • Είναι η χυδαιότητα των κυβερνώντων που μας πνίγει χρόνια τώρα.
  • Η διακυβέρνηση μέσω πελατειακών σχέσεων που υποχρεώνει τους πολίτες να ζητιανεύουν για αυτά που είναι δικαιώματά τους.
  • Τα μυθικά ποσά του Ζαχόπουλου, του Εφραίμ, του Βουλγαράκη και τόσων άλλων που αλλάζουν χέρια μπροστά στα έκπληκτα μάτια ημιαπασχολούμενων πολιτών των 400 ευρώ.
  • Είναι η σκοτεινιά στο μέλλον τού καθένα που τρέχει από το πρωί μέχρι το βράδυ για να εξασφαλίσει τα στοιχειώδη.
  • Είναι η χυδαιότητα των δικαστικών, των βουλευτών, των πανεπιστημιακών και κάθε συντεχνίας που σαν παρατρεχάμενοι της πραγματικής εξουσίας, της πλουτοκρατίας δηλαδή, εξασφαλίζουν σκανδαλώδη προνόμια για τον εαυτό τους μετατρέποντας τα λειτουργήματά τους σε «χρυσές αγελάδες».
  • Τα παιδιά μας που  μεγαλώνουν σε σχολεία φυλακές, φορτωμένα με αναχρονιστικές και άχρηστες πληροφορίες την στιγμή που οι εξελίξεις στην παγκόσμια κοινωνία διαρκώς επιταχύνονται.
  • Η κακογουστιά που είναι παντού.
  • Ότι όλοι είναι έτοιμοι καθημερινά να εκτονώσουν θυμό και μίσος στον διπλανό τους.
    Οι νόμοι φτιάχνονται κατά το πως βολεύονται τα κέντρα του πλούτου και οι παρατρεχάμενοι, οι οποίοι στο τέλος δηλώνουν πως «ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό».
  • Ο πρωθυπουργός με ύφος λαχαναγοράς κερδίζει σταθερά τις σφυγμομετρήσεις ενός σώματος που σαπίζει ζωντανό.
  • Κανείς δεν εκπροσωπεί αυτό που συμβαίνει. Γιατί η ζωή βρίσκεται μπροστά από τις κομματικές αντζέντες. Και το σώμα μπορεί να συνεχίσει να σαπίζει μέχρι να ψοφήσει όλως διόλου.

artagoni (Φωτογραφία: ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΥΛΑΡΙΝΟΣ)
http://artagoni.pblogs.gr

3 σχόλια

  • Κι εσείς τι έχετε κάνει, ως πολίτες, γι’ αυτή τη δολια την Δημοκρατία την οποία επικαλείσθε μόνο ότα δεν θίγεται το ατομικό σας συμφέρον;; (Εξυπακούεται ότι δεν απευθύνομαι σε σάς προσωπικά, αλλά σε όλους όσοι δεν ασκούν απλά τη δικαιολογημένη κριτική αλλά βρίσκονται σε μία διαρκή και άσκοπη γκρίνια). Όταν γκρινιάζετε για την ελληνική Δημοκρατία -όποια κι αν είναι αυτή- είναι σαν να αναπολείτε τη..χούντα.
    Όταν μία κυβέρνηση πάει να περάσει ένα νόμο που θα αμβλύνει τις κοινωνικές αδικίες, ξεσηκώνονται οι συντεχνίες που θίγονται διότι κοινωνική ισότητα σημαίνει ότι κάποιος θα πάρει κάτι από αυτό που έχει ο άλλος και ο οποίος με νύχια και με δόντια προσπαθεί να το διατηρήσει. Τα εισοδήματα τν 400 ευρώ υπάρχουν σε ΟΛΕΣ τις χώρες. Προφανώς δε, σας διαφεύγει ότι πάντοτε η προσωπική ικανοποίηση πρέπει να προέρχεται από τις συγκρίσεις. Έτσι, δεν υπάρχουν μόνο αυτοί που βγάζουν χιλιάδες τον μήνα έναντι αυτών των 400 ευρώ, υπάρχει και το 90% (ναι το 90%) του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει με 1 έως 50 δολλάρια την ημέρα!
    Ηρεμείστε διότι αν βρίσκετε ότι υπάρχει χυδαιότητα κυβερνώντων, όποιοι και να είναι αυτοί, είσθε εσείς που τους ζητάτε τα ρουσφέτια, εσείς που ζητάτε να περάσει καλά ο γιός σας ο στρατιώτης, εσείς που ζητάτε μετάθεση για την κόρη σας και διορισμό για τον ανηψιό σας. Ξέρετε πόσο ευχαριστημένοι θα ήταν οι πολιτικοί αν δεν τους πιέζατε για όλα αυτά;;
    Καταλάβετε κάτι, το ταγκό χορεύετε με δύο πάντοτε. Και δυστυχώς ζευγάρι με κάθε πολιτικό είναι και αυτοί που συνεχώς γκρινιάζουν χωρίς να λένε και τι προτείνουν. Εύχομαι να μη προτείνουν…γύψο, γιατι κάτι τέτοιο οσμίζομαι!

  • @ Δανέξης: Πολύ καλό. Η διαφορά της-Ελλάς, από τις άλλες δυτικές χώρες, είναι ότι “η αχρειότητα έχει ευρεία λαϊκή βάση” και όλα τ’ άλλα είναι κολοκύθια

  • Καλημέρα και καλή χρονιά.
    Αν και καθυστερημένα, αφού για μερικές μέρες, λόγω εορτών και Ζακύνθου, ήμουν εκτός διαδύκτίου, θα θελα να διευκρινήσω ότι το παραπάνω κείμενο δεν είναι δικό μου αλλά του δημιουργιού της ομάδας του facebook νε τίτλο τον τίτλο της ανάρτησής μου στο artagoni.

    Βεβαίως και αναδημοσίευσα το κείμενο διότι και εγώ έγινα μέλος της ομάδας, συμφωνώ απόλυτα τα τις απόψεις που παρουσιάζονται και είμαι εδώ για να τις στηρίξω και να τις υπερασπιστώ.

    Κυρία του Περικλέους βεβαίως βεβαίως δεν θα σχολιάσω την άποψή σας. Βεβαίως και έχετε δικαίωμα να έχετε διαφορετική άποψη από εμένα και από άλους, ίσως και από όλους, αλλά πραγματικά δεν καταλαβαίβω αυτήν την επιθετικότητα που βγάζετε σε κάθε ανάρτηση πια, όποια άποψη και αν υποστηρίζει. Πραγματικά δεν έχω καταλάβει ποια είναι η δική σας άποψη για την πολιτική και την επικαιρότητα και δεν είμαι και ψυχολόγος για να ασχοληθώ με την ψυχοσύνθεση του καθενός.

    Κύριε Δανέζη
    Δεν αναπολώ την χούντα.
    Στην πραγματικότητα δεν έχω γνωρίσει την χούντα σας. Αυτήν που την έμαθα από τις δικές σας περιγραφές, από αυτά που υπονοείτε ή όχι. Είμαι, όπως και επώνυμα έχω παρουσιάσει, παιδί της μεταπολίτευσης.
    Οπότε σας παρακαλώ μην μου φορτώνετε ένα τέτοιο υπονοούμενο για κάτι που δεν γνωρίζω. Της δικής σας γενιάς είναι δημιούργημα η χούντα, αυτό το κράτος, ακόμα και μερικοί πόλεμοι…

    Αυτό που ξέρω πολύ καλά είναι αυτό που ζω τώρα και η αίσθηση ότι δεν ζω σε μια ευνονούμενη και δημοκρατική κοινωνία. Ίσως αυτό ακούγεται πολύ κλισέ σήμερα, το πιπιλίζουν πολλοί και πολύ εύκολα. Είναι βέβαια δύσκολο αν δεν έχεις να συγκρίνεις την κατάσταση αυτή με κάποια άλλη. Εγώ την συγκρίνω με την εμπειρία μοα από μερικά χρόνια διαμονής στην Ισπανία, και μάλιστα όχι στην Ισπανία του σοσιαλιστή Θαπατέρο αλλά του αυταρχικού Αθνάρ και του κυνηγητού της ΕΤΑ. Και πίστευτε με, η δημοκρατία μας φαντάζει με χουντική φαρσοκωμωδία με την ζωή εκεί…

    Μα πραγματικά υποστηρίζετε ότι κάποιοι άλλοι ζουν πιο φτωχά από εμάς και είναι αυτό επιχείργημα για να μην διεκδικούμε? Εντάξει, αφού και στην Αφρική οι κοιλίτσες των παιδιών είναι πρισμένες από την πείνα, να μην ζητήσουμε και εμείς άυξηση στα τρία μας και εξήντα…

    Επίσης να σας υπενθυμίσω ότι η γενιά μου δεν χορεύει ταγκό. Αν και δεν είμαι πια δεκαεφτάχρονο, χορεύω τα μοντέρνα, που χορεύονται ατομικά…

    Εντάξει. Έχετε χιούμορ, το κατάλαβα… Ότι ο λαός σπρώχνει τους πολιτικούς να κάνουν ρουσφέτια… Την αξιοκρατία θα την επιβάλω εγώ σε αυτό το κράτος ή ο πολιτικός?

    Τέλος, ναι, όσο και αν σας λειπώ, γύψο προτείνω, για τα ξεροκέφαλα μερικών μερικών…

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε