Παγκόσμια επιστροφή στο μεικτό σύστημα

Ο Τζον Κέινς, ο μέγιστος αυτός οικονομολόγος και γκουρού του φιλελευθερισμού, φαίνεται ότι δικαιώνεται στις μέρες μας, από τα γεγονότα που προκάλεσαν τα συντρίμια της AIG, της Fannie Mae, της Bearn Stems και της Lehman Brothers.
Ο Κέινς, ήταν ο άνθρωπος που επέμενε περισσότερο από κάθε άλλον, στην κρατική περέμβαση στην αγορά.
Αυτή, λοιπόν, τη κρατική παρέμβαση, αναζητούν σήμερα εναγωνίως, όλοι εκείνοι οι μέτοχοι, μικρομέτοχοι, επενδυτές και λοιποί εμπλεκόμενοι στη κρίση που κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα, ακόμη και τη παγκόσμια οικονομία.
Έγκυροι οικονομικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι όσα συμβαίνουν στις κεφαλαιαγορές, δεν μοιάζουν ούτε στο ελάχιστο με άλλες παλαιότερες κρίσεις, αλλά είναι μια τεράστια δομική κρίση του συστήματος.
Ε, λοιπόν, τα γεγονότα δείχνουν ότι το σύστημα της ελεύθερης αγοράς (καπιταλιστικό το αποκαλούν οι κομμουνιστές), δεν μπορεί να λειτουργήσει όταν υπάρχει κρίση.
Έτσι, οι μεγάλες επενδυτικές τράπεζες (προς το παρόν στις ΗΠΑ!!), αποζητούν τη κρατική παρέμβαση για να επιβιώσουν και να μη καταρρεύσουν.
Είναι οι ίδιες τράπεζες που υποστήριζαν αναφανδόν την απελευθέρωση των αγορών και τον περιορισμό του κράτους.
Τι σημαίνει αυτό;
Είπαμε. Τη δικαίωση του φιλελεύθερου Κέινς και την σταδιακή αλλαγή των δεδομένων στη παγκόσμια οικονομία. Η οποία οδεύει μαθηματικά πλέον, στη λογική εφαρμογής ενός μεικτού συστήματος ελεύθερης αγοράς υπό κρατικό έλεγχο και αυστηρούς κανόνες.
Εδώ, βεβαίως, προκύπτει το ερώτημα για τα καθ’ ημάς:
Τι θα κάνουμε εμείς εδώ στην Ελλάδα;
Μα ό,τι κάνουμε χρόνια…
Θα εξακολουθούμε να στηρίζουμε ένα διεφθαρμένο κομματικό κράτος, μ’ έναν υπέρογκο και δύσκαμπτο δημόσιο τομέα βολεμένων μετριοτήτων, χωρίς κανόνες, και αναπτυξιακή προοπτική, που θα ψάχνει περαιώσεις για να βρει έσοδα και θα επιβάλλει υπέρογκη άμεση και έμμεση φορολογία…
A, μη ξεχάσουμε. Θα υποκύπτει σε κάθε καρκινοειδή συντεχνία που το ίδιο δημιούργησε, ανέχτηκε και ανέχεται.

ΝΙΚΟΣ Γ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΟΠΟΥΛΟΣ  -(Φωτογραφία:PIX)

7 Σχόλια

  1. Ο/Η Περικλέους Διονυσία λέει:

    Όταν υπάρχει κρίση κανένα σύστημα δεν λειτουργεί κ. ΚΩΤΟΥΛΑ. Μόνον αυτό του καζανιού με τη ζεστή νερόσουπα και την ατέλειωτη ουρά των εξαθλιωμένων άπορων. Είδαμε και τς μέρες των παχειών αγελάδων της πάλαι ποτέ ΕΣΣΔ. Εξαθλίωσης και του 95% του λαού (το υπόλοιπο 5% ήταν τα μέλη του Polit bureau και οι παρατρεχάμενοι σ’ όλη την επικράτεια.) Η κρατική παρέμβαση κόβει χέρια των λαμογιών(κλίνεται η λέξη;) κι όχι όλων. Όταν βέβαια δεν υπάρχει G.W. Bush στο λευκό σπίτι. Παρακολουθώ αυτές τις μέρες την συνεδρίαση του Κογκρέσου με καυτό θέμα: Αν θα κάνουν bail out τις τράπεζες, ουσιαστικά. Οι ρεμπουμπλικάνοι δύο μερίδες: α) αυτοί που θέλουν “αφήστε τους να πέσουν κι ας πρόσεχαν” και είναι αυτοί που μεσ’ τον κουρνιαχτό κρατούν για να τα μαζέψουν όλα (ο μαμπάς Kennedy έτσι έκανε το ’29) και β) αυτοί που σκέφτονται τον γέρο υποψήφιό τους και είναι μοιρασμένοι μεταξύ Wall-Street και… main-street -του λαουτζίκου που δεν είναι και τόσο λαουτζίκος όταν εκτέθηκε σε χρέος 1.000.000$ και πάνω για σπίτι ή βάρκα ή porsche. Οι δημοκρατικοί είναι λίγο πιο αριστερά από τους δεύτερους λόγω που ο Barac έχει ένα προβάδισμα 12 πόντων του κακομοίρη του McCain. Και ενώ έβλεπα θυμόμουν μια κυρία που βγήκε μια νύχτα στα δραματικά νέα -δεν έχει σημασία σε πιό κανάλι όλα το ίδιο είναι- παίζοντας στα χέρια της, σαν τράπουλα, 45 credit cards… που την ξεγέλασαν οι τράπεζες και αυτή τις πήρε και τις καταφόρτωσε. Τελικά κανένας και καμιά παρέμβαση δεν μας γλιτώνει από τον εαυτό μας. Ούτε αυτή του θεού. Αυτοπροσώπως…

  2. Ο/Η Νίκος Χαραλάμπους λέει:

    Μου κάνει μεγάλη εντύπωση το πόσο γρήγορα προσπαθούν κάποιοι να μιλήσουν για την ‘κατάρρευση του συστήματος της ελεύθερης οικονομίας’, λες και μέχρι τώρα είχαμε ελεύθερη αγορά ή άκρατο φιλελεύθερο οικονομικό μοντέλο.
    Για ποια επιστροφή μιλάμε σε ένα ‘μεικτό σύστημα’ όταν το σύστημα ήταν ήδη μεικτό;

    Στην Αμερική και στην Αγγλία υπήρχαν ισχυρές κρατικές παρεμβάσεις και θεσμοθετημένα όργανα που επηρεάζουν καθοριστικά την οικονομία, η Ομοσπονδιακή Τράπεζα, η Τράπεζα της Αγγλίας, η Ανεξάρτητη Οικονομική Αρχή (Independent Financial Authority).

    Το ότι οι συγκυρίες της τελευταίας 15ετίας ευνόησαν αφ’ ενός την γιγαντοποίηση κάποιων οικονομικών οργανισμών και αφ’ εταίρου, την επανάπαυση τους στο ότι οι καλές εποχές θα διαρκέσουν για πάντα άρα δεν χρειάζεται να εμμένουμε σε βασικούς κανόνες ορθολογικής οικονομικής συμπεριφοράς (‘φύλα κάτι για μία βροχερή μέρα’, ‘μην βάζεις όλα τα αβγά σου σε ένα καλάθι’), δεν σημαίνει ότι το Κράτος ήταν απών.

    Μάλιστα θα μπορούσαν οι λεγόμενοι αναρχοφιλελεύθεροι να πουν ότι η τωρινή κρίση είναι δείγμα αποτυχίας του Κράτους γιατί και μόνο με την παρουσία του με τους Οργανισμούς του, δημιουργεί ένα κλίμα επανάπαυσης έως και ανευθυνότητας στις τράπεζες αλλά μέχρι και στους καταθέτες.

    Και για ποιο μεικτό σύστημα μιλάμε;Μια πιο ενεργή κρατική γραφειοκρατεία που θα εμποδίζει τις τράπεζες να ανοιχτούν για να μην χρεοκοπήσουν;
    Δηλαδή να μην δίνουν δάνεια, για να μην ανοίγουν επιχειρήσεις, να μην δημιουργούνται θέσεις εργασίας, να μην αγοράζει ο κόσμος σπίτια και αυτοκίνητα;

    Πρόσφατα άκουσα ότι ο πρόεδρος Μπούς θα στηρίξει το τραπεζικό σύστημα με 700 δισεκατομμύρια δολάρια. Δεν είναι ένα εύλογο ερώτημα το αν τα 700 δισ δολάρια ήταν ήδη μέσα στο τραπεζικό σύστημα και δεν καθόντουσαν στο κρατικό θησαυροφυλάκιο θα μιλούσαμε σήμερα για κρίση ρευστότητας;

  3. Ο/Η ΝΙΚΟΣ ΣΙΜΟΣ λέει:

    Κάθε φορά που η παγκόσμια Οικονομία βρίσκεται στη φάση της ύφεσης, όλοι θυμούνται τον Κέυνς και τη θεωρία του ότι το κράτος πρέπει να ασκεί έντονο παρεμβατισμό για την τόνωση της ενεργού ζήτησης, μέσω των επενδύσεων και της κατανάλωσης. Για την ακρίβεια ότι η μακροοικονομική πολιτική μιας κυβέρνησης πρέπει να είναι στον αντίποδα της μικροοικονομικής πολιτικής που ακολουθούν οι επιχειρήσεις. Όταν δηλαδή οι επιχειρήσεις επενδύουν επειδή διαπιστώνουν ότι η ζήτηση είναι ισχυρή και υψηλή, οι κυβερνήσεις οφείλουν να αποφεύγουν την υπερθέρμανση της οικονομίας, του πληθωρισμού και των εμπορικών ελλειμμάτων, περιορίζοντας τις επενδύσεις του δημόσιου τομέα καθώς και τη ζήτηση, μέσω της υψηλότερης φορολογίας ή με τον περιορισμό της προσφοράς του χρήματος.
    Αντιθέτως, όταν η Οικονομία κλίνει προς την ύφεση, όπως δηλαδή συμβαίνει σήμερα διεθνώς, και οι επιχειρήσεις δεν πραγματοποιούν επενδύσεις επειδή η ζήτηση είναι χαμηλή (εξ αιτίας κλονισμού του πιστωτικού συστήματος), οι κυβερνήσεις θα πρέπει να αντιμετωπίζουν την κατάσταση αυτή είτε άμεσα, μέσω των δημοσίων επενδύσεων είτε έμμεσα, με μείωση της φορολογίας και των επιτοκίων.
    Το ιστορικό αστείο είναι ότι τις θεωρίες του Κέυνς δεν ετοιμάζεται να εφαρμόσει μόνο η Ευρώπη αλλά και η Μέκκα του καπιταλισμού, η Αμερική. Η οποία πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, υιοθετώντας κανόνες κρατισμού μολονότι τον εξόρκιζε στο όνομα της πλήρους ελευθερίας της Οικονομίας και του απόλυτου Laissez Faire της ιδιωτικής πρωτοβουλίας!

    Από την άλλη πλευρά, η σημερινή χρηματοπιστωτική κρίση έρχεται να επιβεβαιώσει, όπως και άλλες περιπτώσεις, διαχρονικά, ότι κάθε άλλο παρά είναι φάρσα η Ιστορία όταν επαναλαμβάνεται. Αν ο κόσμος και οι ηγέτες του, οικονομικοί και πολιτικοί έπαιρναν υπ’ όψιν την Ιστορία δεν θα έκαναν τα λάθη που είχαν ως αποτέλεσμα επαναλαμβανόμενες γκάφες τις οποίες, αναπόφευκτα τις πληρώνουν οι λαοί και όχι, κατ’ ανάγκην, οι κουστουμαρισμένοι γιάπις.

  4. Ο/Η Νίκος Χαραλάμπους λέει:

    Μόλις τώρα βρήκα ένα βίντεο στο youtube το οποίο και παραθέτω για την συζήτηση.
    Θα ήθελα απλώς να αναφέρω τα εξής.
    Το βίντεο (περίπου 10′) ξεκινά από τις ρίζες της σημερινής κρίσης με πάρα πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία, και καταλήγει να παίρνει σαφή θέση για τις Αμερικανικές εκλογές (εναντίον του Ομπάμα, και υπέρ ΜακΚαίην) Δεν έχω καμία θέση στο θέμα των Αμερικανικών προεδρικών εκλογών και ούτε δέχομαι ή υποστηρίζω τις σχετικές αναφορές στο βίντεο. Όμως το τμήμα που μιλά για τις ρίζες της κρίσης είναι αξιόλογο

    http://www.youtube.com/watch?v=H5tZc8oH–o

  5. Ο/Η Περικλέους Διονυσία λέει:

    Όχι κ. Χαραλάμπους! Τα 700δις δολ. είναι από τους φόρους των απλών ανθρώπων. Αυτούς διαχειρίζεται ο κ. Paulson. Οι κύριοι των τραπεζών, των διαφόρων τραστ και εταιρειών που βρίσκουν τρόπους φοροδιαφυγής -offshore και κτλ.- έφαγαν συντάξεις, στέγνωσαν το ρευστό απ’ όλους με επενδύσεις “βόμβες νετρονίου” σε ταλαίπωρα ανοχύρωτα χρηματηστήρια και οικονομίες (βλέπε Αγγλικό, Ινδονησιακό, κτλ. το ’97, ελληνικό από ντόπιους καλοφαγάδες το 2.000), ενθάρρυναν την φούσκα του real estate και δεν έχει τέλος η πλεονεξία και η απάτη. Χθες στο CNN έλεγαν τους μισθούς που ΘΑ ΠΑΡΟΥΝ οι CEO των φαλληρημένων εταιρειών με την εκκαθάριση. Από τα λεφτά των φορολογουμένων! Δεν είναι ν’ ακούς τα νούμερα: 250.000.000 κ.ο.κ. Είτε σου σηκώνονται οι τρίχες, είτε σου πέφτουν. Αν δεν έχουν βέβαια γερό ρίζωμα…

  6. Ο/Η Νίκος Χαραλάμπους λέει:

    Κ. Περικλέους και οι τράπεζες πληρώνουν φόρους, και τους πληρώνουν για δεκαετίες. Βεβαίως και μέρος της κρίσης οφείλεται σε τραγικές επιπολαιότητες των τραπεζών και των διοικητών τους, το ερώτημα είναι αν η επιστροφή σε αυτό το ‘μεικτό σύστημα’ θα εμποδίσει τους τραπεζίτες να κάνουν όλα αυτά που λέτε.

    Το ότι κάποια χρηματιστήρια είναι ανοχύρωτα και τα εκμεταλλεύονται οι άπληστοι τραπεζίτες φταίνε οι τραπεζίτες;

    Η μισθοδοσία των κεφαλών των οργανισμών δυστυχώς είναι πολύ πιο σύνθετο πρόβλημα και αμφιβάλλω και πάλι αν μπορεί να το λύσει το μεικτό σύστημα που αναφέρεται εδώ.

  7. Ο/Η Περικλέους Διονυσία λέει:

    Να μείνει ανέπαφος ο μισθός εκείνου που με τις “επενδύσεις” του φαλήρησε τον οργανισμό που εργάζεται και του οποίου το μισθό πληρώνουν οι καταθέτες; Από πού βγάζουν τα λεφτά τους οι τράπεζες; Υπάλληλοι του δημοσίου είναι; Μέχρι στιγμής ο G.W. BUSH θέλει ανέπαφα τα κακώς κείμενα. Όχι checks and balances! Αυτό θέλουν όλοι οι γερουσιαστές της αχαλίνωτης ανάπτυξης (λέγεμε οικονομία του κοπανιστού αέρα) και οι άλλοι, που προηγούνται στα polls κατά 12 μονάδες, τσινούν. “Μετά από μένα το χάος” πετρελαιάς είναι και σκοτούρα του. Ποιά οικονομία βαστά τα τέτοια; Και ο Κεινς υποστήριζε και το έλειμα στα κρατικά οικονομικά, αν δεν κάνω λάθος, το θεωρούσε απαραίτητο για την ανάπτυξη.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *