Περί κοινοβουλευτισμού και “δημοσίων θέσεων” στην Ελλάδα

  • 30/12/2010
  • ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΗΣ
  • ΣΑΤΙΡΑ

“Οι Άγγλοι έχουσι δύο Βουλάς, την άνω και την κάτω. Ημείς μίαν μόνην άνω-κάτω” ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΡΟΪΔΗΣ

«Η δημοκρατία είναι το πιο αυταρχικό πολίτευμα, γιατί επιβάλλει στους πάντας τις ανεξέλεγκτες κι άτυπες παρορμήσεις του όχλου.» Μ. ΚΑΡΑΓΑΤΣΗΣ

“Παντού συμβαίνει η επιδίωξη δημόσιας θέσης να γίνεται μοναδικός τρόπος επιβίωσης πολυάριθμης τάξης πολιτών. Επίσης, είναι καθημερινό φαινόμενο των καιρών μας, άνθρωποι να εκμεταλλεύονται το σημαντικό τους όνομα ή να κατασκευάζουν ένα λιγότερο ή περισσότερο πλαστό ή να επιδιώκουν να θεωρηθούν σημαντικοί, για να γίνουν πρώτα βουλευτές, ύστερα υπουργοί, με δυο λόγια ρυθμιστές της τύχης των σοβαρότερων συμφερόντων της χώρας τους, με πραγματικό σκοπό να εξυπηρετούν καλύτερα τις δικές τους υποθέσεις και αναρωτιέται κανείς τι θ’ απογίνουν τελικά οι χώρες που επιδίδονται σε τέτοιους πειραματισμούς.

Ωστόσο, αυτό που δεν παρατηρήθηκε ακόμα πουθενά είναι ένα έθνος που στο σύνολό του – στο βαθμό που η επιφανειακή παρατήρηση επιτρέπει εξαγωγή συμπερασμάτων – να δίνει την εντύπωση ότι ενεργεί με βάση το εξής δεδομένο: αφού μόνο το κράτος κατέχει μετρητά, πρέπει να υπάρξει πρόσβαση σ’ αυτό το χρήμα μέσω της αμειβόμενης υπηρεσίας συμπληρωματικά. Όσοι δεν επιδιώκουν μόνο τον άρτον τον επιούσιον, θα εκμεταλλευτούν τη γενική τούτη διάθεση για να αναμειχθούν στα κοινά, να φύγουν, να επανέλθουν και, σε τρίτη φάση, όχι μόνο να διαπραγματευτούν ως πραγματικές αξίες αξιόγραφα χωρίς αντίκρυσμα, αλλά και να τα κάνουν αποδεκτά από τους οπαδούς τους ως ισχυρά”.

Κόμης ΑΡΘΟΥΡΟΣ ΓΚΟΜΠΙΝΩ, Πρέσβης της Γαλλίας στην Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα΄.
(Από το βιβλίο “Στο Βασίλειο των Ελλήνων στα τέλη του 19ου αιώνα” – Παρίσι 1905 – Αθήνα 2000, Εκδόσεις “Περίπλους”)

1 σχόλιο αναγνώστη

  1. Ο/Η Άκης Ψηλός λέει:

    Σοφός ο Γκομπινώ.
    Θα διάβασε φαίνεται την ιστορία της Δημοκρατίας των Αθηνών.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *