«…οπού φέραμε τον όλεθρον της πατρίδας μας…»

Μπαίνοντας εις αυτό το έργον και ακολουθώντας να γράφω δυστυχήματα αναντίον της πατρίδος και θρησκείας, οπού της προξενήθηκαν από την ανοησίαν μας και ᾿διοτέλειά μας και από θρησκευτικούς και από πολιτικούς και από ᾿μάς τους στρατιωτικούς, αγαναχτώντας και εγώ απ᾿ ούλα αυτά, ότι ζημιώσαμε την πατρίδα μας πολύ και χάθηκαν και χάνονται τόσοι αθώοι άνθρωποι, σημειώνω τα λάθη ολωνών και φτάνω ως την σήμερον, οπού δεν θυσιάζομε ποτές αρετή και πατριωτισμόν και είμαστε σε τούτην την άθλια κατάστασιν και κιντυνεύομεν να χαθούμεν.

Γράφοντας αυτά τα αίτια και τις περίστασες, οπού φέραμεν τον όλεθρον της πατρίδας μας όλοι μας, τότε ως έχοντας και εγώ μερίδιον εις αυτείνη την πατρίδα και κοινωνία, γράφω με πολλή αγανάχτησιν αναντίον των αιτίων όχι να ᾿χω καμμιά ιδιαίτερη κακία αναντίον τους, αλλά ο ζήλος της πατρίδος μου δίνει αυτείνη την αγανάχτησιν και δεν μπόρεσα να γράψω γλυκώτερα.

ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΑΚΡΥΓΙΑΝΝΗΣ
Απομνημονεύματα

1 σχόλιο αναγνώστη

  1. Ο/Η Άκης Ψηλός λέει:

    Τον θυμάμαι τον στρατηγό και τον τρόπο που σου άνοιγε τα μάτια για τους ανθρώπους και την καταστροφή που φέρνει η εγωλατρεία και ο Διχασμός.
    Ακόμα κααι τότε όμως ήθελε πολύ εποιμονή να διαβάζεις δεκάδες σελίδες από λεπτομέρειες για να βγάλεις δέκα ψήγματα χρυσού σαν το προαναφερόμενο.
    Δεν ήταν λογοτέχνης ο Μακρυγιάννης ούτε Παπακωνσταντίνου αλλά τα λόγια του βγαλμένα από την αγάπη του για την πατρίδα, την εμπειρία μιας δραστήριας ζωής, και την γνώση των ανθρώπων ήταν προφητικά.
    Σαν να μην άλλαξε τίποτα.

    Δεν του αξίζουν απλώς αναφορές στο έργο του αλλά λεπτομερή ανάγνωση για να καταλάβουμε που θα καταλήξουμε γιατί δεν αλλάξαμε τόσο πολύ σαν λαός τα τελευταία 200 χρόνια.
    Δυστυχώς δύσκολα βάζουμε μυαλό μια και η μνήμη και η γνώση στον Έλληνα κρατά όσο κρατάει ένα πινάκιο φακής.
    Είναι πανέτοιμος να πουλήσει την κληρονομιά του αρκεί να μην ζοριστεί ούτε μια στιγμή η συνήθεια του.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *