ΣΧΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ



British Isle of Kypseli day 1124

Δημοσιεύθηκε στις 20/07/2009
Συντάκτης:
Θεματική κατηγορία: Κείμενα 

H μόνη αλήθεια είναι το Λάμδα.
Λες;
Θέλω.
Αλήθεια;
Ψέμματα.
Γιατί δεν έβαλες Λάμδα στη λέξη σου;
Γιατί η μόνη αλήθεια είναι το Λάμδα.
Με πόσα Λάμδα γράφεις τα φιλιά;
Με όσα σου λείπουν.
Λυπάμαι δεν σε καταλαβαίνω.
Λυπάμαι δεν θα σε περιμένω.
Αλήθεια;
Λέμματα.
Όταν μου μιλάς με Λάμδα σε λατρεύω.
Όταν με λατρεύεις σε μισώ. Πες μου κάτι αληθινό, χωρίς λάμδα. Σταμάτα αυτό το ηλίθιο παιχνίδι. ΈΛΗΞΕ. Πες μου κάτι αληθινό σαν τις εισαγωγές του Χιώτη στον Επιτάφιο. Πες μου κάτι με αντρίκια Ρω και σκληρά Κάππα. Κάτι με Σίγμα που δεν τσιγκουνεύονται και Ταφ που πατάνε στέρεα. Βασιλικά Βήττα. Γάμμα που δεν χαρίζονται και Πι που δεν παρακαλούν. Πες μου κάτι για Γεράνια. Πες μου Κράτα το χέρι μου. Πες μου Πέτρα. Βροχή. Όνειρα. Μην μου πεις Λυγμός, έχει Λάμδα. Πες μου Πάμε αστέρι μου.Πες μου Πάρτο στεφάνι μας. Θε μου πώς γράφεται το πάρτο; Δεν έχει σημασία πές το μου. Βαρέθηκα τα Λάμδα. Δώς μου τ’ αγέρι, δώς μου το πέλαγο. Όχι. Μην μου πεις πέλαγο, έχει Λάμδα. Σου ρίχνω μεταξωτό σχοινί. Πιάστο. Πώς γράφεται το πιάστο; Θέ μου, Πιάστο. Δεν έχει σημασία. Ρεστάρησα. Όλα πάλιωσαν. Μ’ ένα ποτήρι πίναμε κι οι δυο. Πες μου Ποτήρι. Πες μου Κουρέλι. Μην μου πεις παλάτι. Έχει Λάμδα. Πες μου Ρούχο, Σπαραγμός. Πέστα. Θε μου πώς γράφεται το πέστα; Δεν πειράζει στην κρύα νύχτα ρίχτα. Όσο πιο μακριά από το Λάμδα, τόσο καλύτερα. Μίλα. Πες Πίκρα, Σκοτάδι, Σαββατόβραδο. Ίδιο Χριστός Ανέστη. Μην μου πεις δεν έχουμε ζωή. Δεν έχει Λάμδα, αλλά δεν το αντέχω. Πες μου Ιδρώτας, Αναστεναγμός. Βραδιά, Σπίτι.

Τελείωσες;

Μάλιστα.

APOLOGIA PRO SUA VITA

http://apologiaprosuavita.blogspot.com/

• Επιστροφή στην Αρχική Σελίδα

Τα σχόλια των αναγνωστών για αυτό το άρθρο

3 σχόλια στο άρθρο “British Isle of Kypseli day 1124”
  1. Ο/Η grandouka λέει:
    21/07/2009 στις 03:30

    pepromeno mas hTan h epi Tas

  2. Ο/Η Νεοκλής λέει:
    22/07/2009 στις 21:10

    Ποιός σού ΄μαθε άραγε να κλέβεις τα μυστικά των ξωτικών; Ποιάς θείας αγωνίας χρησμός είναι το παραλήρημά σου; Υπέροχη, τρελή συλφίδα, μ’ άγγιξες μ’ αυτή σου την κατάθεση ψυχής…

  3. Ο/Η apologia pro sua vita λέει:
    13/08/2009 στις 12:19

    Ευχαριστώ για την τιμή.

    Προς το παρόν έχω αφήσει τα λάμδα. Πάω προς τα πίσω. Στα Κάππα, σαν τον κάβουρα, σαν τα κοχύλια, σαν το ανήΚω.

    Φιλιά πολλά Διονύση.

Δημοσιεύστε το σχόλιό σας