Από το φιλί του Παπακαλιάτη στο φιλί του Λουδοβίκου!
Δημοσιεύθηκε στις 8/03/2009
Συντάκτης: ΣΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ
Θεματική κατηγορία: Θέατρο
Στα δύο μοιράστηκε το κοινό της Εθνικής Λυρικής Σκηνής το βράδι της Παρασκευής,
με αφορμή την πρεμιέρα της όπερας του Αντονίν Ντβόρζακ, «Ρούσαλκα» με αποτέλεσμα κατά το φινάλε της παράστασης οι μισοί θεατές να χειροκροτούν την γαλλίδα σκηνοθέτιδα Μαριόν Βάσερμαν και οι άλλοι μισοί να την γιουχάρουν με επιμονή.
Οι αντιδράσεις είχαν αρχίσει να γίνονται ορατές από την αρχή ακόμη τη παράστασης καθώς η Βάσερμαν έχει αλλάξει σε σημεία το λιμπρέτο δίνοντας μία ομοφυλοφιλική διάσταση στις αναζητήσεις του Πρίγκιπα που εμφανώς ενόχλησε μερίδα του κοινού όπως επίσης ενόχλησαν και οι γυμνόστηθες νεράιδες κατά το τέλος της παράστασης.
Ηδη από την είσοδο του κοινού στο κτίριο της Λυρικής μοιραζόταν φυλλάδιο που υπέγραφε το Δ.Σ. της Ορχήστρας Λυρικής Σκηνής και όπου ανάμεσα στα άλλα ανέφερε ότι «Οπως θα διαπιστώσετε παρακολουθώντας την παράσταση η συγκεκριμένη σκηνοθετική απόδοση εκτός του ότι αλλοιώνει το λιμπρέτο προσδίδει στον κεντρικό ήρωα του έργου ομοφυλοφιλικές τάσεις με ακραίες σκηνές, κάτι για το οποίο διαμαρτυρηθήκαμε εγγράφως στη Διοίκηση της Ε.Λ.Σ.».
Η Μαριόν Βάσερμαν όπως ανέφερε στο πρόγραμμα είχε αντλήσει την έμπνευση της για τις όποιες αλλαγές από «τον βίο του Λουδοβίκου Β’, βασιλιά της Βαυαρίας και επιλέξαμε να δούμε τη Ρούσαλκα μέσα από τα μάτια του Πρίγκιπα.» Οι αντιδράσεις ήταν σταδιακές, πιο χαλαρές στην αρχή όταν ο Πρίγκιπας φιλά στο στόμα έναν άλλο άνδρα προφανώς το είδωλό του καικορυφώθηκαν στο φινάλε όταν μάταια η Βάσερμαν προσπαθούσε να εξηγήσει τις θέσεις με την φωνή της καλυμμένη από τα γιουχαητά, ενώ δεν έλειψαν και τα λεκτικά επεισόδια ανάμεσα στους θεατές.
ΣΑΚΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ -(Φωτογραφία: Οι επίμαχες γυμνόστηθες νεράιδες της παράστασης)
ΤΟ ΒΗΜΑ
Loading ...
(Ελεύθερος Τύπος, 6/3/09)
Ενα φιλί μεταξύ ανδρών έγινε η πέτρα του σκανδάλου για τους μουσικούς της Εθνικής Λυρικής Σκηνής που ζήτησαν από τη Μαριόν Βάσερμαν, τη σκηνοθέτιδα της όπερας «Ρούσαλκα» (πρεμιέρα σήμερα στο Ολύμπια), να αποσύρει τη σκηνή!
Η πρεμιέρα κινδύνευσε προς στιγμήν, καθώς οι μουσικοί με έγγραφη διαμαρτυρία τους προς τη διοίκηση της ΕΛΣ και σε αυτόκλητο ρόλο σκηνοθέτη εξέφρασαν την αντίρρησή τους στη σκηνοθετική άποψη της κ. Βάσερμαν και ζητούσαν να αφαιρεθεί το φιλί!
Στην πρώτη γενική δοκιμή την Τρίτη η σκηνοθέτις αφαίρεσε το φιλί, οπότε οι μουσικοί θεώρησαν ότι εισακούσθηκαν. Ο ΕΤ βρέθηκε στην τελευταία γενική δοκιμή την Τετάρτη το βράδυ, όπου η Μαριόν Βάσερμαν επανέφερε τη σκηνή του φιλιού στην παράσταση.
Γιατί διαφωνούν
Ο πρόεδρος του Σωματείου των Μουσικών της ΕΛΣ κ. Θοδωρής Μαυρομάτης είπε στον ΕΤ ότι δεν πρόκειται να μποϊκοτάρουν την παράσταση ή να προβούν σε ακραία μέτρα.
«Με την έγγραφη διαμαρτυρία μας προς τη διοίκηση ζητούσαμε από την κ. Βάσερμαν να ευθυγραμμιστεί με το έργο του Ντβόρζακ. Η «Ρούσαλκα» ανεβαίνει πρώτη φορά στην Ελλάδα και η γνώμη μας είναι ότι θα έπρεπε να ανταποκρίνεται στο κείμενο, όπου δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Η Ρούσαλκα είναι μια νεράιδα, ένα ξωτικό. Στην παράσταση η σκηνοθέτις την έχει εξαφανίσει».
Ο κ. Μαυρομάτης επεσήμανε ότι δεν είχαν διάθεση λογοκρισίας.
Οπως είχε δηλώσει η κ. Βάσερμαν για την παράσταση: «Την ιστορία αφηγείται ο ίδιος ο πρίγκιπας. Η Ρούσαλκα είναι το θηλυκό του κομμάτι…».
«Εκτός» η διοίκηση
Η διοίκηση της Λυρικής, από την πλευρά της, δεν θέλησε να πάρει θέση, απαντώντας προφορικά στους μουσικούς ότι δεν μπορεί να παρέμβει στο έργο και στη σκηνοθετική γραμμή της σκηνοθέτιδος. Πάλι καλά…
Πηγή: Ελεύθερος Τύπος
Αποστάσεις από τη στάση της Ορχήστρας της Λυρικής κατά τη διάρκεια των προβών και της πρεμιέρας της «Ρούσαλκα» την Παρασκευή τηρεί η διοίκηση της Λυρικής Σκηνής, χωρίς ωστόσο να καταδικάσει ρητώς την ομοφοβικού χαρακτήρα παρέμβαση της Ορχήστρας και χωρίς να πάρει θέση για τις καταγγελίες περί εκβιαστικών πιέσεων, που έχουν δει το φως της δημοσιότητας.
Σε δήλωσή της το Σάββατο προς το 10%, η Διοίκηση αναφέρει: «Η διαμαρτυρία που εκφράστηκε σε σχέση με τη σκηνοθετική επιλογή αποτελεί άποψη του συνδικαλιστικού οργάνου της ορχήστρας της Λυρικής Σκηνής. Όχι της Λυρικής Σκηνής. Η θέση της Λυρικής Σκηνής είναι ολοκάθαρη και αυταπόδεικτη μέσα από την επιλογή της συγκεκριμένης παραγωγής».
Σε ερώτηση του 10% σχετικά με τις εκβιαστικές πιέσεις που, όπως έχει καταγγελθεί, ασκήθηκαν προκειμένου να απαλειφθεί η επίμαχη σκηνή του φιλιού μεταξύ ανδρών από την παράσταση, η Λυρική Σκηνή απαντά γενικώς και αορίστως ότι οι σχέσεις της Λυρικής με τη σκηνοθέτιδα και όλους τους συντελεστές της παράστασης είναι άριστες.
Σε ερώτηση αν και πώς η Λυρική είναι σε θέση να διασφαλίσει ένα περιβάλλον απρόσκοπτης καλλιτεχνικής δημιουργίας κατά τη διάρκεια των προβών και να διασφαλίσει την αρτιότητα του καλλιτεχνικού έργου, δεδομένου ότι η επίμαχη σκηνή τελικά απαλείφθηκε από την πρεμιέρα, η διοίκηση πετάει το μπαλάκι στη σκηνοθέτιδα, λέγοντας ότι η απάλειψη της σκηνής αποτελεί δική της απόφαση και δεν έγινε με παρέμβαση του οργανισμού. Παραβλέπει όμως έτσι ότι η συγκεκριμένη «σκηνοθετική επιλογή» έγινε ύστερα από πολυήμερες πιέσεις από μουσικούς της Λυρικής.
Τέλος, μολονότι η Λυρική, που μάλιστα αποτελεί μία από τις τρεις κρατικές σκηνές της χώρας, διαχωρίζει τη θέση της, δεν φτάνει στο σημείο να καταδικάσει ρητώς και απερίφραστα την ομοφοβικής έμπνευσης στάση των μουσικών της.
Παραμένουν λοιπόν τα ερωτήματα: αν η συγκεκριμένη παράσταση, και όποιες άλλες ακολουθήσουν, αποτελεί επιλογή της Λυρικής, είναι σε θέση να υποστηρίξει μέχρι τέλους τις επιλογές της με τρόπο που να διασφαλίζει την αρτιότητα του καλλιτεχνικού αποτελέσματος χωρίς εκπτώσεις; Καταδικάζει ρητώς και αποφασιστικά τις ομοφοβικής έμπνευσης παρεμβάσεις σε μια παράσταση, από οπουδήποτε κι αν προέρχονται, πόσω μάλλον από τους μουσικούς της;
«Αυτό που συνέβη χτες ήταν λογοκρισία και το να συμβαίνει κάτι τέτοιο σε μια δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα είναι απίστευτο» δήλωσε η γαλλίδα σκηνοθέτρια της όπερας, Μαριόν Βάσσερμαν.
«Δεν ήταν τίποτα. Μόνο ένα φιλί», συμπληρώνει η κ. Βάσσερμαν. Είναι άλλο πράγμα αν δεν τους αρέσει η δουλειά μου, αλλά αυτό που έκαναν ήταν λογοκρισία. Η λογοκρισία είναι απαράδεκτη. Είμαστε στην Ευρώπη! Τι θα συμβεί μετά από αυτό; Στην παράσταση έχουμε και γυμνόστηθες γυναίκες με ψεύτικα στήθη. Κανείς δεν τίποτα για αυτό!»
Παράλληλα, συντελεστές της παράστασης έχουν ενδιαφέρουσες πληροφορίες για το πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία πρωτοφανούς ρατσισμού και λογοκρισίας:
«Από ένα μέλος της ορχήστρας ξεκίνησε όλο αυτό. Οι πιέσεις ασκήθηκαν από μέρος της ορχήστρας, το οποίο καπέλωσε τους υπόλοιπους. Υπάρχουν μουσικοί που λένε ότι δεν ήξεραν τίποτα για αυτό το φυλλάδιο». Αυτό δηλώνουν συντελεστές της παράστασης στο 10%.
«Ασκήθηκαν πιέσεις και στον τενόρο από τη διεύθυνση και από τον ατζέντη του», δήλωσαν οι συντελεστές της παράστασης Γιώργος Σεφεριάδης, Δημήτρης Βασιλειάδης, Δημήτρης Μόσχος και Μανούσος Μανωλέσος.
Ποιος είναι ο ρόλος της διεύθυνσης της λυρικής;
Πιέσεις ασκήθηκαν στην σκηνοθέτρια όχι μόνο από την ορχήστρα αλλά και από τη διεύθυνση της Λυρικής Σκηνής. Η κ. Βάσσερμαν αρνείται να κατονομάσει ποιοι της άσκησαν πιέσεις, αλλά αρκέστηκε να πει ότι της ασκήθηκαν μέσω ανεπίσημων οδών. «Είναι αλήθεια ότι δεν με πίεσε όλη η διεύθυνση. Δεν θέλω να πω ονόματα. Δεν είναι όλη η ορχήστρα εναντίον μου. Το πώς συνέβη δεν έγινε καθόλου επίσημα», είπε η Μαριόν Βάσσερμαν.
Εύλογα ερωτήματα γεννά η στάση της διεύθυνσης. Έχει θεσμικό ρόλο η ορχήστρα για το ποια έργα ανεβαίνουν και με ποιο τρόπο; Εφεξής θα χρειάζεται άδεια από το κόρνο και το φλάουτο προκειμένου να εγκριθούν οι καλλιτεχνικές επιλογές του εκάστοτε σκηνοθέτη; Απαντήστε μας, κύριε Κυριακόπουλε.
Επεισοδιακά εξελίχθηκε η συγκέντρωση διαμαρτυρίας που διοργάνωσε η «Σύνθεση – Ενημέρωση, Ευαισθητοποίηση, Έρευνα για το HIV / AIDS» που εκδίδει το 10% το Σάββατο στη Λυρική Σκηνή εναντίον της ομοφοβικής παρέμβασης της Ορχήστρας της Λυρικής στην παράσταση «Ρούσαλκα».
Μουσικοί της Λυρικής, ενώ ήταν στις θέσεις τους στην ορχήστρα για την έναρξη της παράστασης, γρονθοκόπησαν ακτιβιστές που βρίσκονταν στην πλατεία για να διαμαρτυρηθούν, αφαιρώντας τους, και στη συνέχεια καταστρέφοντας, την σημαία του ουράνιου τόξου.
Προπηλακισμό και λεκτική βία δέχτηκαν οι ακτιβιστές και από τους υπαλλήλους φύλαξης της Λυρικής, τόσο κατά την είσοδό τους στο θέατρο όσο και κατά την έξοδό τους. Επίθεση από υπαλλήλους φύλαξης δέχτηκε και ο δημοσιογράφος Μάριος Διονέλης, που βιντεοσκοπούσε τα γεγονότα για λογαριασμό του tvxs.gr, με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει η βιντεοκάμερά του.
Νωρίτερα, περίπου 50 διαδηλωτές είχαν συγκεντρωθεί ειρηνικά έξω από την είσοδο της Λυρικής και μοίραζαν στους θεατές που προσέρχονταν κείμενο – απάντηση σε κείμενο με ομοφοβικά σχόλια εναντίον της παράστασης που μοίραζαν για δεύτερη ημέρα μέλη της Ορχήστρας.
Λίγο πριν την έναρξη της παράστασης, οι ακτιβιστές εισήλθαν στο θέατρο με σκοπό να διαβάσουν στο κοινό το κείμενο με τις θέσεις τους και να αποχωρήσουν ειρηνικά. Εκεί δέχτηκαν το πρώτο κύμα προπηλακισμού από τους υπαλλήλους φύλαξης της Λυρικής.
Στη συνέχεια, μετά από διαπραγματεύσεις με τον πρόεδρο της Λυρικής, Οδυσσέα Κυριακόπουλο, η ομάδα των ακτιβιστών εισήλθε στην πλατεία του θεάτρου, όπου δέχτηκε το δεύτερο κύμα προπηλακισμών από μουσικούς της Ορχήστρας και υπαλλήλους φύλαξης.
Το μεγαλύτερο μέρος του κοινού στην κατάμεστη αίθουσα του θεάτρου παρακολουθούσε αμήχανο και σε κατάσταση αναμονής τα διαδραματιζόμενα, ωστόσο τον τόνο έδωσε μερίδα του κοινού που, εκτός εαυτού, επιτέθηκε φραστικά στους διαμαρτυρόμενους, φωνάζοντάς τους να αποχωρήσουν, όπως και έπραξαν αφού παρέμειναν στην αίθουσα περίπου 20 λεπτά.
Τα όσα συνέβησαν στη Λυρική Σκηνή με τους αμίμητους μουσικούς της, που παίρνουν τη θέση με ακροάσεις «συκέ», κυριαρχούνται από τις διάφορες «κλίκες» ανά κατηγορία οργάνων, παίζουν λίαν επιεικώς μέτρια και συμπεριφέρονται σαν το χειρότερο δημόσιο υπάλληλο σε παραμονές μεγάλων εκδηλώσεων, για να μη θυμίσω το διαπληκτισμό αναίσχυντου μουσικού που οδήγησε μεγάλο μαέστρο να πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο και να αποχωρήσει από τον κόσμο αυτόν, δε θα πρέπει να μας ξενίζουν. Είναι μάλιστα σύμφωνα με τα πλαίσια της υποκριτικής και σε βαθιά κρίση (=νοσηρότητα) κοινωνίας, που κυριαρχείται από φήμες του τύπου ότι «κινδυνεύουν οι φυσιολογικοί από τους ανώμαλους, γιατί οι τελευταίοι είναι μασονία κλπ». Σε λίγο θα μας πουν ότι αρνούνται να παίξουν Τσαϊκόφσσκι, γιατί δεν ήταν φυσιολογικός και αυτός μολονότι ευφραίνονται και βγάζουν το ψωμί τους οι ίδιοι παίζοντας τη μουσική του.
Στην Ελλάδα ,τουλάχιστον μέχρι σήμερα, η ομοφυλοφιλία είναι υπό διωγμόν ( εκτός αν πρόκειται να γελάσουμε σε βάρος του «πούστη») και απόδειξη ότι το επίμαχο φιλί τους πείραξε επειδή ήταν ασεβής παρέμβαση στο παραμύθι. Πέρυσι στην «Κάρμεν» δεν τους πείραξε το σκανδαλώδώς ακριβό ανέβασμα με το φτηνό αποτέλεσμα, γιατί η «Κάρμεν» ήταν ντυμένη καμπαρετζού.
Οι χιλιετίες διωγμού της ομοερωτικής επιθυμίας έχουν αφήσει τη στάμπα τους στη λεκάνη της Μεσογείου, μια και εδώ ο χριστιανισμός χρειάστηκε περισσότερη βία για να ξεριζώσει τις «ειδωλολατρικές» συνήθειες. Βέβαια, επειδή για όλα πρέπει να υπάρχει και άλλοθι, άνθισε ο περίφημος τύπος του «ενεργητικού», έτσι για να βολεύονται και κάποιοι «δικοί» μας , που αρέσκονται να κάνουν επισκέψεις στο άλλο στρατόπεδο.
Ανελέητοι συνανθρωποί μου, πάσχοντες από ομοφοβία, ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΟΣΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΤΑΒΑΛΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΛΕΙΨΟΥΜΕ…. υπάρχουμε προ πάντων των αιώνων και ο κόσμος υποφέρει και κινδυνεύει από το διωγμό μας και όχι από την ύπαρξή μας…..
@κ. ΦΙΛΑΝΔΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟΣ: Ας μην ανακατεύουμε την αποδοχή της διαφορετικότητας με την εκστρατεία ΥΠΕΡ της διαφορετικότητας. Επειδή κάποιος συνάνθρωπός μας είναι μουγγός δεν θα κόψουμε τις γλώσσες μας για να του μοιάσουμε. Ούτε επειδή είναι τυφλός θα βγάλουμε όλοι τα μάτια μας -καμιά σχέση με το «έβγαλαν τα μάτια τους»- για να του μοιάσουμε. Όλοι χρειαζόμαστε και με τις αποσκευές που κουβαλούμε.
Στο θέμα διαπλέκονται, ενίοτε εσκεμμένα, δύο διαφορετικά θέματα, αφενός η αυτονομία του έργου τέχνης αφετέρου η στάση των εκάστοτε μειονοτήτων, στην προκειμένη περίπτωση των ομοφυλοφίλων. Το έργο του Dvorak δεν είναι δυνατόν να κακοποιείται και να παρερμηνεύεται με αυτόν τον τρόπο, ώστε να ικανοποιείται το αίσθημα μίας αμφιλεγόμενης πολιτικής ορθότητας, η οποία σε τελική ανάλυση καταστρέφει κάθε ιστορική και καλλιτεχνική παράδοση. Οι ομοφυλόφιλοι ας αντιληφθούν ότι πάντοτε και διαχρονικά στις εξελιγμένες κοινωνίες αποτελούσαν και θα αποτελούν μειονότητα και ας μη συγχέουν την προσωπική τους ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης και ψυχολογικής αποδοχής λόγω χαμηλής αυτοεκτίμησης (οι ίδιοι δεν έχουν αποδεχθεί την ιδιαιτερότητά τους και μεταθέτουν την ευθύνη σε άλλους) με τη σφαίρα της κοινωνίας.
Η μεταμοντέρνα αντίληψη συνδέει τα πάντα με τα πάντα, θεωρώντας ότι όλα τα σημεία του πολιτισμού έχουν ταυτόσημη και ίση αξία. Τα αρχαιοελληνικά αγάλματα, τα καλάθια των Μάο-Μάο, οι μάσκες της Νιγηρίας, τα συρρικνωμένα κεφάλια του Βόρνεο, το Κοράνι, η τζαζ, η κλασική μουσική, όλα είναι δυνατόν κατά τη μεταμοντέρνα αρχή να συνδυαστούν. Μία τέτοια στάση ουσιαστικά σημαίνει τόσο την άρνηση της Παράδοσης όσο και του ιδίου του ιστορικού χρόνου. Απότοκη των κινημάτων αυτοπραγμάτωσης της δεκαετίας του 1960 και του 1970 η μεταμοντέρνα οπτική αποτελεί τον ειλικρινέστερο συνήγορο του μαζικού καταναλωτισμού και του ηδονισμού.
@κ. ΚΩΤΟΥΛΑΣ: Ας αφήσουμε το τρίτο φύλο στον καναπέ του ψυχαναλυτή του. Υπάρχει όμως. Μειονότητα ή όχι. Ελάχιστοι -ένα 4% υπολογίζεται- πως έχουν γεννηθεί έτσι. Οι υπόλοιποι είναι και οι ίδιοι θύματα, κυρίως, παιδικής κακοποίησης ή μητέρας-τσολιά. Την την παιδεραστεία πρέπει να εκθέσουμε. Είτε σε σχολεία, είτε σε ιδρύματα, είτε σε μοναστήρια. Γι’ αυτήν που διαπράχθηκε μέσα στο σπίτι δεν μπορεί κανείς να κάνει τίποτα. Και κ. Κωτούλα τί προτείνετε να σβήσουμε τον Χατζηδάκη ή τον Τσαϊκόφσκη;; Και είναι τόσοι πολλοί οι όμοιοι καλιτέχνες μέσα στους αιώνες…
Απλώς ας μη θυμόμαστε την αυτονομία του έργου τέχνης μόνον όταν η αλλοίωση του νοήματος και της αποστολής προέρχεται από την αυθαιρεσία μίας ανώτερης αρχής, αλλά και όταν εκπορεύεται και από διαθλαστικές αντιλήψεις, όπως η πολιτική ορθότητα, την οποία προβάλλουν φαντασιακά κατατρεγμένες μειονότητες, οι οποίες ενδιαφέρονται να αυτοπειβεβαιωθούν.
Εγώ δεν έχω καταλάβει ένα πράγμα. Οι μουσικοί αντέδρασαν γιατί τους ενοχλούν ομοφυλοφιλικές σκηνές (κοινωνικός ρατσισμός) η επειδή η όλη ομοφυλοφιλικη σχέση που εμφανίζεται επί σκηνής δεν έχει καμμία σχέση με το έργο και μπήκε απλώς σαν σκηνοθετικό «τρυκ».
Μπορεί κάποιος να μου απαντήσει απλά σε αυτό το ερώτημα γιατί πολλά θεωρητικά διάβασα παραπάνω αλλά και πάλι δεν κατάλαβα την αιτία του καυγά.
Κύριε Καππαδόκη μου : έλα μου ντε!
Κύριε Κωτούλα, μιλάτε σαν τον Βέλτσο!!! Ακατανόητος! Θέλετε να μας «τα κάνετε λιανά»;
Το έργο τέχνης πρέπει να είναι αυτόνομο και διαφυλαγμένο από τις αυθαιρεσίες της ερμηνευτικής προσέγγισης οιουδήποτε επιθυμεί, είτε για προσωπικά κόμπλεξ είτε για να ικανοποιήσει τις νέες, υποτιθέμενα κατατρεγμένες μειονότητες (ομοφυλόφιλοι, μετανάστες, φυλακισμένοι ή όποιος άλλος), να διαστρεβλώσει το νόημα και την αυτοτέλεια του έργου τέχνης. Η κατάτμηση της αντίληψης σύμφωνα με την οπτική επιμέρους ομάδων, οι οποίες θέλουν να επιβεβαιωθούν λόγω ψυχολογικών ανησυχιών και αυτο-περιφρόνησης, βλάπτει την ίδια την τέχνη και την υποβιβάζει σε εμπόρευμα, άκακο στολίδι για τον διάκοσμο της μεταμοντέρνας εποχής μας, η οποία αποστρέφεται κάθε έννοια παράδοσης και ιστορίας. Από ηθικής δε άποψης η επανερμηνεία ενός έργου, ώστε να ικανοποιηθεί το λόμπυ των ομοφυλοφίλων, δεν διαφέρει καθόλου από την λογοκρισία που επιβαλλόταν στο παρελθόν από την εξουσία. Το έργο του Dvorak είναι συγκεκριμένο και δεν αποτελεί πεδίο αμφιλεγόμενης ποιότητας πειραματισμών, οι οποίοι, άλλωστε, έχουν επαναληφθεί χίλιες φορές στο παρελθόν. Ομοφυλοφιλία, μετανάστες, περιθωριακοί, όλα αυτά τα βλέπουμε δεκαετίες τώρα ως θεματική ενός δήθεν ανατρεπτικού λόγου. Πλέον το ανατρεπτικό και το επαναστατικό είναι ακριβώς η ριζοσπαστική αντίθεση στην πολυπολιτισμική πολυχρωμία και στην άκριτη και ανιστόρητη προβολή ανησυχιών ορισμένων μειοψηφιών του παρόντος.
@κ.Καππαδόκη: Η «Ρούσαλκα» είναι η όπερα του Ντβόρτζακ. Ο πρίγκηπας φημολοφείται πως ήταν μπαμπάς του Όθωνα μας. Όλοι, κείνον τον καιρό, αναρωτιούνταν ΠΩΣ και διέπρεξε τέτοια αμαρτία και άφησε έγγυο γυκαίκα. Μετά που τον πάντρεψαν τον κακόμοιρο. Να σας θυμίσω: Ήταν ο τύπος που ‘θελε να χτιστούν τα παλαιά ανάκτορα, τότε ήταν καινούργια, πάνω στον λόφο της Ακρόπολης! Κι όταν ήταν ακόμα πρίγκηπας ήταν, πανευρωπαϊκά γνωστό, σούργελο για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Όταν έγινε βασιλιάς τση Βαβαυρίας και μετά που διέπραξε το καθήκον του στο κράτος -ή του το διέπραξαν στη γυναίκα του για λόγου του- έβγαλε τα βίτσια του στον ήλιο. Επειδή, όμως, δεν είχε και πολύ ηλιοφάνεια στη Βαυαρία υποχρεώθηκε η-πρίγκηπας το παλάτι να το κάνει μπουρδέλο. Για να σας το δώσω να το καταλάβετε: Κάτι σαν το σημερινό Ελληνικό κράτος…
Κάτι πονηρά, με σκουντήματα αγκώνα και μισόλογα πίσω απ’ τις άγριες ξεγδαρμένες χούφτες τους, ψιθύριζαν οι του εικοσένα και για τον γιό του. Που μας τον φόρεσαν αι μεγάλαι δενάμεις… Το ζουμί της σύγχρονης διαμάχης μας είναι ότι όλο και καμιά μ*****α θα βρίσκουμε να απασχολιόμαστε λες και δεν κάνουν αρκετές κυβέρνηση και αντιπολίτευση!
Και δεν είναι τα βίτσια του εν λόγω πρίγκηπα αλλά, και δώστε βάση: Την κ. Βάσσερμαν την πληρώσαμε για να μας πει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ομοφυλοφιλική ιστορία, λες και δεν την ξέραμε, ή για να σκηνοθετήσει στην λυρική σκηνή την όπερα;;; Και ρε σύγχρονα σούργελα στην λυρική πηγαίνεται για να δείτε υπόθεση έργου -όλες στο γόνατο γραμμένες μαλακίες είναι- ή για να ακούσετε μουσική;;; Αυτό πρέπει να ρωτήσουμε. Και δεν το ξέρω αυτό -και είδατε που δεν ξέρω και το κάτι τις μου! Ίσως όμως, η εν λόγω κυρία, να σκέφτηκε πως: Τότε που γράφηκε, λιμπρέτο και μουσική, δεν ήταν οι κατάλληλες περιβαλλοντολογικές συνθήκες για ξεφώνισμα, απ’ τους δημιουργούς πάσης φύσεως, των οποίων είδους ελαττωμάτων των εστεμένων, και αφού ελαττωματικός είναι ο λαός που αδρά με πληρώνει…;;
Άλλωστε ελάχιστοι εστεμένοι ήταν ΑΛΛΟΙΩΣ… Κι όταν ήταν αλλοιώς ήταν μ****ες με την βούλα -όπως τα καρπούζια που μας πουλούν οι γύφτοι! Εν κατακλείδι: Τώρα είμαστε σοβαροί;;; Μ’ αυτά θα καταπιανόμαστε;; Έχουμε την Βολή των Ελλήνων που είναι φίσκα από τρακόσια καρπούζια…
Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά. Για να ανεβάσει η Λυρική Σκηνή, ένα κρατικό θέατρο, ένα έργο θα πρέπει να πάρει πριν την άδεια από τους μουσικούς της όσον αφορά στον τρόπο σκηνοθεσίας;
Σημειωτέον ότι αυτοί οι μουσικοί είναι στην πλειοψηφία τους καρεκλοκένταυροι, ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ, μόνιμοι και συνδικαλισμένοι.
Γιατί λοιπόν και όχι παντογνώστες επί παντός επιστητού;
@κ.Καππαδόκη: Η “Ρούσαλκα” είναι η όπερα του Ντβόρτζακ. Ο πρίγκιπας φημολογείται πως ήταν μπαμπάς του Όθωνα μας. Όλοι, κείνον τον καιρό, αναρωτιούνταν ΠΩΣ και διέπραξε τέτοια αμαρτία και άφησε έγκυο γυναίκα. Μετά που τον πάντρεψαν τον κακόμοιρο. Να σας θυμίσω: Ήταν ο τύπος που ‘θελε να χτιστούν τα παλαιά ανάκτορα, τότε ήταν καινούργια, πάνω στον λόφο της Ακρόπολης! Κι όταν ήταν ακόμα πρίγκιπας ήταν, πανευρωπαϊκά γνωστό, σούργελο για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Όταν έγινε βασιλιάς τση Βαβαυρίας και μετά που διέπραξε το καθήκον του στο κράτος -ή του το διέπραξαν στη γυναίκα του για λόγου του- έβγαλε τα βίτσια του στον ήλιο. Επειδή, όμως, δεν είχε και πολύ ηλιοφάνεια στη Βαυαρία υποχρεώθηκε η-πρίγκιπας το παλάτι να το κάνει μπουρδέλο. Για να σας το δώσω να το καταλάβετε: Κάτι σαν το σημερινό Ελληνικό κράτος…
Κάτι πονηρά, με σκουντήματα αγκώνα και μισόλογα πίσω απ’ τις άγριες ξεγδαρμένες χούφτες τους, ψιθύριζαν οι του εικοσένα και για τον γιό του. Που μας τον φόρεσαν αι μεγάλαι δενάμεις… Το ζουμί της σύγχρονης διαμάχης μας είναι ότι όλο και καμιά μ*****α θα βρίσκουμε να απασχολιόμαστε λες και δεν κάνουν αρκετές κυβέρνηση και αντιπολίτευση!
Και δεν είναι τα βίτσια του εν λόγω πρίγκιπα αλλά, και δώστε βάση: Την κ. Βάσσερμαν την πληρώσαμε για να μας πει την ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ομοφυλοφιλική ιστορία, λες και δεν την ξέραμε, ή για να σκηνοθετήσει στην λυρική σκηνή την όπερα;;; Και ρε σύγχρονα σούργελα στην λυρική πηγαίνετε για να δείτε υπόθεση έργου -όλες στο γόνατο γραμμένες μαλακίες είναι- ή για να ακούσετε μουσική;;; Αυτό πρέπει να ρωτήσουμε. Και δεν το ξέρω αυτό -και είδατε που δεν ξέρω και το κάτι τις μου! Ίσως όμως, η εν λόγω κυρία, να σκέφτηκε πως: Τότε που γράφηκε, λιμπρέτο και μουσική, δεν ήταν οι κατάλληλες περιβαλλοντολογικές συνθήκες για ξεφώνισμα, απ’ τους δημιουργούς πάσης φύσεως, των οποίων είδους ελαττωμάτων των εστεμμένων, και αφού ελαττωματικός είναι ο λαός που αδρά με πληρώνει…;;
Άλλωστε ελάχιστοι εστεμμένοι ήταν ΑΛΛΟΙΩΣ… Κι όταν ήταν αλλοιώς ήταν μ****ες με την βούλα -όπως τα καρπούζια που μας πουλούν οι γύφτοι! Εν κατακλείδι: Τώρα είμαστε σοβαροί;;; Μ’ αυτά θα καταπιανόμαστε;; Έχουμε την Βολή των Ελλήνων που είναι φίσκα από τρακόσια καρπούζια…
@ΠΑΡΓΙΝΟ: Ρε Θέμη, πέφτει σε άλλο τόμο γκρίνιας η διαμαρτυρία για την καρεκλοκενταυρική μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων. Εδώ έχουμε, και ψηφίζουμε και ζωή σε λόγου μας, καρεκλοκένταυρους πολιτικούς! Σκέψου το λιγουλάκι;; Τους διορίζουμε ΜΕ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΜΑΣ!!! Πάνω στο σπυρί μιμί δηλαδή;;; Το μιμί της κ. Βάσσερμαν εννοώ…
Κύριε Κωτούλα, φαίνεστε τόσο μορφωμένος. Αναρωτιέμαι πώς είστε τόσο σίγουρος ότι οι ομοφυλόφιλοι, όπως δηλώνετε, είμαστε θύματα αυτο-περιφρόνησης. Μοιάζετε με αναλυτή χωρίς αναλυόμενο… αναρωτιέμαι μήπως ο αναλυόμενος δεν είναι άλλος από τον εαυτό σας…
@Διονυσία Περικλέους
Ευχαριστώ για την ανάλυση. Επειδή και μένα μου αρέσει η Οπερα για τη μουσική της και όχι για την υπόθεση σχεδόν ποτέ δε με ενδιαφέρει το «σενάριο».
Το τελικό συμπέρασμα πάντως που έβγαλα ούτως η άλλως είναι πως τους μουσικούς δεν τους έπεφτε λόγος. Δεν τους βάλαμε ούτε για θεματοφύλακες της ηθικής, κατά την άποψη τους, ούτε για θεματοφύλακες της σωστής απόδοσης του κειμένου.
Πληρώνονται από το Δημόσιο για να παίζουν μουσική χωρίς άλλες αρμοδιότητες. Τελεία και παύλα.
@Αυτόνομος: κ. Αυτόνομε τώρα θα με υποχρεώσετε να υπερασπισθώ τον κ. Κωτούλα. Και μακρυά από μένα και μου είναι ασυγχώρητο το ολίσθημα: Έχει δίκιο! Τώρα βρίστε με και μου αξίζει.
@Όλους: Εκείνο που υποπτεύομαι, και για το οποίο γκρινιάζουν όλοι οι μουσικοί παίχτες, δεν είναι γιατί ο ένας πρωταγωνιστής φίλησε τον άλλο περιπαθώς στο στόμα! Αλλά, γιατί δεν άρπαξαν καμιά απ’ τις γυμνόστηθες, να της τραβήξουν επί σκήνης μία περιποίηση… και όλο το φιλοθεάμον να ευχαριστηθεί τσόντα! Για ν’ ακούσουν μουσική νομίζετε πως είχαν πάει;; Σιγά τ’ αυγά!! Και η Βάσσερμαν, που ήταν ακατατόπιστη στα σχετικά με το εθνικό μας σπορ, τους άφησε χάσκοντας και τζάμπα της δώσαμε τόσα λεφτά! Αυτό σημαίνει κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος και ασέβεια στον ιδρώτα του λαού -ωωωχ, τώρα που είπα ιδρώτα σκέφτηκα καλοκαίρι μέσ’ στον ηλεκτρικό…. Οι μουσικοί της ορχήστρας, δικαιωματικά, θύμωσαν περισσότερο, και εδώ διαφωνώ με την διαφωνία του κ. Καππαδόκη, γιατί λόγω θέσης θα ‘χαν καλλίτερη θέα σ’ αυτή την καλιτεχνική περίπτωση. Όλοι τα κορόϊδα πληρώνουμε φόρους -όταν πληρώνουμε- και μόνον είκοσι, που έκαναν πως παίζαν μουσική κι άλλα περίμεναν, είχαν απρόσκοπτο οπτικό πεδίο.Τέτοια αδικία είναι η μονιμότητα στο δημόσιο. Φταίει η κυβέρνηση Καραμανλή!!
Το φιλί της ζωής. Πραγματικά δεν έχει καμία σημασία αν ο Παπακαλιάτης δικαιώθηκε πρόσφατα για το δικό του «απαγορευμένο» φιλί ύστερα από την ποινή που του είχε επιβάλει η επιτροπή λογοκρισίας της ελληνικής τηλεόρασης(!). Ούτε έχει σημασία αν η Έρση Σωτηροπούλου κέρδισε τη μάχη της ύστερα από τη σχετική απόφαση που είχε οδηγήσει το βιβλίο της «Ζιγκ Ζακ στις νερατζιές» μακριά από τους χώρους των σχολίων. Εν έτει 2009 η λογική και αισθητική της χούντας ζει και βασιλεύει και οδηγεί ορισμένους δήθεν ηθικολόγους να λογοκρίνουν μια καλλιτεχνική παράσταση γιατί υποτίθεται είχε ομοφυλοφιλική ερμηνεία(!). Με την ίδια ακριβώς λογική που είχε στείλει στη φυλακή τον Όσκαρ Γουάιλντ στα τέλη του 19ου αιώνα στη φυλακή επειδή ήταν ομοφυλόφιλος, ορισμένοι αποφασίζουν ότι η σεξουαλική διαφορετικότητα δεν πρέπει να διαφαίνεται στο καλλιτεχνικό έργο γιατί μπορεί να σοκάρει το κοινό(!). Έτσι, ο Καβάφης δεν θα έπρεπε να διδάσκεται στα σχολεία γιατί ενδεχομένως να σοκαριστούν τα πιτσιρίκια (την ίδια στιγμή που γυρίζουν πορνό ταινιάκια στο κινητό τους) με τις ηδονοθηρικές αναφορές, ο Πλάτωνας να απαγορευτεί (ειδικά οι σκηνές που ο Σωκράτης φλερτάρει τον Αλκιβιάδη), ο Ντίνος Χριστιανόπουλος να απομακρυνθεί από τη διδακτέα ύλη και κείμενα διάσημων γκέι όπως του Τσάτουιν και της Πατρίτσια Χάισμιθ να ριχτούν στο πυρ το εξώτερον. Πραγματικά δεν έχω λόγια να πω για τέτοιου είδους αντιδράσεις σε μια χώρα που υποτίθεται γέννησε τη δημοκρατία και μάλιστα από καλλιτέχνες που-σημειωτέον-πληρώνονται από τον Έλληνα πολίτη για να προαγάγουν τον πολιτισμό. Τουλάχιστον ο Όσκαρ Γουάιλντ μας χάρισε το «De profundis» στη φυλακή όπου βρέθηκε για το μεγάλο του «αμάρτημα». Αυτοί τι θα μας χαρίσουν;
(Της Τίνας Μανδηλαρά, από το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ)
@κ. ΕΡΝΑΝΗΣ: Κάπου τα μπλέκετε. Είναι άλλο να αποδέχεσαι την διαφορετικότητα των συνανθρώπων σου και άλλο ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΦΗΜΙΖΕΙΣ και να την ΩΡΑΙΟΠΟΙΕΙΣ και ΚΥΡΙΩΣ στην ΝΕΟΛΑΙΑ!!! Όλοι έχουμε διαβάσει Προυστ και Ουάϊλντ, και στο πρωτότυπο μάλιστα, και εύχομαι στην κ. Μανδηλαρά, αν έχει γιο, να τον δει Λουδοβίκο της Βαυαρίας… Και ξέρω την άβυσσο που μέσα της κατρακυλούν μόνιμα πολύ καλά μου φιλαράκια μου μ’ αυτόν τον… προσανατολισμό. Εξακολουθεί, στον πληθυσμό τους, να είναι συντριπτική η αναλογία των θυμάτων του AIDS. Πριν λίγα χρόνια, δεν θυμάμαι πόσα και νομίζω ήταν στο Scientific American, υπήρχε πόρισμα ιατρικής έρευνας που έδειχνε πως ΙΣΩΣ ο κυριότερος λόγος, για να ‘χουν τόσα θύματα, ήταν ΚΑΙ οι διάφορες ουσίες που έπαιρναν για να είναι ρελάξ την ερωτική τους στιγμή και αυτές ήταν ένοχες της αδρανοποήσης του αμυντικού τους συστήματος. Τίποτ’ άλλο.
By the way, το ψευδόνυμό σας «Ερνάνης» είναι από μια μικρή νουβέλλα του Ουάϊλντ ή κάνω λάθος;;; Καθαρά πορνογραφική είναι! Αλλά και ο Μπετόβεν δεν έγραψε μόνον αριστουργήματα έγραψε και σκουπιδομουσική. Και ο Ουάϊλντ και ο Προυστ, προσέχτηκαν στην εποχή τους, ΑΚΡΙΒΩΣ γιατί τόλμησαν να βγάλουν στο μεϊντάνι την διαφορετικότητά τους. Δεν είναι και λίγο…