Η Ν.Δ. και οι οπαδοί της

Τα αποτελέσματα των τελευταίων δημοσκοπήσεων –όσο και αν θέλει να δυσπιστήσει κανείς είτε στην ειλικρίνεια των ερωτωμένων είτε στη γνώση τους για τα θέματα που απαντούν- δείχνουν ασφαλώς κάτι. Κάτι το ανησυχητικό για το κυβερνών κόμμα.
Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση την νίκη ουσιαστικώς τη δίνει το κυμαινόμενο κάθε φορά τμήμα του εκλογικού σώματος, το οποίο, όχι μόνο διυλίζει, περισσότερο από τους καθιερωμένους οπαδούς των δύο κομμάτων, τα πεπραγμένα των εκλεκτών τους πολιτικών, αλλά και χαρακτηρίζεται από τον λιγότερο ιδεολογικό ή κομματικό φανατισμό.
Αντιπροσωπεύουν την λεγόμενη «κυμαινόμενη ψήφο».

Σ’ αυτές τις τελευταίες δημοσκοπήσεις βλέπουμε μία χαλαρότατη συσπείρωση της ΝΔ –που εν πολλοίς μπορεί να είναι και δικαιολογημένη μια και είμαστε ένα μόλις χρόνο μετά τις εκλογές και συνηθίζεται η συσπείρωση αυτή να είναι χαλαρή, ιδίως όσον αφορά στο κόμμα που κυβερνά κάθε φορά.
Υπάρχει όμως κάτι που έχει την αυξημένη ποιοτική του σημασία. Και αυτό δεν είναι άλλο από το ότι σε ορισμένες απαντήσεις διαπιστώνεται μία έντονη δυσαρέσκεια μεταξύ των ίδιων των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας!
Μπορεί κάποιος να θέλει να μετριάσει την εντύπωση αυτή, με την εκτίμηση ότι, όσοι ψήφισαν στις προηγούμενες εκλογές τη ΝΔ, δεν είναι όλοι οπαδοί της αλλά αποτελούν και τμήμα της προαναφερθείσας «κυμαινόμενης ψήφου».
Όμως, και πάλι, αν δεν ζεις σε γυάλα και συναναστρέφεσαι με τον πολύ κόσμο, μπορείς να διαπιστώσεις μία έντονη δυσφορία μεταξύ των ίδιων των οπαδών της ΝΔ. Ακόμη και των πλέον φανατικών.
Η Νέα Δημοκρατία είναι η συνέχεια, ουσιαστικώς, της ΕΡΕ, εμπλουτισθείσα, μετά την ίδρυσή της με στελέχη του κεντρώου χώρου, από την ιδεολογική και στελεχιακή διεύρυνση που είχε επιχειρήσει ο ιδρυτής της.
Εν πάση περιπτώσει είναι συνέχεια ενός κόμματος που αντιπροσώπευε την προδικτατορική λαϊκή Δεξιά και που δεν στηριζόταν στο κεφάλαιο, αλλά σε μία μεσαία τάξη, στους αγρότες και, γενικώς, σ’ αυτούς που αποκαλούμε νοικοκυραίους.
Βασίστηκε στην τάξη που μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο, με την δουλειά της και με κόπο, κατόρθωσε να ορθοποδήσει και συγχρόνως να αποτελέσει ένα σημαντικό τμήμα της ραχοκοκαλιάς της χώρας. Αυτή η λαϊκή τάξη είχε τη δική της ηθική και τις δικές της αρχές. Αρχές που της ήταν αδιανόητο να καταπατηθούν από τα ίδια της τα πολιτικά μέλη. Οι αρχές αυτές πέρασαν και στη συνείδηση του σκληρού πυρήνα των οπαδών της ΝΔ. Και δεν ήταν δυνατόν να γίνει αλλιώς αφού και το μητρικό κόμμα και το διάδοχο είχαν τον ίδιο ιδρυτή.
Αυτοί οι οπαδοί τελευταίως αισθάνονται αιφνιδιασμένοι. Δεν περίμεναν να λέγονται ότι γίνονται στη δική τους αυλή μέσα, όλα εκείνα για τα οποία απεχθάνονταν το ΠΑΣΟΚ. Και ο αιφνιδιασμός αυτός έχει μετατραπεί σε οργή. Την οποία ο αρχηγός πρέπει να κατευνάσει. Διότι, η ΝΔ δεν κινδυνεύει τόσο να καταψηφισθεί από την «κυμαινόμενη ψήφο» που, σε τελευταία ανάλυση, ακόμη δεν εμπιστεύεται το κόμμα που εγκατέλειψε σε δύο εκλογικές αναμετρήσεις.
Η ΝΔ κινδυνεύει να καταψηφισθεί από τον σκληρό πυρήνα των οπαδών της, που εξακολουθούν να διέπονται από την ηθική της παλαιάς λαϊκής δεξιάς, της οποίας θεωρούν ότι αποτελούν την συνέχεια…

ΝΙΚΗΤΑΣ ΦΩΣΤΙΝΗΣ -(Φωτογραφία: PIX)

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *