Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Το προζύμι

Σκέφτομαι τις γυναίκες που ξυπνούσαν με το άστρο της πορνής για να ζυμώσουν Τις Χριστιανές  με προζύμι που είχαν φτιάξει από τον αγιασμό της ημέρας του Σταυρού και τις  Τουρκάλες με νερό  από τα πρωτοβρόχια. Και οι δυο κουβαλούσαν τα βρέφη στη ράχη τους και τη γνώση τους για την ιερότητα της ζωής. Οι άντρες τους καμιά φορά το ξεχνούσαν.   ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥΗ ΝΙΚΗ ΜΑΡΑΓΚΟΥ γεννήθηκε το 1948 στη Λεμεσό της Κύπρου. Ζει στη Λευκωσία. Σπούδασε κοινωνιολογία στο (Δυτικό) Βερολίνο (1965-1970). ...

Κλείτος Κύρου: Κραυγή Δεκάτη Πέμπτη

Μιλάω με σπασμένη φωνή… δεν εκλιπαρώ τον οίκτο σας Μέσα μου μιλούν χιλιάδες Που κάποτε φώναζαν οργισμένα στον ήλιο Μια γενιά που έψελνε τα δικαιώματά της Κουνώντας λάβαρα πανηγυριού, σειώντας σπαθιά Γράφοντας στίχους εξαίσιους μιας πρώτης νεότητας Ποτίζοντας τα σπαρτά με περίσσιο αίμα Μικρά παιδιά που αφέθηκαν στο έλεος τ’ ουρανού Η γενιά μου ήταν μια αστραπή που πνίγηκε η βροντή της Η γενιά μου καταδιώχτηκε σα ληστής Σύρθηκε στο συρματόπλεγμα Μοίρασε σαν αντίδωρο τη ζωή και το ...

Πάψετε πια να εκπέμπετε το σήμα του κινδύνου

Πάψετε πια να εκπέμπετε το σήμα του κινδύνου, τους γόους της υστερικής σειρήνας σταματήστε, κι αφήστε το πηδάλιο στης τρικυμίας τα χέρια! Το πιο φριχτό ναυάγιο θα ήταν να σωθούμε! Τι; Πάλι να γυρίσουμε στην βαρετήν Ιθάκη, στις μίζερες τις έγνοιες μας και τις φτηνές χαρές μας, και στην πιστή τη σύντροφο, που σαν ιστόν αράχνης ύφαινε την αγάπη της γύρω από τη ζωή μας; Πάλι να ξέρουμε από πριν το αύριο τι θάναι και να μη νοιώθουμε καμμιά λαχτάρα ν’ ανατέλλει; Πάλι σαν τους ανήλιαστους ...

Πρωτοχρονιές σε αποκόμματα

Το πιο πάνω σατιρικό ποίημα που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “Σκρίπ” την Πρωτοχρονιά του 1895 είναι γραμμένο από τον ιατρο-λογοτέχνη Σπυρ. Καζινιέρη (ή Καζινέρη) ο οποίος χρησιμοποιούσε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Β. Μανής. Σε βιογραφικό του που υπάρχει στο διαδίκτυο διαβάζουμε ότι ο Μανής « γεννήθηκε στην τουρκοκρατούμενη Κόνιτσα στις 3 Σεπτεμβρίου 1876 (ήταν συνομήλικος, σχεδόν, με τον Ζ. Παπαντωνίου και τον Κ. Καρθαίο). Ασχολήθηκε από νωρίς με τη σάτιρα, και το 1898 τύπωσε το φυλλάδιο “Ο ...

Εις τον Άγιον Διονύσιον

΄Ω Άγιε Διονύσιε, ψυχή αγνή και θεία, που σε κρατεί περήφανα της ευσπλαχνίας ο Θρόνος, τούτο το δύστυχο νησί προστάτεψε το Μόνος, γιά να μη τύχει…πιά σ΄αυτό, παρόμοια δυστυχία. Άκου, στα σπίτια άκουσε εδώ άκου κι εκεί,στο δρόμο, πως κλαίει απαρηγόρητα η φοβισμένη πλάση. Βάστα το νού μας μη χαθεί μή τύχει κι΄αφ΄τον τρόμο τα λο γικά μας χάσουμε, μήπως η γη χαλάσει. Ω Συ, Στο θρόνο τού Άπλαστου τρέξε σιμά κι είπε Του να μην αφήσει το νησί έρμο στή δυχτυχιά του. Κι άν ίσως κι η παράκληση δέν ...

Το έθνος να λυπάστε αν…

«Το έθνος να λυπάστε αν φορεί ένδυμα που δεν το ύφανε. Ψωμί αν τρώει αλλά όχι απ’ τη σοδειά του. Κρασί αν πίνει, αλλά όχι από το πατητήρι του. Το έθνος να λυπάστε που δεν υψώνει τη φωνή παρά μονάχα στη πομπή της κηδείας. Που δεν συμφιλιώνεται παρά μονάχα μες τα ερείπιά του. Που δεν επαναστατεί παρά μονάχα σαν βρεθεί ο λαιμός του ανάμεσα στο σπαθί και την πέτρα. Το έθνος να λυπάστε που έχει αλεπού για πολιτικό, απατεώνα για φιλόσοφο, μπαλώματα και απομιμήσεις είναι η τέχνη του. Το έθνος να ...

Βαγγέλης Αθανασόπουλος, Εις μνήμην

Τροπὲς τοῦ γένους τῆς ἀφηγηματικῆς φωνῆς στὸν Παπαδιαμάντη Ἀπὸ τὴ Μετανάστιδα στὴ Φόνισσα, καὶ ἀπὸ τὴ Φόνισσα στὴ Γυναῖκα πλέουσα   Στοὺς μεγάλους ἢ στοὺς ἀγαπημένους συγγραφεῖς, ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἀπόλαυση κάθε ἔργου τους, πάντα νιώθουμε τὴν ἀνάγκη νὰ κοιτάξουμε καὶ τὴ συνολικὴ τροχιά τους. Μιὰ τέτοια παρατήρηση δὲν ἔχει μόνο ἐρευνητικὰ κίνητρα, ἀλλὰ καὶ διάθεση αἰσθητικῆς περιέργειας, ἀνάλογη μὲ ἐκείνη ποὺ προκαλεῖ ἡ κίνηση ἑνὸς οὐράνιου σώματος, ποὺ ...

…ανοίγονται σωτήριοι θύραι.

Όσοι το χάλκαιον χέρι βαρύ φόβου αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσι θέλει αρετή και τόλμην η ελευθερία. Αυτή (και ο μύθος κρύπτει νουν αληθείας) επτέρωσε τον Ίκαρον και αν έπεσεν ο πτερωθείς κι επνίγη θαλασσωμένος. Αφ΄υψηλά όμως έπεσε και απέθανεν ελεύθερος. Αν γένης σφάγιον άτιμον ενός τυράννου,νόμιζε φρικτόν τον τάφον. [...] Παρά … α! όσον είναι τυφλή και σκληροτέρα η τυρρανίς τοσούτον ταχυτέρως ανοίγονται σωτήριοι θύραι. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΛΒΟΣ«ΩΔΑΙ» ...

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης: Εν μεγάλη ελληνική αποικία 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία, και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός, ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή. Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία είναι που κάμνουνε μια ιστορία μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι, για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν, κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν, με ...

Ο κύριος Τάκης

‘Hταν υπάλληλος μικρός εν τη κυριολεξία, με τις μικροφροντίδες του και τους μικροκαϋμούς του, όμως σαν ήρθε ο Μεταξάς με την Τετάρτη Αυγούστου, άξαφνα ο Τάκης ο μικρός βρέθηκε νάχει αξία. Επίλεκτο των τσιρακιών του Μεταξά τσιράκι, πρόκοβε σαν υπάλληλος και σα χαφιές συγχρόνως, έγινε τύπος κοσμικός, πήγαινε για μασσόνος και τον ελέγαν τώρα κύριο Τάκη. ‘Ατεγκτος πάντα κι αυστηρός στα υπηρεσιακά, εμίλαγεν αφ’ υψηλού με κύρος, το οποίον ισούται με τα στρογγυλά μηδενικά, που ...

Γ. Σκαρίμπας, Πώς μου εφάνη τόσο μελαγχολικό αυτό το τραίνο…

Πώς ήταν έτσι, πώς μου εφάνη τόσο μελαγχολικό αυτό το τραίνο, σχεδόν όλο πηγαίνω και δε φτάνει, σχεδόν ούτε δε φτάνει ούδε πηγαίνω. [...] Πάντως και πάει και πάει και είναι τραίνο και πάει μαζί του η ζωή με τα φτερά της και πάντως είναι περίεργο ως πηγαίνω περίεργος πάντως ως είμαι του επιβάτης. Γ. Σκαρίμπας, Το τραίνο ...

Ελλάδα, ούζο και Νίκος Φωκάς

Αν και δεν πρόκειται για σχέση εκ προοιμίου «ερωτική», η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» ως τέτοια την αντιμετώπισε: συνδύασε δέκα ιδανικούς καλοκαιρινούς προορισμούς διακοπών, με βιβλία που διάλεξαν δέκα κορυφαίοι συνεργάτες της εφημερίδας, προτείνοντας καθένας όποια αναγνώσματα, κατά τη γνώμη του, θα συνοδοιπορούσαν ιδανικά με το αντίστοιχο καλοκαιρινό τοπίο. Τουρισμός και βιβλιοφιλία... Στην κορυφή του τοπ 10 της βρετανικής εφημερίδας βρίσκεται η Ελλάδα. Από τα βιβλία, ωστόσο, που ...

«…οπού φέραμε τον όλεθρον της πατρίδας μας…»

Μπαίνοντας εις αυτό το έργον και ακολουθώντας να γράφω δυστυχήματα αναντίον της πατρίδος και θρησκείας, οπού της προξενήθηκαν από την ανοησίαν μας και ᾿διοτέλειά μας και από θρησκευτικούς και από πολιτικούς και από ᾿μάς τους στρατιωτικούς, αγαναχτώντας και εγώ απ᾿ ούλα αυτά, ότι ζημιώσαμε την πατρίδα μας πολύ και χάθηκαν και χάνονται τόσοι αθώοι άνθρωποι, σημειώνω τα λάθη ολωνών και φτάνω ως την σήμερον, οπού δεν θυσιάζομε ποτές αρετή και πατριωτισμόν και είμαστε σε τούτην την άθλια ...

Οδυσσέας Ελύτης – Κοσμάς Πολίτης: Δύο κείμενα για τους χαρταετούς

Ό,τι μπόρεσα ν’ αποχτήσω μια ζωή από πράξεις ορατές για όλους, επομένως να κερδίσω την ίδια διαφάνεια, το χρωστώ σ’ ένα είδος ειδικού θάρρους που μου ‘δωκεν η ποίηση: ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΝΕΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΤΑΕΤΟ ΚΑΙ ΧΑΡΤΑΕΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΕΜΟ, ακόμα και όταν ουρανός δεν υπάρχει. Δεν παίζω με τα λόγια. Μιλώ για την κίνηση που ανακαλύπτει κανείς να σημειώνεται μέσα στη Στιγμή όταν καταφέρνει να την ανοίξει και να της δώσει διάρκεια. Οδυσσέας Ελύτης, «Ο Μικρός Ναυτίλος» [...] Είδες ποτέ σου πολιτεία να ...

Xριστούγεννα 1

Το σπήλαιο, Χριστέ, κοιτώ και γονατίζω και ρωτώ: Γιατί και πριν στη φάτνη σου να γεννηθείς ακόμα, κι ανθρώπου λάβεις σώμα, όσοι φανήκαν άνθρωποι γεννήθηκαν σ’ αχούρια - και σε παλάτια λαμπερά τα ξέστρωτα γαϊδούρια; . Γιατί να κρύβεται, Χριστέ, στου κόσμου τα φιλιά φαρμακωμένος πόλεμος και κιτρινιάρης φθόνος; Γιατί και του προδρόμου σου Σωκράτη τη σπηλιά οι σήμερον σωκρατικοί εκόπρισαν αφθόνως; . Γιατί, Χριστέ, στον κόσμο σου, και πάντοτε και τώρα, ίσα να μη μοιράζονται των αγαθών τα δώρα, κι ...

«ΑΣΥΛΟ»

Μην πας εκεί μαζί με όλους, τράβα μονάχος σου. Διάλεξε την αυγινή μιας μέρας γιορτινής, την ώρα που κοιμούνται οι χτεσινοί απ’ την υποχρεωτική διασκέδαση. (Οι πύλες κι οι εξώπορτες δεν κλείνουν). Από Τοσίτσα μπαίνεις και αργά θα περπατάς χωρίς να βιάζεσαι- μη σκιάζεσαι- μέχρι Στουρνάρη. Στην ολιγόλεπτη διαδρομή, παρέα με το βήμα σου, θα αισθάνεσαι το απρόσμενο, να σε παραμονεύει. Μια εκκωφαντική ησυχία θα εξατμίζεται ολούθε, κι εσύ θα βλέπεις το μηδέν να σε περικυκλώνει στο ...

Με βακαλιάρον, σαρδέλλες και οίνον

Υπόθεσε, φίλε, ότι σ’ εκυρίευσε και σε έξαφνα η φιλοδοξία του Γιαννάκου του Χαρτουλάριου, ότι επεθύμησες να γίνεις βουλευτής διά να υπηρετήσεις το έθνος. Διά να επιθυμήσεις τούτο, σημείωσε, πρέπει να είσαι χορτάτος. Η φιλοδοξία είναι η νόσος των χορτάτων, η λαιμαργία είναι των πεινασμένων το νόσημα. Εξέρχεσαι εις την αγοράν, βγάζεις λόγον, είσαι άραγε εις θέσιν να ηξεύρεις πόσοι εκ των προσφιλών συμπολιτών σου είναι χορτάτοι και πόσοι δεν είναι; Μην αμφιβάλλεις ότι οι πλείστοι είναι ...

Αχ αυτοί οι Έλληνες

Διαβάστε με προσοχή τι έλεγε για τους Έλληνες επί Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας ο Ρωμαίος Συγκλητικός Μενένιος Άπιος προς τον Ανθύπατο Ατίλιο Νάβιο που θα αναλάμβανε την διοίκηση της Αχαΐας. Την μετάφραση του πάπυρου έκανε ο σπουδαίος Έλληνας Κωνσταντίνος Τσάτσος. Μία επιστολή που καλό είναι να μην φτάσει σε γνώση των Ευρωπαίων επιτρόπων… «Κερδίσαμε, αγαπημένε Ατίλιε, τον κόσμο με τις λεγεώνες μας, αλλά θα μπορέσωμε να τον κρατήσωμε μονάχα με την πολιτική τάξη που θα του προσφέρωμε. Διώξαμε ...

Ονειρα και ταξίδια – 3

Ζωή, πότε κι εγώ θα ξεδιψάσω! Σαν αμαρτία προγονική βαραίνει το πάθος την ψυχή τη φλογισμένη κι όλο με σπρώχνει εκεί που δεν θα φθάσω. Νιώθω πόθο κρυφό για ό,τι θα χάσω κι αποθυμιά βαθιά για ό,τι διαβαίνει, κάθε όνειρο σαν ήσκιος ξεμακραίνει και πίσω τρέχω μάταια να το πιάσω. Κι όμως πάντα γυρεύω, δίχως γνώση, νέα χαρά τον παλιό καημό να σβήσει, παρηγοριά κι ελπίδα να μου δώσει Σκύφτω να πιω κι η δίψα μου άλλη τόση γίνεται. Και στερεύει κάθε βρύση το χείλι το στεγνό πριν μου ...

Μια μάντσια που άφησε μεμόρια!

Κανονική Μάντσια που θ’ αφήση μεμόρια! φώναξε κατενθουσιασμένος ο Κέκος ο Λαγάτορας (και στη γλώσσα του μάντσια έλεγε τη φάρσα). - Μωρέ μπράβο, Μίμη! φώναξε με τον ίδιο ενθουσιασμό κι ο Μπάμπης ο Μπαρζός, καλά τη σοφίστηκες! Ο Μίμης ο Δαργόνας καμάρωνε. - Μα για συλλογισθήτε, είπε. Να γυρίση τη νύχτα στο σπίτι του και να μην εύρη πόρτα για να μπη! Αφαντη η πόρτα του σπιτιού του! Νάξερα πώς θα του φανή και τι θα κάμη στο μεθύσι του; Αλήθεια, ήταν η καλύτερη φάρσα απ’ όσες είχε σοφιστή ως ...

Περί δανειστών από τα «Ηθικά του Πλούταρχου

Φεῦγε πολέμιον και τύραννον δανειστήν, οὐ γῆν αἰτοῦντα καὶ ὕδωρ ὡς ὁ Μῆδος, ἀλλὰ τῆς ἐλευθερίας ἁπτόμενον καὶ προσγράφοντα τὴν ἐπιτιμίαν. Κοίτα να ξεφύγεις από τον εχθρικό και τυραννικό Δανειστή, ο οποίος δεν ζητάει «γήν και ύδωρ», όπως οι Μήδοι, αλλά βάζει χέρι στην Ελευθερία σου και προσημειώνει τα Πολιτικά και Περιουσιακά σου Δικαιώματα!(Πλούταρχος, Ηθικά – Περί του μη δειν δανείζεσθαι.) [Φωτογραφία: Gustave Boulanger, Το σκλαβοπάζαρο) ...

Ναπολέοντος Λαπαθιώτη, Σατιρικοί στίχοι για τα εικοστά του γενέθλια

Ολόλευκα γενέθλια Από λευκά χρυσάνθεμα σα χιόνι και σα γάλα λευκή λευκή ανθοβόλησε και ανάβρυσε όλ’ η σάλα Σε κάθε μου αλαβάστρινο και κρυσταλλένιο βάζο όλο ευωδιές με κάνουνε κι άθελα αναστενάζω! Καμέλιες πλημμυρίσανε τα κόκκινα ανθογυάλια Δροσούλες απ’ τα πέταλα σταλάνε αγάλια-αγάλια Και συλλογιούμαι: αν τύχαινε και τώρα εγώ πεθάνω τι ωραία που θα μου ταίριαζαν χρυσάνθεμα από πάνω… Νύχτα 30.10.1908 Πέμπτη-Παρασκευή γενεθλίων. ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ ...

Στρατηγός Μακρυγιάννης «..ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν…

“Αν μας έλεγε κανένας αυτείνη την λευτεριά όπου γευόμαστε, θα παρακαλούσαμε τον Θεόν να μας αφήση εις τους Τούρκους άλλα τόσα χρόνια, όσο να γνωρίσουν οι άνθρωποι τι θα ειπή πατρίδα, τι θα ειπή θρησκεία, τι θα ειπή φιλοτιμία, αρετή, τιμιότη. Τις πρόσοδες της πατρίδας τις κλέβομεν, από υποστατικά δεν της αφήσαμεν τίποτας, σε “πηρεσίαν να μπούμεν”, ένα βάνομεν εις το ταμείον, δέκα κλέβομεν… Αγοράζομεν πρόσοδες, τις τρώμε όλες. Χρωστούν είς το Ταμείον δεκαοχτώ ΄κατομμύρια ο ένας και ο ...

Βυζάντιο 1439

«Πόσο μας κούρασαν κι αυτοί οι Λατίνοι.. Για να μας δώσουνε λίγη βοήθεια ζητούσαν να ξεχάσουμε την πίστη μας. Καθόλου δεν τους άγγιξε η λαμπρότητα κι ο όγκος της αντιπροσωπείας μας: εφτακόσοι! Ό,τι καλλίτερο το πνεύμα κι η εξουσία μας είχε να δείξει. Και επικεφαλής ο βασιλιάς μας! Τίποτα αυτοί. Ανυποχώρητοι. Εμείς από την άλλη τι να κάναμε; Πώς να φυλάξουμε ορθή την πίστη με το Μουράτ απέξω από την Πόλη; Δυο χρόνια κράτησαν οι συζητήσεις. Και συσκεφτόμασταν… και συσκεφτόμασταν ...

Από το βιβλίο «Η Μαύρη Βίβλος της Κατοχής»

Ο επικεφαλής του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Ελλάδα, Σουηδός Στούρε Λιννέρ, στο βιβλίο του «Η Οδύσσειά μου» γράφει για το Δίστομο: Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ Παντρευτήκαμε στις 14 Ιουνίου. Ο υπεύθυνος της ελληνικής επιτροπής, Έμιλ Σάντστρομ, παρέθεσε γαμήλιο γεύμα προς τιμήν μας. Αργά το βράδυ με πλησίασε και με απομάκρυνε από τα γέλια και τις φωνές, προς μια γωνιά όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε οι δυο μας. Μου έδειξε ένα τηλεγράφημα που μόλις είχε λάβει: οι Γερμανοί έσφαζαν για τρεις ...

Δ.Ν.Ταμείο & Κ.Π.Καβάφης / Εν μεγάλη Ελληνική αποικία, 200 π.Χ.

Ότι τα πράγματα δεν βαίνουν κατ’ ευχήν στην Αποικία δεν μέν’ η ελαχίστη αμφιβολία, και μ’ όλο που οπωσούν τραβούμ’ εμπρός, ίσως, καθώς νομίζουν ουκ ολίγοι, να έφθασε ο καιρός να φέρουμε Πολιτικό Αναμορφωτή. Όμως το πρόσκομμα κ’ η δυσκολία είναι που κάμνουνε μια ιστορία μεγάλη κάθε πράγμα οι Αναμορφωταί αυτοί. (Ευτύχημα θα ήταν αν ποτέ δεν τους χρειάζονταν κανείς). Για κάθε τι, για το παραμικρό ρωτούνε κ’ εξετάζουν, κ’ ευθύς στον νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν, με ...

Θεόδωρος Κολοκοτρώνης: Ὁμιλία πρὸς τοὺς Γυμνασιόπαιδες στὴν Πνύκα

Παιδιά μου! Εἰς τὸν τόπο τοῦτο, ὁποὺ ἐγὼ πατῶ σήμερα, ἐπατοῦσαν καὶ ἐδημηγοροῦσαν τὸν παλαιὸ καιρὸ ἄνδρες σοφοί, καὶ ἄνδρες μὲ τοὺς ὁποίους δὲν εἶμαι ἄξιος νὰ συγκριθῶ καὶ οὔτε νὰ φθάσω τὰ ἴχνη των. Ἐγὼ ἐπιθυμοῦσα νὰ σᾶς ἰδῶ, παιδιά μου, εἰς τὴν μεγάλη δόξα τῶν προπατόρων μας, καὶ ἔρχομαι νὰ σᾶς εἰπῶ, ὅσα εἰς τὸν καιρὸ τοῦ ἀγῶνος καὶ πρὸ αὐτοῦ καὶ ὕστερα ἀπ᾿ αὐτὸν ὁ ἴδιος ἐπαρατήρησα, καὶ ἀπ᾿ αὐτὰ νὰ κάμωμε συμπερασμοὺς καὶ διὰ τὴν μέλλουσαν ...

CHARLES BUKOWSKI: Ωστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας

Ωστε θέλεις να γίνεις συγγραφέας αν δεν βγει από μέσα σου με ορμή σε πείσμα όλων, μην το κάνεις. αν δεν έρθει απρόσκλητο απ’ την καρδιά κι απ’ το μυαλό κι από το στόμα κι από τα σωθικά σου, μην το κάνεις. αν κάθεσαι μπρος στην οθόνη του υπολογιστή σου και την κοιτάζεις με τις ώρες και γέρνεις σαν καμπούρης πάνω από τη γραφομηχανή σου, γυρεύοντας με κόπο τις λέξεις που δεν έρχονται, μην το κάνεις. αν το κάνεις για τα λεφτά ή για τη δόξα, άσ’ το καλύτερα. αν το κάνεις γιατί νομίζεις πως θα ...

Μια υπόθεση εργασίας : Τα περιηγητικά κείμενα και οι εικονογραφήσεις τους , ως πιθανές πηγές της έμπνευσης του Ανδρέα Κάλβου

Από τις μέχρι σήμερα διατυπωμένες υποθέσεις για τις πηγές της έμπνευσης του Ανδρέα Κάλβου, η άποψη του Κ.Θ.Δημαρά είναι ίσως η πιο γνωστή και η, από τους περισσότερους , πλέον αποδεκτή. ( 1 ) Κατά τον Δημαρά , λοιπόν, ο Κάλβος στην ποίησή του, καθοδηγημένος από τον Φώσκολο ( 2 ) ακολούθησε την τάση, που ήταν “διάχυτη στις Ευρωπαϊκές φιλολογίες από τον 18ο αι. και αποτελούσε θεμέλιο των αισθητικών διδαγμάτων της εποχής του” ( 3 ) Σύμφωνα με αυτήν εφάρμοσε στο έργο του την αρχή της μίμησης των ...

Το πρώτο Athens Poetry Slam

Η πρώτη διοργάνωση του Athens Poetry Slam παίρνει σάρκα και οστά με τη συνεργασία του (.poema..)http://www.e-poema.eu/   και των εντύπων Book Press, (δε)κατα, Index και Poetix. Ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί στο Barbara’s Food Company (οδός Μπενάκη & Μεταξά), στο Café Dasein (οδός Σολωμού 12) και στο Café Floral-Books+Coffee (οδός Θεμιστοκλέους 80), από τις 2 έως τις 4 Νοεμβρίου. Στην πρώτη φάση θα διαγωνιστούν 6-8 ποιητές/ποιήτριες στον κάθε χώρο και οι παραστάσεις θα είναι τρίλεπτες. Οι δύο ποιητικές παραστάσεις (που θα επιλεγούν την κάθε βραδιά ως ...

«Οικογενειακές» διενέξεις -Κώστας Ταχτσής

O Γιάννης Ξανθούλης είναι ευφυής συγγραφέας και ευφυέστατος άνθρωπος. Δεν είχε κανέναν λόγο να «αντιδικήσει», είκοσι χρόνια μετά τον θάνατό της, με την Έλλη Αλεξίου με έναν τρόπο άκομψο, για να μην πούμε βάρβαρο. Συγκεκριμένα, γράφοντας στη στήλη του στην «Ελευθεροτυπία» για τον Κώστα Ταχτσή, ο Γιάννης Ξανθούλης θυμήθηκε μια φράση που είχε πει η Έλλη Αλεξίου για το «Τρίτο στεφάνι», «αλλά και αρκετοί άλλοι πως πρόκειται για κουβέντες πάνω από μπουγαδόνερα». Για να προσθέσει ο Γιάννης ...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ: Κυριακή

