Για ν’ αποφύγετε την βαθιά λακούβα της Τέρυ

Συνεχίζω -και τελειώνω- το οικονομικό σας βασανιστήριο. Και δεν έχω καμιά υποχρέωση να σας συνδέσω με τα προηγούμενα. Τα είχαμε αφήσει εκεί πριν την περίοδο που η Αθήνα για λόγους Δημοκρατίας έγινε φλαμπέ.

 

Μπορείτε να συνδεθείτε κι από μόνοι σας:

Αφού λοιπόν η μετοχή της AIG είναι απ’ τις βασικές, για τον μέσο όρο του χρηματιστηρίου της Ν.Υ., όταν πήρε να κατρακυλά με επιτάχυνση τι θα γινόταν;
Το φυσικό: Τράβηξε μαζί της στον κατήφορο κι όλον τον μέσο όρο του χρηματιστηρίου της ΝΥ! Πανικός. Κι ήταν ο λόγος που η Αμερικανική κυβέρνηση επενέβη κι εγγυήθηκε την AIG –οι Lehman Brothers μόλις είχαν σταματήσει να βγάζουν μπουρμπουλήθρες και πήγαν καλιά τους– κι αυτό επειδή η εταιρεία είναι κάτι τις, και πώς να σας το πω; Σαν μπάστακας!! Ο τελευταίος τοίχος στήριξης της αγοράς των ελωδών εγγυήσεων.
Γιατί ενώ οι πονηρούλες τράπεζες και τα επενδυτικά ιδρύματα παίζανε και στα δυο tableaux της ελώδους μηχανής –αγόραζαν και εμπορεύονταν τα κουνούπια και τους κροκόδειλους των ελών κι έτσι απόσβυναν ότι χασούρες κάνανε– η AIG, σαν ασφαλιστική, κρατούσε σαν εγγύηση τις… μετοχές των ελών.
Αλλά οι μετοχές ήταν πια χαρτιά. Που δεν άξιζαν ούτε σαν χαρτί τουαλέτας! Ο μέσος όρος του Ν.Υ. Index πήγαινε με το κεφάλι, και με μεγάλη ταχύτητα, να βαρέσει πάτο! Mαζί του τραβούσε κι όλη την πραγματική οικονομία! (Άσε που τώρα, στην ξεφτίλα τους, τις μετοχές τις πραγματικής οικονομίας –μακριά από αυτοκινητοβιομηχανίες– τις αγοράζουν τα τζίνια στο τίποτα. Στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος!
Τα ακούτε κι από τον κ. Ευαγγελάτο. Με ύφος σα να και μας ψέλνει τον επικήδειο. Σα να κι ακούει τ’ άλογα των καβαλάρηδων της Δευτέρας Παρουσίας. Να χλιμιντρίζουν έξω πόρτα μας. Κάθε βράδυ ώρα 8!)

Αν οι ΗΠΑ άφηναν και την AIG να καταρρεύσει, όλοι όσοι είχαν αγοράσει από την εταιρεία συμβόλαια ζωής, φωτιάς, υγείας, σύνταξης κτλ. και επενδύσει σε μετοχές της, για να έχουν ένα εισόδημα και να σιγουρέψουν τις οικονομίες της ζωής τους, θα έχαναν τεράστια ποσά, ίσως τα πάντα, πάνω στην αξία αυτών των ασφαλιστικών τους συμβολαίων και των πραγματικών μετοχών τους και θα βαρούσαν κανόνι. Και βέβαια οι άνθρωποι δεν είχαν καμιά σχέση με έλη και κροκόδειλους.

Με δεδομένο τον ρόλο των πολύπλοκων εγγυήσεων των swaps, στις τράμπες των ελωδών δανείων, και της φοβερής «ακαταστασίας» η κυβέρνηση των ΗΠΑ ΘΑ ΑΡΧΙΣΕΙ να βάζει κανόνες σ’ αυτά. Ήδη η πολιτεία της Ν.Υ. –Bloomberg ο δήμαρχος της και απ’ τους πλουσιότερους στον κόσμο κι όσοι ασχολούνται με τα χρηματιστηριακά άλογα, θα πρέπει να ξέρουν το ομώνυμο κανάλι– από τον Ιανουάριο θα αρχίσει κι αυτός να το κάνει. Όλα τ’ άλλα τα ‘κανε και πιο μπροστά…
Και, «Είναι λυπηρό που δαιμονοποιήσαμε τα swaps» λέει η Terry Duhon (σκοτίζεστε να μάθετε πως είναι απόφοιτη του ΜΙΤ και, με άλλους παρόμοιούς της, τελειοποίησε τη μεγαλοφυή σύλληψη των swaps όταν ήταν μόνον 25 χρονών! (Το άτιμο, το πανέξυπνο κι είχε επιτελική θέση στο ελώδες γραφείο της JP Morgan στην N.Y. και τώρα είναι επικεφαλής δικιά της εταιρείας που συμβουλεύει και διαπραγματεύεται παράγωγα;
Τι είναι πάλι τούτα; Και πού έμπλεξα; Ο άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα έχουν καταντήσει αυτά τα τραπεζικά προϊόντα. Σας τα γράφω όμως για ν’ αποφύγετε την βαθιά λακούβα της Τέρυ– στο Λονδίνο. Εσείς που τα κουβαλάτε σε βαλίτσα για να τα σιγουρέψετε εκεί! Ααα, που το θυμήθηκα, οι «επενδυτές»… στη Λάρισα, κι αλλού, είχαν δηλώσει το μετρητό τους; Που ‘βαλαν για αυγατισμό στη Lehman; Κρίνοντας απ’ το 30% της μαύρης οικονομίας στην Ελλάδα…;

Λέει λοιπόν αυτή η Τέρη, «Είναι σαν να υποστηρίζεις πως το φταίξιμο είναι στο όπλο όταν κάποιος πυροβοληθεί!» Αλλά όπως, κι όταν με το καλό η ελληνική κυβέρνηση βάλει νόμους στην αγορά καλάσνικωφ, που γίνεται χέρι με χέρι στα σοκάκια των Ζωνιανών της Ελλάδος και γι’ αυτό είναι ανεξέλεγκτη, με τον ίδιο τρόπο υποστηρίζει η Τέρη πως, «τα swaps είναι επικίνδυνα στα λάθος χέρια και στον τρόπο που τα αφήσαμε να πουλιούνται ( τι πούλαγε τόσα χρόνια το χρυσό μου;) γιατί κάναν πολύ πιο εύκολο σε κάποιους να μπλέξουν σε οικονομικές περιπέτειες και επί πλέον γιατί χρησιμοποιήθηκαν με μεγάλη ανευθυνότητα(!!!). Εξακολουθούν όμως να είναι ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο και δεν πρέπει όλο αυτό το εργαλείο να το ρίξουμε στα σκουπίδια! Επί πλέον, αν τα βγάλουμε εκτός νόμου, αυτοί που μηχανεύονται λύσεις για την οικονομία, (καλέ ποίοίοί;) κάτι άλλο θα βρουν για να παρακάμψουν τους κανονισμούς!»
Κάτι ξέρει απ’ το φόνο το κορίτσι. Παλιά της τέχνη κόσκινο. Αλλά χρειάζονται όλους εμάς για να γεμίσουν, με τα προϊόντα απ’ τις απάτες τους, τις τσέπες τους. Από μόνες τους δεν γεμίζουν!

Ο καπιταλισμός λοιπόν είναι εδώ. Είναι ευέλικτος. Αυτοδιορθώνεται. Και θα μείνει. Γιατί, όπως κάθε ζωντανό σώμα, έχει μυαλό, στομάχι, άντερα και… έξοδο απορριμάτων.
Και δεν μας φταίει το σύστημα αν εμείς περιμένουμε, και με ανοιχτό στόμα, σ’ αυτήν την έξοδο.
Εμείς οι υπεύθυνοι πολίτες που το διαχειριζόμαστε.
Και το διαστρεβλώνουμε.
Άλλωστε θα θυμάστε τον ιστορικό εφαρμοσμένο και την σαπίλα του. Οι σοσιαλιστικοί προφήτες δεν έχουν για τον σοσιαλισμό καινούργιο κουστούμι. Να μας το φορέσουν. Το παλιό έχουν. Και γεμάτο ασυνάρτητα, ανεφάρμοστα μπαλώματα. Που τραβούν παντού, σκίζονται και φαίνεται ο κώλος μας, και συγνώμη για την λέξη, και μας αφήνουν με συντάξεις πείνας –(η θειά μου το ’88 ήρθε απ’ την Τασκένδη, μετά από 30 χρόνια δουλειάς(δουλείας;), με 30 δολ. τον μήνα σύνταξη! Aν δεν ήταν ο κομουνιστής πατέρας μου…;)
Ακούστε, και σκεφτείτε, τις προτάσεις του Αρχηγούλη. Και του φάσματος προς τ’ αριστερά του… Άσε που κι απ’ τα δεξιά το φάσμα δεν είναι και πολύ καλλίτερο… Και αρκετά σας κατατόπισα!

Ανένταχτα συντροφάκια για σας ανακεφαλαιώνω, βήμα-βήμα στο χρόνο, το παραμύθι του τέρατος που ‘φαγε την Waal Street και που έχει ως εξής:

1994-97: Η JP Morgan πρώτη ξεφορτώνεται τα επικίνδυνα δάνεια σε επενδυτικές εταιρείες δίνοντας τους σαν αντάλλαγμα μόνιμες πληρωμές –τόκους ανάλογους με το ύψος της αξίας της τράμπας.

1997-99: Εμπορικές Τράπεζες και Ασφαλιστικές Εταιρείες πηδούν στο παιχνίδι της τράμπας. (Είχε ψαχνό το πράμα.)

99-2003: Δημιουργείται το πρώτο ευρετήριο (intex) παραγώγων πίστωσης –όλα χρειάζονται έναν ευφημισμό!– και τυποποιείται, στα μέτρα των τυποποιητών, ο μεγαλύτερος τομέας της αγοράς χρήματος.

2004-2008: Τα CDS –η πονηρή μηχανή– συνηθίζεται πια να προστατεύουν (to hedge(=φράχτης) mortgage-backed securities) υποθήκες που έχουν ασφάλεια. Η αγορά τους φουσκώνει στα 62 τρις δολ. (Πόσες διαδοχικές φορές έχουν πουληθεί αυτές οι υποθήκες, κάθε φορά με σκόντο, ο θεός ξέρει. Κι ότι χάθηκε καλά έκανε και χάθηκε. Γιατί 25% τόκους δεν δίνει παρά ο πνιγμένος και καλιά του. Ή αυτός που δεν έχει σκοπό να σου επιστρέψει τα λεφτά σου –αυτό μου το ‘λεγε η γιαγιά μου η Κεφαλλονίτισσα. Που δεν ήταν ούτε επενδυτής, ούτε οικονομολόγος. Αλλά άπλωνε τα πόδια της ως εκεί που ‘φτανε το μη υποθηκευμένο πάπλωμά της και μαγείρευε τρεις φορές τη βδομάδα όσπρια…)

2008: Η AIG απέχει μια αναπνοή από το να πάει σε πτώχευση. Χαμός στο χρηματιστήριο της Ν.Υ. Η εταιρεία έχει 14 δις σε CDS τράμπες εκτός όλων των άλλων υποχρεώσεών της και η Αμερικανική κυβέρνηση πληρώνει τις εγγυήσεις. Αυτό βγάζει την οικονομία απ’ τον λάκκο των λεόντων;;;. Θα το δoύμε.

ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ  – (Φωτογραφία: Πόστερ της Τζέννιφερ Γκάραντ)

4 σχόλια

  • Wall Street είναι το σωστό κι είμαι πολύ υπερήφανη που παντού κάνω λάθη. Αισθάνομαι δύσκολα με τους αλάνθαστους…

  • Φίλος διπλωματικός μου επεσήμανε -κάνοντας βεβαίως εν προλόγω τη διευκρίνιση ότι οι συνωμοσιολογίες δεν του αρέσουν- ότι όλοι οι διοικητές Τραπεζών που φαλίρισαν είναι Εβραίοι (Bear Sterns, Lehman κλπ). Ακόμη και ο Στρως Καν και ο Τρισέ της “ημετέρας” Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι Εβραίοι! Εγώ απλώς είπα: “Για δες συμπτώσεις!! Λες να μας σώσει κανένας …Μωυσής!”.

  • @κ. Καραγιάννη: Δεν μ’ ενδιαφέρει τί εθνικότητας είναι αλλά τί κάναν! Και χωρίς όλους εμάς, πιστέψτε με, δεν θα το ΚΑΝΑΝ!
    Κι ο B. Mandoff -50δισ δολ. λοβητούρα- εβραίος ήτανε. Θεία δίκη εβραίος!
    Για να σου διαχειρίζεται τα λεφτά σου -όχι τα δικά μου ούτε τα δικά σας γιατί έχουμε μόνον να πορεύουμε- έπρεπε να πας… συστημένος από άλλους, ίδιους, πελάτες του! Και σου έκανε τον δύσκολο και έπρεπε να είσαι στους 500. Και μιλάμε για μέλη του Palm Beach Coyntry Club. Κάτοικοι της πιο ακριβής λουρίδας γης πάνω στον πλανήτη. Όλοι βλέπανε -και δεν ήταν όποιοι κι όποιοι όλοι- πως το διάφορο ήταν πολύ μεγάλο αλλά τα ‘παιρναν και μόκο. Τώρα…;;; Δεν είναι βέβαια της λύπησης.
    Ξέρετε σ’ αυτόν είχε επενδύσει, κεφάλαια ελλήνων, ο Κάρολος Φιξ της οικογένειας Φιξ. Έχει εταιρεία επενδύσεων (απογδύσεων) στην Γενεύη.
    Αν δείτε πάνω στο καταφύγιο της καφέ μπαγιόκο που έχουν οι γέροι… των χαμηλών εισοδημάτων! Που ζητούν φτηνό πετρέλαιο για θέρμανση! Δεν έχουν όμως αξιοπρέπεια. Εγώ ήξερα απ’ τους παπούδες μου πως ποτέ δεν ζητάς!

  • country το σωστό και δεν τό ‘χω σε καλό να μην κάνω λάθη…

Κλικάρετε εδώ για να σχολιάσετε