Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Λευτεριά στο Κολωνάκι!

Αφού το Κράτος, θέλει να κατευνάσει τα πνεύματα στο Κολωνάκι, γιατί επιτρέπει στον Σόμπολο να κάνει ρεπορτάζ; Δεν καταλαβαίνουν πως εξαγριώνεται ο κόσμος; Ακόμα κι εγώ που είμαι κατά της βίας, όταν τον βλέπω στο δελτίο ειδήσεων, θέλω να σπάσω την τηλεόραση. Άλλοι, όταν τον βλέπουν, σπάνε βιτρίνες… Ας πήγαινε τουλάχιστον ο Γκιουλέκας που με την ελιά στο μάγουλο, δηλώνει ένα κάποιο κύρος… όπως και να το κάνεις! DANA SEMITECOLO -(Φωτογραφία: Κολωνάκι πορτοκαλί από PVC, ανθεκτικό στα χτυπήματα ...

Η Αυτού Μεγαλειότης …το ρυζόγαλο!

Από τις αποκριές της παιδικής ηλικίας στις αρχές του ’80, μου έχουν μείνει έντονα οι αναμνήσεις των παιδικών χορών στον «Κόκκινο Βράχο». Χοροί κανονικοί, με πλήρη ορχήστρα -η ίδια έπαιζε και τις νύχτες εκεί- με κομφετί και σερπαντίνες και με στολή νοικιασμένη από το «Λυχνάρι». Κάποια χρονιά, πριν εγκατασταθούμε μόνιμα στη Ζάκυνθο, είχαμε έρθει με τους γονείς μου την τελευταία εβδομάδα, για το καρναβάλι φυσικά. Με πήγε η μαμά μου η καλή να μου νοικιάσει στολή αλλά είχαν δοθεί όλες εκείνες ...

Ο νόνος και το καρναβάλι

Ο νόνος μου ο Μπάμπης, ήταν δεινός χορευτής, δεινός χαρτοπαίκτης, δεινός γυναικάς και γενικότερα δεινός bon viveur! Όσο φυσικά του επέτρεπε η πούρσα του και η κοινωνική του θέση. Είχε μεγάλη αδυναμία στο Καρναβάλι. Θα μπορούσες να πεις πως ζούσε όλη τη χρονιά μόνο για δαύτο. Άλλωστε μέσα στα καρναβάλια είχε γεννηθεί και συνήθως τότε γιόρταζε και τ’ όνομά του. Έτσι, δεκαπέντε βράδια που κρατάγανε οι χοροί, δεν έχανε ούτε έναν στο ένα από τα δύο Καζίνα της Ζακύνθου, σε εκείνο στο οποίο ήταν και ...

Το έθιμο της Τσικνοπέμπτης

Τετάρτη μεσημέρι στο γραφείο και η απραξία με έχει κάνει να κουτουλάω σαν τον Ιάπωνα Υπουργό, στη σύνοδο της G7. Ένα βήμα πριν το «χαρακίρι» κι ενώ έχω ακούσει το ίδιο τραγούδι, τουλάχιστον 5 φορές -επειδή βαριόμουν να το αλλάξω και το είχα βάλει στην επανάληψη- χτυπάει το κινητό μου. Μία το τραγούδι που έχω επιλέξει να ακούγεται όταν με καλούν, μία που έπρεπε να τεντωθώ για να πιάσω τη συσκευή, δεν το πρόλαβα. Μόλις λίγα λεπτά αργότερα ο ήχος που μου δηλώνει ότι έλαβα μήνυμα, ήρθε ξανά να με ...

Ο φασισμός της δημοκρατίας μας

Με χαρά μαθαίνω πως «άνοιξε» από χθες, το λιμάνι της Ζακύνθου, αφού υποχώρησαν οι αγρότες και μετακίνησαν τα λιγοστά τρακτέρ που εμπόδιζαν την είσοδο και την έξοδο σε αυτό. Χαίρομαι ιδιαίτερα λοιπόν, που μια χούφτα άνθρωποι -οι οποίοι δηλώνουν μεν αγρότες, αλλά διατηρώ και επιφυλάξεις για κάποιους από αυτούς μιας και στη Ζάκυνθο, όλοι λίγο πολλοί γνωριζόμαστε μεταξύ μας- απελευθέρωσαν το λιμάνι και μπορεί «να πάει ο κόσμος στη στραβωμάρα του», που λέει κι η νόνα μου. Έτσι, δεν θα ...

Η απορία της ημέρας

Παρακολουθώντας κι εγώ -από μακριά βεβαίως- τη σφαγή που γίνεται στη Λωρίδα της Γάζας, για άλλη μια φορά έχω μια απορία: Γιατί οι εκατοντάδες νεκροί δεν ξεσηκώνουν ανάλογη θύελλα αντιδράσεων, με αυτή που ξεσήκωσε ο θάνατος του δικού μας 15άχρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου; Ο θάνατος καθημερινά, χιλιάδων παιδιών και ενήλικων σε όλο το κόσμο είτε από πείνα, από δυστυχία, από κακές συνθήκες στην εργασία, από πυρά, από ασθένειες, από, από, από… γιατί δεν ξεσηκώνουν τον κόσμο; Μήπως μας έγινε ...

Μια κρίση, μα ποια κρίση;

Δεν περνάω καλά στις φετινές γιορτές. Για την ακρίβεια (να τη πάλι αυτή η λέξη!), καθόλου καλά δεν περνάω. Για όλα φταίει ο 13ος μισθός μου, που ναι μεν τον πήρα νωρίς-νωρίς αλλά τον έχω και τον κοιτάω με «τον φόβο των Ιουδαίων» κι εγώ. Μην μπερδεύεσαι, θα σου εξηγήσω ευθύς αμέσως! Πάω για παράδειγμα βόλτα στα μαγαζιά. Χαζεύω τις βιτρίνες. Βλέπω εκείνη τη γόβα – φετίχ να μου κλείνει το μάτι και να μου φωνάζει η σόλα της: «αγόρασέ με, έχω φτιαχτεί για το πόδι σου…» κι εκεί που πάω να μπω στο ...

Χρόνια πολλά Αφεντάδες μου!

Ο Νικολός ήταν μισοκούτελος, ελέγανε στο χωριό του. Δεν εδούλευε πουθενά και ζούσε μονάχος στο πατρικό του, από τότε που πεθάνανε οι γονέοι του. Παντρεμένος δεν ήταν, ούτε είχε αδέρφια. Θεομόναχος επάλευε, με τη μούρλια του και με τον κόσμο. Γιορτάδες μέρες, όπως καλή ώρα τώρα, οι περισσότεροι νοικοκυραίοι του δίνανε κάτι τις, να ποροπιαστεί. Ένας λίγο λάδι, άλλος λίγο κρασί, ένα ζευγάρι αυγά, μια φτερούγα από κοτόπουλο να το κάμει σούπα. Ό,τι μπορούσε ο καθένας. Εκειός, αν και μισοκούτελος, ...

Ο Νικολός κι οι καλικαντζάροι

Ο Νικολός, δεν επείραζε κανένανε κι ας τονε λέγανε ούλοι μουρλό, στο χωριό του. Αρκετοί όμως ήταν εκείνοι, που τον εσταυρώνανε, όπως κι όλους τους μισοκούτελους του κόσμου. Ιδιαίτερα, εκειά τα παιδιά τση Μπάμπαινας. Τα γλυκιάρικα! Του βγάνανε τα μάτια κάθε τρεις και λίγο, του καψερού. Έτσι, προπαραμονή Χριστουγέννων (πάει να πει του Χριστού), μαζωχτήκανε τα παιδία τση Μπάμπαινας να καταστρώσουνε σχέδιο, για το τι θα κάνανε τη νύχτα του Νικολού. Ο Γιάννος, ο μεγάλος ήταν εφτός, είπε να μπούμε ...

Για ένα καθαρό σώβρακο

[Αφιερωμένο στον Αφέντη] «Θέλω γυναίκα!» άστραψε ο Νιόνιος και βρόντηξε το χέρι στο τραπέζι καθώς σηκώθηκε να πάει προς νερού του. Οι γιοι του αντάλλαξαν στα γρήγορα κάποιες φοβισμένες ματιές και χωρίς κουβέντες αποχώρησαν κι αυτοί με τη σειρά τους από το πατρικό σπίτι. Ο Νιόνιος στα 72 του έμεινε χήρος αλλά δεν είχε σκοπό να μείνει μόνος, ούτε μια μέρα! Έτσι φανερά ξαλαφρωμένος, βγήκε από την τουαλέτα αποφασισμένος να αποδείξει σε όλους πως το αίτημά του ήταν δίκαιο. Άλλωστε, τα παιδιά του ...

Ναπολέοντος Λαπαθιώτη: Φάντασμα

Τὸ Ἄγνωστο γύρω καὶ παντοῦ, – κι ὁ Νόμος ὁ Τρανός του! Κι ἐνῷ δὲν εἴμαστε παρὰ μορφὲς αὐτοῦ τοῦ Ἀγνώστου, Φαντάσματα, ὅλοι, καὶ καπνοί, στὴν δίνη τῆς Ἀβύσσου (μὲ τ᾿ ὄνειρο, φτωχὴ ψυχή, γιὰ μόνη ἀπολαβή σου), μάταια φαντάσματα, τυφλά, ποὺ τὸ σκοτάδι σπέρνει ποὺ ἡ νύχτα φέρνει μία στιγμή, κι ἡ νύχτα, πάλι, παίρνει, χαμένοι, δίχως γυρισμὸ μὲς στὸν αἰώνιο σάλο, μισοῦμε καὶ ἐχθρευόμαστε – καὶ κρίνει ὁ ἕνας τὸν ἄλλο…   ...

Οι Στοίβες Της

Η κρεβατοκάμαρά της δεν ήταν ιδιαίτερα μεγάλη μα ούτε και μικρή θα την έλεγες. Το κυρίαρχο στοιχείο ήταν το τεράστιο κρεβάτι, ειδική παραγγελία, στο οποίο θα μπορούσαν άνετα να κοιμηθούν τρεις άνθρωποι. Ίσως επειδή αυτό έπιανε πολύ χώρο, να έμοιαζε το δωμάτιο μικρό. Γύρω υπήρχαν διάφορες στοίβες. Στοίβες με διπλωμένα ρούχα, εκτός ντουλάπας. Στοίβες με βιβλία, πάνω στο κομοδίνο. Στοίβες με αναστεναγμούς, ριγμένοι παντού. Στοίβες με κουτιά που περιείχαν παπούτσια. Όλα σε τάξη μέσα στην ...

Η νόνα Αντζουλέττα

«Από εψές αργά βρέχει. Έκαμε ο θέος και βρέχει! Ωραίο πράμα η βροχή, εξεπλύθηκαν ούλες οι βρωμιές μας. Ακόμα κι εκειές που είχαμε απλωμένες από πίσω, να λιαστούνε, δίπλα από τα κεντίδια τση προίκας. Πίσωθες, δεν τσι γλέπουνε οι γειτόνοι, μόνο τα δουλικά και οι σέμπροι που ήρθανε αχάραγο να αφήσουνε τα σακιά στο κατώι. Εφτούνοι στόμα έχουνε αλλά τη μιλιά τσου την εκόψαμε. Μα να τσι αφήναμε να λένε το γύρω ούλα μας τα νιτερέσσα; Να μας κάμουνε ρεντίκολο στο πόπολο; Όσκε! Εποτίστηκε η γης και ...

Ἡ Τεράστια Κοινωνικὴ Σημασία τῶν Βλακῶν ἐν τῷ Συγχρόνῳ Βίῳ

Τὸ πλέον γνωστὸ αὐτὸ ἔργο τοῦ Εὐάγγελου Λεμπέση, δημοσιεύτηκε ἀρχικὰ στὴν «Ἐφημερίδα τῶν Ἑλλήνων Νομικῶν» τὸ ἔτος 1941 μὲ ἀποτέλεσμα τὴν πολεμικὴ συζητήσεων κριτικῶν καὶ ἀντιπαραθέσεων στὶς ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς.  Εἶναι γεμάτο ἀπὸ ὀξυδερκεῖς παρατηρήσεις πάνω στὸ τεράστιο θέμα τῆς βλακείας στὶς σύγχρονες κοινωνίες. Εἶναι μακροσκελές, στὴν καθαρεύουσα, ἀλλά, ἀξίζει τὸν κόπο νὰ διαβαστεῖ καὶ νὰ γίνει κτῆμα ὅλων. Πρόλογος Ἁπλὴ ὑποσημείωσις ἐξ ὀλίγων γραμμῶν ...

Το άρωμα της αλλαγής του Ομπάμα είναι Chanel!

Δυσκολεύομαι να πιστέψω πως η εκλογή του Ομπάμα, θα φέρει κάποια ουσιαστική αλλαγή στην παγκόσμια πολιτική σκηνή, αλλά οφείλω να πω ένα μεγάλο μπράβο στους μαρκετίαρς του κόμματός του. Από την πρώτη στιγμή που τον είδα στην tv να φιγουράρει πίσω από το moto CHANGE, μου έκανε καλή εντύπωση. Με τον καιρό κατάλαβα το λόγο. Το «λογότυπο» έχει ίδια γραμματοσειρά και παραπέμπει εύκολα στο CHANEL, και ως γνωστόν, είναι το αγαπημένο μου άρωμα. Δεν θέλω να σκεφτώ ότι πρόκειται για μαύρη διαφήμιση… Όσο για ...

Το Τραταμέντο του Οκτώβρη

Κάνει γιάτσο απόψε. Έβαλε βοριά. Τέτοιο καιρό, επεριμέναμε πως και πως σαν παιδιά. Δε νογάς για ποίο πράμα σου μιλώ… Που να καταλάβετε εσείς οι νέοι! Μετά τσι σεισμούς του ’53, τότε που μέναμε τσι παράγκες τση Παναγούλας, ήτανε δύσκολα τα χρόνια. Πιότερο δύσκολα για τσι γονέους μας, που είχανε οχτώ στόματα να θρέψουνε, ξέχωρα τα δικά τους. Εμείς ως χωραΐτες, δεν είχαμε να σε χαρώ ούτε ένα λιόφυτο δικό μας. Πως νομίζεις πως εκονομάγαμε το λάδι μας; Θα σου πω να το μάθεις. Επηγαίναμε στα ...

Πως θα φορτίζω το laptop;

Ναι, είναι δεδομένο και το έχουμε ξαναπεί. Όλα πουλιούνται κι όλα αγοράζονται: οικόπεδα, παπούτσια, δάση, ψυχές, τράπεζες, τηλεοπτικοί σταθμοί, δημόσιες επιχειρήσεις, ρούχα, κορμιά, σπίτια, αξιοπρέπειες, παιδιά, σκυλιά, σεξ, αυτοκίνητα κ.ά. Η αλλαγή είναι πως πλέον όλοι έχουμε πρόσβαση στην αγοραπωλησία. Πριν κάποια χρόνια, είχαμε ένα άλλο καθεστώς, πιο «κομμουνιστικό». Και να θέλαμε να αγοράσουμε, δεν υπήρχε διαθεσιμότητα, παρά μόνο για τους λίγους. Τους εκλεκτούς. Και να θέλαμε να ...

Σώπα μωρέ τραγουδιστή…

Πρώτη φορά, επήγε στο σπίτι του αντρός της, λίγες μέρες αφότου αυτός την γύρεψε από τους γονείς της κι εδώκανε λόγο. Το καντούνι μπροστά από το πατρικό του, ήταν όμορφο και της έκαμε καλή εντύπωση που υπήρχαν ακόμα, παλαιά σπίτια στο χωριό. Νόμιζε πως –όπως στα περισσότερα πλέον χωριά του Ζάντε- τα σπίτια στα χωριά είναι φουλ στο αλουμίνιο και τα μοντέρνα υλικά. Μετά έμαθε πως στα ορεινά, δεν έπεσαν τα σπίτια με τους σεισμούς του 1953, άρα εγλιτώσανε και τον εκσυγχρονισμό, της κακιάς ώρας! Το ...

Το Βατοπαίδι(ο) του Βατοπεδίου, ωχ το μάτι μου!

Τελικά ας αποφασίσουν οι υπεύθυνοι των τηλεοπτικών δελτίων ειδήσεων, θα το γράφουν Βατοπαίδι ή Βατοπέδι; Έχουμε πάθει μια σύγχυση, άλλο πράμα! Η σύγχυση δε αυτή, συναγωνίζεται σε ένταση αυτήν που νοιώσαμε παρακολουθώντας στην εκπομπή του Μπαξεβάνη, το «Οδοιπορικό» του σκανδάλου. Πολλή κινητικότητα πάντως, έχουν οι Μονές. Κι εγώ η αφελής που νόμιζα πως εκεί πάει κανείς για να εγκαταλείψει τα εγκόσμια, να απαλλαχθεί από κάθε είδους πάθη, να καθαρίσει την ψυχή του ώστε να την παραδώσει αγνή ...

Κατόπιν εορτής…

Με κάθε επισημότητα και λαμπρότητα γιορτάστηκε κι εφέτος, ο Άγιος Διονύσιος. Πλήθος δεσποτάδων – 32 ή 38 αποφασίστε γιατί μπερδευτήκαμε- καθώς και ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, τίμησαν με την παρουσία τους τον Άγιο και τον άγιο Ζακύνθου. Είχαμε κι άλλες λαμπερές παρουσίες από τον πολιτικό χώρο, όπως τον Υπουργό Υγείας κ. Αβραμόπουλο, αλλά και τον Αρχηγό του ΛΑΟΣ, κ. Καρατζαφέρη. Βέβαια, βέβαια… μεγαλεία! Τώρα που έγραψα «Υγείας», μην ξεχάσω να αναφερθώ και στην λαμπρότητα της εμποροπανήγυρης, ...

Οδηγός αντιμετώπισης του παραθεριστή γείτονα

Aπό το blog: http://katrougiali.blogspot.com/ Το καλοκαίρι και ιδιαίτερα τον Αύγουστο, οι περισσότεροι Έλληνες κάνουν διακοπές. Ειδικά οι κάτοικοι των αστικών κέντρων. Εγώ όμως δεν κάνω διακοπές το καλοκαίρι. Ζω σε επαρχία και μάλιστα σε νησί. Μια συνειδητή απόφαση, αφού ήθελα ένα -κατά τη γνώμη μου- καλύτερο επίπεδο ζωής. Έχω όμως να αντιμετωπίσω το εξής φαινόμενο: τους συντοπίτες παραθεριστές. Εκείνους που κάθε Πάσχα κι Αύγουστο, επιστρέφουν στα νησιά και στα χωριά τους, μακριά από την τρέλλα της ...

Επόμενη σελίδα: »