Έξι bloggers γράφουν για την Αθήνα

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ, ΜΠΙΡΑ & BLOGGING Έξι bloggers γράφουν για την ΑθήναΈξι bloggers με συγγραφικό ταλέντο ανακάλυψαν οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ/ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ μέσα από το internet. Και τους ανέθεσαν να γράψουν ο καθένας μια ιστορία για την ...

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΣ: Το σπίτι και ο χρόνος

Η γειτονιά «καλλιτέχνιζε».Αρκετοί γνωστοί των Γραμμάτων και Τεχνών ζούσαν στα πέριξ.Συχνά ανεβαίνοντας την οδό Ροβέρτου Γκάλι λίγο πριν την ανοιχτωσιά του «Διόνυσου», γωνία με την οδό Ουέμπστερ, στο ισόγειο έμενε ο Μποστ.Εάν ...

Η λιτανείες των νομοσχεδίων

Αυτή η Κυβέρνηση έχει έναν μοναδικό τρόπο για να κάνει την τρίχα τριχιά.

Το κάθε μέτρο που θα πάρει το κάνει ανατολικό ζήτημα. Βγαίνουν οι υπουργοί στα κανάλια από το πρωί μέχρι το βράδι και αρχίζουν τις εξαγγελίες, τις οποίες την επομένη αλλάζουν και την μεθεπομένη ξαναλλάζουν. Κι από κοντά οι σμπίροι τους δημοσιογράφοι καταπιάνονται σε βαθυστόχαστες αναλύσεις, το περιεχόμενο των οποίων δεν έχει καμμία ουσία, ούτε την ελάχιστη κριτική προσέγγιση. Είναι όσα έχουν πει οι υπουργοί, αλλά  με άλλα λόγια. Μόνο αυτό άλλωστε είναι σε θέση -αλλά και σε διατεταγμένη υπηρεσία- να κάνουν.

Μας βγάλανε την ψυχή για το αν θα πάρουμε δάνειο και από πού θα το πάρουμε και για το αν θα γυρίσουμε στη δραχμή ή θα μείνουμε στο ευρώ. Μετά μας υπέβαλλαν στο κινέζικο μαρτύριο της σταγόνας για να μας λένε ένα-ένα τι θα μας πάρουν από το ασφαλιστικό, το οποίο επίσης άλλαζαν πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις.

Και λες: γιατί δεν κάθονται οι χριστιανοί, σαν σοβαρή κυβέρνηση που θέλουν να είναι, να καταλήξουν και μετά  να αρχίσουν τις περατζάδες στα κανάλια και τις διαρροές στις εφημερίδες;  Οι σοβαρές κυβερνήσεις καταρτίζουν με τα κριτήριά τους ένα νομοσχέδιο, το πάνε στη Βουλή, ψηφίζεται ή απορρίπτεται και τελείωσε. Δεν το βγάζουν λιτανεία επί μήνες!

Θα μου πείτε αυτοί εδώ εφαρμόζουν την «δημόσια διαβούλευση». Δηλαδή τι; Ακούνε τις απόψεις του κόσμου ή το πάνε μπρος-πίσω για τα μάτια του κόσμου; Επειδή αν άκουγαν τις απόψεις του λαού, θα το είχαν αποσύρει το ασφαλιστικό νομοσχέδιο από την πρώτη μέρα, αφού, όχι μόνο κανείς δεν συμφωνεί , αλλά όλοι λένε πως μόνο αν φέρουν πίσω τα κλεμμένα από τα ταμεία και το δημόσιο θα βελτιωθεί η κατάσταση.

Και στο μεταξύ περνάνε οι μέρες, περνάνε οι μήνες, και σου λέει ο Πρωθυπουργός: Έπρεπε στις τόσες Απριλίου να έχουμε βρει τόσα λεφτά για να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις αποπληρωμής ενός  παλιού δανείου του χίλια ενιακόσια τόσο. Για αυτό δεν είχαμε περιθώρια να πολλές διαπραγματεύσεις για τους όρους του δανείου και πολύ χρόνο για αν ψάξουμε για καλύτερο δανειστή από το ΔΝΤ. Και τόσους μήνες που είσαστε κυβέρνηση; Δεν είχατε το χρόνο;

Εκτός κι αν το ζητούμενο δεν είναι οι καλύτεροι όροι, αλλά το κλίμα εκφοβισμού και ανασφάλειας που επιφέρει αυτή η τακτική.

Βέβαια δεν αποκλείεται να οφείλεται και στην αναποφασιστικότητα που έχει ο πρωθυπουργός ως άνθρωπος. Την είχε και ο προδικτατορικός Στέφανος Στεφανόπουλος, για τον οποίον έλεγαν πως επειδή στο σπίτι του είχε δύο τουαλέτες μέχρι να αποφασίσει κάθε φορά σε ποια θα πάει, τα έκανε πάνω του!

Ευτυχώς όμως, αυτός δεν έγινε ποτέ πρωθυπουργός, παρότι ήταν μιαν ανάσα πριν τον θώκο, επειδή τον πρόλαβε κι έγινε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Μεγάλος.

Ενώ ο Γιώργος Παπανδρέου δεν θα γινόταν ποτέ αν δεν λάκκιζε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ο Βραχύς.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΒΙΤΣΟΣ