Ο Τύπος και η κρίση

  • 16/5/2011
  • ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ
  • MEDIA

Έχει γίνει της μόδας στα ΜΜΕ να αναφερόμαστε στην αποτυχία του πολιτικού συστήματος που μας έφερε στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Αυτή είναι υπαρκτή, αλλά πάλι… Την καμπούρα μας την κοιτάξαμε καθόλου;
Το έτος 1 π.Κ. (δηλαδή προ Κρίσης) και συγκεκριμένα στις 18 Δεκεμβρίου του 2008 ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κώστας Σημίτης απηύθυνε μια δραματική προειδοποίηση στη Βουλή. Ειπε: «Aποτελεί κοινό μυστικό στους κύκλους της Eυρωπαϊκής Eπιτροπής ότι η Eλλάδα δεν προσαρμόζεται στις επιταγές της ONE και ότι επίσης οι όποιες νουθεσίες και επιτηρήσεις δεν αρκούν. Θεωρούν ότι η τωρινή πολιτική ηγεσία της χώρας που στηρίχτηκε στην E.E. σε όλες τις σημαντικές επιδιώξεις της, την απογραφή, την αναθεώρηση του AEΠ, τη γρήγορη έξοδο από την επιτήρηση, εκμεταλλεύτηκε αυτήν τη συμπαράσταση για να μην τηρήσει τις δεσμεύσεις. Aπλώς, τους κορόιδεψε. H Eλλάδα, πιστεύουν ότι, καλό θα ήταν να αναγκαστεί να προσφύγει στο Διεθνές Nομισματικό Tαμείο για δανεισμό, ώστε η παρακολούθηση της ελληνικής οικονομίας να είναι αρμοδιότητά του και όχι φροντίδα της Eπιτροπής»

Την προειδοποίηση αυτή ο τότε υπουργός Οικονομίας κ. Γιώργος Αλογοσκούφης αντιμετώπισε με χλευασμό: «δυστυχώς, ακόμη και ο πρώην πρωθυπουργός, ο κύριος Σημίτης, έφθασε χθες να κινδυνολογεί για δήθεν προσφυγή της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, επικαλούμενος «κύκλους» της Ευρωπαϊκής Ενωσης» (Βουλή 19.12.2008). Αυτός ο χλευασμός δεν ήταν το χειρότερο. Τα τηλεοπτικά κανάλια και οι εφημερίδες διείδαν στην ομιλία του κάτι σατανικό. Αυτό που μετέφεραν από εκείνη την προφητική ομιλία στον ελληνικό λαό είναι ότι «ο κ. Σημίτης δεν ανέφερε ούτε μία φορά την λέξη ΠΑΣΟΚ» Ένας πρώην πρωθυπουργός μιλούσε για την χρεοκοπία της χώρας και οι δημοσιογράφοι ασχολούνταν με το πολιτικό κουτσομπολιό.

Έχει γίνει της μόδας στα ΜΜΕ να αναφερόμαστε στην αποτυχία του πολιτικού συστήματος που μας έφερε στην αγκαλιά του ΔΝΤ. Αυτή είναι υπαρκτή, αλλά πάλι… Την καμπούρα μας την κοιτάξαμε καθόλου; Όταν επί 5,5 χρόνια η οικονομία βυθιζόταν πού βρισκόταν όλοι οι σημερινοί θρηνωδοί να κραυγάσουν και να προειδοποιήσουν; Κανείς δεν είδε τα στοιχεία που έδειχναν εκτροχιασμό; Κανείς δεν παρατηρούσε ότι την περίοδο 2004-2008 το δημόσιο χρέος αυξανόταν με ετήσιο ρυθμό 12 δισεκατομμυρίων ευρώ; Κανείς δεν πρόσεχε ότι οι πρωτογενείς δαπάνες του κράτους, δηλαδή μετά την αφαίρεση των περίφημων τόκων, αυξήθηκαν κατά 72% (στα τέλη του 2003 ήταν 31,3 δισ. ευρώ αλλά στα μέσα του 2009 έφθασαν τα 54 δισ. ευρώ!) Κανείς δεν έβλεπε ότι οι μισθολογικές δαπάνες στην κεντρική διοίκηση, δηλαδή μόνο των υπουργείων, αυξήθηκαν κατά 64%; (Σ.Σ.: από 13,2 δισ. ευρώ στα τέλη του 2003, έφτασαν το 2008 στα 21,6 δισ. ευρώ). Κανείς δεν άκουσε για μαζικές προσλήψεις, για τριπλασιασμό κάποιων επιδομάτων, για την δημιουργία 695 νέων δημόσιων οργανισμών και 467 νέων αμειβόμενων επιτροπών;

Ή μήπως ο δημοσιογραφικός χώρος ήταν πολύ μπουκωμένος για να φωνάξει; Ένα από τα κονδύλια που εκτροχιάστηκαν στην πενταετία ήταν της κρατικής διαφήμισης: από 30 εκατομμύρια ευρώ το 2003, έφτασε τα 83 εκατομμύρια το 2008. Και ξέρουμε καν πόσοι δημοσιογράφοι προσλήφθηκαν σε κρατικές δουλειές αυτά τα χρόνια. Έχουμε μόνο αποσπασματικά στοιχεία, όπως π.χ. την ίδρυση ενός αγροτικού καναλιού με 56 δημοσιογράφους που δεν λειτούργησε ποτέ με κόστος μισθοδοσίας τριών εκατομμυρίων ετησίως.

Υπάρχουν πολλοί πρόσοδοι των ελληνικών ΜΜΕ από το κράτος. Από τις συχνότητες που δόθηκαν στους εκδότες δωρεάν από την οικουμενική κυβέρνηση του 1990, μέχρι θαλασσοδάνεια με κρατικές εγγυήσεις και μέχρι μετεμφυλιακές νομοθετικές διατάξεις, όπως ήταν αυτή που επέτρεπε την διαχείριση του 2% του τζίρου χωρίς παραστατικά. Αυτή η πολυσχιδής κρατική «αρωγή» δεν έκανε την «τέταρτη εξουσία» μόνο διεφθαρμένη, την έκανε νωχελική. Η μεγαλύτερη ΔΕΚΟ σήμερα είναι η βιομηχανία των ΜΜΕ. Γι’ αυτό ο Τύπος δεν έπαιξε ποτέ με όρους αγοράς, δεν πρόσεξε ποτέ το προϊόν του, δεν εμβάθυνε στα ζητήματα, δεν προειδοποίησε. Ο Τύπος δεν αντιπαρατέθηκε ποτέ με τις δομές του κλεπτοκρατικού καπιταλισμού που αναπτύχθηκε στην χώρα, έγινε συμπλήρωμα του. Οι δημοσιογράφοι δεν ήταν απέναντι στους πολιτικούς· στα ίδια τραπέζια τρώνε και διασκεδάζουν. Εξ ου και το γεγονός ότι αυτό που ευφημίζεται ως πολιτικό ρεπορτάζ δεν είναι παρά τα παίγνια των πολιτικών για την διανομή της εξουσίας. Ολόκληρη την πενταετία της κατρακύλας μεγάλα θέματα έγιναν οι «αιχμές», οι «βολές», οι «γκρίνιες» των πολιτικών και όχι η χρεοκοπία της χώρας. Γι’ αυτό και κανείς δεν πρόσεξε την προειδοποίηση Σημίτη περί ΔΝΤ, αλλά προσέξαμε ότι «δεν ανέφερε την λέξη ΠΑΣΟΚ». Η έξις για τη κάλυψη των παιγνίων έγινε Δευτέρα φύσις των ΜΜΕ.

Η κρίση στη χώρα δεν είναι οικονομική, δεν είναι πολιτική είναι καθολική. Χωρίς να υπάρχουν νούμερα που να μπορούν να το πιστοποιήσουν το πρόβλημα της κρίσης του συστήματος ενημέρωσης της χώρας είναι μεγαλύτερο και από την κρίση της πολιτικής. Κι αυτό διότι τα ΜΜΕ είναι το νευρικό σύστημα της χώρας. Όταν αυτό δυσλειτουργεί είναι αδιάφορο τι κάνει η κεφαλή.

ΠΑΣΧΟΣ ΜΑΝΔΡΑΒΕΛΗΣ

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Esquire» τ. Ιουλίου 2010

2 Σχόλια

  1. Ο/Η ANEMWNH λέει:

    O typos einai san ton nyxterino italo ergath apo to ergostasio toy GE. Douleuei skylisia gia to merokamato, klebei idees apo thn zwh twn allwn, kai oneireuete oti o kathe anagnwstis einai mia mayrh kamariera poy toy kanei trelo erwta!!!!!! Telika 3ypnaei kwlogeros aggalia me thn irlandeza pou agorase se ena bar kai telika pantreytike kai kati gious epikyndinoys thn koinwnia giati den 3eroun na diabazoyn. ontos to systima kapoy xanei!

  2. Ο/Η perldion λέει:

    @Όλους: Τελειώνοντας την ανάγνωση του σοφού άρθρου σκέφτηκα πως θα μπορούσε να φέρει τίτλο: Η βολικότητα της μνήμης του δημοσιογράφου της τρύπιας πεντάρας.
    Είναι άραγε απ’ αυτούς ο χουφτώνων την πέναν ή πατών τα πλήκτρα κ. Μανδραβέλης; Ή στην-Ελλάς είσαι ότι δηλώσεις στο αεροδρόμιο;;;
    Ή ΟΤΙ έχει δηλώσει η μαμά σου στο μαιευτήριο;;;
    Πάντως το «σοφό πόνημα» του κ. Μανδραβέλη θα μπορούσε να έχει τίτλο:
    Η γομολάστιχα μου -έτσι γενικώς και αορίστως…
    Το αορίστως το βάζω:
    Πρώτον, γιατί στατιστικά ΔΕΝ ξέρω ΠΟΣΟΙ διαβάζουν τις μ-λ-κ-ες του και
    Δεύτερον, ομολογώ, πως ΔΕΝ γνωρίζω ΤΙ -ΓΕΝΙΚΩΣ- χρησιμοποιεί ως γραφίδα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *