Η ντροπή της οδού Τοσίτσα κλπ.

Σίγουρα αποτελούμε τη μοναδική χώρα στον κόσμο που ο διευθυντής του μεγαλύτερου μουσείου σαν να μην έχει τι να κάνει ασχολείται με το θέμα …των τοξικομανών. Συνεπικουρούμενος, μάλιστα, από συναδέλφους του, αλλά και από τον Πρύτανη του μεγαλύτερου τεχνολογικού ανωτάτου εκπαιδευτικού ιδρύματος.
Ο θάνατος της Ηούς Ζερβουδάκη , διεθνούς φήμης αρχαιολόγου, η οποία εξερχόμενη από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας παρασύρθηκε από διερχόμενο δίκυκλο, το οποίο οδηγούσε τοξικομανής σε πλήρη έκσταση, ήταν ό,τι έκανε τον Πρύτανη του Πολυτεχνείου, τους Διευθυντές του Αρχαιολογικού και του Επιγραφολογικού Μουσείου κι εκπροσώπους των εργαζομένων να συγκεντρωθούν στην αίθουσα της Συγκλήτου του ΕΜΠ να δουν τι θα κάνουν με το χάλι της οδού Τοσίτσα, στο κομμάτι που διέρχεται μεταξύ των δύο ιδρυμάτων.

Πρόκειται για άλλο ένα στέκι τοξικομανών, οι οποίοι νύχτα-μέρα εμπορεύονται τις απαγορευμένες κατά τα άλλα ουσίες τους, καρφώνουν με την ησυχία τους τις βελόνες τους ξαπλωμένοι στα παρτέρια, κοιμούνται, επιδίδονται ανενόχλητοι σε ερωτικές περιπτύξεις ακραίας μορφής, ουρούν και αφοδεύουν στα παράθυρα του υπογείου του Πολυτεχνείου και όπου αλλού βρουν, και ενοχλούν τους περαστικούς ζητώντας τους χρήματα.
Ρημαγμένα κορμιά παντού, αίματα, σύριγγες και από ανάμεσα να περνούν οι επισκέπτες του μουσείου και να φωτογραφίζουν, μαθητές που επισκέπτονται τις εκθέσεις ή φοιτητές του Πολυτεχνείου και ανύποπτοι περαστικοί που το βάζουν στα πόδια. Κι όλα αυτά στο κέντρο πρωτεύουσας χώρας κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και με το αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων να δηλώνει στην διευθύντρια του μουσείου «δεν σας ξεχάσαμε αλλά δεν έχουμε προσωπικό», λες και τους έχει παραγγείλει καμιά πίτσα, και τον δήμαρχο Αθηναίων να απαξιώνει να παραστεί στη σύσκεψη, στέλνοντας απλώς έναν κάποιον σύμβουλό του.
Φυσικά δεν είναι αυτό το μόνο στέκι του είδους. Γεμάτη είναι η Αθήνα πια! Και πολλές πόλεις της Επαρχίας. Με αποκορύφωμα τα κτίρια όπου γίνεται, τάχα μου, αποτοξίνωση και επανένταξη. Περάστε έξω από το παλιό Α΄ Βοηθειών στην Γ΄ Σεπτεμβρίου για να δείτε μια ιδιότυπη λαϊκή αγορά σε μεγάλες πιένες, όποια ώρα της ημέρας κι αν είναι.
Να προβούμε σε ερωτήματα του τύπου, δεν τους βλέπουν, γιατί τους αφήνουν κλπ.; Μάλλον είναι περιττή η διατύπωσή τους. Αφού όλοι μας ξέρουμε και ψιθυρίζουμε τις απαντήσεις.
Θα βγουν και μερικοί που θα πουν με περισσή υποκρισία «Μα είναι ασθενείς!». Αλλά αυτό είναι μια άλλη συζήτηση.
ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ -(Φωτογραφία: PIX) 

12 Σχόλια

  1. Ο/Η poios λέει:

    Δυστυχώς δεν είναι μόνο αυτό, έχετε περάσει ποτέ από πλατεία Κουμουνδούρου μπροστά από το ΙΚΑ, απογευματινές η βραδινές ώρες, να δείτε πως τρυπιούνται μπροστά στα μάτια των περαστικών;
    Και η αστυνομία να κάθεται στον απέναντι δρόμο και να τρώει κυριολεκτικά πίτσα.
    Όντως, κάποιοι θα πουν “μα είναι ασθενείς !” …
    Καταλαβαίνω και συμπαραστέκομαι …
    …αλλά κάποιος δεν πρέπει να καταλάβει κάποτε και αυτούς που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ “ασθενείς;”

  2. Ο/Η ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ λέει:

    @poios:Και στην Κουμουνδούρου, και στα Εξάρχεια και παντού. Κι όπως λέτε τρυπιούνται στα φανερά. Μήπως λοιπόν είναι βέβαιοι πως έχουν εξασφαλίσει την ατιμωρησία;
    Όσο για το “ασθενείς”, όλοι λίγο πολύ ασθενείς είμαστε. Αλλά δεν μας περιποιούνται τόσο, όσο τους ναρκομανείς! Λέω να ανεβάσω ένα post για αυτό.

  3. Ο/Η ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΞΑΝΘΙΔΗΣ λέει:

    Όταν βλέπεις ότι μιά χώρα θυσιάζει τα μισά νειάτα της στον Μολώχ της ασφάλτου και τα άλλα μισά να σέρνονται με την σύριγγα στο χέρι, τότε κάτι συμβαίνει.
    Να το «ψάξουμε»; Ίσως και να είναι λίγο «ανθυγιεινό»! Δεν ξέρω τι να πω. Αρκετή ανεκτικότητα βλέπω…
    Ναι, είναι πολλά τα λεφτά. Πάντως όσα συμφέροντα κι αν κρύβονται, πρέπει να υπάρξει κάποια αντίδραση.
    Είναι απορίας άξιον, που δεν υπάρχει λαϊκή αντίδραση, όταν η Ελλάδα «αυτοκτονεί» και σύντομα θα είμαστε μειονότητα στην ίδια μας την πατρίδα. Από τη μιά η υπογεννητικότητα και από την άλλη οι δύο πληγές: ατυχήματα και ναρκωτικά. Κηδείες με λευκά φέρετρα και όσοι επιζούν, οι μεν ανάπηροι κι ανήμποροι και οι δε να σέρνονται σαν ζόμπι.
    Τελικά, εμείς όλοι οι «επαναστάτες» των 60’s και 70’s καταφέραμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας την κοινωνία της ντροπής – από κάθε άποψη.
    Ας μην μας ενοχλούν οι περιοχές του Μουσείου ή της Σοφοκλέους. Εμείς τις προσφέραμε – εμείς τις διατηρούμε. Έτσι, για να βλέπουμε τα χάλια μας!

  4. Ο/Η poios λέει:

    Νομίζω ότι δεν έχουν εξασφαλίσει την ατιμωρησία, απλά δεν υπάρχει κράτος για να τους τιμωρήσει .
    Όταν το κάθε αρμόδιο πρόσωπο κοιτάζει πως θα πάρει την μίζα του, και πως θα τα τσεπώσει.
    (λίγο πολύ τα ξέρουμε όλοι αυτά που γίνονται, δεν χρειάζεται να τα αναφέρουμε).
    Σε όλη την Ευρώπη υπάρχει το πρόβλημα των ναρκωτικών, δεν είδα σε καμία χώρα (από αυτές που έχω πάει) τόσο μεγάλο πρόβλημα. Εκεί μάλλον υπάρχει κράτος…
    Στην Ελλάδα δυστυχώς για το μόνο που ενδιαφέρονται είναι για το αν φοράς την ζώνη του αυτοκίνητου σου σε μια απόσταση 100 μέτρων και για το αν θα κάνεις κάποια στάση με το αυτοκίνητο, (δύο λεπτών) σε κάποιο δρόμο που απαγορεύεται το παρκάρισμα. Σε αυτές τις περιπτώσεις πάντα θα δεις κάποιον αστυνομικό μπροστά σου.
    (θα μου πείτε παραβάσεις είναι και αυτές… Ναι, το καταλαβαίνω … γιατί όμως σε αυτές τις τόσο μικρές παραβάσεις πάντα είναι παρούσα η αστυνομία; )
    Νομίζω σιγά, σιγά αντιδρά ο Έλληνας, και περισσότερο η νέα γενιά.
    Θα ήταν πολύ καλό κ. Βίτσο να ανεβάσετε ένα post.
    Θα περιμένω να το διαβάσω .

  5. Ο/Η ΑΡΤΣΗΣ ΜΠΟΥΡΤΖΗΣ λέει:

    Προς: ΠΑΝΤΕΛΗ ΞΑΝΘΙΔΗ. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η κατάσταση που αντιμετωπίζει μια γενιά με το που έρχεται στο κοινωνικό προσκήνιο, είναι ό,τι της ετοίμασε η προηγούμενη. Συνεπώς κι εμείς με τις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις που εκλέξαμε τι αποτέλεσμα θα περίμενε κανείς να της κληροδοτήσουμε, διαφορετικό από αυτό που έχουμε;
    Όπως θα θυμάστε κ. Ξανθίδη, αφού από τότε βρίσκεσθε στις κορυφές της σοβαρής έντυπης δημοσιογραφίας, αν κάποιος τολμούσε να πει όταν είμαστε 20,30,40 ετών “προσοχή, εδώ εκτυλίσσεται ένα σχέδιο αποσάρθρωσης της ελληνικής κοινωνίας και του κοινωνικού ιστού”, αμέσως του έβαζαν την ταμπέλα του “φασίστα”. Πόσο μάλλον να μιλούσε για πολιτικούς, που υλοποιούσαν στην Ελλάδα σχέδια ξένων στρατηγείων. Μήπως λοιπόν η Αριστερά -και μιλώ για το λαό- πιάστηκε για άλλη μια φορά, τόσα λίγα χρόνια μετά τον Έμφύλιο για δεύτερη φορά “Κώτσος”; Και μήπως η καλύτερη υπηρεσία που μπορούσε να προσφέρει στις μέρες μας είναι να το ομολογήσει και να πει τα πράγματα με το όνομά τους, αντί να βάζει να παίζουν οι κασέτες της δεκαετίας του 70 και του 80 κάθε φορά που χρειάζεται να αρθρώσει πολιτικό λόγο;
    Μήπως, τέλος, ο καθένας μας αντί να ελεεινολογεί τη γενιά μας θα ήταν καλύτερα να κάνει μια προσπάθεια διαφυγής από τα ταμπού της και να ομολογήσει “τις πταίει” με ονοματεπώνυμο και διεύθυνση;

  6. Ο/Η ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ λέει:

    @poios: Nαι μεν δεν έχουν εξασφαλίσει την ατιμωρησία στα χαρτιά, αλλά την έχουν εξασφαλίσει στην πράξη. Με την άνεση που λειτουργούν οι πιάτσες της ντρόγκας δίνουν την εντύπωση πως υπάρχει ο παραμικρός φόβος να τους πιάσουν και να τους καταδικάσουν; Έστω και με τη μειωμένη ποινή του χρήστη. Όχι, σου λέει, στην αποποινικοποίηση των ναρκωτικών. Ωραία, αλλά να εφαρμόζεται η ποινικοποίηση! Τι φταίνει που δεν εφαρμόζεται; Η αδιαφορία των αρμοδίων και το ότι δεν υπάρχει κράτος, όπως λέτε; Μακάρι να είναι έτσι. Γιατί τότε υπάρχει ελπίδα και τα πράγματα δεν είναι ό,τι χειρότερο θα μπορούσε να ήταν.

  7. Ο/Η NIKOΣ ΣΙΜΟΣ λέει:

    Παρακολουθώ τη συζήτηση και βρίσκω αλήθειες σε όλα όσα γράφει ο καθένας. Κυρίως για τις γενικές ευθύνες. Θέλοντας όμως να εισαγάγω “καινά δαιμόνια” θα πρέπει να σας θυμίσω ότι και η ίδια η κοινωνία διατηρεί μία φοβική στάση απέναντι σε όλους αυτούς που κύλισαν ατα ναρκωτικά -και που κακώς τους θεωρούμε ασθενείς. Πόσες φορές δεν έχουμε διαβάσει για αντιδράσεις κατοίκων στην άλφα ή βήτα γειτονιά κάθε φορά που εξαγγέλλεται η εγκατάσταση κέντρου αποτοξίνωσης; Κι αυτό διότι έχουν συνδέσει τους χρήστες με ακραίες συμπεριφορές στην αναζήτηση της δόσης τους.
    Τα πάντα προφανώς ξεκινούν από την έλλειψη συγκεκριμένης πολιτικής από πλευράς Πολιτείας στην αντιμετώπιση του φαινομένου, αφού ακόμη οι αρμόδιοι δεν έχουν καταλήξει ούτε στο είδος της αποτελεσματικής θεραπείας ούτε στο τι θα είναι ποινικοποιημένο, τι όχι και ποια η διαφοροποιημένη συμπεριφορά έναντι του χρήστη και του έμπορου. Η έλλειψη πολιτικής δεν σημαίνει μόνο αδιαφορία αλλά και αμηχανία. Πόσο επιτρέπεται όμως μία Πολιτεία να στέκει αμήχανη σε ένα φαινόμενο που όλο και εξαπλώνεται;

  8. Ο/Η raporter λέει:

    Οι πρυτάνεις και οι διευθυντάδες έχουν και αυτοί ποσοστό ευθύνης για ένα τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα, που έπρεπε να χτυπήσει την πόρτα τους ώστε να αρχίσει να τους απασχολεί.
    Αν οι τοξικομανείς τρυπιόντουσαν μόνο στην πλατεία Βάθης καιτο θύμα ήταν μια ανώνυμη μετανάστρια το πιθανότερο είναι να αδιαφορούσαν πλήρως….

  9. Ο/Η ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΞΑΝΘΙΔΗΣ λέει:

    Προς: ΑΡΤΣΗ ΜΠΟΥΡΤΖΗ. Με το… συμπάθιο, αλλά -ειλικρινά σας το λέω- δεν θα παύσω να… ελεεινολογώ για τη γενιά «μας» και νομίζω ότι τα ταμπού σπάνε όταν αναγνωρίζονται τα λάθη σου. Κι αν υπάρχει λεβεντιά ζητείται και μία ταπεινή συγγνώμη. Δυστυχώς η γενιά μας, που τόσο κορόϊδο έπεσε στον κάθε «προοδευτικό» και πολιτικάντη, δεν έμαθε από τα παθήματά της. Γίναμε κι εμείς σαν τα μούτρα τους και παραδίδουμε στη νέα γενιά μία σαθρή κοινωνία. Όσο για το «τις πταίει;», πρώτο βάζω τ’ όνομά μου: Παντελής Ξανθίδης, ενταύθα.

  10. Ο/Η ΑΡΤΣΗΣ ΜΠΟΥΡΤΖΗΣ λέει:

    Προς ΠΑΝΤΕΛΗ ΞΑΝΘΙΔΗ. Ωραία, βάλατε πρώτο το όνομά σας, να βάλω κι εγώ το δικό μου δεύτερο. Το τρίτο ποιο είναι; Γιατί έτσι την πατάμε πάντα. Σταματάμε στο δεύτερο.

  11. Ο/Η ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΞΑΝΘΙΔΗΣ λέει:

    Προς: ΑΡΤΣΗ ΜΠΟΥΡΤΖΗ. Πικρή αλήθεια…

  12. Ο/Η roadartist λέει:

    Η κατάσταση είναι έτσι ακριβώς όπως την περιγράφετε..είναι πραγματικά μεγάλη ντροπή..

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *