Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Ο Ελύτης όπως τον γνώρισα

Τρίτες ήταν, δε θυμάμαι αν είχαμε κι άλλη σταθερή μέρα τη βδομάδα, 7 το απόγεμα, αυτό το θυμάμαι πολύ καλά, κάθε Τρίτη λοιπόν στις 7 άνοιγε την πόρτα στο δυαράκι της Σκουφά ο Ελύτης. Έφτιαχνε «το ουίσκι μας», άναβε το πρώτο του απογευματινό τσιγάρο, από τα ελάχιστα και αυστηρώς μετρημένα που κάπνιζε πια, εγώ το πολλοστό, ακολουθούσε το 15λεπτο δελτίο υγείας, είχαμε κοινό την πονεμένη μέση, «να περπατάτε, να περπατάτε» του έλεγα, ο ήδη παλαίμαχος εγώ, «βγαίνουμε κάθε μέρα με την Ιουλίτα» μού ...

Η πολιτική της μη πολιτικής

Μοιάζει λογοπαικτικός ο τίτλος. Άλλωστε ξέρουμε καλά, και εσείς ειδικά, αυριανοί πολιτικοί επιστήμονες, πως δεν υπάρχει μη πολιτική, δεν υπάρχει τουλάχιστον θέση, άποψη, στάση που να μην ανάγεται αυτομάτως σε πολιτική, να μη μεταφράζεται σε πολιτική. Αναφέρομαι στο προφανές, ότι ακόμα και η συνειδητά απολιτική στάση, η αποχή από την πολιτική, το «α, εγώ δεν ασχολούμαι με την πολιτική», προσφιλής κοινός τόπος σε ικανή μερίδα του κόσμου, και όχι μόνο σ’ εμάς εδώ, στην Ελλάδα εννοώ, πολιτική ...

Της ζέστης; ή Το μουνί ραβανί, η πολλή τεστοστερόνη και άλλα θερινά αναγνώσματα

Να ’ναι η ηλικία; Με πειράζει πλέον παραπάνω η ζέστη; Τα διάβασα όντως όλα αυτά; Και είναι όντως έτσι που τα διάβασα; Δεν μπορεί! Αν και μερικά τα ’χω καιρό τώρα, τα διαβάζω, τα ξαναδιαβάζω, δεν αλλάζουν! Είμαι, γιατρέ μου, σοβαρά; 1. Διάβασα λοιπόν πως «Η αγορά είναι κοινή κι έχει μουνί σαν ραβανί κι όποιος πειράξει του λαού το ραβανί τον περιμένουν μαύρα χρόνια στη στενή». Έτσι έγραφαν τα δευτεριάτικα Νέα πως έλεγαν οι πρόσφατοι Αχαρνείς, έλεγε δηλαδή ο μεταφραστής τους, ο Κ. ...

Ένα πιάτο πατατών και ένα χόρτων

Κανείς μας δεν παράγγειλε ποτέ ούτε έφαγε «ένα πιάτο χόρτων» ή «ένα πιάτο πατατών», χωρίς να πνιγεί αυτοστιγμεί, στο γέλιο το δικό του και των φίλων του· μόνο για ανέκδοτο θα μπορούσαμε να το πούμε, και μάλιστα παρατονίζοντας: «πιάτο πατάτων», σαν μνημόσυνο στον πιο ευφρόσυνο Μποστ. Γράφουμε όμως και διαβάζουμε για τόσους «τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας» την οποία στέλνουμε στα θύματα της νατοϊκής επίθεσης, έπειτα από τόσες «μέρες βομβαρδισμών», και μάλιστα «τόνους φαρμάκων» και ...

Απολογισμός του Δεκέμβρη

Για τον Δεκέμβρη γράψαμε και ξαναγράψαμε, έγραψα και ξανάγραψα, ας ρίξουμε μια τελευταία ματιά στον αντικατοπτρισμό των ταραχών στον δικό μας μικρόκοσμο ειδικότερα, την κοινωνία των διανοουμένων εννοώ, όπου εύλογα μεταφέρθηκαν οι κραδασμοί του ευρύτερου κοινωνικού χώρου. 1. Τα όνειρά σου μην τα λες, γιατί μια μέρα κρύα, μπορεί και οι φροϋδιστές να ΄ρθουν στην εξουσία Εν αρχή ήταν ο λόγος των τριών συγγραφέων, με αφορμή τη «βίαιη διακοπή» της πρεμιέρας του Εθνικού, λόγος-καταγγελία των ...

Μετανάστες, ρατσισμός και προτεραιότητες

ΔΕΝ ΝΟΕΙΤΑΙ ΝΑ ΜΑΖΕΥΕΙΣ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙΑ ΣΕ ΞΕΝΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΣΚΑΤΙΖΕΙΣ ΚΑΤΑΚΟΙΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΡΟΚΟΠΙΟΥ Κάπως έτσι σχολίασα στην προηγούμενη επιφυλλίδα τα θέματα των εξετάσεων και έμμεσα τις ίδιες τις εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκαν οι μετανάστες, για να τους δοθεί όχι υπηκοότητα αλλά άδεια «επί μακρόν διαμένοντος». Και κατέληγα ότι στις εξετάσεις αυτές ουσιαστικά κοπήκαμε εμείς, σαν κοινωνία. Έτσι κι αλλιώς πρόκειται για «στιγμιότυπο» ...