Εγώ ειμί το σκότος

72d9e585ca10938aacc7560184cbdc01

Έφτιαξες τους κανόνες σου και κάθισες στο θρόνο.

Κι εμείς με «Κύριε ελέησον» να προσκυνάμε  μόνο.

Εγωιστής δεν ήσουνα, μα είχες κάτι χούγια…

Όλη τη μέρα ψάλλαμε μονότονα «αλληλούια».

Ποιός το αντέχει τελικά αυτό στην αιωνιότητα;

Έκανα πέτρες στα νεφρά απ’ την πολλή νωθρότητα!

Κι ο Πάνσοφος Πανάγαθος και πανταχού Παρών

αυτολιβανιζόσουνα  θαυμάζων Εαυτόν.

Θέλεις να πεις στη σχόλη σου και επειδή βαριόσουν

Άφησες πέντε – έξι στρατιές που έπειτα καταριόσουν,

Άφησες πλήθος χερουβείμ κάτω απ’ τη διαταγή μου

Και άλλα τόσα σεραφείμ πιστά στη δούλεψή μου,

Κι ότι Εσύ, ο Πάνσοφος κι ο πανταχού Παρών!

Όλο αυτό το ήξερες και ήσουνα Απών;

.

Κι αφού με τα χειρότερα με έχεις περιλούσει,

Το αγαθό Σου ποίμνιο τάχα να έχει ακούσει

Ότι αυτά που ονόμασες  «της Κόλασης δεινά»

Εσύ μόνος δημιούργησες με μαύρη απονιά;

.

Τι κι αν τον Κόσμο έφτιαξες, πλανήτες και αστέρια;

Τον Άνθρωπο τον άφησες μες τα δικά μου χέρια,

Του έδωσες τη λευτεριά, τάχα, για να διαλέγει,

Μα κοίτα, μαύρο πρόβατο προτίμησε ν’ αρμέγει.

Γιατί είν’ το γάλα του γλυκό, ίδιο η αμαρτία-

Σε μένα πάντα έρχεται εν πλήρη ελευθερία.

.

Εκέρδισα πολιτικούς μα και δημοσιογράφους,

Δικοί μου οι επιφανείς στου Πρώτου μας τους τάφους,

Προχώρησα πολύ εύκολα και  στην Πολεοδομία,

Άλωσα το Δημόσιο, Δήμους και Εφορία,

Δικός μου όλος φυσικά ο δικηγορικός ο Σύλλογος,

Έχω καμπόσους δικαστές και περιττός ο αντίλογος.

Στους ένστολους σημείωσα ξεχωριστό σουξέ

Κι οι συγγραφείς με τίμησαν κάνοντας ρεφενέ

Μου στέρησες τη Χάρη σου, μου πήρες τις φτερούγες,

Μα ότι θα με νίκαγες ήταν ελπίδες φρούδες.

.

Ανοίγω απλά τα χέρια μου-μαυρίζουν οι ουρανοί

Βρέχει οργή και έχθρητα, πάνε οι χριστιανοί.

Πού είσαι Πανάγαθε να δεις το δημιούργημά σου

Που σέρνεται στη λάσπη μου κι όχι στον Έρωτά Σου;

Ο Έρωτας κοντά μου δεν είναι ενοχικός

Μον’ είναι παθιασμένος, επαναστατικός.

.

Και μια που για τον Έρωτα ο λόγος μου το έφερε,

Τι σου’ φταιγε ο πρώτος Σου που τόσα πια υπέφερε;

Την Εύα του την έβγαλες από τη μια πλευρά,

Δεν ήταν τούτη εγχείρηση, ήτανε συμφορά!

.

Αμ’ το άλλο;

«Εύα, συ το συμπλήρωμά του θα’σαι

Αδάμ με αυτό το πλευρό να κοιμάσαι»

Καταλαβαίνεις βέβαια, χωρίς την αμαρτία

Κόλαση και Παράδεισος δεν έχουνε αξία.

Κι αντί λοιπόν να σέβεσαι τον ρόλο μου στην Πλάση

Εσύ με συκοφάντησες λες κι ήμουνα κουμάσι.

.

Το Φως της παρουσίας Σου θα έκαιγε εκτάσεις

Μα η συνεργασία μου έφτιαξε φωτοσκιάσεις,

Κι αν Παντογνώστης ήσουνα στα Καλλιτεχνικά

Θα’ ξερες πόσο αυτό μετρά στην Τέχνη γενικά.

.

Άλλοι με λένε Βελζεβούλ και άλλοι Εωσφόρο,

Όμως δεν τους επέβαλλα και στην ανάσα φόρο…

Και δεν ποινικοποίησα  τ’ ανθρώπινα τα πάθη,

Τις σκέψεις, τις προθέσεις τους, ακόμα και τα λάθη!

.

Εγώ είμαι ο Διάβολος, εγώ κι ο Σατανάς

ΕΣΥ  όμως με έφτιαξες, ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΣ;

ΣΟΦΙΑ ΚΟΥΡΕΜΕΤΗ, εκ Κεφαλληνίας

1 σχόλιο αναγνώστη

  1. Ο/Η Κώστας Γεωργόπουλος λέει:

    ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΚΟΥΡΕΜΕΤΗ
    ΠΟΥ ΠΟΛΛΑ ΝΑΧΕΙ ΤΑ ΕΤΗ

    Οι στίχοι σου αειθαλείς
    Μα επεξετάθης εν πολλοίς
    Στου σατανά τους ρόλους
    Ρωτάω δε ως αφελής
    Αν είχες κι’άλλα για να πεις
    Σοφία για διαβόλους

    Γιατί με αυτό το «στιχουριό»
    Που έχεις πιο πάνω βάλλει
    Θα μπει στο τέλος …μέσα μας
    Και ποιος θα μας τον βγάλει;

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *