Το παραμύθι της αγελάδας και η αφαλάτωση
Δημοσιεύθηκε στις 24/03/2009
Συντάκτης: ΠΑΥΛΟΣ ΦΟΥΡΝΟΓΕΡΑΚΗΣ
Θεματική κατηγορία: Πολιτισμός Πολιτικής
Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε ένας παπάς κι είχε μία όμορφη αγελάδα.
Ένα βράδυ εκεί που την εκοίταε λέει στην παπαδία.
-Αύριο θα πάω στη Χώρα να τηνε πουλήσω
-Ό,τι θες παπά μου, λέει η παπαδία, πρόσεχε μόνο μη σε γελάσουνε.
Τ΄ άκουσαν κάτι κατρεγαραίοι και σκέφτηκαν να του τηνε φάνε τσάμπα.
Σηκώνεται ο παπάς παίρνει τη αγελάδα και με τα πόδια τραβάνε για τη Χώρα. Λίγο πιο κάτω την είχε στήσει ο πρώτος.
-Ε παπά, πού πας αμπονώρα με τη γίδα;
-Αγελάδα είναι όχι γίδα!
-Γίδα παπά μου, γίδα.
-Άμε στο διάολο που θα με κογιονάρεις, φούντωσε ο παπάς.
Τον παρατάει και συνεχίζει το δρόμο του. Πιο κάτω την είχε στήσει ο δεύτερος.
-Προσκυνώ παπά μου, για πού το ΄βαλες με τη γίδα.
-Γίδα; Σας επέρασε η ιδέα πως θα με μουρλάνετε; Αγελάδα είναι όχι γίδα!
Τραβάει την αγελάδα με το σκοινί και προχωράει. Φτάνει κοντά στη Χώρα. Εκεί την είχε στήσει ο τρίτος.
-Παπά μου από πού έρχεσαι με τη γίδα;
-Ω συφορά μου, μου το ΄πανε κι άλλοι δύο πως είναι γίδα. Είναι αγελάδα σας λέω.
-Είδες παπά μου δεν το λέω μόνος μου, δεν το κατάλαβες ότι είναι γίδα; Είναι και ωραία! Μου τηνε πουλάς, θα σου δώκω καλά λεφτά για γίδα.
Ο παπάς τα ΄χασε, έξυσε το κεφάλι του και κατάλαβε ότι έκαμε λάθος. Συμφώνησε κάτι παραπάνω πήρε τα λεφτά κι εγύρισε στην παπαδία.
-Παπαδία, την επούλησα τη γίδα, την εξεφορτωθήκαμε και τα κονομήσαμε.
-Ποία γίδα μωρέ παπά, για γίδα την επούλησες τη αγελάδα μας; Κι αρχίζει τα κλάματα. Σηκώνεται, παίρνει το ματσούκι της κι αρχίζει ματσουκιές τον παπά.
Αλλά ήτανε αργά, η αγελάδα πουλήθηκε για γίδα…
Κάτι τέτοιοι κατεργάρηδες στη Ζάκυνθο και στην Κέρκυρα πολεμάνε εδώ και χρόνια να μας ξεγελάσουν ότι η Ζάκυνθος είναι Ντουμπάι και δε βρέχει.
Ότι οι τράφοι και τα ποτάμια που ξεχειλίζουν και τρέχουν στη θάλασσα δεν είναι νερό, αλλά κινούμενη άμμος.
Ότι αποσκλήρυνση και αφαλάτωση δεν είναι το ίδιο πράγμα.
Ότι το καλύτερο νερό δεν είναι το βρόχινο αλλά το αφαλατωμένο. Ότι το εργοστάσιο αφαλάτωσης είναι για το καλό μας κι όχι για το νιτερέσο τους.
Ότι το αλάτι που θα βγαίνει θα είναι καλύτερο και από την αφράλα που μάζευαν οι βουνίσιοι τσου βράχους και θα κάνουμε εξαγωγές.
Ότι από τη Λίμνο του Κεριού θα βγάζουμε πετρέλαιο για να ταiζουμε το εργοστάσιο και το αφαλατωμένο νερό θα τρέχει άμπουλες και θα ΄ναι και τσάμπα.
Μωρέ ματσούκι τση παπαδίας που τσου χρειάζεται, να τσου βάλουμε σ΄ ένα παπόρο να τσου βγάλουμε στην Ιταλία, να χαζέψουν με τσι λιμνο-δεξαμενές που ποτίζουνε ακόμα και τα λιόφυτα.
Τώρα δελέγκου, να προκάμουμε, πριν μας πουλήσουν τη γίδα για αγελάδα!
ΠΑΥΛΟΣ ΦΟΥΡΝΟΓΕΡΑΚΗΣ
parathemata.blogspot.com


























Είναι λίγο ανησυχητικό, να προσπαθούμε να βγάλουμε συμπεράσματα πάνω σε επιστημονικές μεθόδους και τεχνικά θέματα, με ανέκδοτα.
Ο συγγραφέας δείχνει να αγνοεί ότι ανάμεσα στο θαλασσινό νερό που η αφαλάτωση του είναι ενεργοβόρα και ακριβή, και στο πόσιμο νερό που δεν χρειάζεται αφαλάτωση, υπάρχει και το υφάλμυρο νερό, που υπάρχει σε πολλά σημεία στην Ζάκυνθο.
Κανείς δεν λέει όχι στις λιμνοδεξαμενές, στην συγκράτηση του βρόχινου νερού, στην ανακύκλωση του νερού και στον περιορισμό της σπάταλης του.
Αλλα σίγουρα αυτό που θα πρέπει να επιδιώκουμε είναι η καλύτερη δυνατή επένδυση, να πιάσουν τόπο τα λεφτά που θα διαθέσουμε για να λυθεί ένα πρόβλημα. Εαν υπάρχει ποσότητα νερού που μπορεί με ήπια αφαλάτωση να γίνει πόσιμο, γιατί θα πρέπει να το αποκλείσουμε;
Για να λυθεί το πρόβλημα του νερού στα νησιά χρειάζεται να εξεταστούν όλες οι μέθοδοι, να υπάρχει διαφάνεια στις μελέτες κόστους-οφέλους, και φυσικά να γίνει η υλοποίηση των προτάσεων και η διαχείριση των έργων με επιχειρηματικά κριτήρια.
Η τυφλή άρνηση δεν βοηθά.
Εδώ μερικά στοιχειά για τον σκοπό της αφαλάτωσης:
Περισσότερα για την αφαλάτωση, εδώ:
http://ionianislands.greekliberals.net/0010000104