Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Εξοχικό υστερικό

Μου αρέσουν πολύ τα ξενοδοχεία, σε κάθε φάση, εκτός από μία: τις διακοπές μου. Για κάποιο περίεργο (και, είμαι σίγουρη, εντελώς νεοελληνικό) λόγο, δεν αντέχω τον ξενοδοχειακό παραθερισμό. Τον βρίσκω απρόσωπο, νομίζω ότι είμαι τουρίστρια στην ίδια μου τη χώρα. Για να νιώσω ελληνικές διακοπές, θέλω σπίτι. Μη φανταστείτε βίλες. Μιλάω για στοιχειώδες εξοχικό. Ιδιόκτητο, ή παροχή φίλων, ή νοικιασμένο, ένα δωμάτιο και κουζίνα, που λένε, αλλά σπιτικό.
ΑΡΧΕΙΟ
Της Κορέας
Καταψύχοντας τον εγκέφαλό μου
Ασφαλιστικό: Το Ημερολόγιο των Μάγια
Ζητείται ψεύτης
Kalokairi AE
Εκτός «πραγματικότητας»
Ενα πτώμα στο τζακούζι
Το πρόβλημα με το «σπιτικό» είναι ότι μαζί του έρχονται και όλα τα εις «ικό». Το ηλεκτρικό. Το υδραυλικό. Το προμηθευτικό. Το αντικουνουπικό. Το απορρυπαντικό. Το κουζινικό. Μέχρι εδώ βέβαια την παλεύω την κατάσταση. Τι είχαμε τι χάσαμε, λέω στον εαυτό μου.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν μπερδεύουμε το «εξοχικό» με το «υπουργικό». Εχουμε πλέον τρελές απαιτήσεις από τον έναν και μοναδικό ρημαδο-μήνα που καταφέρνουμε να ζήσουμε σε επαφή με την απλότητα, την οικογένεια και τη φύση. Στο εξοχικό μάς ακολουθεί το αστικό: Το κλιματιστικό. Το δορυφορικό. Το οπτικοακουστικό. Ο καθένας μας προσέρχεται στο θερινό του καταφύγιο εξοπλισμένος με μηχανάκια που θα ζήλευε και ο κάπτεν Κερκ του Εντερπράιζ.
Υπολογιστές φορητοί, υπολογιστές τσέπης, υπολογιστές επιτραπέζιοι. Συνδέσεις, μόντεμ, καλώδια, σύρματα, ασύρματα. Κονσόλες, κονσολίτσες, κινητά, εξισορροπητές τάσης, μπαλαντέζες, πολύπριζα. Οθόνες, οθονίτσες, οι απαραίτητες τηλεοράσεις, και βεβαίως ένα δυο ντι-βι-ντι για να μην τσακώνονται οι μικροί με τους μεγάλους για το ποια αηδία θα δουν το βράδυ. Το εξοχικό, αυτή η μικρή σταλίτσα φύσης, μεταμορφώνεται, όσο γεμίζει με οικογένεια και φίλους, σε κέντρο παράξενων επιχειρήσεων του δόκτορος Νο – μόνο ο Τζέιμς Μποντ λείπει, να αναδυθεί με υποβρύχιο και να τα κάνει όλα λαμπόγυαλο.
Και στο τέλος της ημέρας; Να μην μπορείς να απολαύσεις ούτε το φυσικό, ούτε το τεχνολογικό! Γιατί ξέχασες μια μικρή λεπτομέρεια πίσω στην Αθήνα – δεν έφερες, ας πούμε, το γυαλί σου το πρεσβυωπικό. ‘Η γιατί σου τέλειωσε το αντικουνουπικό!

ΡΙΚΑ ΒΑΓΙΑΝΗ [Φωτογραφία: Πόστερ του ΛΟΟΥΕΛ ΧΕΡΡΕΡΟ]
ΕΘΝΟΣ