Ο ήλιος ψηλότερα θ’ ανέβει σήμερα που ‘ναι Κυριακή. Φυσάει το αγέρι και σαλεύει μια θημωνιά στο λόφο εκεί. Τα γιορτινά θα βάλουν, κι όλοι θα ‘χουν ανάλαφρη καρδιά: κοίτα στο δρόμο τα παιδιά, κοίταξε τ’ άνθη στο περβόλι. Τώρα καμπάνες που χτυπάνε είναι ο θεός αληθινός. Πέρα τα σύννεφα σκορπάνε και μεγαλώνει ο ουρανός. Άσε τον κόσμο στη χαρά του κι έλα, ψυχή μου, να σου πω, σαν τραγουδάκι χαρωπό, ένα τραγούδι του θανάτου.  ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ (Φωτογραφία: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ, ΣΥΛΛΟΓΗ ...

Γιάννης Ευθυμιάδης, «Καινός Διαιρέτης», Εκδόσεις Νεφέλη 2007

Χρόνος περνάει, χρόνος διαιρείται. Ο δρόμος τελικά μας έφερε στον τόπο πριν απ’ τον παράδεισο. * Να διαιρείται το σώμα θέλει μάτια έξω απ’ τα μάτια και να προφταίνεις την αύρα που τρέχει, την άλλως ασύλληπτη. * Άβυσσος από μέσα σου ξεχύθηκα έγινα αυτό που θες και σ’ εκδικήθηκα φόρεσα τη μορφή σου και στην έδειξα ήταν καιρός που σήκωνες το βάρος να σου μοιάζω. * Υπέρτατη σοφία να είσαι ο χρόνος. * Κι η ερημιά του φαροφύλακα που κάθε αυγή με ίδια πάντα αγωνία τρέχει να βρει το τελευταίο κύμα ...

Τo νέο βιβλίο του Απ. Αλλαμανή έχει αντικείμενο τη »διαπλοκή»

Δεύτερο βιβλίο εξέδωσε ο γνωστός στην επιχειρηματική κοινότητα, Απόστολος Αλλαμανής. Μετά το «Ο ήλιος ανέτειλε τα μεσάνυχτα» που είχε εκδώσει πριν από περίπου ένα χρόνο, το δεύτερο μυθιστόρημα του Απ. Αλλαμανή υπό τον τίτλο «Αντικατοπτρισμοί» παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς θα μπορούσε να πει κανείς ότι πρόκειται για ένα εγχειρίδιο διαπλοκής. Το βιβλίο είναι γραμμένο με κινηματογραφικό τρόπο, διαβάζεται εύκολα και παρουσιάζει έναν κόσμο που όλοι γνωρίζουμε, όλοι συζητούμε και ...

‘Οταν πλανητάρχης ήταν η Δημοκρατική Αθήνα…

Θουκυδίδης: Διάλογος Μηλίων και Αθηναίων Μάρτιος 416 π.Χ.   (βιβλίο 5o κεφ. 84-116)   84. Το επόμενο καλοκαίρι ο Αλκιβιάδης έφτασε στο Άργος με είκοσι καράβια κι έπιασε όσους Αργείους θεωρούνταν ακόμη ύποπτοι και άνθρωποι των Λακεδαιμονίων, τριακόσιους άνδρες, και οι Aθηναίοι τους απόθεσαν για ασφάλεια στα κοντινά νησιά, σε όσα εξουσίαζαν. Εκστρατεύσανε επίσης οι Αθηναίοι εναντίον της Μήλου με τριάντα δικά τους καράβια, έξι Χιώτικα και δύο Λεσβιακά, και με χίλιους διακόσιους οπλίτες, ...

Επόμενη σελίδα: »