MATER DOLOROSA

Χειμώνας κακογράφος καί πάει λέοντας
μέ τό χί καί τό σίγμα του
δόντια πονετικότερα
μέ τό Φλεβάρη Κάλβο του
καί τό Μάρτη Σολωμό
μέ φωτισμόν ὁλόκορμο
ἀπό κεῖνον κυριακάτικα τοῦ Ὀνείρου.
Ἄα μωρέ πατρίδα εὐφάνταστη
πατρίδα ἰδι-
αιτέρα
πλεχτό ξηλωμένο
μά βολικό μου ἔτσι κι ἀλλιῶς
ὠδοποιούς ἐξ ἀμελείας ἀπόχτησες
περίπυστους
ἀπό νωρίς νά ξε-
καρδίζονται
στίς λακκοῦβες τῶν λέξεων
ἤ στά ὄμβρια χαμόγελα
γιά ν’ ἀνοίξει ἐπιτέλους ὁ δρόμος
καί νά περάσει μύρα χέουσα
ντάλα μεσημέρι
ὡς εἴθισται
ἡ Mater Dolorosa.

π. Παναγιώτης Καποδίστριας: Ορθοστασία, ποιήματα. Ζάκυνθος 2001

2 Σχόλια

  1. Ο/Η TRIZONI λέει:

    στην ομίχλη του ανοιξιατικου ριγους, Μαρτης μες τον Μαη, ειδα την MATER DOLOROSA να διαβαινει οδυρομενη περι Γαμων εν Κανα, περασμενων μεγαλειων, συντετριμενη……ολιγες οι χειρες βοηθειας και ανεπαρκεις…….

  2. Ο/Η Δύ-στιχος λέει:

    Βαρέως ασθμαίνοντας,
    ορέων προσπέρασμα,
    μετρώντας τα λάθη.

    και πάντα προσμένοντας,
    μετά από Πέρασμα,
    Ανάσταση νά ‘ρθει.

    Δύ-στιχος

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *