Ευρωβουλευτές και ολοκληρωτισμός

cf80mmmmΣυμβαίνει συχνά.

Σημαντικές αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μένουν άγνωστες, στα αζήτητα, υποτιμημένες.

Και ας τις έχει λάβει το πιο δημοκρατικό όργανο -το μόνο εκλεγμένο- της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Κάτι επιπλέον. Μέσα στη γενική αδιαφορία, δεν πληροφορούμαστε ποια ήταν η στάση των Ελλήνων ευρωβουλευτών στην τάδε ή στη δείνα ψηφοφορία· τι ψήφισαν. Εχει ενδιαφέρον τι υπερψηφίζουν· όπως και τι καταψηφίζουν.

Θα αναφερθώ ευθύς αμέσως σε μια τέτοια περίπτωση. Πολύ πρόσφατη. Με τη σειρά όμως.

«Ευρωπαϊκή Συνείδηση και Ολοκληρωτισμός». Ετσι ονομάζεται το Ψήφισμα που υιοθέτησε πρόσφατα το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Με πολύ μεγάλη πλειοψηφία: 553 ευρωβουλευτές ψήφισαν υπέρ (44 κατά, 33 αποχές).

Το Ψήφισμα καταδικάζει απερίφραστα όλα τα εγκλήματα και τις μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που διέπραξαν τα ολοκληρωτικά καθεστώτα στην Ευρώπη στη διάρκεια του φρικαλέου 20ού αιώνα.

«Η Ευρώπη δεν θα ενωθεί ποτέ, εάν δεν μπορέσει να καταλήξει σε κοινή θεώρηση της Ιστορίας της. Δηλαδή εάν δεν αναγνωρίσει ως κοινή κληρονομιά τον ναζισμό και τον σταλινισμό -τα φασιστικά και τα κομμουνιστικά καθεστώτα-, εάν δεν διεξαγάγει έντιμο και ουσιαστικό διάλογο για τα εγκλήματα αυτών των καθεστώτων». Ετσι αναφέρει το σκεπτικό του Ψηφίσματος.

Αυτονόητα. Αυτονόητα και στοιχειώδη πράγματα. Σημειώστε επίσης ότι οι ευρωβουλευτές με αυτό το Ψήφισμα ζητούν να καθιερωθεί Ευρωπαϊκή Ημέρα Μνήμης (η 23η Αυγούστου) για τα θύματα όλων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων. Αυτονόητα; Ναι, αλλά όχι για όλους. Ας δούμε πώς ψήφισαν οι Ελληνες ευρωβουλευτές.

Στους 553 ευρωβουλευτές -Σοσιαλιστές, Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (Δεξιά), Φιλελεύθεροι, Πράσινοι κ.ά.- που υπερψήφισαν το Ψήφισμα δεν υπάρχει ούτε ένας Ελληνας.
Οι Ελληνες ευρωβουλευτές είτε το καταψήφισαν (ΚΚΕ, ΠΑΣΟΚ) είτε απείχαν (Ν.Δ.).

Το ΚΚΕ καταψήφισε. Καμία έκπληξη. Τι διαφορετικό περιμένει κανείς από ένα μονολιθικό σταλινικό κόμμα; Εξάλλου, τώρα, στο τελευταίο του συνέδριο ανέδειξε την πιο μαύρη περίοδο του σταλινισμού (1936-1939) ως την καλύτερη περίοδο οικοδόμησης του «σοσιαλισμού». Για το ΚΚΕ, μόνον ο ναζισμός διέπραξε εγκλήματα, ενώ ο σταλινισμός-κομμουνισμός υπήρξε ένα απέραντο και ειδυλλιακό Κλαμπ Μεντιτερανέ.

Η Νέα Δημοκρατία προτίμησε την αποχή. Γιατί; Διότι οι ευρωβουλευτές της υποστηρίζουν ότι «η αποτίμηση των ιστορικών γεγονότων αποτελεί αποκλειστικό έργο των ιστορικών» και όχι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε επίσης. Ολοι οι ευρωβουλευτές του. Τονίζουν, μάλιστα, με ανακοίνωσή τους, ότι τα ιστορικά γεγονότα πρέπει να τα ερμηνεύουν οι ιστορικοί και όχι οι πολιτικοί φορείς. Τονίζουν, ακόμη, ότι ο ναζισμός και ο σταλινισμός είχαν ουσιαστικές διαφορές. Τονίζουν, τέλος, ότι η καθιέρωση Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα θύματα των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων «εξομοιώνει κατά απαράδεκτο τρόπο δύο ανόμοια κομμάτια της Ιστορίας που το καθένα είχε διαφορετική αφετηρία και που για διαφορετικούς λόγους έχουν καταδικαστεί στη συνείδηση του Ευρωπαίου πολίτη».

Τι να πεις. Προφανώς, η Χάννα Αρεντ (περιορίζομαι στην υπεράνω υποψίας πολιτική φιλόσοφο), με την ανάλυσή της για το ολοκληρωτικό σύστημα και με τη σύγκριση του ναζισμού με τον σταλινισμό, «εξομοιώνει κατά απαράδεκτο τρόπο δύο ανόμοια κομμάτια της Ιστορίας»…

Τι να πεις. Πράγματι, ο ναζισμός και ο σταλινισμός είχαν διαφορετική αφετηρία. Αλλά και τόσα πολλά κοινά: κατέστρεψαν τον κοινωνικό ιστό, μετέτρεψαν τα άτομα (τους πολίτες) σε μάζες, χρησιμοποίησαν στο έπακρο την ωμή βία, στηρίχτηκαν στην προπαγάνδα και στην τρομοκρατία, δημιούργησαν σύστημα στρατοπέδων με εκατομμύρια θύματα και, απροκάλυπτα, επεδίωξαν την παγκόσμια κυριαρχία.

Τι να πεις. Οι πολιτικοί και τα κόμματα δεν μπορεί να κρύβονται πίσω από τους ιστορικούς, για να αποφύγουν να πάρουν θέση. Εάν είναι έτσι, τότε ας αφήσουμε την πολιτική στους ιστορικούς.

Γιατί όμως όλοι οι Ελληνες ευρωβουλευτές απέφυγαν το ψήφισμα της διπλής καταδίκης ναζισμού-σταλινισμού; Οχι επειδή δεν είναι ιστορικοί… Η στάση τους έχει σχέση με την κατάσταση στην Ελλάδα. Και ο κύριος λόγος είναι ο εξής: φοβούνται το πολιτικό κόστος.

Στην Ελλάδα, μπορείς να είσαι αντιαμερικανός, μπορείς να είσαι αντιιμπεριαλιστής, αντιδυτικός, αντιευρωπαίος, μπορείς να είσαι εναντίον της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Κανένα πρόβλημα. Ολα αυτά είναι πολύ αποδεκτά και πολύ προοδευτικά. Εάν όμως είσαι αντισταλινικός, υπάρχει πρόβλημα.

Περίεργη περίπτωση η χώρα μας. Γλίτωσε από τον κομμουνισμό (ευτυχώς δεν γίναμε Αλβανία), όχι όμως και από την ιδεολογική κυριαρχία των σταλινικών απολογητών του. Χίλια δυο παραδείγματα. Δεν τους περιποιεί τιμή, αλλά κάπως έτσι οι Ελληνες ευρωβουλευτές δεν θέλησαν να μπλέξουν με το Ψήφισμα και παρέπεμψαν το ζήτημα στους ιστορικούς…

ΥΓ. Ζακ Ντελόρ: «Μου προκαλεί θλίψη, όταν βλέπω τους Ευρωπαίους ηγέτες να υποκλίνονται στον Πούτιν και στον Μεντβέντεφ, καθένας για λογαριασμό του» (από την παρέμβασή του στην εκδήλωση Χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη, που έγινε στο Παρίσι, στις 30 Μαρτίου).

ΤΕΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

8 Σχόλια

  1. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    Πολύ καλό!

  2. Ο/Η ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΓΑΡΗΣ λέει:

    το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο δεν έχει αρμοδιότητα να κρίνει την ιστορία της Ευρώπης.Αρμόδιοι γι αυτό είναι οι λαοί που απ οτι φαίνεται έκριναν και οι ιστορικοί.Το Ευρωπαικό κοινοβούλιο έχει ρόλο να θεσμοθετεί και να ενώνει και όχι να διαιρεί.

  3. Ο/Η Σπύρος Αναδαλής λέει:

    Οι λαοί έφεραν και τον Χίτλερ στην εξουσία. Οι λαοί ανέτρεψαν και τον υπαρκτό σοσιαλισμό.

  4. Ο/Η nicolaos demonicos λέει:

    @ΤΕΤΑ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ: Σας διέφυγε η διετία 1932-1933, οπότε η αντίδρασις των χωρικών στην επιβληθείσα «σιδηρά» πειθαρχία, τις μεγάλες στερήσεις και θυσίες μετρήθηκε με πολλά εκατομμύρια νεκρούς. Είχε όμως ενσκύψει λιμός στην χώρα κατά την περίοδο εκείνη, και έτσι τα θύματα απεδόθησαν στον κακούργο και φονικώτατο λιμό. Τον και αθλιώτατο.
    Όσο για το ΚΚΕ, τι να πεις; Έχει καταντήσει κουραστικό να αναφερόμαστε στα εγκλήματά του σε βάρος της Ελλάδος.
    Οι βουλευτές; Ε, αν ακόμη τους θεωρούμε βουλευομένους και όχι βολευόμενους, καλά να πάθουμε! Στο κάτω-κάτω εμείς τους στέλνουμε στην βουλή κάνε βολή. Ας φτύσουμε και λίγο κατά πάνω ή σε κάνα καθρέφτη… δεν θα μας κάνη κακό. Μπορεί μάλιστα και να ξυπνήσουμε από τον λήθαργο.
    Αν και λίγο δύσκολο το βλέπω…

  5. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    @κ. Μάργαρης: Πιστεύουμε για το Ευρ. Κοινοβούλιο ότι και το Ελληνικό Κυνοβούλιο. Λάστιχο βρακιού της επί χρήμασι εκδιδομένης γυναικός -και συγχώριο για τα λάθη μου. Βάλτε υποψηφιότητα να εκλεγήτε και να πάτε να τους διορθώσετε!!! Τέτοιους σαν και σας περιμένουν…

  6. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    @Αναδαλής: Ανατράπηκαν από ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ! Βούλιαξαν στην κινούμενη άμμο της σαπίλας ΤΟΥΣ! Οι λαοί, σ’ όλη την βασιλεία αυτών των ολοκληρωτικών καθεστώτων, ήταν τα πρόβατα για σφάξιμο. Εκείνο που δεν ξέρω είναι αν βέλαζαν όταν τους έβαζαν το μαχαίρι ή ο φασισμός, κόκκινος και μαύρος, τους είχε κάνει να ξεχάσουν πως είχαν και φωνή!

    @ndemonicos λέτε: …οπότε η αντίδρασις των χωρικών στην επιβληθείσα «σιδηρά» πειθαρχία, τις μεγάλες στερήσεις και θυσίες μετρήθηκε με πολλά εκατομμύρια νεκρούς.

    Ποιά ανδίδρασης; Δεν είναι αυτό λίγο εκτός του τί πραγματικά έγινε;; Μιλάτε για μετά το σύμφωνο της Βαϊμάρης, αν δεν κάνω λάθος; Αυτό ήταν απλώς το πλούσια λιπασμένο χώμα που πάνω του φύτρωσε ο Χίτλερ και σία και η ένδοξη κόκκινη επανάσταση της 17ης του Οκτώβρη… Η αναβραγιά του β’ παγκόσμιου. Θελητή ή όχι. Εγώ πιστεύω όχι. Οι ηλίθιοι υπέρ εθνικιστές Γάλλοι, το κοντόφθαλμο ταπείνωμα ενός πολύ ικανού λαού, η οικονομική ανάπτυξη -κάτι σαν κι αυτή της τελευταίας δεκαετίας μας σήμερα- της δεκαετίας του ’20 έβγαλε τα σκατά στην επιφάνεια να κολυμπούν. Και ο Χίτλερ και ο Στάλιν τέτοιοι ήταν. Παρ’ όλη την επαναγιοποίηση του δευτέρου από την κ. Αλέκα…

  7. Ο/Η nicolaos demonicos λέει:

    @Διονυσία Περικλέους: Για κανένα σύμφωνο της Βαϊμάρης δεν ομιλώ. Αναφέρομαι στην εξέγερση των ανύποπτων [μη μπολσεβίκων βεβαίως, από πού κι ως πού μπολσεβίκοι οι αγράμματοι χωρικοί της τσαρικής Ρωσίας;] μουζίκων λόγω των μεγάλων θυσιών και στερήσεων στις οποίες ζήτησε να υποβληθή ο «συνειδητός» περί τον κομμουνισμό λαός της Ρωσίας. Και βηθούντος του ενσκύψαντος λιμού –το άλοθι–, ο «πατερούλης» προέβη σε εκκαθαρίσεις ευρυτάτης κλίμακος. Κάποια εκατομμυριάκια μουζίκους έφαγε το χώμα – σιγά τα λάχανα. Ξέρετε πόσους απ’ αυτούς, οι οποίοι δεν είχαν εμπεδώσει τον κομμουνισμό, διέθετε το κράτος; Μιλιούνια! Τι να τσού κάμη τσου ακουμμούνιστους; Εμπόδιο ήντουσαν. Κι αφού δεν μπορούσαν να εμπεδώσουν τον κομμουνισμό, τους τον εμπεδοπαλούκωσε ο «πατερούλης». Πώς να μην τον αγιάση η συντρόφισσα;

  8. Ο/Η Διονυσία Περικλέους λέει:

    @ndemonicos: Διαβάζοντας, καμιά φορά το κάνω κι αυτό, έμαθα ότι, πριν την μεγάλη δημοκρατική επανάσταση των μπολσεβίκων και τα κτλ., είχαν γίνει πολύ μεγάλες και τολμηρές αλλαγές στο Ρωσσικό κράτος της εποχής. Από τον Τσάρο Αλέξανδρο, πατέρα του τελευταίου Νικολάου, και τους διορατικούς πολιτικούς γύρω του, που έβλεπαν πως δεν πήγαινε άλλο η δουλοπαροικία -αυτή σάπισε και την Ρωμαϊκή αυτοκρατορία άλλωστε- και ΟΤΙ η ΜΕΓΑΛΗ ΜΗΤΕΡΟΥΛΑ ΡΩΣΙΑ έκοβε πίσω, έχανε το τράινο της ανάπτυξης και θα καταντούσε πηγή πρώτων υλών για Άγγλους, Γάλλους, Γερμανούς. Όπως έγινε στην Ε.Σ.Σ.Δ.! Ξεκίνησαν την αλλαγή των όρων ιδιοκτησίας -στους αδελφούς Καραμαζώφ περιστασιακά το αναφέρει ο Ντοστογιέφσκυ. Περιφρονούσε ως και την γλώσσα της και η υψηλή κοινωνία. Μιλούσε… γαλλικά.
    Είχαν τότε απαλευθερωθεί, και γίνει ιδιοκτήτες της γης τους, ένας μεγάλος αριθμός κουλάκων και μην ξεχνάτε ότι τα κτήματα πουλιόνταν με τις ψυχές και αυτές οι ψυχές δεν ήταν μόνον τα τετράποδα αλλά κυρίως τα δίποδα.
    Σε πολλά εργοστάσια, όσα υπήρχαν στο τέλος του 1800 και αρχές του 1900, υπήρχαν και… παιδικοί σταθμοί! Η κατάργηση στρεβλώσεων αιώνων, οι βελτιώσεις στην κοινωνία δεν γίνονται απ’ την μιά μέρα, ή χρόνο, στην άλλη. Η αδράνεια φέρνει αντίσταση ακόμα και στα πιο προοδευτικά και δίκαια μέτρα. Οι κουλάκοι, όσοι απ’ αυτούς, έγιναν υπεύθυνοι για τον εαυτό τους και την συντήρησή τους, έπρεπε να πάψουν να αισθάνονται και να ΖΟΥΝ σαν οικόσιτα! Η ελευθερία έχει κόστος! Διαβάζοντας Ντοστογιέφκυ και Τολστόϊ “βλέπεις”, με τα μάτια του νου σου, το βόλεμα που είχαν, όλοι αυτοί, με ένα κεραμμύδι στο κεφάλι τους και ένα πιάτο μπροστά τους. Σε τραπέζι ή στο γόνατο. Και βέβαια το μίσος που έτρεφαν γι’ αυτούς που τους τα παρείχαν. Η ρήση του Λένιν, αν θυμούμαι καλά, “η επανάσταση δεν μπορούσε να γίνει χθες δεν πρέπει να γίνει αύριο αλλά ΣΗΜΕΡΑ” πολλά λέει για το τραίνο της εξουσίας που θα χάναν… οι δημοκράτες. Όλα έχουν το timing τους και δυστυχώς για τους λαούς αυτής της μεγάλης χώρας. Η έλειψη ακόμα και ιχνών δημοκρατίας, σ’ όλη την ιστορία τους, τούς άφησε με τσιμεντωμένο από τον ολοκληρωτισμό μυαλό, αυτόν άλλωστε είχαν ΜΟΝΟΝ γνωρίσει, και αγιάτρευτες στρεβλώσεις. Παρακολουθείτε ΤΙ ο Πούτιν και ο Μεντβέντεβ θεωρούν δημοκρατία… Αυτά.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *