Είναι οι αλλαγές του μνημονίου μεταρρυθμίσεις;
Δημοσιεύθηκε στις 17/08/2010
Συντάκτης: ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ
Θεματική κατηγορία: Πολιτισμός Πολιτικής
Η συνολική μελέτη των μέτρων που ελήφθησαν τους τελευταίους μήνες μάς επιτρέπουν να εξάγουμε τα εξής γενικευμένα συμπεράσματα:
1. Η κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα με τα χέρια κάτω. Με συμπλέγματα επαρχιωτισμού και με την άποψη ότι όταν ζητάς να δανειστείς είσαι υποχρεωμένος να αποδεχτείς άνευ δεύτερης κουβέντας τις απαιτήσεις της άλλης πλευράς.
2. Η χώρα έφτασε σε βαθιά κρίση εξαιτίας των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ακολούθησαν οι Αγγλοσάξονες, η Ε.Ε. και οι ελληνικές κυβερνήσεις, αλλά τώρα υποστηρίζεται ότι θα εξέλθει της κρίσης με αύξηση των αντιλαϊκών – νεοφιλελεύθερων δόσεων. Δηλαδή, δηλητηριάστηκε ο ασθενής και του προτείνεται ως θεραπεία η αύξηση των δόσεων δηλητηρίου προκειμένου να σωθεί. Στην ουσία, η σύμπτωση των απαιτήσεων των ξένων και των αντιλήψεων του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης ήταν και είναι μια θεμελιακή αιτία που το τελευταίο δεν διαπραγματεύτηκε προς το συμφέρον της χώρας (πέραν της απειρίας και ανικανότητας των διαπραγματευτών που χρησιμοποίησε).
3. Οι απαιτήσεις του νεοφιλελεύθερου ΔΝΤ και της συντηρητικής Επιτροπής της Ε.Ε. εξέφραζαν σε μεγάλο βαθμό τους ευσεβείς πόθους και τις βαθύτερες επιδιώξεις του οικονομικού επιτελείου της κυβέρνησης. Εξάλλου, πολλά στοιχεία των συμφωνιών με την τρόικα αποτελούσαν σκέψεις και προτάσεις της ελληνικής πλευράς. Με άλλα λόγια, επ’ ευκαιρία της κρίσης, προωθήθηκαν μέσω του ξένου παράγοντα αλλαγές που δεν είχαν πλειοψηφία στο ελληνικό εκλογικό σώμα. Με αυτό τον τρόπο αξιοποιήθηκε η παγκοσμιοποίηση με τον πιο ακραίο δυνατό αντιδημοκρατικό τρόπο: ως μηχανισμός επιβολής απ’ έξω αλλαγών σε συγκεκριμένη κατεύθυνση και με εξυπηρέτηση συγκεκριμένων συμφερόντων, ξένων και εγχωρίων.
4. Οι αλλαγές που επιβλήθηκαν από το μνημόνιο και στο όνομά του, προκάλεσαν σημαντική μετατόπιση ισχύος στο εσωτερικό της χώρας. Η μισθωτή εργασία βγαίνει σαφώς αδυνατισμένη. Μαζί με τα φτωχά στρώματα συμπιέζονται και τα μεσαία στρώματα. Η διαπλοκή μένει άθικτη, ενώ οι τράπεζες, οικονομικοί τροφοδότες της διαπλοκής, όχι μόνο δεν πληρώνουν την κρίση, αλλά στηρίζονται για πολλαπλές εσφαλμένες επιχειρηματικές τους επιλογές από το μεροκάματο του μισθωτού Ελληνα.
5. Δίπλα στον άμεσο κοινωνικό χαρακτήρα της πολιτικής που εφαρμόζεται στο όνομα του μνημονίου, υπάρχει και μια έντονη αδιαφορία για την προώθηση ουσιαστικών αλλαγών στα μέτωπα των καρτέλ και της δομής των τιμών στην αγορά. Η μόνη τιμή που έπεσε, είναι αυτή της μισθωτής εργασίας. Αντίθετα, οι άλλες ανεβαίνουν, ενώ δεν λαμβάνονται ουσιαστικά μέτρα καταπολέμησης της ακρίβειας.
6. Με την αλλαγή συσχετισμών που προκλήθηκαν ενάντια σε φτωχά και μεσαία στρώματα, έγινε μεγάλη ανακατανομή εισοδήματος εις βάρος τους. Το επόμενο βήμα που θα ονομάζεται αποκρατικοποιήσεις, δεν θα αφορά μόνο ή κυρίως τις δυσλειτουργικές δημόσιες επιχειρήσεις, αλλά τις κερδοφόρες, όπως τη ΔΕΗ, τον ΟΠΑΠ, τον ΟΤΕ κοκ. Θα πρόκειται, δηλαδή, για μια πολιτική αναδιανομής πλούτου και ιδιοκτησίας με λεφτά εκείνων που κέρδισαν από τις εισοδηματικές απώλειες των μισθωτών.
Συνολικά, τα μέτρα δεν έχουν καμιά σχέση με μεταρρυθμίσεις όπως τις εννοεί οποιοδήποτε προοδευτικό κίνημα, ούτε βέβαια με την «επανάσταση κάποιου αυτονόητου». Πρόκειται για τυπικές διαδικασίες ανασυγκρότησης ενός εθνικού καπιταλισμού με τη χρήση και υπερεθνικών διαδικασιών. Διαδικασίες που η νεοφιλελεύθερη δεξιά των Θάτσερ και Ρέιγκαν επεδίωξαν να παρουσιάσουν ως μεταρρυθμίσεις, ακόμα και ως «συντηρητική επανάσταση»!
ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ
Συγγραφέας, καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
Loading ...
Ενδιαφέρον το συμπέρασμα!
Ο πρώην έμπιστος σύμβουλος του ΓΑΠ τον κατηγορεί σήμερα για Θατσερισμό.
Πως αλλάζουν οι καιροί!
Στις εκλογές του 2004 με Μάνο και Ανδριανόπουλο στο ψηφοδέλτιο δεν είχε ενόχληση συνείδησης ο αγαπητός καθηγητής αλλά σήμερα έχει;
Ο καλός μυστικοσύμβουλος στις δύσκολες στιγμές φαίνεται.
Λοιπόν σαν καθηγητής Οικονομίας θα έπρεπε να ήξερε και ολίγον λογιστική για να συμπεράνει πριν 6 χρόνια ότι βαδίζουμε με οικονομική βεβαιότητα στην πτώχευση.
Μια και οι φίλοι του λαού δεν έδωσαν δεκάρα στις αναγκαίες αλλαγές και μεταρρυθμίσεις όταν ήταν ακόμη καιρός και δεν είχε φτάσει το χρέος στο μισό τρις του σήμερα καλύτερα δεν είναι τα μέτρα του ΔΝΤ και της ΕΕ, που αν και σκληρά είναι πολύ περισσότερο ρεαλιστικά από την ουτοπία που ζουν οι πρώην μαρξιστές οικονομολόγοι;
Ουδεμία ρεαλιστική δημιουργική λύση στο άρθρο αν και στην παραγράφο 5 υπάρχει μια κοινωνική αιτία για άμεση και εύκολη διόρθωση που θα βοηθήσει σε μεγάλο βαυμό τον πληγέντα καταναλωτή.
Τα καρτέλ και τα ολιγοπώλια της Ελληνικής αγοράς πρέπει να διαλυθούν για να πέσει ο πληθωρισμός.
Το ίδιο αδίστακτα πρέπει να καταπολεμηθεί η φοροδιαφυγή για μια αύξηση των εσόδων.
Να δούμε τι θα γίνει με τα δύο τελευταία αυτά τέρατα-τρύπες του σοσιαλισμού που ανέδειξε η εποχή Ανδρέα και Σημίτη.
Θα μπορέσει η κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου να επιτύχει στα δύσκολα.
Ιδού ο Κολοσσός του προβλήματος ιδού και το πραγματικό πήδημα, διαφορετικά όλοι οι κόποι των μεταρρυθμίσεων πάνε χαμένοι.
Η πτώχευση θα μας διαλύσει.
Αντί για τις βλακείες των απεργιών, της καταστροφής του τουρισμού και των αυτοκαταστροφικών πολιτικών πράξεων της αντιπολίτευσης οι διαφωνούντες θα πρέπει να συγκεντρωθούν στα καρτέλ και στην διαφυγή των εσόδων.
Ας μην ξεχνάμε ότι τα πρόσφατα δάνεια ήταν για πληρωμή των παλιών δανείων.
Σε τρία χρόνια θα έχουμε να πληρώσουμε αυτά τα διορθωτικά δάνεια μαζί με τα νέα ελλείματα του κρατικού προυπολογισμού.
Όταν τα σπρεντς των Ελληνικών ομολόγων είναι 800 μονάδες όπως είναι σήμερα αυτό σημαίνει ότι έχουμε 40% πιθανότητες πτώχευσης σε 5 χρόνια.
Κανείς δεν θα μας δανείζει με τέτοιες πιθανότητες ούτε οι Δυτικές τράπεζες ούτε οι Άραβες, ούτε και οι Κινέζοι.
Δεν είναι κορόιδα.
Ίσως ο κ. καθηγητής έχει την ιδέα κάποιου αφάνταστου σε μας δανεισμού αλλά δεν έχει κατορθώσει ακόμη να κάνει την πρόταση λύση στην πραγματικότητα.
Πραγματικά απελπίζομαι όταν διαβάζω άρθρα καθηγητών πανεπιστημίου που γράφουν σαν νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ…
Τα πανεπιστήμια μας βρίσκονται σε τέτοιο τέλμα που αν αύριο έκλειναν δεν νομίζω ότι θα έλειπαν σε κανένα…
Στο όλο ζήτημα της εξέλιξης μίας κακής οικονομίας της χώρας,πρωτεύοντα ρόλο έχουν οι εξουσιάζοντες αυτήν.Η μία πλευρά καλείται να λέγεται πολιτική εξουσία και η άλλη….η παράπλευρη…,λέγεται ιδιωτική κακή αδηφάγος προσωποκεντρική!Αυτή η δεύτερη,λύνεται εξαπλούμενη καθ΄’απασα την επικρατεια μιάς χώρας,επικουρόντας φαύλους κύκλους πολιτικής να καταφέρουν να ανέλθουν σε έδρανα εξουσίας και στην συνέχεια απαιτεί συνεπικουρικά να της παραδοθούν τα φιλέτα παραγωγικού οικονομικού κέρδους.Δεν υπάρχει θέληση να φύγουμε από την δεινή πλασματική οικονομική κατάσταση που μας εχουν σερβιρει.Ο στόχος είναι η αποδόμιση της οντότητας ενός Ελληνικού κράτος-Έθνους.Οσο οι πολίτες δεν συνειδητοποιούν ότι την λύση σε όποιο πολιτικό πρόβλημα ,την έχουν και καταγεγραμμένη και παραδειγματικά εφαρμοσμένη ,σε κάθε περίπτωση,μέσα από τα νομικά και πολιτειακά έργα των αρχαίων Ελλήνων και δεν απαιτήσουν να εφαρμοσούν μέσα από ένα διαφανέστατο αδέκαστο σχήμα που το μόνο που θα λαμβάνει υπ’όψιν του ,το καλό της πολιτείας μας και καμμία εξαίρεση πρός τον οποιον δήποτε που την έχει βλάψει.τότε,δεν πρόκειται να δούμε να ανορθώνεται όχι η οικονομία μας,αλλά ούτε το ελάχιστο της Εθνικής οντότητας μας ώς κράτους.Αντί να κινείται ελεύθερα η παραοικονομία ,θα έπρεπε να δώσουν ανοιχτά ,την δυνατότητα της ανάπτυξης σε κάθε τομέα ανεξαιρέτως.Πράγμα που φυσικά δεν κάνουν,είτε γιατί δεν θέλουν και άλλος είναι ο στόχος τους ,είτε διότι η πλειοψηφία της λειτουργίας της κρατικής μηχανής αποτελείται από ηλίθιους που είναι τόσο κοντόφθαλμοι ,που προσβλέπουν και αυτοί,μόνο στο προσωπικό τους ενδιαφέρον και όφελος,έτοιμοι ανα πάσα στιγμή να αποδεικνύουν το επίορκο της υπόστασής τους ως κρατικών λειτουργών,είτε γιατί και όσοι εξ αυτών είναι άδολοι,το ίδιο το σύστημα δεν τους αφήνει να λειτουργήσουν με πραγματική ε΄ντιμη συνείδηση.