Όπερα μπούφα: Σαμαράς κατά ΔΝΤ
Δημοσιεύθηκε στις 8/05/2010
Συντάκτης: ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ
Θεματική κατηγορία: Πολιτισμός Πολιτικής
«άφετε αυτούς, οδηγοί εισίν τυφλοί τυφλών, τυφλός δε τυφλόν εάν οδηγή, αμφότεροι εις βόθυνον πεσούνται».
Ματθ. 15,14
Ο κ. Σαμαράς δηλώνει πως δεν συμφωνεί με την υπαγωγή της Ελλάδας στο ΔΝΤ. Έχοντας εξασφαλίσει πως αυτό θα γίνει, αντιδρά εκ του ασφαλούς για να μπορέσει αύριο να αποτελέσει την εναλλακτική λύση όταν αποχωρήσει ο ΓΑΠ. Ο τελευταίος τον διευκολύνει αρνούμενος να δεχτεί πως η ψήφιση μιας τόσο κεφαλαιώδους σύμβασης που εκχωρεί εθνική κυριαρχία σε ξένες δυνάμεις δεν μπορεί να κυρωθεί με 151 ψήφους σαν νυκτερινή τροπολογία στο νομοσχέδιο περί προστασίας των εγχωρίων οπωρολαχανικών. Ο ίδιος ο κ. Σαμαράς κοπτόμενος υποτίθεται για τη μη ψήφιση της σύμβασης δεν θέτει θέμα αυξημένης πλειοψηφίας όπως προβλέπει το Σύνταγμα. Έχουμε λοιπόν μια υποκριτικά κοινωνική και πατριωτική Δεξιά, σοσιαλιστικότερη από το ΠΑΣΟΚ, που ενώ θέλει το ΔΝΤ για να διασώσει το τραπεζιτικό σύστημα στο οποίο ολόψυχα ανήκει, κάνει πως δεν το θέλει. Η Δεξιά των κ.κ. Ψωμιάδη, Μανώλη, Καμμένου, κόκκινου Πάνου και Σαμαρά, πείθει μόνο τους ηλίθιους και τους υποκριτές.
Ο κ. Σαμαράς χωρίς να έχει την παραμικρή πρόταση για μια εναλλακτική έξοδο από την κρίση, κάνει κλεφτοπόλεμο για να εξασφαλίσει πλαστά κοινωνικά πατριωτικά εύσημα. Έχοντας δαπανήσει ο ίδιος με αδιαφάνεια εκατομμύρια ευρώ ως Υπ Εξ, καλύπτοντας ακόμη και τώρα το αφορολόγητο της Εκκλησίας και υπέρμαχος των παρανοϊκών στρατιωτικών δαπανών, αρχηγός μιας παράταξης χωρίς κοινωνική ευαισθησία, σιωπηλός παρατηρητής των τελευταίων κυβερνητικών της σκανδάλων, υποδύεται το ρόλο του σοσιαλιστή ζεν πρεμιέ όντας ένα δεξιό χούφταλο.
Ασφαλώς και υπήρχε-ίσως ακόμη υπάρχει-λύση έξω από το ΔΝΤ. Μια λύση που απαιτεί έξοδο από την Ε.Ε., επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, εσωτερικό δανεισμό, στροφή σε νέες οικονομικές συμμαχίες, δραστική μείωση των εξοπλισμών, αιματηρή φορολόγηση της Εκκλησίας, δίκαιο φορολογικό σύστημα, πάταξη της διαφθοράς, κάθαρση στη Δικαιοσύνη, πόθεν έσχες σε κάθε ύποπτη κατεύθυνση, ποινικοποίηση και αποκάλυψη της φοροδιαφυγής, σύλληψη του μαύρου χρήματος, σύλληψη της εισφοροκλοπής, επιστροφή των χαριστικών δανείων που δόθηκαν σε ημέτερους και επανεξέταση των χαριστικών ρυθμίσεων σε ΠΑΕ κλπ, λογικά πρόστιμα στις οικοδομικές αυθαιρεσίες που θα μπορέσουν να πληρωθούν και να εμπεδώσουν ένα αίσθημα αποκατάστασης της νομιμότητας, δήμευση των περιουσιών των αισχροκερδών, δίκες των πολιτικών που έκλεψαν με κήρυξη του νόμου Σημίτη “περί προστασίας των ληστών με τη γραβάτα” ως αντισυνταγματικού, σύγκρουση με το τραπεζιτικό σύστημα, επανακρατικοποίηση χωρίς αποζημιώσεις της ξεπουλημένης δημόσιας περιουσίας, λογικές θυσίες των εργαζόμενων, πάταξη των συντεχνιακών προνομίων, ανάπτυξη των πλουταπαραγωγικών μας πηγών, εισαγωγή νέων τεχνολογιών, αλλαγή νοοτροπιών, εμπέδωση αισθήματος δικαιοσύνης στον κόσμο και συστράτευση των πολιτών. Η εκδοχή αυτή αφήνει σαφώς απ’έξω τον κ.Σαμαρά και ότι αυτός εκπροσωπεί, απαιτεί άλλης ποιότητας πολιτική ηγεσία και το δυσκολότερο, διαφορετικό λαό. Εκ των πραγμάτων φαίνεται πως αποκλείεται.
Ο κ. Σαμαράς κινείται στο χώρο της εθνικοσοσιαλιστικής ρητορίας και του παραλόγου. Τορπιλίζει κάθε μια από τις ελάχιστες δίκαιες ή λογικές κινήσεις της κυβέρνησης ΓΑΠ, όπως η ιθαγένεια σε κάποιους μετανάστες και η επίσκεψη Ερντογάν, γεγονός που υπόσχεται μια χειρότερη Κόλαση αν ο μη γένοιτο καταλάβει την Εξουσία, χάρις στην τυφλή αυτοκαταστροφική μανία των Νεοελλήνων να εκδικούνται τις κυβερνήσεις που επέλεξαν επιλέγοντας τον ακόμη χειρότερο. Επιτιθέμενος ο Μακεδονομάχος κ. Σαμαράς στην καλλιέργεια της ελληνοτουρκικής φιλίας, στην ουσία υπόσχεται κλιμάκωση των καταστροφικών υπερεξοπλισμών και διαιώνιση της καχυποψίας στα Βαλκάνια, ανάγοντας σε πατριωτισμό την ακροδεξιά πολιτική της συντήρησης της εχθρότητας με τους Αλβανούς τους Σλαβομακεδόνες και τους Τούρκους.
Η τυχοδιωκτική πολιτική Σαμαρά πρέπει να καταδικαστεί από όλες τις πολιτικές δυνάμεις. Η Ελλάδα δεν σηκώνει άλλο το φτηνό πατριωτιλίκι, τον λαϊκισμό, την πολιτική υποκρισία και την τυφλή αντιπολίτευση, που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΣ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟΣ
Γράμμα από το Ληξούρι
http://roides.wordpress.com/
Loading ...
Δεν μας είπε όμως ο Σαμαράς πώς θα πληρωθούν μέχρι τέλους Μαίου οι υποχρεώσεις της χώρας για δάνεια, συντάξεις και εσωτερικές δαπάνες, έτσι που άφησε τη χώρα το κόμμα του!
Δημαγωγίες και ο φόβος του πολιτικού κόστους. Έτσι είναι οι ηγέτες; Να βγάζουν την ουρά απέξω;
Στη στήλη «ΖαπΖαπ» της εφημερίδας «Ελευθεροτυπία» (7 Μαϊου 2010) υπάρχει, μεταξύ άλλων, ένα σχόλιο με την υπογραφή «Μ.Πετ.» που λέει: «Απών από την ψήφιση του νομοσχεδίου για τον μηχανισμό στήριξης ο κουρασμένος. Ο Καραμανλής, βρε! ΖΑΠ Πού τον κρύβετε, είπε σε κάποια αποστροφή του λόγου του ο ΓΑΠ, απευθυνόμενος στον Αντώνη Σαμαρά ΖΑΠ Οχι πάντως κάτω από κάποιο έδρανο. Δεν χωράει. Μάλλον σε καμιά χασαποταβέρνα…».
Επισημάνσεις: Ο Καραμανλής ήταν παρών και ψήφισε, ό,τι ψήφισε. Πρώτιστο καθήκον του δημοσιογράφου είναι η διασταύρωση και του «δημοσιογράφου» η σταύρωση. Διαλέχτε! Άν και μάλλον κατοικοεδρεύετε και εσείς σε χασαποταβέρνα, όπου περισσεύει το λίπος. Εν προκειμένω εντός του κρανίου. Βρε!
Ο Αντώνης Σαμαράς τήρησε εξαιρετικά υπεύθυνη στάση, καταδεικνύοντας την ανάγκη αντίθεσης σε έναν άκριτο σχεδιασμό του ΔΝΤ αλλά και την ανάγκη ύπαρξης έμπιστης πολιτικής δύναμης.
Εκφράζοντς δε την βούληση αντίστασης του ελληνικού λαού υπερασπίζεται τα εθνικά συμφέροντα έναντι των Τούρκων, οι οποίοι θα επιχειρήσουν να διεκδικήσουν οφέλη λόγω της ελληνικής αδυναμίας, ενώ επίσης συμβάλλει στον περιορισμό της κάρπωσης της αντίθεσης στο ΔΝΤ από τις δυνάμεις της άκρας Αριστεράς, οι οποίες επιζητούν την πλήρη κοινωνική διάλυση.
Αντί ο Σαμαράς (ο νέος σωτήρας της Ελλάδας. Θυμάστε και τον ακατόμαστο-ανικανότερο όλων των εποχών της 5 ετίας) να φύγει παρέα με τα κοματόσκυλά του δια παντός από την χώρα για τον όλεθρο που η παραταξή του έσπειρε στον τόπο έχει το θράσος και μιλάει για την κατάσταση της οικονομίας. Και καθώς θα βλέπει σιγά σιγά τα ποσοστά του να βυθίζονται ως άλλη Ένωση Κέντρου (18% ττου δίνει σήμερα η REAL NEWS) θα δέχεται το βρίσιμο και το φτύσιμο από τον λαό των πρώην υπουργών στους δρόμους και στις πλατείες. Κανείς γαλάζιος πια δεν τολμά να κυκλοφορήσει ούτε στο Κολωνάκι.
Κατάντια για την πατρίδα.