Από το πολύ ενδιαφέρον βιβλίο για σκύλους, του Σίζαρ Μίλαν, μπεστ σέλερ στις ΗΠΑ για το 2009
Δημοσιεύθηκε στις 17/03/2010
Συντάκτης: ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
Θεματική κατηγορία: Βιβλίο
Για τους περισσότερους κατόχους σκύλων -και για μένα , βέβαια- οι έννοιες «πειθαρχία» και «αρχηγία» είναι άγνωστες.
Αν και όλοι μας θα θέλαμε τον σκύλο μας υπάκουο και σοβαρό, στο σπίτι και -κυρίως- στη βόλτα, ωστόσο πολύ λίγοι είμαστες διατεθειμένοι να κάνουμε κάτι για αυτό. Πολύ περισσσότερο που αυτό το «κάτι» απαιτεί πολλή προσπάθεια, προσήλωση και, βέβαια, πολύ χρόνο. Αλλά και γνώση.
Αποτέλεσμα; Κάποια φαγωμένα έπιπλα, συχνοί καβγάδες -με άλλους σκύλους αλλά και με ανθρώπους- στη βόλτα, δυσφορία των φίλων όταν έρχονται σπίτι κλπ. Κι αυτά είναι τα λιγότερα. Διότι υπάρχουν και άλλα, κυριολεκτικά τραφικά: επιθέσεις σε ανθρώπους από σκύλους, που χωρίς να το καταλάβουμε , τους αφήσαμε να περάσουν στη λεγόμενη «κόκκινη ζώνη».
Για αυτά τα θέματα γράφει ο Σίζαρ Μίλαν, ένας πολύ γνωστός στις ΗΠΑ Μεξικανός εκπαιδευτής σκύλων, στο βιβλιο του «Ο εαυτός μας κι ο κόσμος, με τα μάτια του σκύλου μας» , που ήταν μπεστ σέλλερ στις ΗΠΑ και «βιβλίο της χρονιάς για το 2009″.
Το βιβλίο αυτό έφτασε στα χέρια μου (Εκδόσεις ΠΕΡΙΠΛΟΥΣ), μετάφραση Ρένας Λέκκου- Δάντου) , το διάβασα κι αποφάσισα να αναδημοσιεύσω ένα χαρακτηριστικό κεφάλαιο, που το βρήκα πολύ ενδιαφέρον -όπου και όλο το βιβλίο.
Αναφέρεται στο πώς επανέφερε στην τάξη τη Σόφι, έα 10 κιλών κόκερ σπάνιελ, που ανήκει στη διάσημη Αφροαμερικανίδα τηλεστάρ Όπρα Γουίνφρι: Η Σόφι , όσο αν φαίνεται περίεργο, ήταν αυτή -και όχι η κυρά της- το πραγματικό «αφεντικό του σπιτιού». Κι αυτό δημιουργούσε προβλήματα…
Η στρίγκλα που έγινε αρνάκι
«Στη φύση, ένας αρχηγός αγέλης θέτει τους κανόνες και φροντίζει να τηρούνται. Μια αγέλη δεν θα μπορούσε να επιβιώσει χωρίς κανόνες, ανεξαρτήτως είδους. Σε πολλά σπίτια, οι κανόνες, τα όρια και οι περιορισμοί για τα σκυλιά είναι ασαφείς, όταν δεν είναι εντελώς ανύπαρκτοι.
Οπως ακριβώς τα παιδιά, τα σκυλιά χρειάζονται κανόνες, όρια και περιορισμούς, για να μπορέσουν να κοινωνικοποιηθούν. Στο σπίτι της Οπρα, για παράδειγμα, δεν υπήρχαν για τη Σόφι πολλοί κανόνες, κι αυτοί που υπήρχαν δεν τηρούνταν πάντα. Μερικές φορές, ας πούμε, όταν η Σόφι κλαψούριζε επειδή η Οπρα την είχε αφήσει μόνη, η ένατη ισχυρότερη γυναίκα του κόσμου υπέκυπτε, γύριζε πίσω και έπαιρνε τη Σόφι μαζί της. Αλλες φορές γύριζε και έλεγε στη Σόφι «να σταματήσει» -αλλά συνήθως η συμπεριφορά είχε ήδη κλιμακωθεί, περνώντας το σημείο όπου είναι ακόμα δυνατή η όποια διορθωτική παρέμβαση. Τόσο οι ψυχολόγοι που ασχολούνται με ανθρώπους όσο και εκείνοι που ασχολούνται με ζώα το ονομάζουν αυτό «διακοπτόμενη ενίσχυση», κι αν είστε γονείς, ίσως ξέρετε ότι αυτό το είδος της πειθαρχίας δεν πιάνει ποτέ. Αν επιτρέψετε στο παιδί σας να κλέψει τη μια μέρα ένα γλυκάκι από το βάζο και την άλλη το τιμωρήσετε γι’ αυτό, το παιδί θα συνεχίσει να προσπαθεί, ελπίζοντας ότι κάποια στιγμή θα τα ξανακαταφέρει. Το ίδιο ισχύει και για τα σκυλιά. Η διακεκομμένη επιβολή κανόνων είναι ένας σίγουρος τρόπος για να έχετε ένα μη ισορροπημένο, ασταθές σκυλί.Παρά το γεγονός ότι η Σόφι είχε ζήσει μια αλλοπρόσαλλη κατάσταση για δέκα χρόνια, χωρίς σταθερούς κανόνες, όρια ή περιορισμούς, διαβεβαίωσα την Οπρα ότι δεν ήταν ποτέ πολύ αργά για να αποκατασταθεί ένα σκυλί. Ακόμα κι εμείς οι άνθρωποι μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας στα πενήντα, τα εξήντα ή τα εβδομήντα, και έχουμε πολύ περισσότερα προβλήματα από τους σκύλους! Η Οπρα ανυπομονούσε να ξεκινήσει την προσπάθεια, αλλά σοκαρίστηκε όταν με είδε να καταφθάνω σπίτι της συνοδευόμενος από πέντε σκυλιά -την Κόκο, το τσιουάουά μας· τη Λίντα και τον Ρεξ, το ζευγάρι των ιταλικών κυνηγόσκυλων· ένα Λάσα άπσο (θιβετιανή ράτσα με μακρύ τρίχωμα), που ακούει στο όνομα Λουίτζι και ανήκει στον Γουίλ Σμιθ και την Τζέιντα Πίνκετ Σμιθ, και το σκυλί που προκάλεσε τη μεγαλύτερη νευρικότητα στην Οπρα, τον Ντάντι, ένα τεράστιο πιτ μπουλ, με τρομακτική όψη, που το φιλοξενώ στην αγέλη μου όποτε ταξιδεύει ο κάτοχός του.
Στην πραγματικότητα ο Ντάντι έχει την καλύτερη ενέργεια από όλα τα σκυλιά της αγέλης. Τον γνώρισα όταν ήταν τεσσάρων μηνών και το αφεντικό του -ο καλλιτέχνης της χιπ χοπ Ρέντμαν- τον έφερε στο Κέντρο που είχα πρόσφατα ανοίξει. Εχει γίνει μόδα μεταξύ των καλλιτεχνών της ραπ να έχουν για status μεγάλα σκυλιά με αγριωπή όψη. Ο Ρέντμαν ήταν διαφορετικός -ήταν ένας πολύ υπεύθυνος κάτοχος. Μου είπε, «Θέλω ένα σκυλί που να μπορώ να το παίρνω παντού μαζί μου. Χωρίς να φάω μήνυση».
Αρχισα αμέσως να δουλεύω με τον Ντάντι και από τότε δεν πέρασε ούτε μέρα που να μην νιώθει ικανοποιημένος και πλήρης σαν σκύλος. Οσοι τον γνωρίζουν τον ερωτεύονται, μολονότι δεν είναι και το πιο όμορφο σκυλί του κόσμου. Ο Ντάντι έχει βοηθήσει εκατοντάδες σκυλιά να ξαναβρούν την ισορροπία τους, απλά μοιραζόμενος μαζί τους την ήρεμη-υποτακτική ενέργεια. Και πρόκειται για πιτ μπουλ -πράγμα που δείχνει πως όταν μιλάμε για συμπεριφορά σκύλου, η ενέργεια και η ισορροπία υπερισχύει της ράτσας. Ολα τα σκυλιά που πήγα στο σπίτι της Οπρα ήταν πολύ ισορροπημένα. Και ήταν εκεί για να βάλουν τη Σόφι σε «ομαδική θεραπεία».
Η αντίδραση της Σόφι απέναντι στα άλλα σκυλιά ήταν εντελώς προβλέψιμη. Οταν άνοιξε η πόρτα και τα είδε, στάθηκε στο κατώφλι μαρμαρωμένη. Μεταξύ του να δώσει μάχη, να το βάλει στα πόδια, να τα αποφύγει και να υποταχθεί, διάλεξε να τα αποφύγει! Την κατέβασα από τα σκαλιά, την έβαλα ανάμεσα στα σκυλιά και τη διόρθωνα ελαφρά με το λουρί, κάθε φορά που έβλεπα τα χείλια της να συστρέφονται από το φόβο ή το άγχος. Σε όλη τη διάρκεια της δοκιμασίας η ενέργειά μου παρέμεινε ήρεμη και αποφασιστική. Αρχικά, χρειάστηκε να ζητήσω από την Οπρα να απομακρυνθεί· ήταν τόσο έντρομη, που επηρέαζε με την ενέργειά της τη Σόφι. Υστερα από δέκα περίπου λεπτά, η Σόφι μπόρεσε να χαλαρώσει. Σε μισή, περίπου, ώρα άρχισε να μοιράζεται την ήρεμη-υποτακτική ενέργεια της ομάδας και έδειξε πραγματικά να το διασκεδάζει. Ηταν ακόμη διστακτική, αλλά η γλώσσα του σώματός της γινόταν ήρεμη και χαλαρή. Αυτή είναι η δύναμη της αγέλης -μια ομάδα ισορροπημένα σκυλιά μπορούν να βοηθήσουν ένα ασταθές σκυλί να αλλάξει στάση μέσα σε μερικά λεπτά. Αλλά η ενέργεια που έστελνα στη Σόφι μέσω του λουριού ήταν επίσης ζωτικής σημασίας. Ημουν ο αρχηγός της αγέλης της και της έδινα εντολή να συνεργαστεί με τα υπόλοιπα σκυλιά της αγέλης. Χωρίς μα και μου. Και η Σόφι πήρε το μήνυμα.
Η Οπρα και ο Στέντμαν τα έχασαν βλέποντας τη Σόφι να αλληλεπιδρά ήρεμα με άλλα σκυλιά. Και μόνο το γεγονός ότι κάτι τέτοιο ήταν δυνατό, τους προκαλούσε ρίγη συγκίνησης. Εδωσα και σε κείνους «δουλειά για το σπίτι»: τους ζήτησα να αφήνουν τη Σόφι να συγχρωτίζεται με άλλα σκυλιά, ασκώντας ήρεμη-αποφασιστική εξουσία. Οπως η δίαιτα, η ήρεμη-αποφασιστική εξουσία δεν δουλεύει αν δεν την εφαρμόζεις κάθε μέρα. Είναι μόνο μέσω αυτής της τακτικής «θεραπείας» που η Σόφι θα άλλαζε οριστικά». *
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ
