Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Όταν εμφανίζεται το ρήγμα της χλεύης

Όταν είσαι κυβερνών κόμμα και Πρωθυπουργός και ενώ έχεις κάνει σημαία σου το ολιγομελές της Κυβέρνησής σου, την επάνδρωσή της με νέα και άφθαρτα πρόσωπα  και την επιλογή στελεχών μέσα από τις διαδικασίες της δημόσιας διαβούλευσης, μετά από μερικούς μήνες, λιγότερους από χρόνο, έρχεσαι να σχηματίσεις νέα Κυβέρνηση διπλασίων Υπουργών, -πενήντα νοματαίοι μας βγήκαν ζωή νάχουν- ανακαλώντας και υπουργοποιώντας τα στελέχη του φαύλου παρελθόντος και υπουργοποιώντας  την εξαδέλφη  Άννα, τότε ομολογείς ηχηρότερα και βεβαιότερα από ό,τι με κάθε άλλο τρόπο πως έχεις αποτύχει.

Κι όταν αλλάζεις τους μισούς υπουργούς και βάζεις αναπληρωτή στους άλλους δηλώνεις περίτρανα πως η πρώτη επιλογή υπουργών που έκανες ήταν αποτυχημένη.

Η αποτυχία είναι κι αυτή στο πρόγραμμα, αν και δεν χαίρεται κανείς όταν τη συναντά.  Ένα κόμμα που σέβεται τον εαυτό του και ιδίως τους ψηφοφόρους του, αν όχι τον λαό που κυβερνά, οφείλει μαζί με τον ανασχηματισμό να εξηγήσει τι δεν πήγε καλά και τους λόγους που το όραμά του για το πώς πρέπει να είναι ένα κυβερνητικό σχήμα μεταλλάχθηκε σε ό,τι μέχρι τώρα ξόρκιζε. Αυτό όμως ούτε το είδαμε, ούτε θα το δούμε. Μια κλασική ευρωπαική κυβέρνηση θα δήλωνε παραίτηση. Εδώ όμως η επίσης ξορκισμένη αλλαζονία της εξουσίας φαίνεται πως βλάστησε και φούντωσε και μάλιστα πολύ γρήγορα. Ποιοι είναι αυτοί οι αχρείοι, σου λέει στους οποίους πρέπει να δώσω λόγο για την ασυνέπειά μου μεταξύ λόγων και πράξεων;

Όπως είπε σήμερα ο Γιώργος Λιάνης σε μια συνέντευξή του «Δεν υπήρξαμε ταπεινοί και ο λαός μας ταπεινώνει. Είμαστε έγκλειστοι στα σπίτια μας γιατί δεν τολμάμε να πάμε σε έναν κινηματογράφο, σε ένα θέατρο».

Η μεγαλύτερη όμως ταπείνωση δεν είναι η το ξέσπασμα της οργής εναντίον ενός πολιτικού, ούτε ο προπηλακισμός. Είναι ο γέλωτας και ο σαρκασμός. Και αν κάνει κανείς μια βόλτα στα κανάλια και στα έντυπα θα δει πως όλοι πλέον σπάνε πλάκα με όσα κάνει και όσα λέει η Κυβέρνηση. Το ίδιο και ο λαός, που καταλαβαίνει πως δεν αξίζει πια να οργίζεται κι έχει περάσει στη χλεύη.

Και πώς να μη γελάσει αυτός ο λαός, όταν βλέπει ότι ενώ χάνεται ο κόσμος αυτοί να ασχολούνται με το πώς θα δώσουν νέο όνομα στα Υπουργεία και πώς θα αλλάξουν τις αρμοδιότητές τους;

Για να μην πιάσουμε έναν-έναν τους Υπουργούς και γίνει το γέλιο της αρκούδας! Πού ακούστηκε Υπουργός σε οικονομικό Υπουργείο να μην είναι οικονομολόγος και μάλιστα διαπρεπής; Πού ακούστηκε η υφυπουργός Εργασίας να μην έχει ιδέα, τουλάχιστον,  από Εργατικό Δίκαιο;

Πού ακούστηκε υπουργός που απέτυχε στο ένα Υπουργείο να θεωρείται ανεξεταστέος σε άλλο, μπας κι έχει εκεί καλύτερη τύχη και περάσει;

Μόνο στην Ελλάδα οι Υπουργοί να μαθαίνουν το υπουργιλίκι στο κεφάλι του έλληνα κασίδη! Τι σημαίνει να δώσει ο Πρωθυπουργός ευκαιρία στους νέους; Ο Υπουργός πρέπει να έχει ως επαγγελματίας διαπρέψει στον τομέα που αναλαμβάνει πριν γίνει Υπουργός!

Πώς όταν χρειάζονται δύο μήνες για να συνταχθούν και να υπογραφούν τα σχετικά Προεδρικά Διατάγματα ώστε οι νέοι Υπουργοί να αποκτήσουν δικαίωμα υπογραφής και να ξεκινήσουν να δουλεύουν;

Πώς όταν έχουμε φαινόμενα σαν τον απελθόντα υπουργό κ. Μπόλαρη που μπήκε και βγήκε από την κυβέρνηση χωρίς να πάρει ποτέ αρμοδιότητες;

Πώς όταν χρειάζονται, εν μέσω αυστηρής λιτότητας, ένα σωρό χρήματα μόνο και μόνο για να αλλάξουν επιστολόχαρτα, λογότυπα, σφραγίδες κλπ. τα νέα ή τα μεταλλαγμένα υπουργεία; Δεν είναι αστείο,  15 εκατομμύρια ευτώ το μήνα θα στοιχίζουν επιπλέον, λένε, οι νέοι υπουργοί!

Πώς όταν πάλι ο λαός θα πληρώσει τα μαλλιοκέφαλά του για κουρτίνες και επιπλώσεις των γραφείων των αναπληρωτών υπουργών και των υφυπουργών που δεν υπήρχαν μέχρι τώρα;

Πώς όταν η περιβόητη Τρόικα επιβάλει περικοπές στην πενιχρή σύνταξη του γέροντα και δεν επιβάλει στις δαπάνες λειτουργίας της Κυβέρνησης με τις μυριάδες συμβούλους;

Η πλειοψηφία του ελληνικού λαού σε πρόσφατο γκάλοπ φάνηκε ότι πιστεύει πως οι θυσίες που κάνει δεν έχουν ελπίδα να πιάσουν τόπο. Τι άλλο του μένει λοιπόν, αφού βλέπει πως ούτε τον ακούν, μα ούτε έχουν τη δυνατότητα να δουν; Χλευάζει! Αυτό ξέρει να κάνει από αρχαιοτάτων χρόνων!

Κι όσοι ζήσαμε στη χούντα θα θυμόμαστε πως η αρχή του τέλους της ήταν όταν ο λαός πέρασε στη σάτιρα και το γέλιο για όσα έλεγαν κι έκαναν οι πρωτεργάτες και οι υπουργοί της.

Το ρήγμα που ανοίγει η χλεύη στη σοβαρότητα αποβαίνει πάντα μοιραίο.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ  [Φωτογραφία: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]