Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Κυβέρνηση «Ανθυπάτων» διαφεντεύει τη χώρα μας!

Ο τρόπος με τον οποίο το ΠΑΣΟΚ στο παρελθόν, αλλά και σήμερα άσκησε και ασκεί τη διακυβέρνηση της χώρας είναι ήδη γνωστός σε όλους τους Έλληνες πολίτες. Είναι όμως και μοναδικός, αφού για παράδειγμα το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση ισχυρίζετο προεκλογικά ότι «λεφτά υπάρχουν» και την επομένη των εκλογών, μόλις έγινε κυβέρνηση, με την ίδια ευκολία και άνεση δήλωνε, χωρίς ίχνος ντροπής, ότι «λεφτά δεν υπάρχουν». Αυτό το κόμμα, πέραν των άλλων, ακόμη και ως προς τις ιδεολογικές του αφετηρίες μπορεί τη μια μέρα να οδηγεί τη χώρα στην αυστηρή επιτήρηση ενός καπιταλιστικού μηχανισμού, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και την ίδια στιγμή να «πουλάει» στο λαό φούμαρα ότι μάχεται στο πλευρό του για να κάνει την επιτήρηση ελαφρότερη…
Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο προσφάτως διορισθείς σύμβουλος του Πρωθυπουργού, με αρμοδιότητα τα θέματα Οικονομίας, είναι ο πρώην υπουργός Οικονομίας της Ιταλικής κυβέρνησης Πρόντι κ. Τομάσο Πάντοα Σκιόπα, ο οποίος σπούδασε στην Οξφόρδη την Κενσιανή μακροοικονομική θεωρία (σ.σ. θιασώτης της φιλελεύθερης οικονομίας), καθηγητής Δημόσιας Πολιτικής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ των ΗΠΑ εδώ και 20 χρόνια, εργασθείς ως επιστήμων και ως σύμβουλος για την αμερικανική και άλλες κυβερνήσεις καθώς και σε άλλους διεθνείς οργανισμούς, όπως τούτο προκύπτει από τη συνέντευξη του ιδίου του κ. Σκιόπα στην εφημερίδα Βήμα της 15-8-2010, με τίτλο «Δεν είμαι ο Ρασπούτιν του Μαξίμου». Είναι, λοιπόν, το ΠΑΣΟΚ το κόμμα που ακόμα και όταν βρεθεί μπροστά σ’ ένα κρίσιμο αποφασιστικό δίλημμα, επιμένει να διεκδικεί την πατρότητα και των δύο αντιθέτων απόψεων.
Το ΠΑΣΟΚ τα μπορεί όλα: Μπορεί το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου να μεθοδεύει την διόγκωση του δημόσιου τομέα και το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου να καταγγέλει με το ίδιο πάθος τον γιγαντισμό του Κράτους, αποδίδοντας μάλιστα την ευθύνη στους αντιπάλους του και λησμονώντας ότι όλοι τους, πρώην και νυν του ΠΑΣΟΚ, φέρουν ιστορική ευθύνη για την σημερινή κατάντια της χώρας μας και ιδιαίτερα για το γεγονός ότι ανήγαγαν την διαφθορά, την κλοπή και απάτη σε επιστήμη. Αυτό το κόμμα, μοναδικό παγκοσμίως, διαθέτει ένα απύθμενο θράσος που το έχει μετατρέψει σε στρατηγικό πλεονέκτημα. Για παράδειγμα παραβίαζε τον νόμο και την ηθική αντίληψη της κοινωνίας και κατάφερνε να συγχωρείται από μεγάλο μέρος του λαού εφαρμόζοντας γκεμπελικές και κουμμουνιστικές μεθόδους. Έλεγε ο ιδρυτής του, Ανδρέας Παπανδρέου, ότι ως πρωθυπουργός δανείστηκε ατόκως από τους υπουργούς του το αναγκαίο χρηματικό ποσό για να κατασκευάσει την μυθικής αξίας βίλα «Μιμής» και επί πλέον διευκρίνιζε δημοσίως ότι επιτρέπεται οι διοικητές των ΔΕΚΟ του Δημοσίου να κάνουν στον εαυτό τους ένα «δωράκι» με πλαφόν και δεν καταψηφίζονταν. Απεκαλύπτετο ότι ο παρά τω πρωθυπουργώ Σημίτη «στρατηγός» Τσουκάτος του Κινήματος κολυμπούσε στα υπόγεια ποτάμια του μαύρου χρήματος και το ΠΑΣΟΚ κέρδιζε τις εκλογές.
«Κουνάνε» σήμερα το δάκτυλο, όμως, εκατοντάδες χιλιάδες «πράσινα παιδιά», μεταξύ των οποίων κόρες και γιοι, που μπήκαν στο Δημόσιο από το παράθυρο με νόμο δικό τους, όταν οι υπόλοιποι πολίτες ματώνουν και εξευτελίζονται για μια θέση στον ήλιο της σίγουρης μισθοδοσίας και την ίδια ώρα έχουν απλώσει χύμα λάσπη στους ανεμιστήρες της προπαγάνδας τους και την πετάνε και όπου κολλήσει πιστεύοντες ότι αυτοδικαιώνονται πλήττοντας αντιπάλους. Όμως η λάσπη του λαϊκισμού λούζει και τους ίδιους και χαμογελούν σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Και κοιμούνται μακάριοι στα υπουργικά έδρανα… μέχρις ότου αφυπνισθεί ο λαός ο οποίος θα αντιδράσει βαριά για τα «Έργα και Ημέραι» του ΠΑΣΟΚ που πτώχευσαν την Ελλάδα πολιτικά, αξιακά και ίσως όχι μόνο.
Εάν επιχειρούσε κάποιος την προβολή της σημερινής κατάστασης στο μέλλον και αξιολογούσε με τα μάτια ενός ιστορικού τη σημερινή κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου θα κατέληγε σε τρία βασικά συμπεράσματα: Το πρώτο θα ήταν ο ερασιτεχνισμός, η προχειρότητα, η επιπολαιότητα και η ανικανότητα που χαρακτηρίζουν αυτή την κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή της ανάληψης της εξουσίας. Το δεύτερον θα ήταν η πρωτοφανής ανακολουθία μεταξύ προεκλογικών δεσμεύσεων και μετεκλογικών πράξεων. Και το τρίτον η χαρακτηριστική εξάρτησή της από εξωθεσμικά κέντρα, ιδιαίτερα από τις ΗΠΑ οι οποίες, ως γνωστόν, επιδιώκουν λύσεις εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων (Κυπριακό, Αιγαίο, Σκοπιανό, κλπ.).
Ως πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα του πρώτου συμπεράσματος θα μπορούσε α αναφερθεί η αυτόβουλη μετατροπή του διαχρονικού δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας, που ειρήσθω εν παρόδω έχει γεννήτορα τον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ Ανδρέα Παπανδρέου, σε γενικευμένη κρίση δανεισμού. Συνακόλουθα με αυτή ήρθε και η προειλημμένη απόφαση να καταφύγει η χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ). Ενδεικτικό παράδειγμα του δευτέρου συμπεράσματος είναι η λυσσαλέα προεκλογική αντίδραση του ΠΑΣΟΚ στο πακέτο στήριξης της ρευστότητας των τραπεζών και η μετεκλογική συνέχιση και επέκταση του πακέτου αυτού.
Το προεκλογικό λάβαρο του ΠΑΣΟΚ κατέρρευσε όμως μετεκλογικά, όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αποφάσισε, και ορθά έπραξε, την επέκταση του προγράμματος αυτού κατά 15 δισ. Ευρώ. Προχώρησε, μάλιστα, και ένα βήμα παραπέρα, ακολουθώντας αυτή τη φορά τις επιταγές της Τρόικας ιδρύοντας το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (Χ.Π.Σ.) για την στήριξη της κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών. Στοιχειώδης πολιτική ευθιξία και ελάχιστο πολιτικό ανάστημα θα υπαγόρευαν μια συγγνώμη ή έστω την αναγνώριση της λανθασμένης αρχικής εκτίμησης η οποία έβλαψε τη χώρα. Δυστυχώς, όμως, η Κυβέρνηση αυτή δεν μας έχει συνηθίσει στην επίδειξη υψηλού πολιτικού πολιτισμού. Αναλώνεται, κατά την σοσιαλιστική πεπατημένη, σε μια στείρα και αδιέξοδη επίρριψη ευθυνών στους πολιτικούς της αντιπάλους κατά τρόπον που υπερβαίνει κάθε ανεκτό όριο.
Τρεις, λοιπόν, ιστορικές περιόδους –εποχής παρακμής- έχει να επιδείξει το νεοελληνικό κράτος με κορυφαία την σημερινή πληθώρα «εισαγωμένων» ξένων… συμβούλων. Πρώτον, την περίοδον της Βαρβαροκρατίας (1831-1843). Κατά την οποία ένα μεγάλο μέρος των οικονομικών πόρων της χώρας μας, που εξέρχοταν καθημαγμένη από τον ανελεή εννεατή Πόλεμο της Ανεξαρτησίας, διατίθεντο για την συντήρηση των 4.000 και πλέον ανδρών του βαβαρικού στρατού. Δεύτερον, την πρώτη φάση της «Αμερικανοκρατίας» (1947-1956) και συγκεκριμένα την περίοδο της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής (Πολ Πόρτερ), όταν η τελευταία αποτελούσε τη δικτατορική υπερκυβέρνηση της Ελλάδας, όπως μαρτυρούν και οι δηλώσεις του ετέρου συμβούλου της Αμερικανικής Οικονομικής Αποστολής Μάξγουελ Γκρίνσγουολντ, που έγιναν την 24-10-1947 και έχουν ως εξής: «Η Αμερικανική Οικονομική Αποστολή του «Σχεδίου Μάρσαλ» έχει την εξουσιοδότηση από το Κογκρέσο των ΗΠΑ να ασκήσει αυστηρό έλεγχο στη δαπάνη των αμερικανικών και ελληνικών χρημάτων». Τρίτον, την σημερινή Νέα Ξενοκρατία της «Τρόικας» (Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που ελέγχεται πλήρως από τις ΗΠΑ και μερικώς από την Ευρωπαϊκή Ένωση – Κεντρική Τράπεζα).
Κοινό χαρακτηριστικό και των τριών αυτών περιόδων είναι ότι η Ελληνική Κυβέρνηση απλώς λειτούργησε και λειτουργεί και σήμερα ως εντολοδόχως των ξένων «ανθυπάτων»! Τα «σχέδια» οικονομικής ανάπτυξης της χώρας τις περιόδους αυτές, και ειδικότερα την σημερινή, που εκπονήθηκαν από τους «εισαγομένους» συμβούλους, κατά ιστορική, πλέον, κρίση και επιστημονική επιβεβαίωση υπήρξαν ανεδαφικά, δεν εξέφραζαν τις οικονομικές ανάγκες του λαού, ούτε ανταποκρίνονταν στις πλουτοπα­- ρα­γωγικές δυνατότητες του τόπου. Απλώς υπήρξαν αποτέλεσμα ουτοπικών θεωριών των «εισαγομένων» και τις περισσότερες των περιπτώσεων εξυπηρετούσαν τα οικονομικά συμφέροντα των χωρών καταγωγής του, οπότε αναδύεται το ερώτημα: Εξήντα τρία χρόνια μετά, οι δηλώσεις του Μάφγουελ Γκρίνσγουολντ μήπως έχουν ομοιότητα, είναι πιστό αντίγραφο παραγράφων του Μνημονίου και της σημερινής υπερκυβέρνησης των «ανθυπάτων» που διαφεντεύει την χώρα της εποχής Γεωργίου Παπανδρέου του Νεωτέρου;
*
Δυστυχώς, η χώρα μας, μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος από το ΠΑΣΟΚ το 1985, εισήλθε σε μια περίοδο «κοινοβουλευτικής μοναρχίας», όπου ο πρωθυπουργός ως primus solus αποφασίζει «τα πάντα και δια πάντα…». Κόμμα, Κοινοβουλευτική Ομάδα, πλειοψηφία Βουλής στοιχίζονται με τις θελήσεις του, αποτελούντες την «Συμμαχία των Προθύμων»… Οι ανυπάκουοι γνωρίζουν τη διαγραφή, την απομόνωση, αν όχι την κατασυκοφάντηση από τα «εξαπτέρυγα» του primus solus στα ελεγχόμενα ΜΜΕ. Η εξουσία και η νομή της δεν ασκούνται από το σύνολο του Υπουργικού Συμβουλίου αλλά από μια ομάδα «ανθρώπων» του Πρωθυπουργού. Αλλά τώρα και οι τελευταίοι ουδεμία πρωτοβουλία αναλαμβάνουν πέραν των εντολών και σχεδίων που εκπονεί το πολυπληθές σώμα των ξένων συμβούλων του Πρωθυπουργού.

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΣ [ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ]
ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ-ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ-ΙΩΑΝΝΙΝΑ